Twoje drzewo osobowości

Książka bardzo mi pomogła odkryć w sobie pewne cechy które uważałem za wady. Poczułem dużą ulgę, że pewne moje zachowania są po prostu elementem dostosowawczych pewnych cech do środowiska, w którym funkcjonuje. Mimo, że nie jestem skrajnym introwertykiem, to książka bardzo mi pomogła w poznaniu samego siebie i akceptacji.

Rewelacyjna książka. Wspaniałe narzędzia ułatwiające komunikację z dzieckiem. Dobry wstęp do nauki empatii wobec dziecka, na której opiera się Porozumienie bez Przemocy oraz wychowanie bezwarunkowe Alfiego Kohna. Jeśli ktoś nie był zadowolony z Feber, niech koniecznie sięgnie po Gordona (a potem po Juula, Kohna i Rosenberga ;-) Polecam!

Świetne wyjaśnienie działania magnetyzmu serca w rzeczywistości. Dzięki tej lekturze odryłam działanie przeciwsił w polu naszego serca, które wpływają na przyciąganie zdarzeń w naszym życiu. Niesamowite jest to, jak nawet małe elementy w mieszkaniu czy historie z naszej przeszłosci wpływają na naszą przyszłość. Książka wskaże Ci sposoby jak uporządkować swoją przestrzeń i relacje, by nie wpływały na Twoje zdarzenia w przyszłości.

"Jak przezwyciężyć życiowy kryzys” to książka psychologa, który sam przechodził przez życiowy kryzys i nie mogąc sobie z nim poradzić jako specjalista, postanowił napisać o tym książkę. Niestety kryzys życiowy spotka kiedyś każdego z nas. Może to być kryzys rodzinny, w małżeństwie, w życiu zawodowym i takie przedstawia autor w swojej książce na przykładzie swoich pacjentów, co jest jej ogromną zaletą, przedstawia przykłady z życia wzięte. Inną wartością tej pozycji jest pokazanie prawdziwych badań naukowych, które przeprowadzili m.in. dr Martin Seligman. W książce jest również test, które możemy sobie zrobić i sprawdzić, w jakim rodzaju kryzysu jesteśmy. Cyt.:”Prawdziwe szczęście polega na znajdowaniu satysfakcji w tym, co przynosi chwila obecna, a nie na osiąganiu tego, co postawiłeś sobie za cel w przeszłości. Szczęście wiąże się z tym, co jest tu i teraz, a nie ze zdobywaniem tego, co zawsze chciałeś mieć. Dopóki będziesz żył przeszłością, próbując zrealizować pragnienia z dawnych dni, dopóty szczęście będzie cię omijało.” Jakie to proste, a jak trudno to wprowadzić w nasze życie. Książkę łatwo się czyta, napisana jest zrozumiałym językiem. Może nie zastąpi nam psychoterapii lub wizyty u psychologa, gdy jesteśmy w prawdziwym kryzysie, ale jeśli czujemy, że coś w naszym życiu jest nie tak, to warto ją przeczytać, żeby wiedzieć , jak dalej postępować. Polecam.

Z tej książki wyniosłem wiele cennych informacji. Przede wszystkim odkryłem w sobie aspekty, o których wcześniej nie miałem pojęcia, a jednocześnie poznałem rzeczy, których naprawdę potrzebowałem. Dowiedziałem się, jak lepiej rozumieć siebie oraz ludzi, z którymi na co dzień się stykam – jakie mają wady i przede wszystkim, jak z nimi rozmawiać, co mogę powiedzieć, a czego lepiej unikać. Książka ta umożliwia zajrzenie w głąb siebie. Jej lekki język oraz umiarkowana ilość przykładów z życia autorki stanowią niewątpliwy atut.

Otrzymałem książkę do przeczytania od brata w szczególnym dla mnie okresie, przygotowania do sakramentu małżeństwa. Pomimo tego, że jestem raczej sceptycznie nastawiony do poradników to z całkiem miło czytało mi się tę książkę. Wiele ciekawych zagadnień było tam poruszanych a najbardziej się zdziwiłem, że dużo cytatów pochodziło z Pisma Świętego, co po tej książce się nie spodziewałem. Było to bardzo pozytywne zaskoczenie i cieszę się, że można w tak przystępny sposób pisać o miłości. Zdecydowanie tytuł jest tutaj na miejscu, treść książki się obroniła i będą ją polecać wszystkim a szczególnie młodym ludziom dzisiejszego świata.

Publikacja w sposób niezwykle szeroki traktuje o mindmappingu. Autor opisuje pracę mózgu, podaje zasady działania naszej pamięci. (I przy tej okazji przedstawia notatki Leonarda da Vinci, jako przykład wykorzystania znacznych możliwości ludzkiego umysłu, opisuje też "myślenie wielokierunkowe"). Następnie proponuje różne struktury map myśli. Radzi, jak w kreatywny i łatwy do zapamiętania sposób ujmować treść. Podkreśla siłę obrazu. Książka może stanowić źródło inspiracji, dla osób nieznających tej techniki notowania i z pewnością stanowi głos w dyskusji, jak się efektywnie uczyć. Wydanie z 2023 r. (Wydawnictwa Feeria) jest przejrzyste i łatwe w odbiorze.

Cześć! Książka ta to świetny zestaw ćwiczeń na co dzień i na święta. Pracując z nią nie tylko poprawimy swój głos ale też zmienimy sposób myślenia o samym mówieniu. Oczywiście doradztwo specjalisty od czasu do czasu byłoby miłe by sprawdził nas czy nie popełniamy błędów ale i samodzielna praca dużo pomoże. Mi pomogła. To co mnie najbardziej zauroczyło to olbrzymi materiał przy pomocy, którego autorka ćwiczy nasz aparat mowy. Pełno znanych i mniej znanych tekstów kultury. Dziecięcych wierszyków ale i poezji najwybitniejszych polskich poetów, dla których warto sięgnąć. Mało jest tak ładnych i pożytecznych książek jak ta. Miłego!

Książeczka w bardzo przystępny sposób podpowiada, w jaki sposób rozmawiać w codziennych sytuacjach tak, aby inni dzięki temu czuli się lepiej, rozumieli swoje problemy i samodzielnie znajdowali ich rozwiązanie. W przystępny sposób integruje założenia wywodzące się od Carla Rogersa czy dialogu motywującego. Stanowi też świetną bazę dotyczącą podstawowych umiejętności dla terapeutów. Momentami trochę zbyt się powtarzająca lub przedstawiająca truizmy (na temat dbania o siebie), choć z drugiej strony ważne rzeczy warto podkreślać wielokrotnie, a choć dbanie o własne potrzeby wydaje się oczywiste, zauważam wśród kolegów i koleżanek terapeutów (i u siebie), że często to bagatelizujemy.

Dostałam jako prezent, uważam że trafiony. Sama też kupiłam komuś na prezent. Lubię psychologiczne rozkminki i tutaj takowe są. Poruszane kwestie dodające otuchy, otulajace ale też takie mobilizujące do działania by wziąć się w garść. Mam swój egzemplarz po którym bazgram i zaznaczam istotne na ten moment kwestie. Myślę że jest to książka do powrotów co jakiś czas. 😊 Polecam

Książka napisana prostym i zwięzłym językiem, opatrzona przykładami i ich omówieniami. Na różowo zaznaczono brzegi stron z najważniejszymi regułami, dzięki którym można prowadzić obserwacje od razu. Książka jest mała, lekka i poręczna, dzięki czemu łatwo trzymać ją "pod ręką" by w razie potrzeby przypomnieć sobie, treść, spojrzeć na przykłady i wykorzystać je do własnych obserwacji.

W książce tej przeczytacie: dlaczego warto randkować (i Jezus tego naprawdę chciał!), jak randkować, jak nie randkować, dlaczego nie wychodzi mi randkowanie, jak uleczyć swoją duszę z trudności (które uniemożliwiają skuteczne randkowanie), z kim nie randkować, jak w ogóle poszukać ludzi i na czym tak naprawdę polegają zdrowe relacje, z kim warto je tworzyć... Autor jest psychologiem, dlatego świetnie zna ludzką psychikę i jej zawirowania. Dodatkowo w książce jest sporo odniesień do Biblii (pochwała se*su po ślubie) - dla niektórych zapewne będzie to plusem, dla innych minusem... Ja uważam, że książka jest warta polecenia wszelkim singlom, a już zwłaszcza tym, dla których wartości chrześcijańskie mają znaczenie (a myślę, że wbrew pozorom tych nie brakuje wcale w świecie). Co mnie drażniło w książce? Czasami "władczy?" ton autora z przykładową klientką w gabinecie psychoterapii. Nie zmienia to jednak faktu, że książka jest godna przeczytania.

Pierwsze dwie części - fenomenalne, sprawiające trochę dyskomfortu i skłaniające do refleksji. Ale dalej - widać, że książka się zestarzała. Z perspektywy czasu, aktualnej wiedzy, czy ewolucji rozumienia różnych zjawisk czuć zatęchły zapach - to mocno zabarwione poglądami (a być może i uprzedzeniami) Robina sztywne i niezbyt aktualne przedstawianie koncepcji zaczerpniętych z psychoanalizy. Pozostawiają kwaśno-gorzki posmak, bo po postmodernizmie już trochę zniesmacza przedstawianie tego tak jednoznacznie i to jeszcze z pozycji autorytetu. Niektóre psychoanalityczne koncepcje dotyczące płci i seksualności budzą już zażenowanie, brakuje zniunsowania, a feminizm jest zdecydowanie przedstawiony w krzywym zwierciadle. Jeśli jednak podejdzie się do lektury z pewnym dystansem i poprawką na upływ czasu, można z niej wynieść wiele przemyśleń i pozastanawiać się nad swoją "kurtyną".

Książka napisana została dawno temu, niektóre poruszane sprawy nie są już aktualne, przykłady podane często już nie mają prawa wystąpić. Nie zmienia to faktu, że "you get the idea". Pomoc działa więc. Czasem, gdy widziałem wyniki badań, szeptałem "a więc jednak", zadziwiony trafnością. Nie jestem chronicznie nieśmiały, czytałem też książkę z samego zainteresowania tematem, a i tak byłbym w stanie powołać się na fragmenty, gdyż doskonale odwoływały się do rzeczywistości. Książce się po prostu wierzy. Potrafimy przecież poznać prawdę. A ta prawda jest jakościowa.

Jestem pełna podziwu jak ta książka została napisana, pełna szczerości i wiadomości. W bardzo wyczerpujący sposób przedstawia czym jest coaching i wszystkie fazy coachingu, daje mnóstwo wskazówek, wyjaśnień i przykładów, wyjaśnia na co coach powinien zwrócić uwagę podczas pracy z klientem jak i z samym sobą, oraz na jakie pułapki coach może trafić podczas wykonywania zawodu. Oczywiście książka nie zastąpi szkolenia ani nie spowoduje, że człowiek po jej przeczytaniu będzie mógł siebie nazwać coachem, mówię o tym, ponieważ takie przypadki się zdarzają. Moim zdaniem książka przedstawia coaching jak i pomaga poukładać już posiadane informacje, przy tym poruszając liczne tematy zachęcając do dalszej nauki i rozwoju.

MARZENIA A RZECZYWISTOŚĆ Gdy słucham tego po prawie trzydziestu latach od pierwszego wydania, to nie mam już dreszczy odkrywcy i łączyciela kropek, tylko konstatację, że bardzo się już upowszechniły te odkrycia, badania i teorie w języku rozmaitych grup wsparcia, psychoterapii, coachów i trenerów personalnych. W przychodniach, klinikach i szpitalach a mimo to tak niewiele z tego wynika. W szkołach lekcje treningu inteligencji emocjonalnej powinny być obowiązkiem (nie chcę wchodzić w mądrości jak i kiedy), powinny tak jak historię powinno się uczyć rozumieć, a nie znać. Tak jak powinno się uczyć korzystania z finansów i umieć rozróżniać pętle zagrożeń kredytowych, polis ubezpieczeniowych, inwestycji i oszustw internetowych. Ale co zrobić, jeśli dysponujemy tak twardą podstawą i nie ma woli na wprowadzenie jej w praktyce? Łatwiej jednak hodować pieczarki, czasem przed wyborami ściągnąć z nich folię i dać im karty wyborcze, a po robocie zakryć znowu. Z pewnością jestem niesprawiedliwy i widzę tylko niedociągnięcia, może przesadzam, ale książka, pomimo że nauka poszła dalej nadal powinna być podstawą w każdym domu i zagrodzie.

Jak dla mnie jedna z najważniejszych książek w życiu. Dobrze napisana i dla każdego - amatora i profesjonalisty. Niżej niektórzy skrytykowali tę książkę za to, że zniechęca ogólnie do ludzi, ale to nieprawda. Zdając czyjeś absurdalne nawyki możesz lepiej porozumieć się z taką osobą, zwłaszcza, że autorka podpowiada konkretne sposoby radzenia sobie z poszczególnymi "toksycznymi" osobami. W ten sposób książka pomaga poprawić relacje z tymi, którzy są "toksyczni", ale mimo wszystko wartościowi, ale też zachęca by zakończyć znajomość z tymi, którzy tylko odzierają nas z godności. Po latach mogę powiedzieć po samej sobie, że zgadzam się z autorką - pewne znajomości lepiej zakończyć, a pewnych ludzi lepiej definitywnie unikać, bo tylko nam szkodzą i prędzej czy później te znajomości i tak pewnie by się zakończyły, tyle że po dopiero wielu szkodach dla nas samych. Trzeba się cenić i szanować, bo to droga do poznania, tych drugich - fajnych, mądrych, ciepłych i życzliwych osób. Ja tak właśnie miałam i ta książka była pierwszym znaczącym krokiem. Nieraz nawet nie czujemy jak ktoś wysysa z nas energię, a autorka celnie opisuje każdy trudny typ osobowości. No i wszystko jest opisane zabawnym językiem. Płakałam ze śmiechu czytając o samej sobie ;) Polecam :)

Syndrom Piotrusia Pana nie jest uznany za chorobę - jest to zespół cech charakterystycznych dla niedojrzałych mężczyzn. Autor posłużył się książką o Piotrusiu Panu autorstwa Jamesa Matthew Barrie'ego i dokonał wnikliwej charakterystyki osób z tym syndromem. Książka podzielona jest na trzy części. W pierwszej mamy wprowadzenie i ogólną charakterystykę oraz test. Druga część to bardzo wnikliwa analiza syndromu, przejawów i problemów z jakimi borykają się "wieczni chłopcy". Trzecia część skierowana jest do różnych grup odbiorców, którzy chcieliby pomóc osobie z tym syndromem. Autor obrazuje omawiane zagadnienia przykładami i opisami przypadków ze swojej praktyki terapeuty. Książka ta została napisana w 1983 roku i czasem przeszkadza nieco brak w niej bardziej współczesnych odwołań, jednak w swym zasadniczym zarysie jest to z pewnością dzieło ponadczasowe, które zapoczątkowało szersze zainteresowanie zagadnieniem. Wcześniej temat syndromu Piotrusia Pana nie był mi zupełnie obcy, ale treść tej książki niejednokrotnie mnie zaskoczyła. Poniżej zamieszczam cytaty, które wywarły na mnie duże wrażenie. Ostrzegam... jest ich dużo:) Cytaty: Autor "Piotrusia Pana" pośrednio daje nam do zrozumienia, że samotność dokonała bardzo poważnych spustoszeń w charakterze chłopca. Dowiadujemy się, że Piotruś traktował wszystko bardzo powierzchownie. Po wielokroć mamy okazję zaobserwować, jak szybko potrafi porzucić lojalność, by zająć się magicznym stwarzaniem nowych wizji własnej osoby. Szokuje nas sposób, w jaki ten młody specjalista od szczęścia reaguje na zainteresowanie i troskę innych. Umiejętnie wzbudza litość, kiedy chce kimś manipulować, a okazuje obojętność , gdy pragnie kogoś speszyć. Pomimo usilnych prób ucieczki, Piotruś pozostaje jednak więźniem samotności. Wendy kochała Piotrusia takim jakim był - małym dzieckiem, które potrzebowało opieki. Blaszany Dzwoneczek kochała go takim, jakim mógłby się stać - młodym człowiekiem, obdarzonym duchem pełnym żywiołowej energii. Jest we mnie pustka; czarna dziura w duszy. To mnie dręczy i przeraża, ale nie umiem tego nazwać. Czasami, kiedy jestem z przyjaciółmi, myślę, że się jej pozbyłem. Niestety zawsze wraca - i słyszę bezgłośny, ostrzegawczy krzyk: "Uważaj! Bądź ostrożny! Za chwilę stanie się coś strasznego". Ale się nie zdarza - i tylko czuję się tak osamotniony. Chciałbym być czuły, chciałbym porozmawiać o tym, co czuję, nawet chciałbym płakać. Ale mi nie wolno.[...] Właściwie to wszystko jedno, bo wydaje się, że już i tak nie może być gorzej! [...] niezdolny jest przeżywać w całej pełni dynamicznego, płynnie rozwijającego się dojrzałego związku. [...] Piotruś nie ośmieli się zainwestować swego serca i duszy w związek uczuciowy. W rezultacie zaczyna się uważać za niezdolnego do miłości. Zarówno Wendy jak i Blaszany Dzwoneczek czy każda inna kobieta, która próbuje pokochać lub zrozumieć któregoś z zagubionych chłopców, rozpozna w swoim Piotrusiu podwójną osobowość Dr Jekylla i Mr Hyde'a. Są momenty, w których rozkoszujesz się bliskością czułego, troskliwego i uczuciowego człowieka - ale wystarczy parę godzin, by jak okrutny cios poraziła się jego lodowata obojętność. Nic tak nie podbudowuje kruchego ego Piotrusia, jak "ochy" i "achy" panienek, które uwiódł. Im więcej dziewczyn może wciągnąć do swojej seksualnej kartoteki, tym bardziej zbliża się do doskonałości. Narcyzm to nie jest niewinna igraszka z magicznym pyłkiem wróżek. W syndromie Piotrusia Pana objawia się on jako niebezpieczny rozdźwięk pomiędzy wyobrażeniami a rzeczywistością. Zdroworozsądkowe myślenie, trzeźwy osąd i racjonalne argumenty odsuwane są na drugi plan przez pozbawiony logiki, a nawet absurdalny styl rozumowania. Piotruś wykorzystuje swoją inteligencję do stworzenia systemu myśli i poglądów, który byłby całkowicie oporny na krytykę. Bez względu na wasz poziom, wiedzę, czy pozycję nigdy nie uda wam się wygrać choćby o punkt w dyskusji z tak pełną uwielbienia dla siebie osobą. [...] oznaka szowinizmu u Piotrusia pojawia się, gdy ujawnia się u ciebie napięcie emocjonalne. Taka sytuacja może wywołać u partnera gwałtowne, a nawet grubiańskie reakcje. Będzie się denerwował, że jesteś "zbyt emocjonalna"; uzna, że niepotrzebnie się przejmujesz i każe ci natychmiast przestać. Zadziwiające jest, jak delikatne, wrażliwe dziecko potrafi zmienić się w takie towarzyskie monstrum. Kiedy Piotruś staje się czterdziestolatkiem, w jego życiu następuje rozpad. Obietnica, że życie będzie jednym pasmem przygód i radości wciąż pozostaje nie spełniona. I coraz trudniej mu pojąć dlaczego tak się dzieje. Piotruś pozostaje samotny w swoich zmaganiach. Chciałby zwrócić się o pomoc, lecz powstrzymuje go od tego kroku parę rzeczy. Osamotnienie i lęk przed odrzuceniem chronią przed ryzykiem. [...] Zadawniony nawyk udawanej wesołkowatości trudny jest do przełamania. I nabrał takiej wprawy w zatajaniu wielu rzeczy przed samym sobą, że nawet najbliżsi - poza żoną albo kochanką - nie podejrzewają, iż dzieje się coś złego. Zachowaj konieczny dystans. Nie dziel ze mną uczuć, o ile ci na to nie pozwolę. Nie oczekuj, bym dzielił uczucia z tobą. Nie prowokuj moich myśli. [...] Te niepisane prawa dławią spontaniczność, która stanowi zasadniczy element dojrzałej miłości. To, że są niepisane, czyni miłość trudną; to, że są wewnętrznie sprzeczne, czynią ją niemożliwą. Nie możesz ofiarować miłości partnerowi, który na kamiennych tablicach wyrył oczekiwania względem ciebie. Musisz zachowywać się w sposób ściśle określony, inaczej zostaniesz odrzucona.

Ciekawa książeczka Francuskiego Autora, na szczęście pozbawiona ezoteryki. Gdyż na Polskim rynku Ezoteryka wchłonęła tego typu publikacje. Poznamy w niej zasady odnośnie dobrej koncentracji, różnic między prawą i lewą półkula, jak pobudzić ciało modzelowate i wiele innych zagadnień plus kilka zagadek. Bardzo wartościowa praktyczna książeczka. Wszystko można zastosować i zweryfikować. Polecam każdemu kto bawi się w poprawianie swych zdolności intelektualnych....

Niezwykle miła niespodzianka dla mnie. Książkę kupiłem dawno temu w antykwariacie nie mając pojęcia jak cenna i inspirująca wiedza jest w niej zawarta. Zawiera mnóstwo przykładów z życia, biznesu i rodzicielstwa oraz motywujących cytatów nieprzeciętnych ludzi.