Porozmawiajmy o inflacji. 14 odpowiedzi na najważniejsze pytania

Oryginał został wydany już dość dawno, jednak mało że nic nie stracił z aktualności, ba, dziś Paradoks Globalizacji jest bardziej aktualny niż kiedykolwiek! Neoliberalne elity z trzyliterowymi skrótowcami grozy z MFW i USA na czele pracowały dziesiątki lat, aby udowodnić siłą, że globalizacja jest kluczem do powszechnego szczęścia i dobrobytu, a nacjonalizm gospodarczy to szkodliwy przeżytek. Globalizacja natomiast nie przetrwała próby czasu, a nawet gorzej. Doprowadziła i nadal doprowadza do najgorszych kryzysów ekonomicznych oraz skazuje na poddańczość ekonomiczną gospodarek nierozwiniętych oraz rozwijających się wobec gospodarek rozwiniętych. W dobie globalizacji w zasadzie niemożliwym jest awans, ponieważ bardziej rozwinięte kraje zduszą w zarodku ambicje rozwoju - ktoś musi być tanią siłą roboczą i dostawcą plonów rolnych. Na szczęście są pierwsze jaskółki zmian i coraz bardziej przebija się do światowej opinii publicznej, że globalizacja upadła. Okazuje się, że wracamy aż do Hamiltona, który rację miał w XVIII wieku - interwencjonizm, polityka przemysłowa, ochrona własnego rynku, są podstawami, aby kraj miał szansę rozwinąć się gospodarczo. Oczywiście współpraca międzynarodowa to nic złego, ale wymuszona poddańczość wobec silniejszego to już coś złego. Zdecydowanie polecam, ponieważ Dani Rodrik dogłębnie i zrozumiale zarysowuje ten wyjątkowo ważny w obecnym świecie ekonomii temat, krusząc beton jednej z odnóg neoliberalizmu

Mamy tutaj przykłady wybitnych przemówień i prezentacji (np. Steve Jobs, Ken Robinson, Martin L. King) i całą garść narzędzi, w tym m. in. metafory, kontrasty, potrójnosci, anegdoty. Dodatkowo sam autor w cudowny sposób wykorzystuje wszystkie te zalecenia właśnie w tej publikacji - książka jest pełna humoru, lekka w odbiorze. Jej plusem jest nie tylko pokazanie dobrych praktyk, ale też przypadków, gdy mówca poniósł klęskę (co poszło nie tak? dlaczego?). Podoba mi się równiez pokora P. Garleja, który pisze ''mam wrażenie, że dotknąłem jedynie czubka góry lodowej świata komunikacji'. Autor przyznaje, że temat jest przebogaty i zachęca do ćwiczenia, czytania, odkrywania. Mamy tu listę polecanych lektur i linki do ważnych przemówień. PS. W całej książce szczególnie spodobała mi się zachęta do spisywania ciekawych anegdot i historii z własnego życia - założenie pliku na komputerze albo zeszytu, w którym regularnie notujemy ciekawe sytuacje z własnego życia. Takie historie możemy potem wykorzystać jako dobre story w prezentacji.

Książka jest według mnie chaotyczna. Porusza zdecydowanie ciekawy problem i proponuje dość innowacyjny sposób patrzenia na niego, co czyni ją warta przeczytania. Struktura książki jednak jest bardzo zmienna, co dla mnie działa na jej niekorzyść. Autor zaczyna od bardzo pamiętnikowego otwarcia, przechodzi co luźnych przemyślan na temat techofeudalizmu, które regularnie przecina rozdziałami wypełnionymi bardzo konkretnymi informacjami o ekonomii i wydarzeniach z niej. Te jednak zdecydowanie przekraczają swoją złożonością, złożoność przemyśleń socjologiczno-filozociznych. Na koniec mamy czysto podręcznikowy sposób streszczenia z wykresami. Mimo dziwnej struktury bardzo polecam zapoznać się z tym co jest w środku bo samo spostrzeżenie autora o zmianach jakie zaszył w kapitalizmie, są bardzo ciekawe.

Tytułowe "wojny handlowe" to wbrew temu, co może podpowiadać nam intuicja, nie tylko stosowanie wysokich ceł przez najpotężniejsze państwa świata oraz ograniczenia w eksporcie czy imporcie. To także (a może przede wszystkim) ciągłe przepływy gotówki od biedniejszych do bogatszych społeczeństw powodowane wieloma czynnikami o charakterze ekonomicznym, politycznym, a także historycznym. Autorzy książki - M. Klein i M. Pettis próbują przedstawić nam obraz globalnej gospodarki bez pudru - jako areny, w której najwięksi gracze w imię dominacji w konkretnych sektorach zaniedbują interesy często własnych obywateli. A tymi "największymi graczami" są USA, Europa i Chiny, które nieustannie rywalizują zarówno w obszarze swoich rynków wewnętrznych, jak i zagranicznych. Czy ta rywalizacja o pozycję nr 1 na świecie jest warta rosnących nierówności, pogłębiania deficytu i frustracji społecznej? Ocenicie sami po lekturze tej jakże interesującej książki wydawnictwa "Prześwity".

Książka napisana relatywnie przystępnie, ukazuje naprawdę ciekawy punkt widzenia, co więcej podparty wieloma danymi i badaniami. Pozwala otworzyć głowę i spojrzeć na kapitalizm świeżym, przychyljniejszym okiem. Jest jednak sporo rzeczy, które mnie w niej irytuje, nie zgadzam się z nimi, lub zgadzam z dopiskiem "tak, ALE...". Nie chcę nadto się rozpisywać, wymienię więc w punktach: - zbyt częste powoływanie się na jedną z poprzednich książek autora o globalizacji (szczególnie że jej nie czytałem), - dobór zarzutów i badań pod tezę, - częsta argumentacja, dlaczego kapitalizm jest lepszym systemem od socjalizmu tudzież komunizmu, gdzie obecnie tylko jakiś mały procent broni owych systemów i nie w tym leży sedno zarzutów wobec kapitalizmu, - zbyt negatywne podejście do roli państwa w rozwoju innowacji, - "liczby przed ludźmi", czyli w skrócie mało empatyczne podejście do tematu w kontekście np. "jeśli wzrost gospodarczych i PKB per capita są duże, to społeczeństwu żyje się lepiej", - brak odniesień do wielu najpopularniejszych dziś zarzutów wobec systemu kapitalistycznego. Ogólnie jednak praca ciekawa i ubogacająca dyskurs

Świetna książka. Przeczytałem pozostałe opinie na tym portalu i cieszę się, że biografie Phila Knighta przeczytałem jakiś czas temu, nie wpłynęła więc na moje oczekiwania względem tej publikacji. Podoba mi się, że autor wspominając o kampaniach o charakterze społecznym, nie sili się na bezwarunkowy altruizm, lecz wypowiada się o nich pragmatycznie. Anegdoty z real-time marketingu czy współpracy z Apple jest ciekawy nawet dla osoby spoza branży. Polecam każdemu.

Oceniłem książkę na bardzo dobrą, ale to raczej ze względu na potencjał jaki mi dała, a nie na samą zawartość. Przeczytałem kiedyś artykuł o podobnej treści, pewnie parę akapitów, który dał mi podstawy. Tutaj pewnie dowiedziałem się więcej, może znalazłem nowe zastosowania, ale wszystko zależy od własnego filtra, czyli tego kim jesteś i do czego możesz ChatyAI wykorzystać. Ja znajduje dla nich wiele różnych zastosowań, i niezależnie od tego czy to akceptujemy, czy nie, to się dzieje i zmienia nasze życie, więc im szybciej nauczymy się korzystać z tych dobrodziejstw, tym lepiej dla nas. Opornym polecam, zaawansowani nie znajdą tu zbyt wiele. Wystarczy dobrze skonstruowany prompt i więcej darmowej i lepszej wiedzy poda nam sam ChatAI ;)

Krótka, ale miażdżąca lektura o tym, jak nasze decyzje zakupowe sterują uprzedzenia psychologiczne. Shotton pokazuje konkretne sztuczki marketingowe z przykładami z życia – od precyzyjnych liczb po efekt domyślnej opcji. Po tej książce każdy spojrzy inaczej na swój koszyk. Idealna dla ciekawych psychologii konsumenta i marketerów z pasją. Polecam gorąco! Pełna recenzja na blogu: https://marcinkaminski.pl/iluzja-wyboru/

Sięgając po książkę „Człowiek, który zniszczył kapitalizm”, spodziewałem się czegoś zbliżonego do klasycznej biografii. Tymczasem mamy tu do czynienia raczej z analizą idei zapoczątkowanej przez „Neutronowego Jacka” i kontynuowanej przez jego licznych naśladowców. W tekście przewija się wiele postaci, które mogą być mniej znane współczesnemu czytelnikowi, a które miały ogromny wpływ na gospodarkę amerykańską lat 80., 90. i przełomu wieków. Autor stopniowo przechodzi od tych postaci do bardziej rozpoznawalnych dziś gigantów technologicznych, cały czas poruszając się w kręgu największych korporacji, takich jak Boeing, General Electric czy Chrysler. To bardzo dobra lektura, by zrozumieć, jak działa bezwzględny – a wręcz skrajny – kapitalizm z perspektywy ludzi na najwyższych stanowiskach oraz jakie niesie on skutki dla zwykłych pracowników. Choć Jack Welch bez wątpienia był opanowany żądzą zysków dla inwestorów, odniosłem wrażenie, że autor staje jednostronnie po drugiej stronie barykady. Sugestie dotyczące narzucania wyższych podatków dla najbogatszych czy redystrybucji zysków na pracowników brzmią dobrze, ale można się zastanawiać, czy nie są to jedynie chwytliwe hasła. Warto pamiętać, że postacie mające tak potężny wpływ na globalną gospodarkę rzadko są jednowymiarowe. Moim zdaniem książka jest zdecydowanie warta przeczytania. Pozwala zrozumieć, jak USA ze słynnego „amerykańskiego snu” stopniowo przechodzi w „amerykański sen tylko dla wybranych”... a może już dawno w nim tkwi?

Cóż za przedziwna książka. Połączylibyście przepis na coca colę i historię o ulubionych makaronach z ekonomiczną teorią o wolnym rynku? Ja nie. Autor wymyślił to szalone połączenie jego dwóch największych pasji i postawił sobie za cel udowodnić, że da się napisać o tym książkę. Okazuje się, że miał rację. Ale trzeba podkreślić, że całość jest chaotyczna i dziwna, na pewno nie każdemu przypadnie do gustu. Sporo personalnych wstawek, uogólnień i skrótów myślowych. To nie jest podręcznik do nauki współczesnej ekonomii tylko coś w rodzaju garści felietonów ekonomicznych. Sama nie jestem specjalistką (dlatego też sięgnelam po tę książkę), więc nie jestem w stanie ocenić merytorycznego przekazu. Autor nie jest też bezstronny i obiektywny, choć nie wiem, czy w tym przypadku byłoby to w ogóle możliwe. Z plusów: dowiedziałam się naprawdę dużo o ekonomii! I to bez nadmiernego wysiłku intelektualnego, zaciskania zębów i odliczenia stron do końca rozdziału. A piękne polskie wydanie tylko uprzyjemniało ten proces. Do tego wiele o historii świata, kulinariach, socjologicznych ciągach przyczynowo-skutkowych. Całość była naprawdę lekkostrawna, wyrwała mnie z monotonii czytelniczej. Dała mi dużo do myślenia, bo poruszyłam tematy, po które nigdy sama z siebie bym nie sięgnęła, a są one obiektywnie ważne. Była to niezwykle wartościowa podróż, lekka, przyjemna. Myślę, że ocena zależy mocno od czytelnika. Z tej lektury najwięcej wyniosą takie osoby jak ja - z niewielką wiedzą o polityce, socjologii, ekonomii. Jeśli ktoś jest bardziej zaawansowany, to może uznać ją za infantylną, niedopracowaną i momentami nieprawdziwą (przez uogólnienia i mocno lewicowe podejście).

7/10 czyli opisowa ocena to bardzo dobry, bo problem jest bardzo ważny i dobrze opisany. Niekiedy wręcz łopatologicznie wytłumaczony. Dobry wstęp do MMT oraz zrozumienia prawdziwej ekonomii (postkeynesowskiej). Kto obserwuje na X konto @fiat_money to nie powinno go raczej nic zaskoczyć :) Sprytnie Pani Kelton wplotła masę ideologii na końcu spinając to klamrą MMT, że tak, to da się naprawić, ale co miała z siebie wyrzucić to wyrzuciła.

Książka Briana Tracy’ego „To jest ten moment” to propozycja dla osób, które czują, że stoją w miejscu i chcą wreszcie ruszyć do przodu – czy to w życiu zawodowym, czy osobistym. Tracy, znany ze swojego motywacyjnego stylu, nie zawodzi i tym razem: od pierwszych stron zachęca do tego, by nie odkładać marzeń i planów na później, ale działać „tu i teraz”. Autor opiera się na swojej charakterystycznej mieszance doświadczeń biznesowych, prostych zasad psychologii motywacji i praktycznych ćwiczeń. Jego przekaz jest jasny – sukces, niezależnie od tego, jak go definiujemy, zaczyna się od decyzji. Wskazuje, że największą przeszkodą jest zwlekanie, perfekcjonizm i strach przed porażką. Zamiast więc szukać idealnych warunków, Tracy zachęca do podjęcia pierwszego kroku i stopniowego budowania konsekwencji. Styl książki jest lekki i bardzo bezpośredni. Autor często zwraca się do czytelnika w formie prostych pytań i sugestii, jakby prowadził osobisty coaching. Dzięki temu łatwo poczuć, że książka „pracuje” – po każdym rozdziale chce się coś zanotować, zaplanować, wypróbować. Nie ma tu skomplikowanych teorii, jest za to duża dawka motywacji, praktycznych przykładów i powtarzane jak mantra przesłanie: działaj teraz, bo idealny moment nigdy nie nadejdzie. „To jest ten moment” nie jest rewolucyjna – kto zna wcześniejsze książki Tracy’ego, rozpozna powtarzające się wątki: siła koncentracji, zarządzanie czasem, odwaga w podejmowaniu decyzji. Ale to właśnie w prostocie tkwi jej siła. To książka, którą dobrze się czyta w chwilach zwątpienia, kiedy potrzebujemy przypomnienia, że nasze życie zależy przede wszystkim od nas i że odkładanie marzeń to najprostszy sposób, by je stracić. To lektura motywacyjna w czystej postaci – nie dla kogoś, kto szuka naukowych opracowań czy dogłębnej analizy psychologicznej, lecz dla tych, którzy chcą prostego zastrzyku energii i zachęty do działania. Jeśli czujesz, że od dawna czekasz na „lepszy moment”, Tracy nie pozwoli Ci dłużej się oszukiwać – ten moment jest właśnie teraz.

W 2021 roku, według Eurostat, przeciętna długość życia zawodowego Polaków wyniosła 34,3 roku. Mimo iż w trakcie pandemii te wyniki zapewne nieco się obniżyły, to faktem jest, że aż tyle czasu spędzamy w pracy w ciągu naszego życia. Dlatego też tak ważna jest atmosfera w pracy i jakość relacji, w które wchodzimy z przełożonym czy współpracownikami. Niektórzy z nas są świadomi tego, jak ważny jest klimat pracy, inni wolą męczyć się całe życie w nadziei na emeryturę. Całe szczęście coraz więcej osób mieści się w tej pierwszej grupie, coraz więcej też jest gotowych na zmianę pracy, kiedy pracuje z mało wyrozumiałym przełożonym lub zespołem czy też w pracy nie ma możliwości rozwoju. Zaczynamy rozumieć, jak ważne są kwestie związane z emocjami, zarówno w naszym życiu prywatnym, jak i w pracy właśnie. Trzeba przyznać, że idealne miejsce pracy nie istnieje, a nasza emocjonalna kondycja, jest bardzo słaba i to niezależnie od tego, w jakiej branży pracujemy. Dlatego też, w obliczu złej kondycji psychicznej (a co za tym idzie – również fizycznej), w obliczu takich zjawisk jak mobbing, należy głośno mówić o tym, jak ważna jest kwestia samopoczucia w pracy. Ten temat podjęła Łada Drozda, psycholog, trenerka i coach, w swojej książce pt. „Emocjonalny (nie)ład w pracy”. Opublikowana nakładem wydawnictwa Onepress książka zwraca uwagę na rozczarowanie pracowników brakiem autonomii, na postawy i zachowania pracowników oraz na to, jak ważne jest rozwijanie samoświadomości oraz komunikowanie informacji zwrotnych. Autorka podkreśla, że emocjonalny (nie)ład w pracy bierze się z ludzkich zachowań – i to nie zachowań innych, ale naszych własnych, na które mamy wpływ. Książka składa się z siedmiu części, które prowadzą nas krok po kroku w kierunku uzdrowienia relacji. Zawarta w książce wiedza merytoryczna daje nam impuls do tego, by zmienić nasze spojrzenie oraz zachowana. A to pociągnie za sobą dalsze zmiany…. I tak w części pierwszej zastanowimy się a autorką, dlaczego zagadnienie emocji robi obecnie taką „karierę”. Przeczytamy tu o pracodawcach szukających pomocy u ekspertów z uwagi na niewystarczające zaangażowanie pracowników, o wysokim poziomie stresu tych drugich, a także o zmianach w pojmowaniu roli przełożonych i oczekiwań pracowników względem nich. Według autorki „doszliśmy na koniec świata” , tego świata, polegającego na tym, że życie to praca. W część II „Nasze emocjonalne ubóstwo” przeczytamy o problemach z wyrażaniem emocji, o tym, jak daliśmy się przekonać, że nasze indywidualne potrzeby oraz emocje, lepiej jest chować, ograniczać. Zresztą, mimo wzrostu świadomości, wciąż w wielu branżach/firmach w cenie są pracownicy, którzy nie ujawniają emocji. A że płacą za to problemami zdrowotnymi, zaburzeniami nastroju, zaburzeniami lękowymi, depresyjnymi, to już inna sprawa. W części tej autorka pisze również o różnicach pomiędzy tłumieniem emocji, a ich powściąganiem, o odcięciu emocjonalnym, a także o odpowiedzialności za nasze braki w emocjonalnym funkcjonowaniu. Część III poświęcona została przemocy emocjonalnej w miejscu pracy – autorka podaje kilka przykładów objawiania się przemocy w miejscach pracy, tłumaczy, gdzie w tych przykładach tkwi przemoc, a także, jakie są skutki przemocowego zachowania. W kolejnej części – niezwykle ważnej (nie tylko) dla kobiet – przeczytamy o piętnowaniu kobiet z racji ekspresji uczuć. Niestety, jak to zauważa autorka, piętnowanie to nie odbywa się tylko w wydaniu mężczyzn, choć z ich udziałem lepiej je zapamiętujemy. Rozdział V „Niedopasowane i niedopasowani”? dotyka kwestii neuroróżnorodności, o której mówi się coraz więcej, ale zwykle nie w kontekście pracy. Autorka pisze tu o osobach wysoko wrażliwych, o ADHD, spektrum autyzmu czy synestezji zauważając, że potrzeba nam więcej wiedzy w temacie neuroatypowości. Ostatnie dwa rozdziały poświęcone zostały kwestiom rozwoju i to nie tylko rozumianego, jako dążenie do bycia ekspertami w danej dziedzinie, ale także jako rozwój w zakresie funkcjonowania społecznego, w relacjach z innymi ludźmi. Przeczytamy w nich również o tym, czym jest dobrostan pracowników, tworzenie kultury różnorodności, czym charakteryzuje się inkluzywny lider i czy dobrze i przeprowadzona sukcesja jest możliwa. To zaledwie część tematów zawartych w książce „Emocjonalny (nie)ład) w pracy”, która mimo niewielkiej objętości dotyka wrażliwych tematów związanych z naszymi emocjami, postawami i miejscem pracy. Autorka skłania nas do wglądu w siebie, do zastanowienia się, jak chcielibyśmy być w pracy zapamiętani, ale także, jak przez lata byliśmy w pracy unifikowani. A choć na pewne rzeczy nie mamy wpływu – na zachowanie szefa, współpracowników, klientów – to mamy wybór w kwestii naszego postępowania. Warto o tym pamiętać wstając kolejnego dnia po lekturze do pracy.

Trafiłem na tę książkę poprzez profil instagramowy premier Estonii. Jest to spojrzenie z lotu ptaka na zarządzanie projektami na przykładzie dużych projektów, jak np. budowa elektrownii jądrowej. Zasady dotyczące wielomiliardowych projektów mogą mieć też przełożenie na projekty mniejsze. Opracowanie jest bogate w przykłady oraz bibliografię.

Książka warta przeczytania, dlaczego? Dlatego, że kilka razy w naszej historii już dochodziło do przełomów ekonomicznych, umierały zawody, które stały się niepotrzebne w obliczu mechanizacji. Dziś nadchodzi kolejny przełom. W sytuacji gdy korporacje mogą zatrudniać wielokrotnie mniej ludzi, przy zwiększonych zyskach, musi dojść do opodatkowania pracy robotów (również tych działających jako AI). Autor szczegółowo prowadzi czytelnika przez przyczyny i rezultaty zmiany ekonomicznej jaka nastaje już dziś.

🤖Kiedy płacisz kartą w sklepie, wyszukujesz słowo kluczowe w przeglądarce lub zastanawiasz się nad kupnem telefonu - w każdej sytuacji możesz mieć styczność z wykorzystaniem sztucznej inteligencji. Może dobrze byłoby wiedzieć, czym ona tak naprawdę jest i do czego może być wykorzystywana? 🤖„Potęga prognozowania” to kompleksowy przegląd wpływu AI na różne branże - od medycyny przez motoryzację aż po handel detaliczny. Autorzy (doświadczeni ekonomiści) analizują na wielu przykładach wpływ sztucznej inteligencji, wskazując możliwość jej wszechstronnego użycia. 🤖Ciekawym przykładem przytoczonym w „Potędze prognozowania” jest porównanie AI do elektryczności i zestawieniu jej wszystkich podobieństw - początkowych obaw społeczeństwa przed nową technologią, wprowadzenie wielu udogodnień i oszczędności dla przedsiębiorców. Takie elementy autorzy dostrzegają również w zastosowaniu AI na większą skalę i prognozują możliwości na przyszłość. 🤖”Potęga prognozowania” napisana jest bardzo przystępnym językiem, trochę w formie podręcznika - po każdym z rozdziałów jest przedstawiona krótka synteza informacji w formie punktów. Wiele trudnych do wyobrażenia sobie zastosowań sztucznej inteligencji oraz miejscami skomplikowany mechanizm działania AI autorzy obrazują za pomocą przystępnych przykładów. Trochę sceptycznie podchodzę do poruszania tematów medycznych w bardzo płytki i jednowymiarowy sposób. Niemniej jednak polecam książkę każdemu, dla kogo obca jest technologia AI.

Bardzo nierówna książka. Jej generalnym zamysłem jest omówienie problemów z nadmiarem uregulowań ograniczających możliwość rozwoju polityczno-społecznego na przykładzie Stanów Zjednoczonych. Na pewnym poziomie rozumiem tą krytykę i się zgadzam: nie można oczekiwać szybkości działania podmiotów publicznych tam gdzie jest za dużo regulacji prawnych i pozaprawnych. Natomiast całkowicie według mnie nieudana jest próba wprowadzenia przez autorów nowego paradygmatu myślenia w kategorii 'dostatku'. Nie dlatego że same postulaty są "złe", niesprawiedliwe czy niesłuszne, ale dlatego że autorzy nie zwracają uwagi że elity liberalne reprezentują sposób myślenia który uważają za nowatorski. Najbardziej uwidacznia to fragment o AI, w którym autorzy postulują wprowadzenie modelu który obecnie jest przyjęty w USA: prywatyzacji danych obywateli i dawania praktycznie całkowitej swobody prywatnym podmiotom z których potem skorzysta rząd amerykański. Brak tu jakiejkolwiek refleksji autorów na temat konsekwencji rozwoju AI w społeczeństwie. Dostatkowi brakuje też analizy społecznej, chociażby klasowej czy kulturowej więc wątpliwe jest że ma on jakikolwiek potencjał do bycia praktykowaną teorią polityczną. A szkoda bo te postulaty deregulacji które autorzy proponują z dobrym uzasadnieniem (np. energetyka odnawialna) są poprawne. Ale nie rozumiem czemu autorzy wywnioskowali że każda możliwa dziedzina życia tego potrzebuje i że to automatycznie i apolitycznie, w spolaryzowanym USA, doprowadzi do społecznego dobrobytu. Bardzo dziwne.

Wpadła mi na Legimi jako rekomendacja — sięgnąłem po nią, bo lubię książki o tematyce ekonomicznej. Początkowo byłem sceptyczny, ale zaryzykowałem i zdecydowanie nie żałuję. Znacząco poszerzyła moją wiedzę na temat rynku towarowego, który w dyskursie publicznym pozostaje praktycznie niewidoczny, zwłaszcza w porównaniu z rynkiem finansowym. Autorzy w przystępny sposób tłumaczą złożone zagadnienia, unikając nadmiernie skomplikowanej terminologii, dzięki czemu lektura jest przyjemna.