Widziałem otchłań

„W tej książce próbuję wyjaśnić synowi, że z upadków się powstaje. Moja nieudana wyprawa jest okazją, by pokazać, że tę otchłań, która rozwarła mi się pod nogami, każdy może napotkać pod postacią zdrady, porażki czy choroby”. Piękny wstęp kryjący grafomańskie pseudofilozoficzne myśli Człowieka opętanego egoistycznym dążeniem do unoszenia się w życiu na niekończącym się haju, adrenalinie, patologicznej potrzebie samotności w kolejnych 'zdobywanych' szczytach... Cóż, tak jak nie pojmuję potrzeby ciągłego bycia macho, bycia skrajnym egoistą, arogantem i 'zdobywcą' (czego? czubka własnego nosa?), tak nie rozumiem tej nachalnej potrzeby autowiwisekcji własnych myśli i 'dokonań'... dokonań? Męczyła mnie ta lektura okrutnie, i nie poczułam niczego oprócz zadowolenia i ulgi wynikających z ukończenia 'dzieła' samochwały. W trakcie próby zimowego wejścia w 2020 roku zarówno na Gaszerbrum I, jak i na Gaszerbrum II, 'bohater' Moro wpada do głębokiej szczeliny lodowca, znajdując się na wysokości zaledwie 5500 metrów (wypadek zdarzył się na plateau powyżej lodowca pod Gasherbrumem I). Życie ratuje mu dzielna towarzyszka wyprawy, Tamara Lunger, płacąc za pomoc wysoką cenę. Jak wynika z relacji wspinaczy, do wypadku doszło w drodze do obozu drugiego na Gaszerbrum I. Tamara Lunger, dla bezpieczeństwa związana liną z partnerem, przekroczyła szczelinę i oddaliła się od niej na bezpieczną odległość. Kiedy Simone Moro próbował pokonać drogę, nagle tuż pod nim wytworzyła się przepaść. "– Wpadłem w nią, leciałem jakieś 20 metrów do góry nogami, uderzając nogami i pośladkami o lodowe ostrza. Było ciemno i bardzo wąsko, najwyżej jakieś 50 cm szerokości (…). Czułem, że spadam w otchłań" – opisał moment wypadku Simone Moro. Spadającego partnera złapała Tamara Lunger. Lina, która owinęła się wokół jej dłoni spowodowała ogromny ból. Moro zdołał chwycić śrubę lodową, którą miał w uprzęży. Po 2 godzinach himalaista z pomocą partnerki zdołał wydostać się ze szczeliny lodowej. Tamara opisała wypadek na Instagramie: „Ręka bardzo boli, bo utrzymywałam 90-kilogramowego Simone i jego plecak przez co najmniej 2 minuty. Krzyczałam, jakby mnie zabijano. Miałam świadomość, co się stanie”. „Teraz jesteśmy bezpieczni. Simone zorganizował ewakuację i badania lekarskie” – napisała. Simone Moro i Tamara Lunger planowali w sezonie zimowym dwa tysiące dwudziestego roku zdobyć oba szczyty – Gaszerbrum I (8080 m) i Gaszerbrum II (8035 m). Jak dotąd nikt nie dokonał podwójnego wejścia na te szczyty w jednym sezonie. Po 10 dniach, alpiniści w końcu wytyczyli drogę przez labirynt lodowca, do miejsca obozu 2. Po krótkim odpoczynku w bazie Simono i Tamara po raz kolejny ruszyli w górę. Ich plan zakładał spędzenie na górze dwóch dni: przejście do jedynki, nocleg, przejście do dwójki, nocleg, powrót. Po przejściu lodowca i ostatniej wielkiej szczeliny, do której pokonania alpiniści użyli drabiny pożyczonej od wojska, dwójka weszła na plateau. Wtedy plan spalił na panewce. "Podchodząc do kolejnej szczeliny, ustawiłem się jak zawsze w pozycji do asekuracji, Tamara pierwsza przekroczyła szczelinę i odeszła na bezpieczny dystans, około 20 metrów za szczeliną. Dopiero wtedy ruszyłem za nią. W pewnym momencie pod moją stopą otworzyła się pustka. Zacząłem spadać głową w dół, przez 20 metrów obijając się w kompletnych ciemnościach o lodowe ostrza wystające ze ścian szerokiej na nie więcej niż 50 cm szczeliny. Lina szarpnęła Tamarę tak gwałtownie, że dosłownie przeleciała w powietrzu niemal do samej krawędzi szczeliny. Wokół jej ręki lina zacisnęła się jak imadło, powodując olbrzymi ból i odrętwienie. Tamara (w rakietach śnieżnych na nogach) zsuwała się powoli w kierunku krawędzi, podczas gdy ja zapadałem się w otchłań". Simone Moro zachował przytomność umysłu i zdołał osadzić śrubę lodową, która zatrzymała dalsze osuwanie się obojga alpinistów. Po dwóch godzinach potwornego wysiłku w ciemnościach i ścisku wąskiej szczeliny 'bohater' wspiął się z pomocą Tamary na powierzchnię. Simone opowiadał: "Drżący i posiniaczony uściskałem Tamarę, która nie potrafiła powstrzymać łez bólu, spowodowanego uszkodzeniem ręki. Pomimo obrażeń, w czasie gdy ja wspinałem się mozolnie w górę, Tamara zbudowała solidne stanowisko, z którego mogła mnie bezpiecznie asekurować". Himalaiści uszli z życiem, jednak ich stan nie pozwalał na kontynuowanie 'akcji'; zawrócili więc do bazy, w której załoga już wiedziała o całym zdarzeniu (przez radio). Moro jest podobno jednym z 'najlepszych' himalaistów na świecie. 'Dokonał' pierwszych zimowych wejść na cztery ośmiotysięczniki – Sziszapangma (2005), Makalu (2009), Gaszerbrum II (2011) oraz Nanga Parbat (2016). Lektura dla fanów alpinizmu, ale i wtedy zachwyty pewnie będą umiarkowane. Ilość banałów i wyjątkowo marnych opisów gór przytłaczająca.