Soru Hanta II. Droga bohatera

Czy ja już Wam mówiłam, jak ciężko pisze mi się recenzje książek, które realnie kocham, a w szczególności patronatów? Cóż, jeśli nie, to teraz mówię…
Nie mam pojęcia, co tutaj napisać!
I choć pewien plan zrodził się w mojej głowie, to musicie wybaczyć, jeśli opisy będą chaotyczne. Po prostu nie da się idealnie odzwierciedlić w recenzji takiej burzy akcji i emocji, na jaką napotkałam w „Soru Hanta II. Droga bohatera”.

Nowe wyzwania nie dotykały Deynard’a Redo od niemal roku, kiedy to zakończyła się Bitwa o Ziemię. Znów jednak pojawia się zagrożenie – czarny ran, którego źródło chce odnaleźć. Działa jako przywódca Świetlików razem z przyjaciółmi, którzy gotowi są poprowadzić walkę na śmierć i życie, jeśli zajdzie taka potrzeba.
Odkrywają tajemnice jedna po drugiej, nie wiedząc, że skutek niespodziewanych wydarzeń będzie równie nieprzewidywalny, co one same.
Jednak nie potrafią odpuścić; liczą się dla nich dwie wartości: honor i przyjaźń. W końcu nie są w oddziale Świetlików bez powodu.

Walka dobra ze złem to motyw, po który często sięgają autorzy, by rozbudzić serca czytelników… I Wojciechowi zdecydowanie się to udało. Osobiście nie mogłam doczekać się zakończenia książki, jednak nie dlatego, że tak bardzo mnie nużyła, wręcz przeciwnie! Ze zniecierpliwieniem oczekiwałam, aż w końcu dotrę do ostatniego zdania, złapę się za głowę i postawię książkę do kąta.
Nie no, dobra, żartuję!
Ale przyznam, że zakończenie ani trochę mi się nie spodobało. Choć z drugiej strony, jak teraz o nim myślę, to bohaterowie świadomi są, że poświęcają nie tylko siebie jako jednostkę, ale też swoje rodziny, czyż nie?

(1/2)Jeśli o bohaterów chodzi, to prawda jest taka, że ich podziwiałam. Co prawda nie wszystkich, ale który Świetlik albo nie-Świetlik (jak - na przykład - Chisa) nie zasługuje na uznanie, skoro mierzy się nie tylko z niebezpieczeństwem, ale też z własnymi lękami. No właśnie, odpowiedź jest jedna.
Każdemu z nich należy się osobny medal! (Albo statuetka, ładniej wygląda na szafce.)

O Deynardzie wiele mówić nie trzeba; jeśli ktoś czytał pierwszą część, to zapewne domyśla się, że ten mężczyzna nie porzucił swojej bohaterskiej strony mimo luksusów, jakie napotkał po zwycięstwie i ani myśli odpuścić Pirsjanom. Przekłada dobro Ziemian nad swoje szczęście i uwaga - sama się sobie dziwię, że to mówię, bo totalnie nie lubię ani lektur, ani polskiego - ale widzę wspólne korzenie jego postaci z Tomaszem Judymem z “Ludzi bezdomnych” autorstwa Żeromskiego. Lekarz poświęcił wspólne życie z narzeczoną na rzecz pomocy medycznej ludziom, którzy nie do końca są w stanie za nią odpowiednio zapłacić.
Z kolei jego żona, Chisa, z dnia na dzień jest w stanie zostawić syna pod opieką mamy Dey’a i ruszyć mężowi na pomoc, gdy zachodzi taka potrzeba. Czy postępuje dobrze, patrząc na to, że zostawia swoje dziecko? Cóż, raczej nie mi to oceniać, ale kobieta ma zdecydowanie dobre intencje, więc zdecydowanie jej nie skreślam.
Każdy Świetlik - Monika, Sylwia, Tom - czymś się zasłużył i razem z Deynardem przyczynili się do zlikwidowania Pirsjan. Chwała im za to, że nie porzucili swojego na polu bitwy i dzielnie walczyli w Bitwie o Ziemię.

Powiem Wam, że pewne słowa mnie w Soru Hancie II zabolały - mam na myśli te o zdradzie. Mam też co do nich pewną refleksję, którą chciałabym się z Wami podzielić. Otóż, zauważyłam, że zarówno w książce, jak i w realu ludzie dają sobą manipulować. Często nie jesteśmy nawet świadomi tego, co “wkłada nam do głowy” telewizja, czy niektóre artykuły w Internecie. Tutaj było podobnie - wystarczyło kilka oczerniających zdań i ludzie zaczęli w nie wierzyć. Dlaczego tak łatwo dotrzeć do ludzi mówiąc na kogoś złe rzeczy, a nie dobre? Ciężko mi na to pytanie odpowiedzieć, jednak trzeba pamiętać, że każdy lubi nieskomplikowane sytuacje: ktoś wypowiada się o innej osobie w nieprzychylny sposób? należy podawać to dalej, niepotrzebne są dowody; jeśli jednak chcemy powiedzieć o kimś w superlatywach, to wszyscy wokół oczekują, że przedstawimy jasne powody, dlaczego tak uważamy.
Dziwna sprawa, co?

Cóż, zostawiam Was z tym i jeszcze tak tylko na koniec dodam, że pierwsza część jest ponownie w sprzedaży na stronie Empika, więc zachęcam Was do zamówienia ich obu - przy nich nie da się nudzić, ciągle się coś dzieje, a jednocześnie wszystko da się łatwo pojąć i wcale nie jest tak ciężko wkroczyć w nowe uniwersum!!

asia xx

Czy ja już Wam mówiłam, jak ciężko pisze mi się recenzje książek, które realnie kocham, a w szczególności patronatów? Cóż, jeśli nie, to teraz mówię…
Nie mam pojęcia, co tutaj napisać!
I choć pewien plan zrodził się w mojej głowie, to musicie wybaczyć, jeśli opisy będą chaotyczne. Po prostu nie da się idealnie odzwierciedlić w recenzji takiej burzy akcji i emocji, na jaką...