Cherubinowy wędrowiec

„Cherubinowy wędrowiec” Jana Anioła Ślązaka – a raczej „Cherubinowy wędrowiec, czyli Epigramatyczne rymy duchowne wprowadzające do kontemplacji Boga” – ukazuje się w przekładzie tłumacza Hšlderlina i Trakla prof. Andrzeja Lama z Uniwersytetu Warszawskiego, który ponadto opracował przypisy, napisał notę biograficzną i szkic zamykający książkę, zatytułowany „Mickiewicz jako tłumacz Anioła Ślązaka”. Całość poprzedził przedmową ks. Richard Kijowski, który przedstawił XVII-wiecznego myśliciela i poetę jako „piewcę mądrości mistycznej”. Co wiemy o autorze tego dzieła? Urodził się jako Johannes Scheffler w 1624 r. we Wrocławiu, studiował w Strasburgu medycynę i prawo, potem filozofię w Padwie. Z protestantyzmu przeszedł na katolicyzm i przyjął imię Angelus Silesius, a wkrótce święcenia kapłańskie w Nysie. Przez ostatnie dziesięć lat życia, aż do śmierci w 1677 r. opiekował się jako lekarz i kapłan ubogimi w klasztorze św. Macieja we Wrocławiu. Uważany jest za klasyka barokowej epigramatyki religijnej. Jego utworami interesowali się Schlegel, Hegel, Lessing, Schopenhauer. Niemal połowa „Zdań i uwag” Mickiewicza pochodzi z jego dzieła. Po Mickiewiczu tłumaczył go na język polski m.in. Lucjan Siemieński oraz na początku XX wieku Józef Jankowski i Adam Szczerbowski, natomiast w ostatnich latach Marcin Brykczyński i Jerzy Prokopiuk oraz Bernard Antochewicz. Całość dzieła składa się z sześciu ksiąg, z których każda zawiera średnio po 250, najczęściej dwuwersowych, epigramatów. Takich jak: „Czemu świat przeszkadza w oglądaniu Boga?/ Bo jest ziarnkiem piasku, źrenicę drażni oka”. Książkę tę trzeba trzymać przy łóżku na nocnym stoliku. Na dobranoc i na dzień dobry.