The Brightest Stars. Pożar zmysłów

Jeśli szukacie historii, która uderza z siłą zawodowego boksera, to „Ring Girl” od K.N. Hanter jest bardzo dobrą pozycją . To nie jest zwykły romans. To opowieść o walce ,nie tylko tej na ringu, ale przede wszystkim o walce z własną przeszłością i demonami. Główna bohaterka to postać, która nie jest kruchą porcelaną, którą trzeba ratować. To dziewczyna z charakterem, która w brutalnym, męskim świecie boksu musi wywalczyć swoje miejsce. Relacja między bohaterami? Iskrzy i to bardzo... K.N. Hanter pisze konkretnie, bez zbędnych wypełniaczy, za to z ogromnym ładunkiem emocjonalnym. Czyta się ekspresowo.

Można powiedzieć, że przeczytałam tą książkę po raz drugi (wcześniej przeczytana pod tytułem "(Nie)zwyczajna"). Czułam się jednak jakbym czytała ją po raz pierwszy, mimo poczucia de ja vu. Uwielbiam wszystko co napisze Samantha Young - moja ulubiona pisarka. Polecam gorąco :)

Kontynuacja historii. Kiedy poszukiwania Wesa zostają zakończone, Joss nie poddaje się i nadal go szuka z pomocą Kyle'a. Prawda okazuje się bolesna i dziewczyna wraca do codziennego życia, ciężko pracując i przykładając się do rehabilitacji. Staje się silniejsza i pełna nadzieji na lepszą przyszłość. Jednak to nie koniec historii z superbohaterem w tle, a dopiero początek. Przyznam szczerze, że druga część jest o wiele lepsza od pierwszej. Jest bardziej zagadkowa, lekko kryminalna i trochę w niej motywu scince-fiction. Teraz rozumiem dlaczego Wes kreowany był na superbohatera, bo w pierwszej części wydawało mi się to sztuczne i przerysowane. Ciekawa fabuła, szybko się czyta. Taka oryginalna, inna niż wszystkie młodzieżówki. Nie mam zastrzeżeń.

Potrzebowałam lekkiej, szybkiej i zabawnej książki, a ta pozycja taką jest. Bardzo polubiłam głównych bohaterów czyli Emery i Dylana. Spodobał mi się sposób w jaki zaczęła się ich relacja i jak fajnie było czytać o kolejnych wyzwaniach jakie sobie stawiali. Bohaterowie nie są beztroscy, oboje mają bagaż doświadczeń oraz ciężkie chwile za sobą, a college jest tak jakby ich ucieczką. Studia dają im trochę ucieczkę od przeszłości ale niestety nie nadługo. Razem z bohaterami przechodzimy przez ciężkie chwile i trudną dogę a efekt? Przekonajcje się sami, bardzo polecam. Pozdrawiam 🤗📚

Dostajecie diagnozę, że zostało wam pół roku życia, co wtedy robicie? Wiem, że pytanie ciężkie i sama mam problem z odpowiedzią bo z jednej strony zrobiłabym wszystko ale z drugiej zamknęłabym się w sobie i pewnie bym płakała nie wychodząc przez cały ten czas z domu. ,,Twoje fotografie” - Tammy Robinson Ava w dniu swoich urodzin dowiedziała się, że jej rak wrócił i niestety już nie da się z tym nic zrobić. Pomimo tego wyroku jaki na nią spadł ona nie chce się załamywać tylko chce spełnić swoje marzenie i wziąć ślub, jednak problem polegał na tym, że nie miała partnera. Wszyscy mobilizują się żeby spełnić jej marzenie i nawet media zaczynają się angażować. Poznaje wtedy Jamesa i musi zdecydować czy jest w stanie go pokochać oraz czy ma siłę później go pożegnać. To była bardzo trudna książka pod względem psychicznym i długo zwlekałam z jej dokończeniem. Historia Avy łapie za serce i jeśli pomyślimy, że na świecie jest dużo takich osób jak główna bohaterka to człowiekowi robi się jeszcze smutniej. Bardzo polubiłam ją jak i Jamesa oraz rozumiem jego decyzje. Sama nie wiem jak bym postąpiła na jego miejscu. Na pewno radzę wziąć dużą paczkę chusteczek, bo chociaż wiadomo jest jak książka się kończy to bez niej nie da rady. Ocena: 8/10 Opis: https://lubimyczytac.pl/ksiazka/4882513/twoje-fotografie Wydawnictwo: IUVI IG: https://www.instagram.com/bookly_mood/profilecard/?igsh=azN1Yjh5ajIwNWVz

Początek wciągający. Urocza relacja głównych bohaterów, zwłaszcza na początku książki. Narracja 1osobowa czasem od strony kobiety czasem chłopaka. Chciałabym zobaczyć więcej wątków i relacji rodzinnych, brakowało tam czegoś. Ucięte zakończenie, bez większego wyjaśniania. Tak samo wątek strachu, niepewności pojawiał się i znikał. Mówienie o antydepresantach jak o czymś co niszczyło chłopakowi życie przez 2 lata średnio mi odpowiada. Również nie mówiło się tam nic o traumie, jedynie wspomnieli terapię i tabletki. Ogólnie można przeczytać, ale nie jest to moja ulubiona pozycja.

Czytałam ją z mieszanymi uczuciami , to historia, która chce być romantyczna, ale często skręca w stronę fantazji o władzy i ratowaniu księcia z problemami. Czułam niedosyt autentycznych emocji, choć przyznaję, że książka potrafi wciągnąć i dać chwilę oderwania od rzeczywistości.

Więcj niz my było syper ale ta historia jest siesamowita, Logan i Amanda byłi dla siebie stworzeni ale z różnych względów nie mogli być razem. Czytając książkę przypomniałam sobie inna parę a dokładnie Landona i Shay, nie wiem dlaczego bo ich historie były zupełnie inne ale obydwie piękne. Logan był cudowny i bardzo dużo przeżył mimo swojego młodego wieku, dręczyły go demony z przeszłości ale nie wyobrażałam sobie żeby ta hisotria miała się inaczej skończyć. Druga część tak samo jak pierwsza wiąga od samego początku i z każda kolejną stroną czekałam aż będą razem Dla mnie jedna z piękniejszych książek o miłości.

Dwójka najlepszych przyjaciół, którzy od zawsze byli inni niż wszyscy. W te wakacje postanowili zrobić coś, co robią dzieciaki w ich wieku. To doprowadziło to małego chaosu w ich przyjaźni. Sama książka jest wciągająca i przyjemnie się ją czyta. Akcja się nie przeciąga. Polecam każdemu.

Czasem Brooks mnie denerwował, ale w gruncie rzeczy to dobry chłopak. Tylko się pogubił. Słaby wątek związku z Celią. Gdyby chociaż coś było wspomniane wcześniej, a nie na prawie ostatniej stronie on to sobie uświadamia trochę tak z dupy. Ładnie wydana, co jest dla mnie na plus.

Okładka jest bardzo podobna do pierwszej, gdyż mamy parę, tym razem roześmianą. Tym razem grzbiet mamy pomarańczowo czerwony, i takie też kolory w formie napisów widzimy na przodzie. Niestety nie posiada skrzydełek, przez co nie ma dodatkowej ochrony przed uszkodzeniami mechanicznymi. Strony są kremowe, czcionka wystarczająca dla oka, marginesy i odstępy między wersami zostały zachowane. Podzielona na rozdziały Teraz oraz Przedtem. Jest to w porządku zabieg, bo sporo jesteśmy dowiedzieć się o Marcelu, poznajemy jego myśli przede wszystkim, bo to one teraz grają pierwsze skrzypce. Byłam bardzo podekscytowana gdy sięgałam po ten egzemplarz. Nie wiedziałam, jak dalej potoczą się losy chłopaka, a bardzo trzymałam za niego kciuki, żeby jednak było dobrze. Ale wiecie, nadzieja matką głupich. :) Czyta się tę książkę dosyć szybko, bez przeszkód, lekko i przyjemnie. Jednak uważam, że jest słabsza niż tom pierwszy. Zabrakło i tutaj emocji, który główny bohater mógłby od siebie dla nas, czytelników mocniej przekazać. Mając rozeznanie dość spore w powieściach autorki pod nazwiskiem Docher czy Majewska, świadomie piszę, że ma lepsze na swoim koncie. Ta nie zrobiła na mnie dużego wrażenia niestety, ale była niezłą kontynuacją pierwszego tomu. Lektury pisarki potrafią spowodować łzy, tutaj jednak się tak nie zdarzyło. Marcel budzi się po wypadku i nie pamięta ostatnich dwóch lat. Niezwykle go to frustruje, gdyż wszyscy od niego czegoś oczekują, a on... nie do końca wie czego, bo nie pamięta. Po wybudzeniu ze śpiączki jest nieco innym mężczyzną, który inaczej się zachowuje, ma inne reakcje na pewne sytuacje. I rozumiem, że czuł niezwykłą presję. Rozumiałam jego skrytość, chęć samotności, reakcje - bo to było dla niego dość duże przytłoczenie, poza tym sama myśl, że wszyscy czegoś wymagają, jakiegoś konkretnego zachowania, słów, a on nie czuje potrzeby czegokolwiek i nie wie o pewnych ludziach, sprawach... Przykro się o tym czytało, niemniej jednak właśnie tutaj zabrakło mi więcej emocji - chyba, że to ja jestem jakaś nie czuła. ;) Dominika chciałaby z kolei odzyskać swojego chłopaka, ale postępuje rozważnie i nie naciska, bo zdaje sobie sprawę, jak jest mu trudno... Jednak nie może pogodzić się z myślą, że ktoś, kto stał się jej powodem do życia, nie pamięta jej. Nie pamięta słów wypowiedzianych w tej relacji, opowieści, wspólnych przeżyć - to nagle tak, jakby się nie wydarzyło, przynajmniej dla niego. To największy cios w jej serce i przyznam, że chwilami ją podziwiałam, nie wiem, czy wytrzymałabym coś tak trudnego psychicznie... Więcej mamy w tym tomie o ojcu Dominiki, czy byłej dziewczynie Marcela, Wiktorii. Nie wszystkie postacie są tutaj do polubienia, szczególnie jest jedna, której nie lubiłam i nic tego nie zmieniło. I od samego początku nie zmieniłam zdania. Są to postacie dobrze wykreowane, niczego im nie brakuje, są tacy, jak my. Popełniają błędy, różnią się od siebie. Na spokojnie spotkalibyście takich bohaterów na ulicy i pewnie spotykacie na co dzień, nawet nie zdając sobie z tego sprawy. Zabrakło mi właśnie tych emocji, które przechodziłyby z bohaterów na nas, czytelników. Owszem, jest nam smutno, gdy czytamy o tym, co właśnie przeżywają postacie, ale to nie jest to. Uważam, że jest to dobre zakończenie, chociaż, gdyby nieco książkę skrócić i połączyć w jedność, to wcale nie byłoby to takie złe rozwiązanie. Na pewno jest to lektura spokojniejsza, nie ma tutaj zbyt wielu scen dla pełnoletnich. Warte do opisania jest to, że autorka pokazuje nam, na przykładzie Marcela, jak człowiek dostaje drugą szansę od życia, ale musi nauczyć się żyć i funkcjonować od nowa. Musi poznawać pewne rzeczy znów od początku, mimo iż kiedyś znał je bardzo dobrze. Widzimy, jak pracują jego myśli, w jakim stanie jest jego psychika. Zachowania odzwierciedlają jego samopoczucie i to może Wami trochę wstrząsnąć, jeśli jesteście bardziej wrażliwi. Ja przez całą książkę trzymałam za niego kciuki, żeby w końcu sobie przypomniał... Było kilka śmiesznych scen, które spowodowały uśmiech na naszych twarzach, co również można uznać za plus. Reasumując uważam, że jest to dobra książka, może nie powala, ale też nie jest kiepska. Mniej emocjonalna, tutaj pisarka bardziej skupia się na psychice bohaterów, niż na uczuciach. Akcja ma odpowiednie tempo, chociaż określiłabym je jako spokojne, umiarkowane, ustabilizowane bez żadnych ekscesów. Czy polecam? Jasne, jeśli tylko czytaliście pierwszą część, bo ciekawość Was zje i nie pozwoli spać spokojnie, będziecie chcieli poznać dalsze losy bohaterów tak jak ja. Jest to zdecydowanie powieść obyczajowa, młodzieżowa, z nutką romansu. Niemniej jednak przy tym tytule nie podnoście poprzeczki, bo jej nie przeskoczycie.

Fabuła nie jest aż tak zaskakująca jak 1wsza część. Jest na pewno bardziej realistyczna. Bardzo szybko się to czytalo i naprawdę odczuwało się to co przeżywał główny bohater. Logan frajer, ale przystojny frajer. Myślę że cała seria nadawałaby się na filmy.

Pierwsze słowo, które skojarzy mi się z tą książką to - chaos, ale po jakimś czasie udało mi się przyzwyczaić do stylu pisania i wyczuwalnych przeskoków. Książkę oceniam na plus. Poruszyła sporo wartościowych wątków i trudnych tematów. Co prawda niektóre trochę po łebkach i chaos w tym przypadku nie pomagał, ale wszystko udało się spiąć w całość. Bohaterowie? Hm... Różnorodni. Ciężko powiedzieć czy się z nimi polubiłam, bo jedni przedstawieni byli w totalnie złym świetle, inni z kolei nie mieli żadnych wad (Shay). Przyjemnie się czytało, chemia między główną dwójką również przyjemnie wyczuwalna, choć nie wiem na jakiej podstawie pojawiły się te wielkie deklaracje. Oni prawie się nie znali, sprawy łóżkowe i kilka dramatów zdominowały całą historię, która mogła być nieco bardziej romantyczna, a nie tak mocno spontaniczna. Ogółem 7+, ale raczej do szybkiego zapomnienia.

Kiedy otrzymałam tą książkę jakoś zbytnio nie pchałam się żeby ja przeczytać. Nie przemawiała za mną, choć opis jest bardzo tajemniczy...no właśnie I to powinno mnie zachęcić, ale tak nie było. Książka musiała przeleżeć trochę na półce, żebym w końcu po nią sięgnęła i nie żałuję że ją przeczytałam. Jedynie szkoda tylko, że tak późno. Od samego początku bardzo mnie wciągneła. Z każdą stroną historia, coraz bardziej się rozwinęła. Pokazała, że dwa zupełnie różne światy mogą się ze sobą "połączyć". Sama opowieść ma w sobie sporo dramatu, ale i uroczego oraz ognistego romansu. Ukazuje też niezwykłą, wzruszającą i smutną historię głównej bohaterki, która nie miała lekkiego dzieciństwa oraz dorastania, a mimo to podniosła się i wyrosła na silną kobietę. Jest to historia o przeciwnościach, trudach, które można pokonać, ale też o niezwykłej miłości, która nie powinna się zdarzyć. Zakończenie całej książki mogłoby być tylko trochę bardziej pociągnięte i dłuższe.

Ten romans od K. N. Haner okazał się dla mnie całkiem przyjemną lekturą. Nie był idealny, ale dobrze mi się go czytało i wciągnął mnie na tyle, że chciałam wiedzieć, co będzie dalej. Historia Jasona, samotnego artysty ukrywającego się w lesie, od początku miała w sobie coś tajemniczego. Lubię takich bohaterów, zamkniętych w sobie, trochę poturbowanych przez życie, którzy udają, że nikogo nie potrzebują. A Samantha to jego zupełne przeciwieństwo odważna, ciekawska, idąca po swoje, ale pod powierzchnią zraniona. I właśnie to zderzenie charakterów napędza całą historię. Podobało mi się, że ich relacja nie zaczyna się od razu idealnie. Jest trochę napięcia, trochę niedomówień i sporo emocji związanych z przeszłością. Klimat leśnej samotni też robi robotę, daje poczucie odcięcia od świata i sprawia, że wszystko między nimi dzieje się bardziej intensywnie. Nie powiem, były momenty trochę schematyczne i czasami miałam ochotę, żeby pewne rzeczy były bardziej pogłębione. Ale mimo tego historia miała w sobie emocje, kilka ciepłych scen i taki romantyczny klimat, który po prostu dobrze się czyta. Dla mnie to solidne 7/10 fajna książka na wieczór, kiedy chce się czegoś romantycznego, trochę tajemnicy i bohaterów z bagażem doświadczeń.

Książka napisana przystępnie, czyta się ją bardzo szybko. Jednak pozostawia niedosyt. Wygląda, jakby autorka urwała fabułę w połowie, pozostawiając dużo niedomówień. Za mało opisu otaczającego świata. Jednak wystarczająco rozbudowane opisy uczuć targających główną bohaterką. Natomiast postać Becka nijaka, bez wyrazu. Typowy mężczyzna, którego uczuć nie rozumiemy. Jest arogancki i niemiły bo tak. Ian natomiast mimo tego, co go spotkało wydaje się promiennym i wesołym człowiekiem. Wydaje mi się, że można by było bardziej dopracować wątek między nim a Violet, bo miało to potencjał. Mimo wszystko oceniam 6/10 bo jest to przyjemna lektura na jedno popołudnie.

Bardzo przyjemnie się czyta. Moim zdaniem jest to nie tylko obyczajowa książka dla młodzieży z wątkiem miłosnym, ale również edukująca. Mamy możliwość dowiedzieć się dlaczego rekiny są gatunkiem zagrożonym wyginięciem i dlaczego tak ważne jest aby je chronić.

To pierwszy tom dylogii „Ciemność”. Dałam się porwać tej książce zachęcona notką redaktorską, z której wynikało, że to będzie coś fantastycznego. Zagmatwana historia dziewczyny imieniem Blake, która na skutek traumatycznych przeżyć z przeszłości panicznie boi się zaangażowania, wyznawania uczuć i wchodzenia w trwałe związki. Można powiedzieć, że od dawna jest zakochana w chłopaku, który razem z nią przebywał w tej samej rodzinie zastępczej. Cole, przystojniak i w dodatku robiący oszałamiającą karierę sportowca, nie stroni od związków, lecz potajemnie wzdycha do Blake. Oboje łączy tajemnica z przeszłości, o której nie mają pojęcia. Mimo, że tamte wydarzenia były ich bezpośrednim udziałem, oni nie mają z tym żadnych skojarzeń. Zaczęło się nieźle. Liczyłam na jakąś fajną tajemnicę, był też wątek kryminalny i oczywiście romantyczny, jednak w tej książce jest wiele wątków, które nie zawsze są potrzebne i nie zawsze były zgłębione. W pewnym momencie straciłam z oczu wątek główny. Lubię powieści wielowątkowe, ale fajnie, jeśli te wątki w końcu się ze sobą łączą. Pierwszy tom zostawia czytelnika bez jakichkolwiek wyjaśnień, więc jeśli ktoś chce pospinać jakoś te wątki, musi sięgnąć po tom drugi.

#rereading "Z całego serca" R. S. Grey 9/10 Nazwisko autorki możecie kojarzyć z niedawno wydanej u nas książki "Pan Wielki Problem" (o którym parę dni temu pisałam) Mało kto wie, lub pamięta, że autorka pojawiła się już na naszym rynku wydawniczym, a było to w 2019 r., za sprawą wydawnictwa Szósty Zmysł. "Z całego serca" to historia totalnie inna niż w/w romans biurowy. Nie chodzi tylko o tematykę, ale też o jakość. "Zcs" opowiada ona losy 19letniej Abby, dziewczyny, która jest po przeszczepie serca i w sekrecie przed rodzicami planuje podróż. Dodatkowo zabiera w nią przypadkowo poznanego chłopaka imieniem Beck... Ta książka ma zaledwie 300 stron. Dla jednych będzie mało, dla innych w sam raz. Ja uważam, że w tych 300 stronach autorka zawarła wszystko co było potrzebne. Przedstawiona tu historia, podróż samochodem, rozwijająca się relacja między bohaterami, próba przeżycia swojego życia na nowo, poruszone tu tematy zostały idealnie wyważone, ni mniej ni więcej. Poraz kolejny ta powieść wzbudziła we mnie emocje, poraz kolejny czułam się zżyta z bohaterami i poraz kolejny przeżywałam ich przygodę. Budowanie przez autorkę relacji między Abby i Beckiem na pierwszy rzut oka mogło wydawać się pośpieszne, wbrew pozorom została tak pokazana, że czułam jej autentyczność, ich więź, a zwrot akcji jaki zastosowała autorka tylko utwierdził mnie w tym poczuciu. Ta historia ma swoje wzloty i upadki, ma wiele zabawnych momentów podczas których wybuchałam śmiechem, ale też takich gdy czułam smutek, niemoc. Mimo, że nie jest to przesadnie ciężka lektura, pokroju np "Tysiąca pocałunków", to czuć w niej powagę przedstawionych tu tematów. To nie jest po prostu romans młodych dorosłych, ale podróż życia, która budzi wiele ciepłych uczuć. "Z całego serca" rozgrzewa, łamie i napełnia nadzieją, a ja bardzo polecam historię Abby i Becka każdemu, kto jeszcze jej nie poznał.

Nie będę powielać opinii innych ani pisać o czym jest seria. Po serię książek sięgnęłam po obejrzeniu pierwszego filmu serii AFTER. Film obejrzałam bez większych emocji, bo to takie kino dla nastolatków. Jednie główny bohater (a raczej uroda aktora ;-)) zwrócił moją uwagę. Miał coś w sobie takiego mhmhm.... Ciekawa co będzie dalej obejrzałam dwie kolejne części filmu i ... przepadłam. Z ciekawości sięgnęłam po książkę i przyznam szczerze... również przepadłam. Nie jest to literatura najwyższych lotów, typu "Duma i uprzedzenie" (którą notabene kocham), jest trochę wulgarna i ocieka opisami seksu, ale jak już ktoś wspomniał czyta się z wypiekami na twarzy i nie można się oderwać, bo chce się wiedzieć co się jeszcze wydarzy. Polecam jako dobry odmóżdżacz na jesienne i zimowe wieczory.