Powiedz, że jesteś moja

Harriet to matka na pełen etat. Razem z mężem wychowuje czteroletnią córeczkę, Alice. Z pozoru udane małżeństwo skrywa za fasadą szczęścia niejeden sekret. Chcąc wreszcie zrobić coś dla siebie Harriet postanawia skorzystać z kursu księgowości, jednak musi rozstać się na ten czas z córką. Harriet nigdy wcześniej nie zostawiła córki pod czyjąkolwiek opieką. Postanawia jednak zaufać najlepszej przyjaciółce i powierzyć jej małą Alice. Będąc na kursie jednak cały czas myśli o córce, a kiedy jej komórka się rozładowuje i nie może skontaktować się z przyjaciółką, zaczyna mieć złe przeczucia. Potwierdzeniem najgorszego ze scenariuszy są błyski policyjnego radiowozu, który Harriet zastaje pod własnym domem. Wie już, co się stało. Jej najlepsza przyjaciółka zawiodła. Charlotte zdaje się prowadzić idealne życie. Choć niedawno rozstała się z mężem jest szczęśliwą matką trójki dzieci, ma piękny dom i nie narzeka na swój los. Jest szanowaną matką wśród znajomych. Jej zdanie zdecydowanie liczy się w kręgu innych mam. Mimo, że Charlotte jest zupełnie inna od cichej Harriet, kobiety łączy wieloletnia przyjaźń. Kiedy Charlotte ma okazję wreszcie poczuć się pomocna dla przyjaciółki i zabiera jej córeczkę, wraz ze swoimi dziećmi, na festyn- ta rozpływa się w powietrzu. Przekonana o własnej winie, nie umie poradzić sobie z wyrzutami sumienia. Kiedy wieść o zaginięciu Alice rozchodzi się wśród innych rodziców przezornie zaczynają odsuwać od Charlotte swoje dzieci. Znajomi nagle odwracają się do niej plecami, a zrozpaczona kobieta nie jest w stanie spojrzeć przyjaciółce w oczy. "Jak mogłaś" jest napisana w bardzo ciekawy sposób. Rozdziały oprócz tego, że podzielone są w czasie, to również między Charlotte i Harriet. Dzięki temu możemy poznać bohaterki lepiej i stopniowo dochodzić do prawdy. W pewnym momencie możemy stworzyć więź z każdą z nich. Polecam.

"Nigdy nie zaznam spokoju, dopóki jest z nią - z kobietą która go zagarnęła z taką niefrasobliwością, by stać się nową Panią Thompson, podczas gdy ja Udawałam, że to wszystko jest mi obojętne." Niby zwyczajna historia: stara żona wymieniona na młodszy model - standard jakich wiele. Niby to wszystko takie oklepane. Opętana staran żonka zaczyna stalkować nową z prawdziwą obsesją. Ale. Czy na bank chodzi o stalking? Czy może ma inną motywację, o której wie tylko ona? "... zamiast biec na spotkanie przyszłości, zaczęłam planować, jak uciec od przeszłości." Coś tam, gdzieś tam się tli nie całkiem zwykłego. Gdzieś tam ktoś ma chyba nie do końca po kolei w głowie... Pytanie tylko: kto? Czyta się to bardzo leniwie powoli ale konsekwentnie. Nie ma tutaj żadnych zrywów ale jest fajna atmosfera. I przede wszystkim ciekawość jak to się skończy? I jeszcze jeden duży plus za to że w środku tej historii jest nawet całkiem zaskakujący Twist😵 A to nie jest jedyne zaskoczenie. "Pamiętaj, że jeśli nawet fizycznie mnie tam nie ma, zawsze jestem z tobą." P.S. Zawsze fascynowała mnie obsesja kobiet dotycząca faceta i tego, że ich cały świat kręci się wokół jego zadowolenia - coż to musi być za magiczne życie pełne wyzwań i kolorów tęczy...💪🙈 Ekranizacja już wkrótce.

Coś, co z pozoru wydaje się zwykłym przypadkiem – kobieta, matka, obserwująca nastolatki rozmawiające z nieznajomymi – zamienia się w spiralę niepokoju, poczucia winy i narastającego zagrożenia. Elle Longfield, jej decyzja, by nie interweniować, a później żal, który ją zżera, były dla mnie bardzo wiarygodne. Sama mam w sobie ten „wewnętrzny radar” i po tej lekturze zaczęłam się zastanawiać, ile razy w życiu przeszłam obojętnie obok sytuacji, które powinnam potraktować poważniej. Narracja z perspektywy różnych bohaterów okazała się znakomitym zabiegiem – każda z osób coś ukrywa, nikt nie jest krystalicznie czysty, a jednak nie sposób ich jednoznacznie potępić. Czułam się, jakbym układała puzzle z cudzych myśli, a każda kolejna strona zmuszała mnie do zadawania sobie pytania: „Co ja bym zrobiła? Komu bym zaufała?” To thriller, który nie epatuje tanimi sensacjami. Tu strach wślizguje się powoli, z każdym spojrzeniem zza ramienia, z każdym anonimowym listem Elle, aż w końcu masz wrażenie, że to ciebie ktoś obserwuje. Dla mnie to jedna z tych książek, które nie pozwalają o sobie zapomnieć. Zmusza do refleksji nad własnymi wyborami i pokazuje, jak cienka jest granica między obojętnością a odpowiedzialnością. Zakończyłam lekturę z poczuciem niepokoju, ale i z pewnym smutkiem – bo „Obserwuję cię” uświadamia, że czasem zwykłe milczenie może mieć dramatyczne konsekwencje.

Pomimo niezbyt przychylnych opinii, mnie książka się bardzo podobała. Ciekawy pomysł na fabułę, szkoda tylko, że niektóre wątki (np.Marcusa) były niewyjaśnione. Drugą połowę książki przeczytałam w mgnieniu oka. Być może spodobała mi się przez to, że sięgnęłam po innego autora od bardzo dawna.

"Błą­dzi­li wśród pięk­nych złu­dzeń. Zda­wa­ło im się, że życie po­le­ga na kon­se­kwent­nym mar­szu na­przód. Nie po­trze­ba wy­sił­ku, żeby się zda­rzy­ło to, co ma się zda­rzyć. To, czego się ocze­ku­je." ⠀ Faktem jest, że na niektóre wydarzenia w życiu nie mamy wpływu. Ale wiele z nich zależy tylko od nas. Jak to jest u Was? Bierzecie los w swoje ręce czy czekacie na to co Wam da? ⠀ Jedno zdarzenie może zmienić życie człowieka. Wystarczy chwila, jeden moment, sekunda... Marek Barcz poczuł ulgę, gdy dowiedział się, że jego kochanka nie żyje. Problem rozwiązał się sam. Czy na długo? Niestety nie! Kompletnie zignorowana czerwona koperta z napisem "Będziesz na to patrzył", przynosi za sobą szereg przykrych zdarzeń. A główny bohater nawet się nie domyśla, kto chce jego życie zmienić w koszmar. Czy Marek, Elwira - jego żona i córka Marta muszą się oglądać za siebie na każdym kroku? Czy potrącony kot to przypadek? Mnożą się pytania na które nie ma jednoznacznych odpowiedzi. A Pająk widzi wszystko i przewiduje każdy ruch rodziny Barczów. Kto okaże się sprytniejszy? Ten pojedynek może wygrać tylko jedna osoba. Która?

„Dawna znajoma” to powieść, która wciąga od pierwszych stron i utrzymuje napięcie aż do samego końca. Historia jest pełna tajemnic, nieoczekiwanych zwrotów akcji i napięcia psychologicznego, dzięki czemu trudno przewidzieć, co wydarzy się dalej. Autorka powoli odsłania kolejne warstwy przeszłości bohaterów, pokazując, że nawet dawne przyjaźnie mogą skrywać mroczne sekrety. Każdy krok bohaterów i ich wybory wywołują emocje - od zaskoczenia po niepokój - przez co czyta się książkę z przyspieszonym biciem serca. „Dawna znajoma” to thriller, który wciąga, szokuje i zostaje w pamięci, pokazując, że przeszłość nigdy do końca nie odchodzi, a sekret może pojawić się w najmniej oczekiwanym momencie.

Złe towarzystwo", to książka która trzyma w napięciu, ale w zupełnie inny sposób. To nie jest thriller, ani kryminał, to bardziej powieść obyczajowa o rodzinnych sekretach, o intrygach, o problemach zamkniętych w czterech ścianach. To historia zamożnej rodziny, której świat pewnej nocy przewraca się do góry nogami, gdy podczas pozornie niewinnego, dziewczyńskiego spotkania z okazji szesnastych urodzin dochodzi do tragicznego w skutkach wypadku. I czytając tę książkę nasuwają się pytania- jak dobrze znamy swoje dzieci? jak dobrze znamy ich przyjaciół? i jak dobrze znamy swoich przyjaciół? i najważniejsze- jak dobrze znamy samych siebie gdy staniemy w obliczu tragedii, oko w oko z koszmarem. Może nie jest to książka, która wciska w fotel, miota emocjami czytelnika i która przychodziłaby mi na myśl do polecenia jako pierwsza, ale dobrze się czyta i ta historia ma w sobie "coś", tyle i aż tyle 😉

"Nie ukryjesz się" - Susan Lewis Wydaje Ci się, że nikt nie wie gdzie jesteś ani jak się teraz nazywasz , ale się mylisz , bo my dokładnie wiemy , jak się nazywasz i gdzie się ukrywasz. Jak się czujesz, wiedząc , że zostałaś znaleziona ? Nigdy nie poczujesz się tak źle jak Ci, których zostawiłaś. Justine i Matt są szczęśliwą rodziną , mają dwójkę dzieci, piękny dom i dużo miłości. Para skupia się tak bardzo na swoim idealnym życiu , że nie zauważa dziwnego zachowania u syna. Chłopak staje się coraz bardziej agresywny i odnosi się z pogardą do rodziny... Nikt się nie spodziewa że może dojść do tragedii . Justine jest zmuszona zacząć wszystko od nowa z nową tożsamością ... Jaka tajemnica kryje się w tej rodzinie ? Gdy dotarłam do końca byłam w szoku 🥺 Powieść niesamowicie emocjonalna zmuszająca do wieku refleksji...

cóż, książka jakich wiele. Plusem jest to, że trzymała mnie w nadziei/niewiedzy na ostatnich stronach. Co rzuciło mi się w oczy, to bardzo duża zbieżność fabuły z inną powieścią tego typu, a zgadzało się nawet nazwisko doktora! Monologi głównej postaci ciekawe i angażujące, gdyż czytelnik chce dowiedzieć się, jak to jest być uwięzionym w stanie wegetatywnym we własnym ciele. Powieść szybko się czyta, gdyż jest mało rozbudowanych opisów, a czasem większość kartki zajmują proste dialogi. Alex, bo tak ma na imię nasz bohater, po wypadku na ścianie wspinaczkowej zapada w śpiączkę, a z czasem odzyskuje świadomość. Po dwóch latach od zdarzenia jest już świadomy w dużym stopniu, lecz pozostaje wielki problem: nie jest w stanie tego w ŻADEN sposób zakomunikować lekarzom i rodzinie. Badania mózgu w rezonansie magnetycznym z początku dają nadzieję, że lekarz diagnozujący zobaczy aktywność kory mózgowej. Alex stosuje się do poleceń i wyobraża sobie różne czynności. Badanie nie powodzi się, wszyscy są zdania, że mężczyzna nie odbiera żadnych bodźców zewnętrznych. Dochodzi sprawa rzekomego morderstwa, śledzenia dziewczyny Alexa przez tajemniczego stalkera i różnych tajemnic z przeszłości, które niepostrzeżenie mogły doprowadzić do wypadku na skałach. Główny bohater wysłuchuje opowieści o codziennym życiu członków jego rodziny, lecz nie może mrugnąć, mruknąć ani choćby ruszyć palcem. Fabuła ciekawa, choć zabrakło (jak dla mnie) czegoś jeszcze. Może jakichś komplikacji zdrowotnych u Alexa? Może obok retrospekcji autorka powinna zastosować narrację z perspektywy dziewczyny Alexa, Beatriz? Mimo wszystko ocena 6, gdyż znośnie, szybko się czytało :)

Trzy lata temu zaginęły siostry: Cass i Emma. Teraz jedna z nich wraca do domu. Opowiada całą historię o tym jak z siostrą były przetrzymywane na wyspie, odcięte od świata. Abby- psychiatra, która rozmawia z Cass w końcu zaczyna wątpić w jej opowieść. Łącząc fakty dochodzi do wniosku, że coś w tej rodzinie jest nie tak... Zaczynając od matki z osobowością narcystyczną, przekonanej o własnej wyjątkowości. Przez co relacje w rodzinie były wręcz toksyczne i rujnujące psychikę dziewczyn. Pierwszy raz spotkałam się w książce z takimi zaburzeniami, jakie miała matka głównych bohaterek. Ten wątek bardzo mnie zaciekawił. Nawet się nie spodziewałam jaką krzywdę potrafi wyrządzić taka narcystyczna matka, która chce być tylko chwalona i utwierdzona w przekonaniu, że jest idealna. A kiedy jej pewność siebie zostanie wystawiona na próbę, może skończyć się to różnie. Przytłoczyły mnie w tej książce opisy, zdecydowanie za dużo ich było. Ogólnie konstrukcja całej książki nie bardzo mi odpowiadała, brakowało mi np. dialogów. A główna bohaterka trochę mnie irytowała. Pomysł na tę opowieść był dobry, jednak trochę gorzej z wykonaniem. "Śladami Emmy" to książka w której kłamstwo goni kłamstwo. Autorka poddała analizie psychikę matki, patrzącej tylko na czubek własnego nosa, zaniedbującej swoje dzieci. Bardzo zaintrygował mnie opis i po dość interesującym wstępie liczyłam na kawał dobrej lektury. Czuję się trochę zawiedziona, jednak nie uważam, żeby ta książka była bardzo zła.

"Ona to wie" z początku może wydawać się wierną kopią książki "Kobieta w oknie" czy można ją też porównać do "Dziewczyna z pociągu",ale....intryga w tym przypadku jest bardziej dopracowana. Historia Andrei zdecydowanie bardziej mnie wciągnęła.

Książkę wzięłam losowo z półki w bibliotece, po wejściu na lubimyczytać i przeczytaniu opinii mina nieco mi zrzedła. Na szczęście miło się zaskoczyłam! Fajny pomysł na fabułę, bardzo lubię w książkach dwie linie czasowe. Nie rozumiem zarzutów o zakończenie pisane na kolanie, brakowało mi jedynie głębszego wyjaśnienia motywacji sprawcy. Kilka elementów do dopracowania (w końcu to debiut) ale według mnie nie jest to zła książka, przeczytałam z zaciekawieniem

Marzeniem Claire jest zostać aktorką. Jednak niezbyt idzie jej spełnianie tego marzenia. A do tego przebywa w Stanach nielegalnie. Zarabia na życie wykorzystując zdolności aktorskie - zawodowo uwodzi mężczyzn, by zyskać dowody ich zdrady. Nieoczekiwanie jej zdolności postanawia wykorzystać policja. Książka napisana jest dziwnym stylem ale dobrze się ją czyta. Jednak sama główna bohaterka jest bardzo irytująca - zawsze musi być w centrum zainteresowania. Ogólnie mam wrażenie, że cała fabuła skupia się wokół tego, kto lepiej kłamie. Zakończenie trochę mnie zaskoczyło. Ale wpozytywnym sensie.

; Wszyscy spieszymy, by okazać wsparcie rozkwitającej miłości i zaangażowaniu, ale wystarczy zadrapać powierzchnię, by zobaczyć, że kieruje nami raczej poczucie obowiązku niż szczera chęć. ; Jakąż wielką przyjemność i niespodziankę sprawiła mi powieść która wyprowadziła mnie na manowce, sam tytuł jest oryginalny jeśli nie przewidywalny. ; Rywalka ; wiadomo musi czuć konkurencje, ryzyko odebrania głównej nagrody jaką jest synek mamusi, a mamusia sama aż kipi by przyczepić do niej wszystkie aforyzmy i cytaty o złośliwej teściowej. W tej powieści na scenę wychodzą trzy główne postacie, Emily, Adam syn Pammie. Wszystko wskazuje na to że mamy do czynienia z nadgorliwą, nadpobudliwą, apodyktyczną i toksyczną przyszłą teściową która pod przykrywką cudownej mamusi próbuje grać na dwa fronty, przy wszystkich czarująca starsza wdówka która ukazuje obraz tolerancji, dobra, ciepłego serduszka. Za plecami staje się niemożliwa, kłamczucha, stawiająca wszystko byleby odwrócić uwagę od sytuacji jaka tego wymagała. Emily od początku nie pałała do niej sympatią, choćby w tedy kiedy podczas zaręczyn zemdlała lub dzień przed ślubem wyjawia straszna tajemnice która powoduje że ślub zostaje odwołany. Adam jest pomiędzy młotem a kowadłem, broni strony mamusi bo jest współczujący, litościwy, kochany - Emily ma pomału wszystkiego dosyć. Aż któregoś dnia dowiaduje się o śmierci poprzedniej narzeczonej, wiele rzeczy które zostały ukryte, dały dziewczynie do myślenia, zaczęła drążyć temat, ale teściowa mataczyła w zeznaniach a sam Adam - zalał się łzami. Czarą goryczy stał się poród i kolejne powody by skłócić sie jeszcze bardziej z nielubianą mamusią i stawić kontrę z Adamem który jak okazał święty nie był, jakie prawdy wyjdą na wierzch. Czy coś grozi Emily i jej dziecku, dlaczego Pammie okazała sie inną kobietą kiedy szydło wyszło z worka, kogo broniła, od kogo uciekała. Jak zakończy sie ta niesamowita powieść, polecam serdecznie. Dawno nie zaciekawiła mnie ta Brytyjska pisarka, lekkim piórem, przenikliwością fabuły, zaskakującym zakończeniem. Nie sądziłam że porwie mnie na pierwszy rzut oka scenariusz na lekki kryminał. Zero brutalności, raczej zalążek ; Dobrego domu ; przemocowy dom i dziecko które dorasta wsysając marne wartości które przerzuca na osoby najbliższe. Na początku byłam zła że synuś nie dostrzega manipulanctwa ze strony matki, że staje w jej obronie, że jest tak bardzo w nią wpatrzony i łatwowierny, nie dostrzega sygnałów jakie wysyłała Emily że ich związek może się rozpaść przez nie tylko dobre rady ale postępowanie dwulicowe. Emocje zaczęły sięgać zenitu kiedy pewne sprawy się posypały i wyszły na światło dzienne. Emily moim zdaniem powinna odejść od zwyrodnialca, lecz wiadomo jaka miłość potrafi być przewrotna i ślepa. Jedno powiem Wam, książka kończy się zaskakująco, nie spodziewałam sie takiego the end. Adrenalina i emocje trzymały mnie tak na prawdę pod koniec powieści, kiedy akcja zmieniła obrót o całe sto sześćdziesiąt stopni, niesamowity klimat i budujące napięcie thrillera psychologicznego. W klimacie kobiecym, ze spokoju ducha wpadamy w szalony wir emocji. Z jajem i niezłym przytupem polecam na pierwszy grudniowy wieczór.

Weszłam z myślą, że to thriller, a wylądowałam w dwóch rzeczach, których nie lubię - horrorze i to z elementami paranormalnymi. Już prawie prawie klęłam pod nosem pod koniec, że zaraz wszystko się zepsuje, a o dziwo, to było całkiem spoko! Ani się nie wynudziłam, ani nie wywracałam oczami (no może z dwa razy), a całość okraszona była przyzwoitą dawką napięcia i parłam naprzód, żeby się dowiedzieć, jak to się skończy. Mega pozytywnie się zaskoczyłam tą pozycją

Trochę przytłoczyła mnie ta bezwarunkowa miłość "matki: do córki i wnuczki, ale wątek rozpadających się związków, skomplikowanych relacji, uwikłanych w to dzieci, ukrywania prawdy o sobie przed najbliższymi wart uwagi. Forma opowiadania historii w pierwszej osobie z perspektywy różnych bohaterów + wpisy na blogu ciekawie urozmaicają fabułę.

Po opisie spodziewałam się takich emocji, że hej! A przynajmniej thrillera dającego nam spory dreszcz, bo skoro w fabułę zostały wrzucone dwie kobiety, to musiało! ale to musiało się dziać! Jak było? Mags dostaje wiadomość, że jej brat Abe w wyniku upadku bądź próby samobójczej trafił do szpitala i jest w śpiączce. Kobieta niewiele o nim wie. Po niełatwym dzieciństwie, gdy każde z nich poszło w swoją stronę, ich kontakt był sporadyczny, a upływające lata sprawiły, że się od siebie oddalili. Mags robiła karierę prawniczą za oceanem, a Abe… cóż, był zwykłym pracownikiem socjalnym. Ku rozczarowaniu siostry nie był rekinem finansjery czy królem reklamy. Chociaż właśnie tego by się po nim spodziewała. Teraz poznaje jego narzeczoną, Jody, która dzień w dzień czuwa przy łóżku ukochanego. Jody jest zamkniętą w sobie, niepewną, zahukaną osobą. Tylko w obecności Abe’a rozkwitała i miała świadomość swojej ważności. Teraz czuje, że wszystko wymyka jej się z rąk, a świat wali w gruzy. Mags przebywając w mieszkaniu brata, po sąsiedzku z Jody, chce poskładać rozsypaną układankę z życia jej brata. Skrawki opowieści Jody próbuje dopasować do całości i coś jej tu nie wychodzi, a rzekomy wypadek brata zaczyna niepokoić. Ta książka to bardziej pozycja obyczajowa poruszająca wątki homoseksualizmu, depresji, przeżytych w dzieciństwe traum i ich wpływie na dorosłość, o okrutnych dorosłych i bezradnych dzieciach, o zwichrowanej psychice. Thrillera tu nie uświadczysz, mamy tu tylko wpleciony i lekko podrasowany wątek kryminalny. To wszystko. Jeśli podejdziemy do tej pozycji z oczekiwaniami na historię obyczajową z rodzinnymi dramatami, to ta książka może przypaść do gustu, ale mnie nawet w tym obyczaju zabrakło dynamiki. Trochę drętwo się to wszystko rozgrywało i mieliło tak bez energii. Postacie w tym przedstawieniu zostały słabo nakreślone. Nijako. A przecież już samą Jody, z racji jej przeszłości i dramatycznych przeżyć, można było wykreować jako bohaterkę wyrazistą, interesująco miotającą się po fabule, wyrabiającą tak, że narody by klękały i działoby się sporo, a wyszła z niej postać, obok której można bez żalu przejść obojętnie. Jak i obok całej tej historii. A szkoda.

Mam ostatnio szczęście do dobrych wciągających thrillerów. Podobnie jest w przypadku tego ze zdjęcia. Tym razem akcja osadzona jest w środowisku więziennym. Zatrudniona na stanowisku rzeczniczki departamentu sprawiedliwości Kristy towarzyszy przestępcom skazanym na śmierć w ostatnim okresie ich życia. Organizuje konferencje prasowe, wywiady, oraz uczestniczy w egzekucjach. Nie jest to praca jej marzeń, jednak pozwala utrzymać syna i chorego ojca. Osamotnienie Kristy i stagnacja oraz brak perspektyw w pracy znikają, gdy Kristy poznaje Lance'a. Wierzy, że dzięki niemu jej życie się odmieni. Gdy po ślubie ujawnia się brutalność męża, a jej życie staje się piekłem pełnym strachu i przemocy, Kristy postanawia ratować swoją rodzinę. Czy odważy się wykorzystać pomysł podsunięty przez więźniów i będzie w stanie popełnić przestępstwo doskonałe? "Mury" okazały się doskonałą lekturą, pełną realizmu w opisywaniu skomplikowanych relacji rodzinnych. Kibicowałam bohaterce w jej walce z bezdusznością systemu i obojętnością otoczenia na zło dziejące się za zamkniętymi drzwiami.

Reporterka kryminalna – Harper McClain jedzie do kolejnego morderstwa w swojej dziennikarskiej karierze. Na miejscu okazuje się, że sprawa jest niepokojąco podobna do morderstwa jej matki przed piętnastoma laty. Podobieństwo jest wręcz upiorne i przeraża jeszcze bardziej, ponieważ nie znaleziono sprawcy tamtej zbrodni. Harper postanawia, że zrobi wszystko, aby znaleźć mordercę.

„Kłamstwo doskonałe” Lisy Scottoline to literacki rollercoaster, który zaczyna się niewinnie, by z każdą stroną nabierać tempa i prowadzić czytelnika wprost ku przepaści. Chris Brennan to postać jak z katalogu ideałów – charyzmatyczny, czarujący, uwielbiany przez wszystkich. Problem w tym, że nie istnieje naprawdę. Każda jego cecha, każde słowo to starannie skonstruowana iluzja. Scottoline manipuluje napięciem, splatając losy trzech rodzin, których życie jest niczym pajęczyna – pozornie trwała, ale wystarczy jeden fałszywy ruch, by się rozpadła. Relacje rodziców z synami, tajemnice skrywane za zamkniętymi drzwiami, pozory, które zaczynają pękać – to wszystko sprawia, że książkę czyta się z rosnącym niepokojem. Ta powieść nie tylko bawi się emocjami czytelnika, ale też zostawia z niepokojącym pytaniem: jak często wierzymy w kłamstwo tylko dlatego, że chcemy, by było prawdą?