Wszystkie Twoje Słabości

Nie wiem co powiedzieć. Jest mocna, to nie ulega wątpliwości. Demoniczna, może trochę.... Nie czytałam ją szybko. Czytałam ją długi okres czasu. Części z niej nie rozumiem, może to dobrze? Zastanawiałam się jeszcze czy Garłacz był lub jest gdzieś na starym mieście....

Królewska rozgrywka to książka, która kipi od erotycznych scen i ryzykownych momentach. Daria całe życie poświęciła na zemstę. Wychowana na mordercę. Dawid młody muzyk, który nie raz został odrzucony, a jego serce jest złamane. Tę dwójkę nie powinno połączyć nic. Ale od pierwszych chwil chemia ich nie opuszczała i to było bardzo wyczuwalne. Zapominali się i ich erotyczne sceny, których było dużo, były napisane ze smakiem i bardzo podniecające. Podczas czytania książki czułam wielkie zainteresowanie, w którą stronę książka się potoczy, bo Prolog wiele obiecuje i zaciekawia. Bohaterka również ma wiele tajemnic, które powoli dopiero wychodzą na jaw. Silna i pełna siebie bohaterka. Zagubiony i skrzywdzony bohater. W historii wiele się dzieje, nie zabraknie krwi, wypadków i trupów. Również pojawiają się intrygi i tajemnice. A do tego wszystkiego dużo muzyki hip-hopowej, którą uwielbiam i czerpałam, wiele przyjemności czytając książkę i poznając losy bohaterów.

Zarys fabuły świetny nawet I chętnie przeczytałabym drugą część lub tę bardziej bym urozmaiciła w zemstę "upokorzonego Wojtka", którego lata temu na oczach tysięcy ludzi porzuciła Kas. Bardzo mnie się podobała historia dojrzałych ludzi, nareszcie bohaterowie w podobnym wieku i przybliżonym do mojego, a nie 20 letnie lolitki 🤣 Jedyny minus to długi wstęp, jak dla mnie za długi, bo czytamy Jej perspektywę związku i Jego co prawda super widzieć, jak to widzę dwie strony, aczkolwiek było to troszkę przeciągane. Podsumowując, jeżeli jesteś ciekawa zemsty głównego bohatera na swojej byłej to zachęcam... Czy odgrzewany kotlet jest dobry ?

Lubię pióro autorki, choć nie są to książki wysokich i ambitnych lotów. Momentami, książka niepotrzebnie wulgarna i mało realna. Ogromny plus za dobrze przeprowadzone retrospekcje i zestawienie podejrzeń Amelii, co do własnego oprawcy, biorąc pod uwagę seksualne upodobania jej kochanków. Wszystkie wydarzenia koncentrują się wokół fascynacji artysty prawdziwymi emocjami i próbą ich oddania na płótnie. Niestety na minus... Zakończenie. Bardzo naciągane i męczące. Niepotrzebne.

Do czego może doprowadzić zbyt duża pewność siebie? Czy można zbudować związek,który zaczyna się od niedomówień i zatajania pewnych spraw? Czy miłość może być większa niż strach? Jak wiele jest w stanie wybaczyć i poświęcić prawdziwy przyjaciel? Jestem typowym wzrokowcem i pierwsze w czym się zakochałam to rewelacyjna okładka😍 Gdy zaczęłam czytać okazało się,że historia dorównuje grafice. Od samego początku wciągnęła mnie na maksa. Coś świeżego,innego, mimo że są elementy gangsterki to nie jest ona głównym wątkiem co bardzo mi się spodobało. Opowieść wzbudzająca wiele emocji,bywały momenty,że łezka zakręciła się w oku. Bardzo przypasował mi styl autorki, książka wręcz czyta się sama. Polecam wszystkim fanom romansu łączonego z akcją❤ Z chęcią będę śledzić twórczość Moniki

Dwie przyjaciółki Amanda i Dominika przez przypadek powodują śmierć swojego kolegi. Wspólna tajemnica przekształca się w strach i obsesję przed wyjściem zaistniałej sytuacji na jaw. Po czasie dochodzi do tragedii, w której umiera jedna z dziewczyn- Amanda co pogłębia dramat Dominiki. Temat zemsty, relacji między bohaterami, które są skomplikowane i wydarzenia wpływają na ich dalsze życie. Tajemnice stopniowo wychodzą na jaw, a poczucie winy i bezradności rośnie. Jest to thriller psychologiczny z mocnym wątkiem dramatycznym, w którym stworzona jest gęsta, mroczna i pełna napięcia atmosfera. Jeśli lubisz historię przyjaźni z mroczną przeszłością, to ta książka będzie dobrym wyborem.

Recenzja z Book Tour z książką "Królewskie Serce"autorki @charlotte__mils Oragnizowanego przez @ksiazkowa_nutka dziękuję Kochana za możliwość udziału w Book Tour ❤️❤️ Romans historyczny wciągająca fabuła,piękna okładka i intrygi. Dzięki szczęśliwemu zrządzeniu losu zwyczajna dziewczyna zostaje wychowana na dworze królewskim. Dowiaduje się, jak wygląda prawdziwe życie na zamku, co wcale nie przypomina baśni. Czy w codzienności pełnej wojny, intryg i spisków jest nadzieja na prawdziwą miłość? Madeline – sierota, przygarnięta i wychowana przez księżniczkę Annę – w dniu swoich szesnastych urodzin zostaje poinformowana, że jej ręka przeznaczona jest Charliemu – bratu Anny, młodemu królowi. Dziewczyna zakochana jest jednak w przyjacielu króla, generale Williamie. Czy da się poślubić osobę dobrze urodzoną, gdy kocha się kogoś innego? Książka zawiera sporo emocji miłość, zazdrość, przyjaźń, Dobrze wykreowani bohaterzy . Polecam 😉

Tym razem mam dla was recenzję książki "Jak korzystać z magicznej energii Ziemii" autorstwa Sarah Bartlett, którą otrzymałam od Wydawnictwa Muza. Autorka jest bardzo dobrą astrolożką i napisała już kilkanaście międzynarodowych bestsellerów z zakresu ezoteryki. Książka pomaga nam nawiązać kontakt z naturą, zachować życiową równowagę i zauważyć piękno przyrody. Pozycja złożona jest z czterech części: naturalna mądrość, natura Ziemi, rytułałay połączenia z Ziemią, praktyki magiczne, czary i zaklęcia. Pierwsza część przedstawia legendy i kluczowe żywioły wykorzystywane w magii Ziemi. Dodatkowo pozwala czytelnikowi ją zrozumieć. W drugiej części autorka podpowiada nam w jaki sposób czerpać radość z kontaktu z naturą oraz zachęca nas do korzystania z magii Ziemii. Część trzecia ma za zadanie nauczyć czytelnika w jaki sposób ma nawiązać kontakt z Ziemią, naturą, roślinami, a dodatkowo czuć z tego satysfakcję i radość. W czwartej części znajdziemy rytułały i zaklęcia na każdą okazję, które miały za zadanie wzmocnić połączenie czytelnika ze światem. Mogą one się przydać w kwestii samodoskonalenia lub miłości. Rozdział bardzo ciekawy, a część z opisanych obrzędów można wypróbować. Autorka pokazuje w tej pozycji jak przy pomocy medytacji, określonego oddechu czy uspokojeniu organizmu oczyścić umysł i nawiązać kontakt z naturą. Mity zawarte w publikacji poruszają tematykę więzi człowieka z naturą. Książka, jako poradnik jest ciekawy i fascynujący dla miłośników fantastyki i ezoteryki. Język autorki jest bardzo przyjemny, więc pozycję czyta się szybko, łatwo i przyjemnie. Polecam go osobom, które interesują się magią praktyczną z tego zakresu. Dodatkowo czytelnik dowie się tutaj, w jaki sposób może czerpać radość z kontaktu z otaczającą go naturą. Po przeczytaniu książki czytelnik może skłonić się do przemysleń, dotyczących tego, że czasem warto skupić się na otaczającym nas świecie.

📚 Elsa próbuje na nowo poukładać swoje życie. Jednak po ostatnich latach nie jest to łatwe zadanie. Kolejny raz zawiodła się na bliskiej osobie. Tymczasowo przeprowadza się do domu rodziców, który zawsze był jej azylem i przygotowuje się do najważniejszej roli w swoim życiu. Jednak jej spokój nie potrwa długo… Przeszłość wraca do niej ze zdwojoną siłą… Na jej drodze staje wspólnik ojca - jej największy wróg. "𝒲 ℴ𝒷𝓁𝒾𝒸𝓏𝓊 𝓏ℯ𝓂𝓈𝓉𝓎, 𝓃𝒾ℯ 𝓂𝒶 𝓂𝒾ℯ𝒿𝓈𝒸𝒶 𝓃𝒶 𝓈𝓊𝓂𝒾ℯ𝓃𝒾ℯ". 🔥 Po zachwycie nad "𝒵𝒶𝒷ó𝒿𝒸𝓏𝓎𝓂 𝓅𝒾ę𝓀𝓃ℯ𝓂" przyszła pora na tom drugi. Autorka nie zwalnia nawet na moment. Książka wciąga od pierwszej strony i trzyma w napięciu do samego końca. Bardzo podobała mi się przemiana głównej bohaterki. Z przebojowej, nieco egoistycznej, pewnej siebie kobiety, dla której bardzo ważna była kariera i rozwój osobisty, stała się kobietą łagodną, dbającą o ognisko domowe. Całkowicie oddała się przygotowaniu do macierzyństwa. A co za tym idzie akcja jest zdecydowanie spokojniejsza niż w tomie pierwszym. Zaskoczyła mnie natomiast relacja Elsy z Alexem. Nie spodziewałam się, że tak szybko „wejdzie” w nowy związek, gdyż myślałam, że relacja z Chrisem miała głębszy charakter. Alex wprowadził do fabuły nutkę niepewności. Jego pojawienie się nie było przypadkowe, o czym czytelnik od razu zdaje sobie sprawę. "𝒵𝒶𝒷ó𝒿𝒸𝓏𝓎 𝒷𝓁ℯ𝒻" to niebanalna historia z wciągającą i zaskakującą fabułą. Intryga goni intrygę. Nieoczekiwane zwroty akcji plus gorące, namiętne sceny. Zatraciłam się w tej historii. I zakończenie, którym autorka wprost wbiła mnie w fotel. Z niecierpliwością sięgam po kolejną część…

[Reklama] Wydawnictwo Novae Res Jak bardzo może się skomplikować względnie poukładane życie? Tak bardzo, że cały fundament rozsypuje się w pył. Kelly i Jim to małżeństwo, które przechodzi kryzys. Na szczęście kobieta może liczyć na wsparcie niezawodnych przyjaciół. Ale jakby było mało zmartwień powraca Ryan, szkolna miłość kobiety. Ta historia stawała się coraz zagmatwaną, im głębiej się zaczytywałam. Problemy małżeńskie zaczęły ustępować innym, bardziej przerażającym sytuacjom. Tak bardzo, że w pewnym momencie zaczęłam drżeć w oczekiwaniu na finał tych wszystkich przerażających wydarzeń. Lektura zdecydowanie trzymała w napięciu do samego końca. I okazała się być zupełnie inną, już przypuszczałam. Bardziej przewrotną, zaskakującą i nieprzewidywalną. Autorka nakreśliła fajne postacie. Wyraziste, z indywidualnymi charakterami. Ze skazami, które czyniły ich realnymi i mocno osadzonymi w rzeczywistości. Fabuła została przemyślana i dopieszczona. Wydarzenia prowadzone tak, by wzbudzać coraz większe zaintrygowanie. Zdecydowanie nie można było narzekać na brak nudy. Bardzo dobra lektura. Wciągająca i pobudzająca wyobraźnię. Z misternie utkaną intrygą i umiejętnie wplątaną historią miłosną. Autorka kolejny raz, dzięki lekkości pióra, zapewniła mi rozrywkę i mnóstwo emocji. Polecam

Oto książka, która wciąga od pierwszej strony! Uważny czytelnik znajdzie tutaj odwołania do "Niezgodnej" Veroniki Roth, ale akcja skupia się na zupełnie innym aspekcie. Bo czy pomyślelibyście, że zwykła kąpiel wieczorem może być odebrana jako przestępstwo...? Witajcie w powstałym po katastrofie ekologicznej postindustrialnym mieście Pattium. Poznajemy tutaj przeciętną policjantkę Sarę Schwartz, która dostaje nową sprawę. Sprawę, która zmieni jej życie. Na platformie empatajzerów ktoś umieścił nagranie, na którym bierze prysznic. Problem w tym, że dostęp do wody w Pattium jest ściśle limitowany. W dodatku nagranie wrzucono z konta jednego z pracowników firmy Empathy, produkującej urządzenia... Trop prowadzi do najbiedniejszej dzielnicy Mizerii, w której wybucha bunt przeciwko obowiązującemu prawu... Przebudzeni, których znakiem rozpoznawczym jest wytatuowana na policzku łza, namawiają ludzi, by w proteście umierali z pragnienia… Brutalne, brzmi znajomo? Takich odniesień do "Niezgodnej" jest jeszcze kilka, ale nie będę zdradzać Wam fabuły. To książka, która skłania do przemyśleń. Co się dzieje z naszym życiem? Dokąd zmierzamy? Współczesność przegląda się w tej lekturze i oddaje prawdę... Pozostaje pytanie, gdzie kończy się fikcja a zaczyna rzeczywistość? Ta powieść nie przynależy do fantastyki gatunkowo do końca. Łączy w sobie różne gatunki. Jedni określą ją trillerem politycznym, inni kryminałem, jeszcze inni SF... Nie jest to ważne. Istotne, że ta książka skłania do dyskusji i zadawania sobie (ale i innym) niewygodnych pytań. Wątki skomplikowanych związków uczuciowych i zawodowych bohaterów, politycznych korupcji, społecznego niby-ładu rozpalają czytelnika. Bo czyż u nas nie jest tak samo? Świat w tej książce się podzielił na dzielnice. Nas również dzielą poglądy polityczne, wygląd, wyznanie, czy pochodzenie etniczne, ale czy to jest naprawdę najważniejsze? Nie powinniśmy raczej skupić się na pomocy sobie nawzajem? Bo jak można "poczuć" emocje poprzez gadżet? Czcionka zachęca do czytania. Prawie 500 stron, które łatwo zmieszczą się do torebki czy plecaka, okładka tajemnicza. Nikt nie będzie wiedział, co czytacie! To druga powieść autorki Aleksandry Borowiec, która zdobyła wiele serc czytelników swoimi opowiadaniami. Jej debiutem była dobrze przyjęta "Gwiazda szeryfa".

"Kolor miłości i krwi" to książka, przy której będą nam towarzyszyć najróżniejsze emocje. Na pewno jest to poruszająca historia, w której znajdziemy niezrozumienie, cierpienie, ale także miłość, radość i nadzieje na lepsze jutro. Autorka rewelacyjnie opisała bohaterstwo, samotność i trudy czas wojny. Nie jest to łatwa literatura. Czytając opis możemy mieć oczekiwania, że jest to romans, "Polsko-Ukraińskie love story naznaczone śmiercią"- śmierć jest, ale tego love story trochę mi brakowało. Jest to bardziej mieszanka kryminału z romansem. Jeśli chodzi o wątek romansu- osobiście czułam się dziwnie czytając, jak młody mężczyzna wzdycha do dużo starszej kobiety, która jak sam wspomniał, była w wieku jego matki. Tym dziwniejsze było dla mnie, gdy z każdą stroną zakochiwał się w niej i wspominał ją, a o stracie żony i synka tak szybko zdążył zapomnieć. Większość stron to opisy uczuć i wspomnień z perspektywy Marko. Odczułam, że akcja nabiera rozpędu dopiero w połowie książki, a później galopuje, aż zaskakuje nas zakończeniem.

Całkiem okej pozycja. Dobrze napisana, choć to trochę nie mój styl. Główna bohaterka na początku aż nadto wpatrzona w męża, potem z kolei aż nadto wpatrzona w Blue. Trochę było to naciągane. Ale mimo wszystko dałabym szansę jeszcze jakiejś powieści tej autorki.

Czy ktoś mógłby mi powiedzieć gdzie znajdę drugi tom tej książki albo kiedy będzie ? Bardzo podoba mi się to jak pisze autorka i książkę przeczytałam w jeden dzień. Polecam bo jest warto. Jest to książka nasączona emocjami. W książce będzie dużo miłości I szczęścia, ale też strachu I smutku. Nina mieszka w Krakowie ze swoim chłopiakiem. Ma wszystko czego jej trzeba. Nina kończy studia I ma już pomysł na pracę magisterską. Jedyne co musi zrobić to wrócić do rodzinnego domu aby zrealizować ten pomysł. Kiedy jest już w domu rodzinnym Filip postanawia zrobić jej niespodziankę I pojawia się u jej rodziców aby spędzić z nią czas. Nina podczas wędrówki po górach spotyka Jaśka, który mimo wielu trudności zmienia jej życie. Zachęciłam ?

Powieść „Podszepty” Danuty Szulczyńskiej-Miłosz to książka, którą nie tyle się „czyta”, ile wchodzi się w nią powoli, niepewnie, jak do starego domu, który zna nas lepiej, niż my znamy jego. To lektura wymagająca uważności, cierpliwości i gotowości na to, że nie wszystkie pytania dostaną jednoznaczne odpowiedzi – ale właśnie w tym tkwi jej siła. Już od pierwszych stron uderza atmosfera niepokoju podszytego melancholią. Autorka nie straszy tanimi chwytami ani gwałtownymi zwrotami akcji. Zamiast tego buduje napięcie subtelnie, niemal szeptem – zgodnie z tytułem. Koszmary Seweryna Gardy nie są typowymi „snami grozy”; są raczej pęknięciem rzeczywistości, przez które do codziennego życia sączy się coś dawnego, wypartego i bolesnego. To nie strach przed czymś zewnętrznym, ale lęk przed pamięcią, przed tym, co domaga się nazwania. Bardzo poruszający jest dla mnie sposób, w jaki autorka pokazuje bezradność wobec własnego umysłu. Seweryn nie jest bohaterem dynamicznym, heroicznym – to człowiek zmęczony, rozdarty, próbujący funkcjonować mimo narastającego poczucia obcości wobec samego siebie. Jego sny niszczą relacje, podkopują zaufanie do własnych zmysłów, a jednocześnie są jedynym tropem prowadzącym do prawdy. W tym sensie „Podszepty” są opowieścią o cenie, jaką płacimy za poznanie. Szczególnie cenię w tej powieści motyw wiary i zwątpienia, reprezentowany przez postać księdza Wincentego. To jeden z tych literackich duchownych, którzy nie są figurą ani symbolem, lecz człowiekiem z krwi i kości – pełnym wahań, pytań, niepewności. Jego rozmowy z Sewerynem nie mają w sobie dydaktyzmu; są raczej spotkaniem dwóch osób, które próbują zrozumieć sens cierpienia w świecie, gdzie Bóg nie zawsze odpowiada. Ten wątek dodaje książce głębi i sprawia, że historia wykracza poza ramy thrillera czy powieści grozy. Ogromną rolę odgrywa przestrzeń – stary dwór, park, ruiny, obrazy i witraże. To nie są tylko dekoracje, lecz nośniki pamięci, miejsca, które „pamiętają” więcej niż ludzie. Autorka bardzo sugestywnie pokazuje, że przeszłość nie znika; ona trwa, zaklęta w murach, przedmiotach, snach. I że czasem wystarczy jeden impuls – obraz, dźwięk, sen – by ta przeszłość zaczęła się domagać uwagi. Styl Szulczyńskiej-Miłosz jest oszczędny, a jednocześnie poetycki. Nie ma tu nadmiaru metafor, ale każde zdanie zdaje się mieć swój ciężar. To proza, która sprzyja refleksji, zatrzymaniu się, czasem nawet cofnięciu kilku stron, by jeszcze raz odczytać sens. Tempo narracji bywa wolne – i wiem, że dla części czytelników może to być wada – dla mnie jednak było to świadome zaproszenie do wejścia głębiej, bez pośpiechu. „Podszepty” nie są książką łatwą ani jednoznaczną. To opowieść o traumie, pamięci, winie i próbie pojednania się z tym, co zostało wyparte. O tym, że nie wszystko da się racjonalnie wyjaśnić, ale nie wszystko też jest jedynie urojeniem. Granica między snem a jawą, między wiarą a lękiem, między przeszłością a teraźniejszością pozostaje tu celowo rozmyta. Po lekturze zostałam z poczuciem lekkiego niepokoju, ale też z wdzięcznością – za książkę, która nie traktuje czytelnika protekcjonalnie, nie podaje gotowych odpowiedzi i nie zamyka historii w wygodnej klamrze. „Podszepty” to powieść, która jeszcze długo po odłożeniu wraca myślami – jak sen, którego sens dopiero po czasie zaczynamy rozumieć.

"Zabawa z ogniem" Kerry Wilkinson Kiedy sięgałam po tę część serii byłam pełna nadziei na kolejną emocjonującą kryminalną podróż, znając już dość dobrze bohaterkę i jej kolegów z posterunku policji w Manchesterze. l tym razem trochę jestem rozczarowana. Na początku nie mogłam w pełni "poczuć" tej historii, bo tak naprawdę mało się tam działo. W drugiej połowie akcja trochę nabrała tempa, ale nieoczekiwanych zwrotów akcji nie było zbyt dużo. Owszem, kilka spraw mnie zaskoczyło, ale to nie było już to co np. w "Kobiecie w czerni"; wiele elementów było do przewidzenia. Kilka słów o fabule... Są dwa wątki, które toczą się równolegle. Seria podpaleń i śmierć nastolatki. Wątek podpaleń wolno się rozkręca, ale są tego i plusy. Można bliżej przyjrzeć się bohaterom i głębiej wniknąć w ich psychikę. Podobał mi się sposób, w jaki autor przedstawił wewnętrzne konflikty postaci, a każdy z nich na swój sposób był uwikłany i w przeszłość i w teraźniejszość. Pojawił się też świat nastolatków i ta "klamra" spinała oba wątki. To było też ciekawe posunięcie. Jessica Daniel, tak jak wcześniej, była silna, zdecydowana, ale też pełna wewnętrznych rozterek. Tym razem jednak wydawała mi się zbyt zmęczona, może poddana większej presji, bo zaczynała pokazywać swoje słabości. Zaznaczam, że są to wyłącznie moje osobiste odczucia, a Wy sprawdźcie na własnej skórze. Sprawdzajcie, czytajcie. Może to książka nie idealna, ale i tak była dla mnie dobrą rozrywką i z pewnością pozwoliła mi się zrelaksować.

Cześć. Tym razem przychodzę do Was z historią, której nie mogę zapomnieć. Oczywiście zapraszam po moje wrażenia. Autorka: Anne Marie. Tytuł: Czas Na Wyrok. Przeczytano stron: 212. Wydawnictwo: Magia Słów. Opinia: Czas Na Wyrok. W tej historii wiele się działo. Ja zaliczam ją do kryminału. Weronika, bo tutaj ważne są jej losy, straciła swojego ojca, który przez to, że został zwolniony z firmy, w której pracował, popełnił samobójstwo. Postanowiła się zemścić. Nie miała pojęcia o tym, że na drodze do jej zemsty, stanie były kolega ze szkoły, w którym się zadurzyła. Była w ciąży i to dziecko też straciła. Pamiętajcie o jednym: Że zemsta zawsze jest słodka. Coś w tym jest. Historia jest świetna. Polecam czytać. Moja ocena to: 1000 /1000 punktów. Książkę polecam. Wszystkim życzę miłego czytania tej książki.

Recenzja „Ludzkie zwierzę” Mariusza Leszczyńskiego to książka, która od pierwszych stron wciąga jak najlepszy kryminał, ale równocześnie zmusza do zastanowienia się nad tym, jak cienka jest granica między człowiekiem a jego najbardziej pierwotnymi instynktami. Na pierwszy plan wysuwają się Paweł Wilk doświadczony policjant, który niejedno już widział, i Renata Mazur aspirantka, dla której to pierwsze śledztwo. Ich duet jest fascynujący, bo od początku widać, że patrzą na świat zupełnie inaczej: on bardziej twardo i z dystansem, ona jeszcze z wrażliwością i świeżością spojrzenia. I nagle oboje muszą zmierzyć się ze sprawą, która wstrząsa nie tylko małym miasteczkiem, ale także nimi samymi. Zaginięcie 15-letniej Marty Barańskiej i późniejsze odkrycie jej ciała w rodzinnym grobowcu to tylko początek historii, która odsłania kolejne mroczne sekrety. Najbardziej poruszyło mnie to, że autor nie skupia się wyłącznie na samym śledztwie, ale też na psychice bohaterów pokazuje, jak sprawa powoli ich zmienia, jak ciężar zbrodni odbija się na ich wyborach i życiu prywatnym. Nie wszystko jest takie, na jakie wygląda, a każdy kolejny rozdział uświadamia, że prawda bywa znacznie bardziej skomplikowana, niż początkowo się wydaje. To, co najbardziej doceniam w tej książce, to brak schematyczności. Leszczyński nie idzie utartymi ścieżkami kryminału zamiast tego miesza emocje z brutalną rzeczywistością, pokazując człowieka nie tylko jako ofiarę czy kata, ale także jako istotę uwikłaną w instynkty, które czasem trudno kontrolować. Dzięki temu tytuł „Ludzkie zwierzę” nabiera jeszcze głębszego znaczenia. Po lekturze zostało we mnie mnóstwo pytań. Jak daleko posunęłabym się ja, gdybym stanęła przed podobnymi wyborami? Czy człowiek faktycznie jest w stanie zapanować nad ciemną stroną swojej natury? A może właśnie to, co w sobie tłumimy, prędzej czy później znajdzie ujście? To książka, która wciąga, trzyma w napięciu, a jednocześnie prowokuje do rozmów i refleksji. Nie da się jej odłożyć i zapomnieć wraca w myślach jeszcze długo po przeczytaniu. #LudzkieZwierzę #MariuszLeszczyński #kryminał #recenzja #książka #czytam #emocje #thriller #dyskusja

Ignacy jest rozpieszczonym jedynakiem, który korzysta z wszystkich możliwości zabawy. Jego rodzice stwierdzają, że już czas się ustatkować i przejąć rodzinny interes.W tym celu matka Ignacego udaje się do zakonu by tam znaleźć idealną żonę dla syna. Wybór pada na skromną Marlenę, tylko teraz czas nauczyć ją być nie tylko idealną żoną, ale przede wszystkim niezastąpioną kochanką. Historia dzieje się w okresie dwudziestolecia międzywojennego i ukazuje rodzinę, która należy do wyższej elity, ale jak każda rodzina ma czarną owcę, Ignacego. Rozpuszczony, bawidamek i kobieciarz, a co takiego niedobrego chłopca może utemperować. Żona idealna. Za dnia ułożona kobieta dbająca o domowe ognisko, a w nocy wyuzdana kurtyzana. W obecnych czasach to również marzenie niejednego mężczyzny. Ignacego niestety nie dało się polubić, bardzo mnie irytował. Natomiast Marlena z cichej i skromnej wychowanki zakonu przekracza się w kobietę świadomą swojej seksualności i kobiecości, która potrafi wykorzystać by zainteresować sobą mężczyznę, ale również w sytuacjach kryzysowych. Muszę niestety przyczepić do wątku paranormalnego- seksualnego pomiędzy starszymi osobami, gdzieś mi to nie przypadło do gustu. I nie chodzi tutaj o wątek seksu pomiędzy żywym człowiekiem a duchem, ale o staruszków. Może gdyby to były młodsze pokolenie to może inaczej bym na to patrzyła. Ostrzegam książka nie dla osób o delikatnym usposobieniu, duża ilość aktów seksualnych.

✨Niedaleko warszawskiego Lasku Bielańskiego spacerowiczka napotyka na zwłoki młodej kobiety. Ofiarą jest Anastazja, utalentowana uczennica szkoły baletowej. Dziewczyna nie miała łatwego życia, wychowywana bez ojca, właściwie przez swojego brata, bo matka jest pijaczką. Podkomisarz Lena Chudzińska stara się ustalić kto stoi za zabójstwem dziewczyny. Wszystkie drogi prowadzą do dwóch osób, nauczyciela baletu Michaiła Makarenko lub do jej chłopaka Tomasza, z którym dziewczyna zerwała na parę dni przed zabójstwem, i który był ostatnią osobą, z którą kontaktowała się Anastazja. ✨Pierwszy raz czytałam kryminał, który dzieje się w szkole baletowej. I bardzo dobrze mi się czytało ☺️ gdzieniegdzie domyślałam się kto i co, ale do samego końca nie byłam pewna. Bardzo lubię książki, gdzie jest kilku narratorów, w tym przypadku byli to Lena, Anastazja i Tomasz. Mamy tutaj również dwutorowość, czas przeszły i teraźniejszy, co również bardzo lubię w książkach ☺️ I co najważniejsze książka porusza bardzo ważny temat, teraz bardzo aktualny, czyli przenoszenie niespełnionych aspiracji i marzeń rodziców na swoje dzieci.