Sekret indygo

Natasha Boyd w powieści „Sekret indygo” przedstawia czytelnikom autentyczną postać kobiecą, żyjącą w XVIII wielu w Karolinie Południowej - Elizę Lucas Pinckney. Była ona jedną z najbardziej wpływowych kobiet Ameryki ówczesnych czasów, przyczyniła się do rozwoju swojego regionu dzięki nowatorskim uprawom indygo, rośliny z której pozyskiwano bardzo cenny barwnik o niebieskim odcieniu. „Sekret indygo” nie jest jednak biografią. To zbeletryzowana powieść napisana na podstawie materiałów źródłowych, dokumentów archiwalnych oraz zachowanych listów pisanych przez Elizę Lucas Pinckney. Książa opowiada historię kobiety nietuzinkowej, wyróżniającej się na tle swoich czasów, sprzeciwiającej się konwenansom. Powieść ta wyróżnia się na tle współczesnej literatury kobiecej tematyką, jak również miejscem i czasem akcji. Autorka przenosi czytelników do gorącej Karoliny Południowej, gdzie w pocie czoła, dla pomnożenia majątków swoich właścicieli, na plantacjach pracują niewolnicy - ciemnoskórzy oraz Indianie. Znajdziemy w tej powieści nieco z klimatu powieści „Korzenie” Alexa Haleya oraz „Północ i Południe” Johna Jakesa, chociaż „Sekret indygo” napisany jest z nieco mniejszym rozmachem. Nie jest to wielopokoleniowa saga rodzinna, mniej jest tu także wątków pobocznych. Rok 1739. Karolina Południowa, majątek Wappoo, niedaleko od Charles Town. Pułkownik Lucas, właściciel ziemski, postanawia piąć się po szczeblach kariery wojskowej. Zaciągnąwszy kredyt pod hipotekę wchodzących w skład rodzinnego majątku plantacji, wyjeżdża do angielskich kolonii w Indiach Zachodnich, gdzie właśnie toczy się konflikt Anglii z Hiszpanią. W jego imieniu plantacje nadzorować ma szesnastoletnia córka Eliza, najstarsza z jego dzieci. Dwóch młodszych synów kontynuuje edukację w Anglii, i to jeden z nich w przyszłości ma przejąc rodzinny majątek. Eliza od jakiegoś czasu wprowadzana była przez ojca w nadzór nad plantacjami oraz w prowadzenie rozliczeń finansowych. Pułkownik Lucas jest pewien, że córka poradzi sobie doskonale w powierzonej jej roli. Mimo to, nadzorowanie plantacji przez młodą kobietę zostało przyjęte przez społeczność z niedowierzaniem, byli wręcz zszokowani decyzją ojca Elizy. Panna Lucas swoje nowe obowiązki wykonuje pełna zapału, chce udowodnić sobie, rodzinie i otoczeniu, że poradzi sobie z kontrolą nad rodzinnym majątkiem bardzo dobrze. I tak jest w rzeczywistości. Innego wyjścia zresztą nie ma, okazało się bowiem, że ojciec nie poinformował jej przed wyjazdem, że zadłużył rodzinne nieruchomości. Aby rodzina ich nie utraciła, młoda kobieta musi tak prowadzić interesy, aby przyniosły w jak najkrótszym czasie duży zysk. Zdeterminowana, postanawia spróbować uprawy indygo - rośliny, z której pozyskuje się bardzo cenny, niebieski barwnik. Pierwsze próby zebrania plonów są jednak niepomyślne. Dopiero współpraca z niewolnikiem znającym się na uprawie tej rośliny i posiadającym wystarczającą wiedzę o niezwykle trudnym procesie pozyskiwania barwnika daje cień nadziei na odniesienie finansowego sukcesu. Nie wszystko Elizie, jako kobiecie nadzorującej majątkiem ziemskim, przychodzi łatwo i bezkonfliktowo. Duży problem ma w kontaktach z zarządcami poszczególnych plantacji. Nie wykonują oni wszystkich jej poleceń, lekceważą ją ze względu na płeć. W powieści bardzo często podkreślana jest podrzędna rola kobiet względem mężczyzn. Były one całkowicie zależne, najpierw od ojca, potem od męża. Nie dziedziczyły one rodzinnych majątków, tego przywileju doświadczali tylko męscy potomkowie. Szokiem dla mnie była opisana w książce skala wykorzystywania seksualnego niewolnic przez ich zarządców i właścicieli. Wśród urodzonych na plantacjach dzieci znaczna ich część była mulatami. Chociaż często płynęła w nich krew ich właścicieli, traktowani byli jak zwykli niewolnicy. Losy zniewolonych pracowników opisane są w powieści bardzo dramatycznie, o ich ciężkim życiu czytało się z niedowierzaniem. „Sekret indygo” nie można zaliczyć do literatury pięknej, ale jest to dobrze napisana historia nietuzinkowej kobiety. Cała otoczka opowiedzianej historii jest bardzo barwna, ciekawa, z doskonale oddanymi realiami świata przedstawionego. Jeżeli macie ochotę na przeczytanie książki o niezwykle ambitnej, postępowej kobiecie, której sylwetka przedstawiona jest na tle nierówności wynikających z odmienności płci i rasy, koniecznie sięgnijcie po „Sekret indygo”.