rozwiń zwiń
Najnowsze artykuły
Popularne wyszukiwania
Polecamy

Słoń na księżycu

Okładka książki Słoń na księżycu autora Gosia Herba, Mikołaj Pasiński, 9788363892487
Okładka książki Słoń na księżycu
Gosia Herba, Mikołaj Pasiński
6,9 / 10
Wydawnictwo: Centrala opowieści dla młodszych dzieci
40 str. 40 min.
Kategoria:
opowieści dla młodszych dzieci
Format:
papier
Data wydania:
2016-10-26
Data 1. wyd. pol.:
2016-10-26
Liczba stron:
40
Czas czytania
40 min.
Język:
polski
ISBN:
9788363892487
Średnia ocen
6,9 6,9 / 10
1 opinii 19 ocen
Oceń książkę
i
Dodaj do biblioteczki
Reklama

Kup Słoń na księżycu w ulubionej księgarni i

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów), „Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.
Ładowanie Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Więcej
więcej

Oceny książki Słoń na księżycu

Średnia ocen
6,9 / 10
19 ocen
Twoja ocena
0 / 10
 
10
1 ocen
9
1 ocen
8
3 ocen
7
6 ocen
6
6 ocen
5
2 ocen
4
0 ocen
3
0 ocen
2
0 ocen
1
0 ocen

Opinia

avatar
424
269
Shoshana25
22.10.2019
7 / 10
Na półkach:
Przeczytane

Fajna książka! Początkowo byłam sceptyczna ze względu na specyficzne ilustracje, jednak wystarczyło kilka kartek, aby się z nią zaprzyjaźnić. Doskonale sprawdza się jako baza do rozmów zarówno o kosmosie, jak i o wierze we własne marzenia. To jedna z tych książek, którą warto przeczytać dziecku

Fajna książka! Początkowo byłam sceptyczna ze względu na specyficzne ilustracje, jednak wystarczyło kilka kartek, aby się z nią zaprzyjaźnić. Doskonale sprawdza się jako baza do rozmów zarówno o kosmosie, jak i o wierze we własne marzenia. To jedna z tych książek, którą warto przeczytać dziecku

Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to
Powrót do wszystkich opinii

Poznaj innych czytelników

40 użytkowników ma tytuł Słoń na księżycu na półkach głównych
  • 23
  • 17
12 użytkowników ma tytuł Słoń na księżycu na półkach dodatkowych
  • 5
  • 1
  • 1
  • 1
  • 1
  • 1
  • 1
  • 1

Inne książki autora

Więcej
Okładka książki Podziemna przygoda odważnej żaby Rene Małgorzata Herba, Mikołaj Pasiński
Ocena 8,9
Podziemna przygoda odważnej żaby Rene Małgorzata Herba, Mikołaj Pasiński
Okładka książki Nikogo nie ma w domu Małgorzata Herba, Mikołaj Pasiński
Ocena 7,2
Nikogo nie ma w domu Małgorzata Herba, Mikołaj Pasiński
Okładka książki Van Dog Gosia Herba, Mikołaj Pasiński
Ocena 6,9
Van Dog Gosia Herba, Mikołaj Pasiński
Okładka książki Balonowa 5 Gosia Herba, Mikołaj Pasiński
Ocena 7,6
Balonowa 5 Gosia Herba, Mikołaj Pasiński
więcej
Mikołaj Pasiński
Mikołaj Pasiński
Mikołaj Pasiński – pisarz, projektant, twórca kolaży. Autor nagradzanych książek dla dzieci: Słoń na Księżycu, Balonowa 5, Van Dog, Nikogo Nie Ma w Domu. Jego książki bawią i intrygują dzieciaki na całym świecie – od Brazylii po Koreę. Mieszka i tworzy we Wrocławiu.
Zobacz stronę autora

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Aciumpa Catarina Sobral
Aciumpa
Catarina Sobral
Książka dla rodziców językoznawców, ale nie tylko. dzieci na różnych etapach przyswajania języka interesują się słowami jako takimi. Moje starsze dziecko, kiedy uczyło się mówić, miało coś w stylu "śmiesznego słowa na dziś" i czasami te śmieszne słowa były zaskakujące i trzeba było je przeczytać, powiedzieć wiele razy. Wymyślał też swoje słowa i nawet ten "język" miał swoją nazwę. Książka "Aciumpa" może być takim przedłużeniem zabawy w słowa, w wymyślanie swojego języka. Bo tytułowe słowo działa podobnie, jak wiele słów małych dzieci - nie wiadomo, co znaczy, jaką jest częścią mowy, jak go używać. Dla najmłodszych książka i tytułowe słowo mogą być po prostu śmieszne. Ze starszymi dziećmi chodzącymi do szkoły, można już więcej porozmawiać o częściach mowy, o znaczeniu i funkcjach słów w zdaniach, czy o nauce języków.
lolipop13 - awatar lolipop13
ocenił na 7 2 miesiące temu
5 złotych Choi Eun-young
5 złotych
Choi Eun-young Cha Jae-hyuk
Książka do opowiedzenia, więc ją sobie, wspólnie z Igą, opowiadałyśmy. Oczywiście nasze odbiory były różne w wielu miejscach, w wielu pięknie się uzupełniały. Przy okazji zauważyłyśmy kilka denerwujących stereotypów, min. śpiącego dziadka, zapracowaną mamę i nieobecnego tatę. Graficznie przyjemna w odbiorze, zachęcająca do snucia opowieści, prowokująca do myślenia starszych odbiorców. Tylko ta mama...
brummbrumm - awatar brummbrumm
ocenił na 7 6 lat temu
W lesie (pop-up) Louis Rigaud
W lesie (pop-up)
Louis Rigaud Anouck Boisrobert Sophie Strady
Nie ukrywam, że jestem fanką książek dla dzieci i młodzieży. Lubię ładne rzeczy i historie z morałem, które można wykorzystać w pracy z młodym Czytelnikiem. I trafia mi w ręce taka cudowna "rozkładanka". Autorzy opowiadają nam o dzikiej naturze i człowieku. Człowieku, który to wszystko potrafi zniszczyć. Tylko czy przyroda tak łatwo się podda...? Gdy tylko otworzymy publikację "wyskakuje" na nas las - zielone kłębowisko drzew, pełne dzikich zwierząt. Nagle pojawia się hałas - to człowiek zaczyna karczowanie. Zwierzęta uciekają. Wszystkie oprócz leniwca - czy potraficie go wypatrzyć? Czy on też da radę uciec? Opowieść o lesie mnie wciągnęła. Szukałam leniwca - dobrze się schował. Chciałam wygonić maszyny, ratować zwierzęta... Przeżywałam każdą stronę - od radosnej zabawy w chowanego, poprzez strach o zwierzęta, złość na nas ludzi i zaskoczenie oraz nadzieję... Przepiękne ilustracje zachwycają dzieci i dorosłych. Sama historia też jest pięknie i prosto przedstawiona - dostosowana do młodego odbiorcy, ale nie naiwna. Przyznaję również, że wykorzystałam ją kilkakrotnie do zajęć prowadzonych z dziećmi. Poruszaliśmy temat dobrych książek dla dzieci, ale także ekologię, dbałość o środowisko i zachowania zwierząt. Mnogość tematów pokazuje wielowymiarowość publikacji. Wydawnictwo Dwie Siostry publikuje perełki, nad którymi nawet dorośli Czytelnicy potrafią się zatrzymać, zachwycić i wzruszyć. Aha, książka jest wydrukowana z papieru mieszanego i wykorzystano do niej ekologiczne farby sojowe.
Apo - awatar Apo
ocenił na 8 1 rok temu
Przejścia nie ma! Isabel Minhós Martins
Przejścia nie ma!
Isabel Minhós Martins Bernardo P. Carvalho
Dwie strony książki, a między nimi wartownik. Jest uzbrojony. Obwieszcza, że "przejścia nie ma". Taką decyzje wydał generał na koniu. Na kartach książki pojawiają się nowe postacie. Pierwszy jest piesek, a za nim drepcze właściciel czworonoga. Przychodzą nowe osoby, każdy się tłoczy przy "granicy". Chce przejść na drugą stronę, ale... Ale wszyscy się podporządkowują zasadą. Narzekają pod nosem, ale zostają na lewej stronie książki. Z każdą strona przybywa ktoś nowy, a pozostali nie są statycznymi obiektami. Oni się 'kręcą", narzekają, próbują coś zrobić... Czy ktoś się zbuntuję? A co się stanie gdy zabraknie miejsca po lewej stronie? Czy strażnik zawsze będzie taki zasadniczy? Czy generał wyda inny nakaz? Bardzo dobra książka o władzy. Ale także o podporządkowaniu się zasadom, łamaniu ich i... o przejściu do historii. Lubię tą publikację - jest wartościową odpowiedzią na pytanie o władzę i konsekwencje złych decyzji, oraz nieposłuszeństwie. Minusem, jak dla mnie, są obrazki - zbyt kolorowe i rozedrgane.
Apo - awatar Apo
ocenił na 7 1 rok temu
Kto ty jesteś? Joanna Olech
Kto ty jesteś?
Joanna Olech
Na szczęście nie musimy wysyłać nasze dzieci na wojnę, aby walczyły o wolność Polski. Ale powinno się uczyć dzieci patriotyzmu, pokazując im, ze o Polskę można dbać w inny, też ważny sposób: - dbając o przestrzeń publiczną (naszą wspólną), - nie śmiecąc, - szanując zieleń, lasy, parki - dużo czytając, ucząc się, by Polska była postrzegana jako kraj mądrych ludzi - znając historię Polski, swojego miasta, swojej wsi - idąc głosować itd. - pielęgnując tradycja I o tym m.in. jest ta książka. Fajny punkt wyjścia od rozmów z dziećmi.
katecz - awatar katecz
ocenił na 7 7 lat temu
Zgubione, znalezione Shaun Tan
Zgubione, znalezione
Shaun Tan
Shaun Tan to twórca, któremu nie mogę się oprzeć w żadnej postaci. Dawkuję sobie jego kolejne dzieła od czasu, kiedy natrafiłam na „Opowieści z najdalszych przedmieść” i zakochałam się w nieoczywistych opowiadaniach przeplatanych przepięknymi ilustracjami. „Zgubione, znalezione”, picturebook zawierający trzy różne utwory o zmiennej, choć w każdym przypadku dość smutnej tematyce, zostawiłam sobie na sam koniec. Obrazy nakreślone przez autora są niesamowicie sugestywne. Zawierają szczegóły, które odkrywa się od razu lub po pewnym czasie. Są przebogate w znaczenia, przemyślane od pierwszej do ostatniej kreski. W pierwszym utworze autor mierzy się z wizją depresji, w drugim z wyobcowaniem i utratą dziecięcej niewinności, a w trzecim, moim zdaniem najtrudniejszym do czytania, z konsekwencjami kolonializmu. Czyta się je szybko, ale niezmiennie chce się do nich wracać i zanurzać w tej narracji na nowo. Zawsze i wszędzie będę polecać tego autora. Proszę, czytajcie i odkrywajcie!
aredhela - awatar aredhela
oceniła na 10 3 lata temu
Świńska książeczka. O tym skąd się biorą prosiaczki Aleksandra Cieślak
Świńska książeczka. O tym skąd się biorą prosiaczki
Aleksandra Cieślak
Uważam, że książka zawsze jest najlepszym pomysłem na prezent i, co tu dużo mówić, zazwyczaj to właśnie literaturę możecie ode mnie dostać na przeróżne okazje. Ale wpadł mi w ręce prawdziwy hit na narodziny dziecka, zwłaszcza pierwszego. Opowieść o trudach macierzyństwa z perspektywy… dzikiej świni🐗. Nie mam wątpliwości, co będę od teraz przynosiła świeżo upieczonym rodzicom😃. „Świńska książeczka o tym, skąd się biorą prosiaczki” to wyjątkowo krótka, ale niesamowicie zabawna historia. Opowiada o wielkiej miłości, romantyzmie, problemach i potrzebie wolności, której nikt nie pragnie bardziej niż rodzice zakopani pod stosem pampersów. To historia, która w absurdalny i przenikliwy sposób odwzorowuje realia rodzicielskiej codzienności🍼👶. Aleksandra Cieślak wraz z Wydawnictwem Bona stworzyli naprawdę ciekawą opowieść. I chociaż jest ona wyjątkowo abstrakcyjna, nie mam wątpliwości, że rozbawi niejednego czytelnika. Początkowo myślałam, że jest ona przeznaczona dla dzieci. Szybko jednak zrozumiałam, że jej prawdziwym adresatem są wyczerpani opiekunowie. Jej „twist”, zarówno ten w treści, jak i w ilustracjach, przeznaczony jest chyba dla dorosłego czytelnika, który zrozumie, w którym momencie należy czytać ją z przymrużeniem oka. To jest jedna z tych pozycji, która z powodzeniem udowadnia, że niektóre pomysły po prostu trzeba spisać, wydać i promować. I trwać w przekonaniu, że życia, również tego literackiego, nie można brać całkowicie na poważnie. A powody do śmiechu, te najbardziej oczyszczające i szczere, można znaleźć nawet w „świńskich książeczkach”.
chwilopylnie - awatar chwilopylnie
ocenił na 8 2 miesiące temu
Brzuchem do góry Urszula Palusińska
Brzuchem do góry
Urszula Palusińska
Cześć. Dziś chcę Wam opowiedzieć o książce „Brzuchem do góry” Urszuli Palusińskiej, wydanej przez wydawnictwo Dwie Siostry, bo to zdecydowanie jedna z najbardziej zaskakujących pozycji jakie przeczytałem. Jest to przykład książki, która pokazuje nam zwyczajne czynności w zupełnie innym ujęciu. Widzimy tu bowiem świat z perspektywy osób leżących brzuchem do góry. Dzięki temu doświadczymy jak zmiana perspektywy może zmienić nasze postrzeganie. Niezwykle sugestywne obrazy i oszczędny, detaliczny język podkreśla wyjątkowość tej książki. Czujemy się jakbyśmy podglądali bohaterów, jednocześnie doświadczając ich perspektywy. Książkę polecam zarówno dzieciakom, jak i dorosłym. Może ona być świetnym pretekstem do dyskusji o tym, jak wyjątkowy jest świat wokół nas.
Adam Tempich - awatar Adam Tempich
ocenił na 8 3 lata temu
O niezwykłym chłopcu, który pożerał książki Oliver Jeffers
O niezwykłym chłopcu, który pożerał książki
Oliver Jeffers
Każdy mol pożera książki ale inaczej niż nasz tytułowy chłopiec, bo on pożera je ale w dosłownym tego słowa znaczeniu... zjada słowa, zdania, a z czasem całe książki.. Z czasem czuje jednak przesyt bo jak wiadomo co za dużo to nie zdrowo! Może zatem lepiej poczytać niż zjadać słowa, zdania? Chłopiec który pożerał książki to pozycja inna, ciekawa, z pomysłem i jasnym przekazem że czytanie jest niezwykle rozwijające i wartościowe! Inna niż inne i za to ją zapamiętam. Rysowanie w specyficznym klimacie ale to dodaje książce dodatkowego charakteru idealna na prezent bo naprawdę wyróżnia się formą i pomysłem . przykuwa oko i ucho małego czytelnika ;) polecamy !
magdalena_koz - awatar magdalena_koz
ocenił na 6 6 lat temu
Człowiek jaki jest, każdy widzi Marzena Matuszak
Człowiek jaki jest, każdy widzi
Marzena Matuszak Grażyna Rigall
Opcja pierwsza, czyli punkt widzenia zależy od punktu siedzenia. Ludzie rzadko zadają sobie pytanie o to jak widzą ich inni mieszkańcy planety. Co prawda często obawiają się tego, jak postrzegają ich inni ludzie, dlatego uwielbiają zakładać różne maski. Na wagę złota są tacy, którzy są zwyczajnie sobą. Bez ulepszeń, bez udziwnień, bez konwenansów i szablonów. Ten temat nabiera nowego wymiaru w dobie internetu, kiedy pod maską podretuszowanych zdjęć, przemyślanych póz, powrotu do pisma obrazkowego i braku możliwości weryfikacji możemy tworzyć lepsze wersje siebie. Ten temat jest doskonały do poruszenia przy okazji pierwszej książki, o której chcę opowiedzieć. „Człowiek jaki jest, każdy widzi” Marzeny Matuszak ilustrowanej przez Grażynę Rigall od Wydawnictwa Dwie Siostry to historia grupy zwierzaków, która relaksuje się w hotelu schowanym na himalajskim szczycie. Hotel prowadzony jest przez rodzinę Yetich (gdyby ktoś nadal nie wierzył w istnienie Yeti, to znak, że nie czytał odpowiedniej literatury). Regulamin hotelu był bardzo prosty: „Punkt 1. Nie zjadamy się nawzajem. Punkt 2. Nie straszymy się nawzajem, że zjemy się później. Punkt 3. Nie bijemy się o jedzenie. Dla wszystkich wystarczy.” Zwierzęta próbują opisać małej i zaskakująco ciekawskiej Yetince jak wygląda człowiek. Każde ze zwierząt ma swoje wyobrażenie. Na pewno będzie kupa śmiechu! Bo czy można się oprzeć wybuchowi śmiechu, kiedy słyszy się opowieść komarzycy: ” – Są baardzo, baardzo dłuudzy. Przeeleecieć z ich jeedneego końca na druugi, to doopieero moożna się zmęęczyć!” więcej na literackakavka.pl
LiterackaKavka - awatar LiterackaKavka
oceniła na 7 7 lat temu
Kto się kryje w lesie? Andy Mansfield
Kto się kryje w lesie?
Andy Mansfield Eryl Norris
Strach ma wielkie oczy Odkąd mała dzielnie drepcze ze mną na piesze wycieczki, nie taszczę już tylko książek dla siebie. Jej się przecież też coś od życia należy. Tym razem, ze względu na piękne okoliczności przyrody, wzięłam dla niej tematyczne pozycje: rozkładane książki typu pop-up pt. Kto się kryje w wodzie? i Kto się kryje w lesie? Co tu dużo mówić: obie sprawdziły się świetnie. Ze względu na zgrabny format nie zajmują zbyt wiele miejsca w plecaku i wygodnie trzyma się je w rękach – nawet niespełna dwulatce. Zaglądałyśmy do nich naprzemiennie: jedną, gdy zatrzymywałyśmy się przy potoku (ależ ta woda lodowata!), drugą na „przystankach” w lesie (raz musiałyśmy nawet uciekać przed wielkimi mrówami!). A o czym te perełki są? Z jednej strony tłumaczą trochę świat, bo pojawiają się w nich zwierzęta, których powinno się szukać w wodzie, jak rekin, ośmiornica, kijanka i takie które mieszkają w lesie np. wilk, nietoperz, sowa. Z drugiej sygnalizują, że strach ma wielkie oczy i z małej rzeczy nasza wyobraźnia potrafi zrobić wielki problem. „Zamarli w bezruchu, wszędzie wokół cicho. Czy jest już bezpiecznie? Czy uciekło LICHO?” „Tam, gdzie do morza rzeka wpływa. Ukrywa się KREATURA niezwykle straszliwa…” Wierszowane opowiastki Eryla Norrisa i Andy’ego Mansfielda są skonstruowane dokładnie tak samo, więc jeśli poznacie jedną, druga nie będzie już zaskoczeniem. Obie to dosyć nietypowe historyjki o dzikich zwierzętach, które zaczynają panikować, ponieważ nie wiedzą kto je obserwuje. Wyobrażają sobie najgorsze: kły, szpony, pazury – to musi być strasznie okropny potwór! Nawet wielki hipopotam, rekin, niedźwiedź mają stracha! Nie ważne więc jak same są duże czy groźne, tak samo mogą bać tego czego nie znają. Na końcu jest kupa śmiechu, bo okazuje się, że to co wydawało się straszne i niebezpieczne w ogóle takie nie było. „Choć w puszczy jestem największym z niedźwiedzi, bardzo się lękam, gdy tam potwór siedzi” Młoda nie wyłapuje jeszcze sensu tych opowiastek (te rozmowy i oswajanie emocji jeszcze przed nami), głównie skupia się na walorach estetycznych książeczek i dźwiękach jakie wydajemy podczas „czytania”. Oczywiście bardzo chciałaby zając się nimi sama, bez nadzoru, ale niestety nie mogę jej na to pozwolić, bo jest na to jeszcze nieco za mała i wszystko pali się jej w rękach. Zresztą nawet starsze dziecko, ze względu na delikatność ruchomych elementów, może je podczas „intensywnego” czytania naderwać, więc bądźcie czujni. Dowcipne, zabawne i naprawdę ładne. Ale co najważniejsze stały się częścią naszego wspólnego poznawania świata, a dla każdego rodzica, to niezwykle wyjątkowa przygoda.
Alicya Oss - awatar Alicya Oss
ocenił na 8 2 lata temu
Kocioludek Długowłosy Etgar Keret
Kocioludek Długowłosy
Etgar Keret
Wspaniała publikacja. Ukazuje potrzeby dziecka i uwrażliwia rodziców. Zachęca opiekunów do spędzania więcej wspólnego czasu ze swoją pociechą, poznania jej bardziej i zamiast spoglądania na zegarek i pośpiechu (bo tak widzą to dzieci, przez co czują się niekochane i zaniedbane) czerpania przyjemności z momentów po prostu BYCIA ze sobą razem. Całe to przesłanie zawarte jest w tej lekturze w ciekawy sposób zarówno pod względem tekstu, jak i ilustracji. Ta książka jest... nieoczywista, mega oryginalna. Trafia prosto w serca czytelników. Kochać, to znaczy być obecnym w czyimś życiu, wspierać i szanować drugą osobę, rozumieć i czuć błogość podczas zwyczajnych codziennych, najbardziej prozaicznych momentów naszego życia, przez które kroczy się wspólnie. To jest właśnie fundament zaspokojenia emocjonalnych potrzeb swojego dziecka.
Basia - awatar Basia
oceniła na 9 4 lata temu
Dzień, w którym zamieniłem się w ptaka Ingrid Chabbert
Dzień, w którym zamieniłem się w ptaka
Ingrid Chabbert
Dzień, w którym spojrzało na mnie czujne, szeroko otwarte oko z okładki tej książki, pamiętam bardzo dobrze. To była księgarnia "Ambelucja", miejsce z duszą, w którym miłość do książek czuć w powietrzu, nietuzinkowe i absolutnie zachwycające. Będąc w Sopocie, koniecznie zajrzyjcie do tej cudownej księgarenki, niech jej magia nie zniknie. Takie miejsca trzeba wspierać. Oko patrzyło na mnie z całą swoją mocą. Nieco schowane, ukryte w głębi regałów ciężkich od innych cudowności, ale na tyle wyraźne, że nie można było go nie zauważyć. I gdy tylko wzięłam do ręki "Dzień, w którym zamieniłem się w ptaka", wiedziałam, że do domu wrócimy razem. Okładka, której fakturę czuje się pod dłońmi, gruby i matowy papier, ascetyczne rysunki przypominające szkice, czerń, biel i puszyste, błękitne pióra. Tekstu jest niewiele, ale nie ma potrzeby, by było go więcej. Jest nieco poetycki, ale nietrudny w odbiorze. I emocje, najpiękniejsze, najmocniejsze, takie, które pozwalają latać. Każda strona to miłość, zakochanie, cudowny stan, gdy motyle trzepoczą w brzuchu skrzydłami. Lekkie zamroczenie i ogromne pokłady poświęcenia, kreatywności i odwagi. "Dzień, w którym zamieniłem się w ptaka" miłość, być może tę pierwszą, pokazuje jako stan ponad wszystkie inne. Gdy nie liczy się opinia kolegów z klasy, gdy marzysz i myślisz tylko o tej wyjątkowej osobie. Znasz jej zainteresowania, które za chwilę stają się również Twoimi. Podążasz jej śladami i robisz wszystko, aby zwróciła na Ciebie uwagę. Przebierasz się nawet za wielkiego ptaka, choć ciężko się wtedy gra w piłkę. A czy uczucie zostanie odwzajemnione? Tego nigdy nie wiadomo, ale dopóki się nie odkryjesz, nigdy się nie dowiesz. "Nie jestem już ptakiem. A jednak mogę latać".
MamaBasiCzyta - awatar MamaBasiCzyta
oceniła na 10 4 lata temu
Mysi Domek: Sam i Julia w Lunaparku Karina Schaapman
Mysi Domek: Sam i Julia w Lunaparku
Karina Schaapman
Kolejna część przygód rezolutnych myszek spodobała się moim dzieciom. Największą jej zaletą są urocze ilustracje. Poza tym tekst książki jest prosty, ale całkiem ciekawy i mądry. Tym razem myszki chcą się wybrać do lunaparku, ale nie mają pieniędzy. Wymyślają, jak je zdobyć. Poza tym fajnie jest pokazane, co można zrobić, by nie zgubić się opiekunom w tłumie. Dobra lektura dla dzieci.
lolipop13 - awatar lolipop13
ocenił na 7 1 rok temu
Fred - wymyślony przyjaciel Eoin Colfer
Fred - wymyślony przyjaciel
Eoin Colfer Oliver Jeffers
Urocza historia, ciepła z lekkimi ilustracjami. Co przeżywa niewidzialny przyjaciel i co się stanie, jeśli zobaczy go ktoś inny? Pobudzająca fantazję opowieść, może być punktem wyjścia do rozmowy z dzieckiem i przechodzenia przez etap żegnania się z niewidzialnym przyjacielem.
Z_błyskiem_w_oku - awatar Z_błyskiem_w_oku
ocenił na 7 3 miesiące temu
Czarna książka Rita Kaczmarska
Czarna książka
Rita Kaczmarska
Ciekawy eksperyment książkowy. Publikacja jest prawie w całości czarna. Jest tu też trochę bieli i szarości. Prosty tekst, w którym ciągle powtarza się słowo "czarny", w połączeniu z ilustracjami wzbudza niepokój i atmosferę oczekiwania na coś nieuniknionego i strasznego. Koniec jest zaskakujący. Myślę, że warto sięgnąć i lekturę potraktować jak eksperyment. I odtrutkę od wielokolorowych rzeczy dla dzieci.
lolipop13 - awatar lolipop13
ocenił na 7 1 rok temu
Dziwolągi Cristóbal León
Dziwolągi
Cristóbal León Cristina Sitja Rubio
To skandal! Nie do wiary! Ktoś nam ukradł domek cały! Zwierzaki mieszkające w lesie wybierają się na wielki bal. A na nim tańczą, raczą się ciastem i dobrze się bawią. Ale gdy wracają okazuje się, że ktoś ukradł ich domy. Nie ma drzew. Nie ma cienia. Brak dziupli. Brak schronienia. Brak pożywienia. Są tylko pieńki... Zwierzęta próbują dostosować się do tego co zastają. Przeorganizują sobie życie. Ale to nie jest to. Postanawiają odnaleźć swoje domy. I okazuje się, że zabrali je ludzie. A to dziwolągi! Zwierzęta wymyślają sprytny plan... Czy uda im się odzyskać dom? Sprawdźcie. Świetna książka dla dużych i małych o tym, co ważne dla każdego z nas - dom, przyjaciele i bezpieczeństwo. Bardzo wartościowa pozycja.
Apo - awatar Apo
ocenił na 8 1 rok temu
Stłuc świnkę Etgar Keret
Stłuc świnkę
Etgar Keret
Świnka - skarbonka może być metaforą naszego dzieciństwa, w które nieuchronnie wkrada się ból, smutek, lęk. Emocje te sprawiają, że po latach odczuwamy ciężar istnienia. Nieraz stajemy " nad przepaścią" i pragniemy pozbyć się go. W posłowiu autor dodaje, że na szczęście nie trzeba się rozpadać na kawałki, by pomóc sobie.
Urselle - awatar Urselle
ocenił na 7 4 lata temu
Pomelo rośnie Ramona Bădescu
Pomelo rośnie
Ramona Bădescu Benjamin Chaud
Pomelo to mały słonik mieszkający pod swoim dmuchawcem. Jest bohaterem kilku książek, które oczarowują dzieci i dorosłych, z naciskiem na bibliotekarzy. W nowej publikacji Pomelo zauważa, że dmuchawiec jakoś zmalał. Jego dmuchawiec zrobił się dziwnie malutki, a może to on sam Pomelo urósł co-nie-co? Tak!!! Hip-hip hurrrra! Tylko co oznacza rosnąć? Czy rośnie się w środku czy na zewnątrz? Czy można rosnąć nierównomiernie? Czy proces ten pomaga w zrozumieniu świata? Czy wraz ze wzrostem stajemy się mądrzejsi? co zyskujemy a co tracimy? Świetna filozoficzna książka. Tekst pobudza do zastanowienia, ale także do stawiania nowych pytań. Ilustracje jak zwykle przyciągają oko kolorem i kształtem. Rośnie Pomelo, ale także książka - przecież na stronach musi zmieścić się większy słonik. Polecam.
Apo - awatar Apo
ocenił na 7 1 rok temu
W kieszonce Iwona Chmielewska
W kieszonce
Iwona Chmielewska
Jestem maniakiem dotykania i głaskania okładek. A ta mnie wyjątkowo kusiła. Wygląda jak wyhaftowana. I przywołała wspomnienia z dzieciństwa - jak Niania (kumpela mojej Babci) wsypywała mi do kieszonki fartuszka cukierki, na ścianie w jej kuchni wisiała makatka... Beztroska, bezpieczeństwo i zabawa. Do tego zaprasza nas też Autorka książki. Schemat zagadki jest prosty - pada pytanie Co Jaś ma dziś w kieszonce? Widzimy kieszonkę, z której coś wystaje, dwa podobne kształty. Materiał ukrywa resztę. Na kolejnej stronie Iwona Chmielewska ujawnia tajemnice i... zadaje kolejne pytanie. Czy kolejne dziecko ma coś podobnego w kieszonce? Jak myślicie? Musicie się postarać i uruchomić wyobraźnię. W dziecięcych fartuszkach można ukryć cały świat. Każda kolejna zagadka jest trudniejsza. Dłużej zastanawiamy się nad przedmiotem (przedmiotami) schowanymi pod materiałem. Pięknie graficznie opracowana książka. Okładka majstersztyk. A dalej... tylko lepiej. Każda kieszonka jest unikatowa, wykonana z innego materiał, o innym kształcie. Indywidualna i niepowtarzalna jak każde dziecko i jego skarby ukryte w kieszonce. Odwołanie do dzieciństwa (dla nas dorosłych) i wielka niepohamowana zabawa z wyobraźnią.
Apo - awatar Apo
ocenił na 8 1 rok temu

Cytaty z książki Słoń na księżycu

Bądź pierwszy

Dodaj cytat z książki Słoń na księżycu