Artykuły
Artykuły
Artykuły
Artykuły
Brawurowe wspomnienia jednej z największych gwiazd Hollywood.
Geena Davis, laureatka Oscara i ikona amerykańskiego kina, opowiada o swojej zaskakującej przemianie – od niezwykle grzecznej dziewczynki do jednej z największych gwiazd Hollywood.
W wieku trzech lat oznajmiła, że zostanie aktorką filmową. Dzisiaj, mając na koncie wiele kreacji, w tym kultową tytułową rolę w filmie "Thelma i Louise", zrealizowała marzenie z dzieciństwa – lecz droga do odnalezienia samej siebie nie była prosta. Z niezwykłą szczerością i w przewrotnie dowcipny sposób Geena Davis opowiada o dorastaniu, karierze, związkach miłosnych oraz o działalności na rzecz równouprawnienia płci w Hollywood.
A także o tym, jak – wraz z kolejnymi rolami – uczyła się żyć na własnych zasadach. Podobnie jak wykreowana przez nią Thelma podczas wyprawy ze swoją przyjaciółką Louise.
"Umrzeć przez grzeczność" to wzruszająca opowieść o drodze życiowej kobiety, która najpierw walczyła w swoim imieniu, by nauczyć się walczyć w imieniu innych kobiet.
Szukamy ofert...
Szybko odkryłam, że w filmie istnieje tylko jedna okazja zagrania sceny dobrze, inaczej niż w teatrze, gdzie następnego wieczoru odbędzie się nowe przestawienie. W ciągu wielu lat zawsze zdawałam sobie sprawę, że gdybym następnego dnia nakręciła scenę po raz drugi, zrobiłabym to lepiej. Ale nauczyłam się, że wystarcza wykonać jak najlepszą robotę w d a n e j c h w i l i.
Opinia
Autobiografia aktorki znanej z Soku z Żuka, Thelmy i Louise, Muchy, Długiego pocałunku na dobranoc, Wyspy piratów, Ziemskich dziewczyn i wielu innych, których szczyt popularności przypadł na lata mojego dzieciństwa. Geena i grane przez nią role były dużą częścią mojego dzieciństwa – marzyłam o tym, by być jak jej bohaterki, naśladowałam ich stroje, fryzury, cytowałam ich teksty, pamiętam, jak prosiłam nawet mamę, by pozwoliła mi się ufarbować na blond jak Charlie Baltimore (niestety, nie zmieniło to faktu, że pozostałam sobą, a nie superagentką, która umie skakać z wysokich budynków i znosić tortury w lodowatej wodzie, co przyniosło mi spore rozczarowanie).
Umrzeć przez grzeczność to standardowo skonstruowana autobiografia celebryty: Davis zaczyna od swojego dzieciństwa, potem opowiada o pierwszych krokach w modelingu i debiucie aktorskim, wybijaniu się na prowadzenie i na koniec o sukcesie zawodowym oraz całkiem sporo o życiu prywatnym (choć raczej bez nachalnego ekshibicjonizmu). Bardzo ciepłe słowa znajduje m.in. dla Davida Cronenberga, Tima Burtona oraz byłego męża, Jeffa Goldbluma, z którym grała także w Ziemskich dziewczynach oraz Musze (kto, do diaska, pozwolił mi w szkole podstawowej oglądać Muchę, widzicie jakie są teraz konsekwencje!). O wiele gorzej wypada w jej opisie Bill Murray, który naprawdę powinien się wstydzić. Dowiedziałam się także, czemu rozpadł się związek Geeny z Rennym Harlinem.
W książce przewijają się dwie myśli przewodnie ważne dla Geeny – kwestie równości płci w filmie oraz jej wewnętrzna przemiana z osoby, która właśnie mogłaby jak mówi tytuł „umrzeć przez grzeczność”, w kogoś pewnego siebie, umiejącego stawiać granice. Przyznam, że nieco nużyły mnie rozważania o statystykach dotyczących płci postaci filmowych i innych feministycznych kwestii, które Davis dość obficie podejmuje, ale trudno mieć do niej pretensje – to jej książka o niej samej, widocznie jest to dla niej ważne, zresztą stworzyła całą organizację temu poświęconą, więc to jak narzekać, że Gesslerowa pisze o jedzonku. Na okładce widać, że Geena je obiad z niedźwiedziem - czy to znak, że nabiera odwagi, żeby zmierzyć się ze swoimi oporami, a może po prostu she chose the bear?
Nie jest to jakaś wybitna książka, ale czyta się ją ciekawie i w sumie szybko (mi zajęła dobę). Na pewno, jeśli ktoś się wychował na tych samych filmach co ja, będzie zadowolony.
Autobiografia aktorki znanej z Soku z Żuka, Thelmy i Louise, Muchy, Długiego pocałunku na dobranoc, Wyspy piratów, Ziemskich dziewczyn i wielu innych, których szczyt popularności przypadł na lata mojego dzieciństwa. Geena i grane przez nią role były dużą częścią mojego dzieciństwa – marzyłam o tym, by być jak jej bohaterki, naśladowałam ich stroje, fryzury, cytowałam ich...
więcej Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to