Popa, zaskroniec i siła przyjaźni

Gwiazdka inna niż wszystkie” Ta książka, która porusza serce od pierwszych stron. Choć skierowana do dzieci, niesie ze sobą przesłanie, które z łatwością doceni każdy dorosły. 💫 Opowieść o małej gwiazdce, która czuje się inna i wyrusza w drogę, by dowiedzieć się, kim naprawdę jest. Po drodze spotyka przyjaciół i odkrywa, że to nie wygląd ani opinie innych, ale własne serce i odwaga wyznaczają kierunek. ✨ Historia jest pełna mądrości i ciepła – uczy wiary w siebie, doceniania dobra, odwagi i pracy, a także tego, że każdy z nas ma swój blask, który może rozświetlić świat. ✨ To piękna lekcja zarówno dla najmłodszych, jak i starszych czytelników... 💫 Dodatkowym atutem są klimatyczne ilustracje, które nadają bajkowego charakteru i sprawiają, że książkę chce się oglądać bez końca. Spójrzcie tylko na na nie, czy nie są cudowne? ❤️ ✨Idealna propozycja do wspólnego, rodzinnego czytania – kiedy chcemy poczuć magię i porozmawiać o tym, co naprawdę ważne.

Ostatnio w bibliotece przypadkiem znalazłyśmy ciekawą książkę👀 Na początku wydawało się, że będzie to kolejna przygodowa opowieść o czarownicy. A co się okazało? Otóż trafiłyśmy na opowieść o tym, że: ✔️nie warto oceniać po wyglądzie i ulegać stereotypom ✔️zawsze dobrze jest być sobą i postępować w zgodzie z własnym rozumem. Na początku poznajemy Bardzo Mały Las🌳🌲, który zamieszkują: Szczur 🐀i Pająk 🕷️., Zwierzęta dowiadują się, że do ich domu przybędzie wiedźma. Stworzenia cieszą się, że pojawi się nowa mieszkanka i zaczynają się przygotowywać na jej przyjęcie. Jednak robią to kierując się "wiedzą", jaką na temat czarownic ma Szczur. Ponieważ mieszkał on w bibliotece, jest przekonany, że doskonale wie, jaka powinna być wiedźma i czego będzie potrzebować, aby dobrze czuć się w ich lesie. Jakie jest zdziwienie 🐀, kiedy Bazylka (bo tak się nazywa przybyszka) okazuje się zupełnie nie pasować do jego wyobrażenia o wiedźmie. Zamiast starej, pomarszczonej kobiety, uwielbiającej pajęczyny i mroczne miejsca, poznaje młodziutką radosną dziewczynkę, która uwielbia rośliny i naturę. Szczur przekonany jest, że Bazylka nie jest prawdziwą wiedźmą, ale dochodzą wspólnie do wniosku, że on pomoże jej się nią stać. I co robi szczur? Otóż wszelkimi sposobami próbuje "wpasować" Bazylkę do swojego obrazu wiedźmy. Przygotowuje dla niej kapelusz, a nawet próbuje zmobilizować do latania na miotle... Tymczasem dziewczynka konsekwentnie realizuje swój plan: każdego dnia poznaje las, suszy rośliny, podziwia kamyczki i wszystkie najmniejsze elementy tworzące las. Wszystko zmienia się, gdy Bazylka przepędza z lasu Złe Wietrzysko i naprawia szkody przez nie wyrządzone. 📔Książka pokazuje, że nie warto ulegać stereotypom, lepiej zachować otwarty umysł i serce. Szczur przekonał się, że mylił się co do Bazylki, która wykazała się dojrzałością i mądrością.

Matylda i tajemnica straży” to opowieść o najstarszej z królewskiej stawki Matyldzie, która odkrywa tajemnicze drzwi w zamku oraz inne sekrety w królestwie. Zagadką też jest dlaczego nie można wchodzić do lasu nieopodal zamku… Matylda odkrywa w sobie gen bohaterki i próbuje dowiedzieć się prawdy, a my wraz z nią! Takie urocze książki przypominają mi moje początki czytania, gdy sięgałam po takie książki. Silna bohaterka mniej więcej w moim wieku i ta bajkowa otoczka 😍 Miło jest wrócić do tych początków czytelnika i poczytać coś bardziej przeznaczonego dla młodszych. Matyldę bardzo polubiłam i cenię jej dociekliwość, odwagę i ludzi, Których poznaje na swojej drodze. Polecam Wam takie książki dla młodszych czytelników, ale i dla Was jako sentymentalny powrót do bajkowych czasów 🩷 w_barwach_literatury 27.03.2025

Pierwsze spotkanie z książką „Wyprawa pana Abakanowicza” miałyśmy w formie audiobooka – przesłuchałyśmy wspólnie z Zuzią pierwszy tom tej serii na Storytel, chcąc poznać tę historię przed sięgnięciem po kolejne części. To był świetny wybór, bo już od pierwszych minut opowieść wciąga i przenosi do świata pełnego magii i przygód. A skoro tak bardzo przypadła nam do gustu, już jutro zabieramy się za czytanie wersji świątecznej 🎄✨ „Wyprawa pana Abakanowicza” to książka, która bez wątpienia rozpali wyobraźnię młodszych czytelników i sprawi, że trudno będzie się od niej oderwać. To idealna propozycja dla dzieci kochających przygody, tajemnicze krainy i niezwykłych bohaterów. Głównym bohaterem historii jest dziesięcioletni Piotrek – chłopiec, który ma wszystko, czego zapragnie. Rodzice nigdy mu nie odmawiają, dlatego gdy marzy o psie, natychmiast go dostaje. Szybko jednak okazuje się, że pies to nie tylko przyjemność, ale też obowiązek – zwłaszcza codzienne spacery, które czasem kolidują z zabawą z kolegami czy grami komputerowymi. Podczas jednego z takich spacerów wydarza się coś zupełnie niespodziewanego. Piotrek i jego pies Indiana zostają obsypani tajemniczym zielonym pyłkiem, który przenosi ich do magicznego lasu zamieszkanego przez Mimików. Tam poznają pana Abakanowicza – niezwykłego profesora i mistrza sztuk magicznych. To właśnie on zaprasza Piotrka do udziału w niebezpiecznej wyprawie, której celem jest odzyskanie magicznego skarbu – Zielonej Gwiazdy, uwięzionej przez złą czarownicę. Książka zachwyca szybkim tempem akcji i krótkimi rozdziałami, dzięki czemu idealnie sprawdzi się zarówno do samodzielnego czytania, jak i do wspólnej lektury z dzieckiem. Na każdej stronie coś się dzieje, więc nuda nie ma tu żadnych szans. Autor w przystępny i barwny sposób buduje świat pełen krasnoludów, chochlików, czarów i niebezpieczeństw. Największą wartością historii jest jednak przemiana głównego bohatera. Piotrek z lekko rozpieszczonego chłopca stopniowo staje się odważniejszy, bardziej odpowiedzialny i uczy się, czym jest prawdziwa przyjaźń. Relacja z Indianą pięknie się rozwija – a fakt, że w magicznej krainie chłopiec rozumie mowę swojego psa, dodaje opowieści uroku i humoru. „Wyprawa pana Abakanowicza” to ciepła, pełna magii opowieść o dorastaniu, pokonywaniu własnych lęków i sile więzi. Zdecydowanie książka „na jeden wieczór”, po której młody czytelnik będzie marzył o własnej wielkiej przygodzie. Polecam z całego serca! ✨🐾

Nieśmiałość sprawia, iż tacy ludzie są wciąż samotni i rzadko są wstanie się przełamać, by z kimś zagadać. Jedyną deską ratunku w ich przypadku jest próba nawiązania kontaktu ze strony drugiej osoby, choć i tu bywa tak, że musi minąć sporo czasu, by ktoś taki się przełamał i nie był tak płochliwy. Toteż warto być wytrwałym w nawiązywaniu nowych znajomości, gdyż możemy mieć szansę na zdobycie prawdziwej przyjaźni. Zarys fabuły W książce spotykamy kolejną przygodę kota o imieniu Popa. Tym razem nasz bohater pałaszując smakołyki przed wigilią oczekuje na powrót domowników, w tym ukochanej Marysi. Podczas wejścia ich do domu wystraszył się wystrzelonych nieopodal przedwczesnych fajerwerków i pobiegł przed siebie nie zastanawiając się, jakie będą tego konsekwencje. Popa wbiegł do lasu, a gdy się zatrzymał, to okazało się, że nie wie, jak wrócić do domu. Szczęśliwie z pomocą przestraszonemu kotu zjawiła się uszatka zwyczajna Tikatika, która pomimo swej nieśmiałości zdecydowała się zaprowadzić go we właściwe miejsce. Kogo spotkają po drodze i czego ciekawego dowie się Popa o zimowaniu zwierząt? Dlaczego Tikatika jest samotna i do kogo boi się zagadać? Jak zakończy się ta opowieść? O tym w książce „Popa, sowa i cicha noc” autorstwa Natalii Hermansy. Nieśmiałość i przyjaźń Autorka za sprawą sowy ukazała problem osób nieśmiałych, które często są samotne i rzadko udaje im się zdobyć jakieś wartościowe znajomości. Naprawdę dużo zależy od drugiej osoby, czy podoła w zdobywaniu zaufania kogoś z takim problemem, bowiem potrzeba do tego wiele wyrozumiałości i wytrwałości. Każda pochwała zachowania, czy jakichś umiejętności może wywoływać zawstydzenie, co zresztą pokazywała Tikatika, gdy Popa wyraził zachwyt w jej kierunku i na to trzeba być gotowym. Tacy ludzie są często skromni, nie wierzą we własne możliwości i mało kiedy byli chwaleni. Z takiego też powodu ciężko zdobyć im prawdziwego przyjaciela, toteż sowie było bardzo smutno, a Popa wiedział, co to znaczy, mieć kumpla, jakim dla niego był jeż Angus poznany przez nas w poprzednim tomie, toteż próbował ją jakoś pocieszyć i podpowiedzieć, co powinna zrobić. W rzeczywistości takie historie zdarzają się bardzo często i wiele osób wewnętrznie cierpi, a przez obecne czasy bardzo trudno nawiązać z kimś wartościową relację. Fajerwerki Kolejnym istotnym zagadnieniem poruszonym w książce jest to, jak zwierzęta reagują na fajerwerki Otóż Popa wybiegł spłoszony przed siebie i się zgubił, inni przedstawiciele różnych gatunków boją się, trzęsą, a czasem nawet i giną. Tenże przykład skłania do refleksji zarówno młodych czytelników, jak i ich rodziców, opiekunów, do tego czy warto puszczać petardy, jeżeli jest to chwila radości, a wielka krzywda i trauma, która może dłużej trwać w przypadku zwierząt. Często osoby dopuszczające się tego nigdy nie doświadczyły takiej, czy innej reakcji ze strony kochanego futrzaka. Takie przeżycie odwiodło, by ich od puszczania fajerwerków i postawiliby na inne formy rozrywki, chociażby takie, jak zimne ognie. Podsumowanie Książka jest idealnym rozwiązaniem dla dzieci, które lubią zwierzęta i chcą się czegoś ciekawego o nich dowiedzieć. Akcja jest wciągająca i pomaga młodemu odbiorcy zrozumieć pewne sprawy dotyczące dzikich, ale i domowych futrzaków zwłaszcza, jeśli porozmawiamy po lekturze z nim na ten temat. Kolorowanki występujące w tekście urozmaicają treść i z pewnością zachęcą do sięgnięcia po tę bajkę. Warto zapoznać się z poprzednim tomem, ale da się czytać pozycję także osobno. Okładka przedstawia głównych bohaterów tej opowieści i dzięki swej przyjaznej kolorystyce z pewnością spodoba się dzieciom. Gorąco polecam tę ciekawą i wychowawczą bajkę wszystkim młodszym czytelnikom, którzy chcieliby trochę dowiedzieć się na temat samotności, przyjaźni, fajerwerków i zimowych zwyczajów leśnych zwierząt. Za egzemplarz do recenzji dziękuję autorce Natalii Hermansie.

Nie spodziewałam się, że ta niepozorna książeczka wywoła we mnie taką lawinę emocji. „Mój brat Feliks” to historia, która z każdą kolejną stroną wciągała mnie coraz głębiej – nie akcją w sensie przygodowym, ale siłą uczuć, autentycznością i niezwykłą delikatnością w opowiadaniu o sprawach bardzo trudnych. Zaczęłam ją czytać z myślą, że to będzie „ładna opowieść o braciach” – i owszem, była. Ale była też czymś znacznie większym. Głównym bohaterem jest Piotruś – chłopiec o wielkiej wrażliwości, który kocha swojego młodszego brata Feliksa całym sercem. Feliks ma zespół Downa i przez cały czas czuć, że Piotruś nie widzi w nim „innego dziecka” – widzi po prostu swojego brata, który może mówi trochę inaczej, może nie wszystko rozumie od razu, ale jest ważny. Niezastąpiony. Kochany. Ich historia zaczyna się w pogotowiu opiekuńczym – tajemniczym i trochę strasznym dla dziecka miejscu, gdzie trafiają razem po rozstaniu z rodziną biologiczną. I tu zaczyna się cała lawina – dorośli rozmawiają o adopcji, ale tylko Piotruś ma szansę zostać adoptowany. Dla Feliksa – „bo ma zespół Downa” – nie ma chętnych. Dla Piotrusia to nie tylko smutek – to rozpacz i bunt. Nie chce być adoptowany, jeśli miałoby to oznaczać życie bez Feliksa. I choć jego decyzja wydaje się niedojrzała (czy na pewno?), jest głęboko moralna i emocjonalnie dojrzała – Piotruś nie chce być szczęśliwy kosztem brata. I serce mi pękło. Bo choć to książka dla dzieci, wiem, że takie sytuacje dzieją się naprawdę. Nie zdradzę zakończenia, ale powiem jedno – jest nadzieja. I to nadzieja prawdziwa, nie bajkowa. Taka, która daje siłę i pozwala wierzyć, że dobro może zwyciężyć – nie przez magię, ale przez miłość i odwagę dziecka. Czytałam ostatnie strony z łzami w oczach – i czułam coś, co rzadko zdarza się po książce dla dzieci: wdzięczność, że ktoś tak pięknie i mądrze opisał coś tak trudnego.

Urocza opowiastka, przywołująca atmosferę oczekiwania na świętego Mikołaja i wspomnienie, że kiedy ma się pięć lat kilka tygodni jest wiecznością. Jak zwykle u Wasilkowskiej, nic nie jest oczywiste - plot twist i wzruszające zakończenie. Ląduje na półce z adwentówkami, do których warto wracać.

Książka „Z pamiętnika jeża Emeryka” autorstwa Marii Wiktorii Trojanowskiej to ciepła, pełna humoru i empatii opowieść o rodzinie, która pewnego dnia przyjmuje pod swój dach nietypowego domownika – afrykańskiego jeża pigmejskiego. To historia, która w subtelny, ale bardzo mądry sposób pokazuje, że przyjaźń między człowiekiem a zwierzęciem wymaga nie tylko czułości, ale przede wszystkim odpowiedzialności, zrozumienia i cierpliwości. Główną bohaterką ludzką jest dziewięcioletnia Pola – dziewczynka, która, jak wiele dzieci w jej wieku, marzy o własnym zwierzątku do przytulania i zabawy. Rodzice spełniają to marzenie, choć zaskakują ją wyborem – zamiast klasycznego psa czy kota w domu pojawia się... jeż pigmejski o imieniu Emeryk. Początkowo Pola nie jest zachwycona – zwierzątko z kolcami nie wydaje się idealnym kandydatem na najlepszego przyjaciela. Z czasem jednak dziewczynka uczy się, że miłość i przyjaźń nie zawsze wyglądają tak, jak sobie to wyobrażamy, a każde stworzenie ma własny charakter i potrzeby, które trzeba uszanować. Na szczególną uwagę zasługuje trójperspektywiczna narracja. Autorka oddaje głos trzem postaciom: Poli, jej mamie oraz samemu Emerykowi. To rozwiązanie sprawia, że historia nabiera głębi i wielowymiarowości. Czytelnik może zobaczyć te same wydarzenia z różnych punktów widzenia – oczami dziecka, dorosłej i zwierzątka. Dzięki temu młody odbiorca uczy się empatii i rozumienia cudzych emocji, a dorosły czytelnik może dostrzec, jak wiele można wynieść z rodzinnego współdziałania i wspólnego uczenia się odpowiedzialności. Najbardziej ujmująca jest perspektywa samego Emeryka. Jego komentarze są zabawne, pełne wdzięku, a czasem także zaskakująco mądre. Dzięki temu zwierzątko staje się nie tylko bohaterem, ale i narratorem, który uczy czytelnika świata zwierząt z ich punktu widzenia – z ich lękami, przyzwyczajeniami i potrzebą bezpieczeństwa. To cenna lekcja dla każdego dziecka, które marzy o posiadaniu pupila. Książka Trojanowskiej to nie tylko opowieść o relacji człowieka ze zwierzęciem, ale też ważna pozycja wychowawcza. Uczy, że posiadanie zwierzątka to nie zabawa, lecz odpowiedzialność. Pokazuje, że zwierzę nie istnieje po to, by spełniać nasze zachcianki, ale by być częścią rodziny – na własnych zasadach. Jednocześnie rozwija w młodych czytelnikach ciekawość świata i otwartość na to, co inne, nieznane, czasem trochę „kolczaste”. Styl Trojanowskiej jest lekki i przystępny, a jednocześnie pełen ciepła. Autorka trafnie oddaje sposób myślenia dziecka, emocje rodziców i unikalny „głos” zwierzątka. Ilustracje (jeśli występują w wydaniu) dodatkowo wzmacniają atmosferę domowego ciepła i przygody codzienności. „Z pamiętnika jeża Emeryka” to książka, która bawi, wzrusza i uczy – idealna zarówno do samodzielnego czytania przez dzieci, jak i do wspólnej lektury z rodzicami. To opowieść, która pokazuje, że nawet najmniejsze stworzenie może odmienić życie całej rodziny, jeśli tylko damy mu czas, przestrzeń i serce. Podsumowując – to wartościowa, mądra i ciepła książka, która nie tylko wprowadza dzieci w świat zwierząt egzotycznych, ale przede wszystkim uczy szacunku, odpowiedzialności i empatii. Zdecydowanie warto, by znalazła się w każdej dziecięcej biblioteczce.

Co rozumiecie przez określenie „dobre bajki”? Dla mnie to bajki pełna ciepła, miłości. Otulające i uspokajające. Jeżeli odpowiedzieliście podobnie to mogę wam polecić książkę autorstwa Małgorzaty Korbiel „Dobre bajki o tym, że wszystkie emocje są ważne”. Zanim przejdę do treści, dodam, że w temacie emocji właśnie to uspokojenie jest dla mnie najważniejsze. Stworzenie możliwości spojrzenia na dzień z dystansu i upewnienia się, że dobrze sobie poradziliśmy. Małgorzata Korbiel odwołuje się do codziennych sytuacji. W pierwszym opowiadaniu poznajemy Franka, który jest podekscytowany otrzymanym prezentem, ale też zawstydzony bałaganem w swoim pokoju. W drugiej historyjce mały Wojtek zgubił swoją ulubioną zabawkę, co go bardzo zasmuciło. Tekst numer trzy jest o strachu. Rodzina Grabowskich przeprowadza się do nowego domu, a tam w nocy słychać dziwne odgłosy. Kolejna historia opowiada o mądrych przedszkolakach, które wygrywają miejski konkurs plastyczny. Mają powody do dumy. W kolejnym opowiadaniu spotkamy zazdrosnego Kazika. Chłopiec nie potrafi poradzić sobie z faktem, że jego najlepszy przyjaciel ma nowego kolegę. Bohaterką ostatniej bajki jest Hela. Dziewczynka jest zachwycona występem cyrkowców. W domu próbuje naśladować oglądane sztuczki. Jest to początek narodzin wielkiej pasji. Jak możecie zauważyć, fragment tytułu „(…) wszystkie emocje są ważne” jest wyjątkowo trafny. My, rodzice, często skupiamy się na tych problematycznych emocjach. Zastanawiamy się, jak rozmawiać dziećmi o smutku, zazdrości czy strachu. Szukamy pomocnych opowieści, aby umożliwiły nam dobranie odpowiednich słów i przykładów. W swoich bajkach Małgorzata Korbiel nie odżegnuje się od nich, a opisane historyjki mogą być właśnie taką pomocą, która pokaże, jak „okiełznać”, zrozumieć te emocje. Jednak autorka przypomina nam też, że warto pielęgnować pozytywne odczucia. Że radość czy duma są czymś naturalnym i to wspaniałe, kiedy dziecko je odczuwa. Warto nazywać je „po imieniu”, bo to zwiększa świadomość emocjonalną. Dobrze poczytać dziecku bajkę, a dobrą bajkę to już prawdziwa przyjemność. Małgorzata Korbiel w opowieściach zebranych w prezentowanej książce przekazuje dobre treści i robi to w sposób przyjazny i zrozumiały dla dzieci. Z moich obserwacji wynika, że im większy nerwus tym bardziej bajek o emocjach lubi słuchać i ma dużo pytań. Czyli ten obszar frapuje dziecko. Czuje oni potrzebę przepracowania pewnych sytuacji. A takie książki w tym pomagają.

Książka „Self-Regulation. Świąteczne wyzwania” Agnieszka Stążka-Gawrysiak. Autorka została jedną z moich ulubionych, dzięki temu, że potrafi podzielić się swoją pasją i wiedzą w zrozumieniu świata z innej perspektywy. Tym razem powiało świątecznym klimatem i lękami związanymi z jednym z najważniejszych świąt i oczekiwaniem na nie. W opowiadać zostały ujęte takie problemy jak zaśnięcie w oczekiwaniu na Mikołaja oraz tym, że może nie przyjść. Nie zabrakło trudnych emocji po otrzymaniu prezentu, długich i męczących podróżach, niechęci dziecka do wigilijnych potraw. Nie zapominajmy o dzieciach przebodźcowanych i tych wrażliwych, stresujących komentarzach krewnych, oczekiwaniach członków rodziny wobec świąt, czekaniu na gości, napięciach rodziców i brak czasu dla dzieci w trakcie świątecznych przygotowań. Gorąco polecam książki autorki. Każdy z nich wyciągnie coś dla siebie. Wartościowe i przemyślane treści, piękne wydanie, dla małych i dużych pasjonatów czytania .

Książeczka, pt."Moje emocje. Jak pokonać złość i smutek", to ciekawa lektura dla dzieci, ale i rodziców. Często nie dostrzegamy uczuć, jakie towarzyszą małemu dziecku, a jeśli już, to nie wiemy, jak z nim rozmawiać i postępować. Autorka Anna Pachocka "otwiera" oczy rodzicom i proponuje zestaw ćwiczeń, które pozwolą poznać od środka, co towarzyszy naszym pociechom oraz jak budować dobre relacje, wspomóc w godzinach rozżalenia i niepokoju. Lektura jest dedykowana 6-latkom, które samodzielnie po kolei wykonują zadania👧👦🏻 Poprzez zabawę młody człowiek poznaje siebie, nauczy się jak radzić sobie z emocjami, odkrywa siebie na nowo. Autorka pięknie opracowała temat. Sama książeczka jest kolorowa, bardzo ładnie zilustrowana, dzięki czemu przyciąga wzrok, a także zachęca do czytania. Polecam z serca! Wydawnictwu RM dziękuję za egzemplarz do recenzji💝

Podróże w czasie bywają bardzo ryzykowne, zwłaszcza jeśli podróżujemy w przeszłość, a każdy nasz czyn ma wpływ na przyszłość, czyli moment czasu z którego przybywamy w szczególności. W powieści "Kot Leonarda Da Vinci" autorstwa Catherine Gilbert Murodck jest świetny tego przykład. Jest to książka dla dzieci i została wydana nakładem Wydawnictwa ToTamto. Za egzemplarz książki do recenzji w ramach współpracy barterowej dziękuję bardzo wydawnictwu. Historia jest bardzo ciekawa i zdecydowanie również i dorosły czytelnik będzie czerpać przyjemność z lektury. Mamy tu szczyptę wiedzy, ale również i ważne przesłanie, a nawet kilka. Jest to niezwykle wartościowa opowieść, która uczy i bawi. Świetne połączenie fikcji literackiej z faktami historycznymi jest dużym atutem tej powieści. Gdy już wpadniemy w przygodę nie możemy się oderwać póki nie poznamy zakończenia tej historii. Na pochwałę zasługuje również świetne wydanie powieści, które będzie idealnym prezentem na dzień dziecka czy ozdobą biblioteczki. Bardzo Wam polecam tą książkę.

"Pirania duszy" Jak wiecie, ja lubię sięgać po książki dla dzieci. Czasami tylko po to, aby poczuć ich klimat i znaleźć w nich odskocznię, a czasami aby sprawdzić czy mogę ją podsunąć córce! Klaudię znam z jej książek dla dorosłych! I jestem BARDZO ciekawa, czy ktoś już tę czytał i ilu bohaterów, właśnie z tych dorosłych książek, udało się Wam znaleźć w tej historii? Kiedy sięgałam po książkę, nie spodziewałam się, że aż tak pochłonie mnie ta historia (no dobra, może trochę podejrzewałam 😅) A ona ma w sobie wszystko! Tajemnicę, magię, grozę i przede wszystkim – genialnie wykreowane bohaterki. Są takie książki, które czytasz i po prostu wiesz – to jest to. Pola, River i Maja – Latarenki – to ekipa, z którą chciałoby się wyruszyć na każdą przygodę. Każda z nich jest inna, ale razem tworzą niesamowicie zgraną drużynę. Ich przyjaźń, siła i wzajemne wsparcie to coś, co wyróżnia tę książkę na tle innych i warto na to zwrócić uwagę, przy wyborze lektury dla najmłodszych! Nie jest to jednak tylko słodka opowieść o przyjaciółkach – oj nie! Gdy w grę wchodzi "pirania duszy", czyli tajemnicza klątwa, robi się naprawdę mrocznie... Jeśli lubisz historie, które wgryzają się w duszę, to nie ma się nad czym zastanawiać. Czytaj! No dobra, polecam też młodszemu pokoleniu, niech i oni mają trochę frajdy 😂 •czytam •klątwa •dobra książka •zabawa •młodzieżówka •book @klaudiazacharska.i.booka (to sprawca całego zamieszania 😁) @wydawnictwo_mieta (to Panie od tej najlepszej torby, no dobra, od książek też 🫣) @loyhiri (to Pani od tych wspaniałych obrazków 😍)

❗️❗️Recenzja ❗️❗️ 📚O dobrych serduszkach ✒️@kamilalesiak_autorka Gotowi na Sylwestra i na Nowy Rok? Oby Nowy Rok był lepszy od starego 😊 🔹️🔹️🔹️🔹️🔹️ Ta książka jest to zbiór krótkich opowiadań i wierszyków dla najmłodszych. Autorka porusza w książce bardzo ważne tematy - miłość, przyjaźń, tęsknota, empatia a także pomoc. Książka ta jest super. Ma w sobie coś nietypowego. Każde opowiadanie bądź wiersz daje czytelnikowi głębokie przesłanie. Na końcu każdego wiersza bądź opowiadania są pytania skierowane do dziecka. Pytania te umacniają wieź dziecka z rodzicem. Z całego serca polecam każdemu tą książeczkę, bez względu na wiek. I to czy ktoś ma dzieci bądź nie także nie ma znaczenia. Relacje, które zbudujemy w dzieciństwie zostają z nami na zawsze. Dziękuję @365dni.bibliotekarki za udział w booktourze.

To właśnie klimat sprawił że dobrze bawiłam się z tą historią. I moim zdaniem jest on, największym atutem tej oto książki. Autorka się postarała o to, już od samego początku czuć w niej delikatne napięcie, które narasta wraz z przewracanymi stronami, aura tajemnicy też będzie stąpać czytelnikowi po piętach, zagęszczają się z każdym rozdziałem coraz gęściej i mroczniej. Pełzający po kościach niepokój będzie bardzo dobrze działał na wyobraźnię odbiorcy, ale spokojnie to młodzieżowa książka, więc ten mrok nie będzie, aż tak brutalny, moim zdaniem jest idealnie wyważony podtrzymując napięcie i ciekawość więc młodsi czytelnicy nie muszą się bać że coś ich przerazi. Ciekawym ruchem autorki było też budowanie napięcia poprzez tajemnice, jej stopniowe odkrywanie spowoduje że książkę czyta się z ciekawością. Kolejnym plusem będzie też lekkie i swobodnie poruszające się po historii, pióro autorki, wiedziała ona bardzo dobrze za jakie trzeba sznurki pociągnąć i w jakim kierunku poprowadzić historię, by była chwytliwa. Dodatkowym atutem i taką wisienką na torcie jest taka ludzka bohaterka, która nie jest w żaden sposób wyidealizowana, taka typowa nastolatka, która popełnia błędy, mocno reaguje emocjonalnie na różne sytuacje, ma wątpliwości i to tworzy historię bardziej realną i namacalną, niektóre dzieci które czytają tą historię mogą się z nią utożsamiać. Jedynym minusem o którym muszę wspomnieć, jest nierówne tempo akcji, wszystko szło idealnie początek i środek był spójny, idealnie płynął i w pewnym momencie, nie wiem czy autorka chciała upchać wszystko na raz na siłę, bo tak to bynajmniej wyglądało, czy jak, ale nagle akcja tak przyspieszyła, jak dla mnie zbyt gwałtownie i nie pasowało do wcześniejszego bilansu, że nie mogłam załapać oddechu. To spowodowało że można się pogubić, niektóre wydarzenia są zbyt szybko urwane, bez takiej emocjonalnej głębi i chwilowego wytchnienia na przemyślenia, tak jak było do połowy książki. Jednak może to komuś pod pasować, a szczególnie czytelnikom którzy nie lubią czekać na powolny rozwój historii. Podsumowując powiem tak, to naprawdę przyjemna, klimatyczna lektura z którą spędzicie przyjemnie czas.

Świetna książka. Dla 7, 8-latków. Dla małych szkolniaków. Czyta się łatwo i przyjemnie. Idealne dla dzieci czytających. Dla uczących się czytać będzie za trudna. Historia rodzinna, która pokazuje, że skarbem może być wszystko. Nie tylko to co drogie i ze złota. Książka, która „niesie” wiele ważnych wartości. Takich książek nam trzeba w tym elektronicznym świecie.

Tym razem chciałabym Wam polecić książkę dla dzieci. Powinien ją przeczytać rodzic ale także dziecko. Jak dla mnie nawet trochę kontrowersyjna.😜 12 opowiadań o prawach jakie przysługują naszym dzieciom, napisanych przez 12 polskich autorów. 1️⃣ Prawo do równouprawnienia 2️⃣ Prawo do utrzymywania kontaktu z rodzicami 3️⃣ Prawo do wyrażania swoich poglądów, opinii i emocji 4️⃣ Prawo do prywatności 5️⃣ Prawo do informacji 6️⃣ Prawo do życia bez przemocy 7️⃣ Prawo do adopcji 8️⃣ Prawo do opieki lekarskiej 9️⃣ Prawo do właściwych warunków i godnego życia 1️⃣0️⃣ Prawo do nauki 1️⃣1️⃣ Prawo do odpoczynku 1️⃣2️⃣ Prawo do ochrony przed wyzyskiem Opowiem o tych bardzo istotnych. Tych, które zapadły mi w pamięć jako ważne. Prawo do utrzymywania kontaktu z rodzicami. Tak, z obojgiem, nawet po rozwodzie. Mama jest tak samo ważna jak tata. I tu nie ma dyskusji. Prawo do opieki lekarskiej. Mało się słyszy, że rodzice nie leczą dzieci u lekarzy. Podają zioła (co nie jest niczym złym, ale trzeba znaleźć równowagę) czy karmią winogronem, dla zdrowotności. Historie z życia wzięte. Głodzą, przy tym zaniedbują i nie widzą w tym nic złego. Prawo do informacji. I tu w opowiadaniu chodzi głównie o media. Jak to zabrania się dzieciom oglądania telewizji dla ich dobra. Jak wnuczek jedzie do babci na wakacje i jego największym przeżyciem jest obejrzenie w telewizji programu przyrodniczego. Emocje sięgały zenitu. A to tylko telewizor, albo aż telewizor. Uważam, że z tej książki można wynieść dużo dobrej wiedzy. Napisana jest prostym językiem, przystępnym również dla dzieci. Sztywna okładka, mnóstwo kolorów, to również czyni tą książkę wyjątkową.

Dziś mam przyjemność przedstawić Wam moją patronacką opinię na temat wyjątkowej,. dwujęzycznej książeczki dla dzieci. Zapraszam Was serdecznie do zapoznania się z moimi wrażeniami. Tak jak wspomniałam wyżej, pozycja ta jest wyjątkowa. Głównym bohaterem tej historii jest 9-letni Aleksander, który w wyniku silnych przeżyć, utracił zdolność mówienia. W związku z tym, aby przepracować swoje traumy, trafił do sanatorium, gdzie rozpoczął rekonwalescencję. Ale jak się okazało, nie było to przyjemne miejsce. Pobyt tam, jawił się jako przeżycie w dżungli pełnej niebezpieczeństw. Wraz z innymi dziećmi, przebywał w pokoju, który był odizolowany od reszty mieszkańców sanatorium. Ponieważ z niego i jego kompanów wyśmiewano się na każdym kroku, czuł się bardzo samotnie i źle. Wszystko zmienia się w momencie, gdy w sanatorium pojawia się nowa opiekunka - pani Konstancja. Ona swoim odpowiednim podejściem i miłością do swoich podopiecznych, stopniowo zdobywa ich serce. Z czasem przekazuje też dzieciom pewną tajemnicę. Informuje ich, że w podziemiach ośrodka znajduje się magiczna kraina, do której mogą trafić tylko nieliczni. A dodatkowo, mogą spełnić swoje wszystkie najskrytsze marzenia. Czy dzieciom uda się dotrzeć do tej krainy? Jakie przygody spotkają ich w drodze do upragnionego celu? Czy Aleksandrowi uda się odzyskać zdolność mówienia? Odpowiedzi na te pytania znajdziecie, gdy tę książeczkę dokładnie przestudiujecie :) Tak jak wspomniałam na początku, publikacja ta jest wyjątkowa z wielu powodów. Po pierwsze jest dwujęzyczna. Mogą się z nią zapoznać zarówno dzieci pochodzenia polskiego jak i ukraińskiego. Również w wersji angielskiej można przeczytać tę historię. Bardzo mnie to cieszy, że jest ona dostępna już w trzech językach, a to dlatego, że znacznie więcej dzieci może poznać tę historię i poczuć jej magię. Przede wszystkim jednak, z tej opowieści możemy wynieść wiele nauki i wskazówek, które okazują się przydatne w naszym codziennym życiu. Drugi powód, i chyba najważniejszy, to ukazanie nam, że każdy z nas jest różny. I w związku z tym, każdemu z nas należy się taki sam szacunek. Nie można z nikogo szydzić czy wyśmiewać się tylko dlatego, że się od nas różni lub nie zachowuje się tak samo jak my. Może okazać się, że ta różnorodność jest atutem, dlatego tym bardziej powinniśmy doceniać i wspierać takie osoby. One nie potrzebują złośliwości oraz ironii czy łaski. Najlepsze co możemy i powinniśmy im dać, to wsparcie, dobre słowo, pomoc, uśmiech i trochę uwagi. To niby banalne rzeczy, a znaczą tak wiele. Osoby z różnego rodzaju niepełnosprawnościami uczą nas także innego postrzegania świata. Ukazują nam, z czego należy się cieszyć i jak korzystać z każdego dnia. Jestem przekonana, że gdybyśmy znaleźli się na ich miejscu, również staralibyśmy się za wszelką cenę pokazać, że mimo wielu przeciwności, radzimy sobie i jesteśmy równie wartościowymi ludźmi, co osoby zdrowe. Dlatego absolutnie nie należy nikogo przekreślać. Historia ta bawi, ale przede wszystkim uczy. Uwielbiam książeczki, które niosą ze sobą ważne przesłanie. Poza elementami magicznymi, mamy tutaj ukazaną prawdziwą przyjaźń oraz pomoc ze strony kogoś, kogo zupełnie o to nie podejrzewaliśmy. Kim jest ta osoba? Tego możecie dowiedzieć się sami :) Jestem przekonana, że ta opowieść przypadnie do gustu waszym pociechom. Jeśli szukacie interesującej lektury dla waszego dziecka, chcecie przekazać mu ciekawe wartości i wasze synowie/córki lubi przeżywać niesamowite przygody, to "Sanatorium cudów" nada się do tego idealnie. :) Warto ❤️ Bardzo dziękuję Autorce za zaufanie i za możliwość patronatu tej wspaniałej historii. Polecam i przyznaję 10 ⭐ ⭐ ⭐ ⭐ ⭐ ⭐ ⭐ ⭐ ⭐ ⭐/10 punktów 😀 📖

„Śledzisz pewnego milionera i geniusza techniki, który nielegalnie używa oprogramowania szpiegowskiego. Wreszcie udaje ci się włamać do jego biura. Musisz jak najprędzej...” Znakomita solidna porcja rozrywki dla młodych miłośników szpiegowskich klimatów, ściśle tajnych misji, niebezpiecznych wyzwań, wymagających sprytu zadań i szybkiej pracy szarych komórek. Jestem pod wrażeniem konsekwencji w trzymaniu się obranej wywiadowczej drogi zbioru najróżniejszych łamigłówek. Powstaje coś na kształt mini opowieści, wyjątkowo wciągających i zachęcających, zabawy w rozwiązywanie ściśle tajnych tajemnic. Trzeba przyznać, że Gareth Moore znakomicie radzi sobie z przykuwaniem uwagi młodych odbiorców, podtrzymywaniem ducha rywalizacji nie tylko z wyimaginowanym wrogiem, ale również z rozgrzanym do czerwoności umysłem. Mnóstwo szpiegowskiej akcji. Czytelnik z impetem wkracza w nią zachęcany do łamania szyfrów, rozpracowywania kodów, bacznej obserwacji, znajdywania detali, dostrzegania różnic, wykradania tajemnic, szukania wyjść z labiryntów, dopasowywania fragmentów. I nie tylko, ale wszystkiego nie będę zdradzać, odkrywajcie sami, gwarantuję, że szybko i mocno wciągniecie się w łamigłówkową rozrywkę... więcej na: https://bookendorfina.blogspot.com/2025/08/scisle-tajne-amigowki-szpiegowskie.html

Sięgacie z dziećmi po książki podróżnicze? 🤭 Jeśli nie, to może ta książka Was do tego przekona. Radość z jej czytania będzie miał i starszy i młodszy czytelnik, bo każdy znajdzie tu cos dla siebie 🤭 Niesamowita przygoda Wombata Maksymiliana, który otrzymuje tajemniczą kopertę i wyrusza na wyprawę do Nepalu. Jego celem jest wypełnienie misji, która otrzymał od pewnego mnicha. Musi ostrzec zwierzęta…. A, że czasami wpada w kłopoty, to nudy nie ma 🤭 Przygoda ta jest świetnie połączona z merytorycznymi informacjami na temat kraju położonego na dachu świata. Ale to nie wszystko. Znając już twórczość @marcinkoziolautor wiem, że lubi tworzyć książki interaktywne 🤭 Nie byłam więc zdziwiona, jak ta książka również okazała się zawierać interaktywne elementy 🤭 Dzięki ukrytym w książce kodom możecie poczuć się jakbyście byli na miejscu akcji. Wszystko dzięki wirtualnym spacerom, filmom i innych dodatkom multimedialnym, które możecie wyświetlić na swoim urządzeniu mobilnym 😍 Książkę można również odsłuchać w formie audiobooka czytanego przez aktora Krzysztofa Plewako-Szczerbińskiego na @czytamzlegimi 🎧 ❓ To jak, skusicie się na wyprawę do Nepalu? 🤭 Ja czuję się totalnie zachęcona ☺️ Książka wchodzi w skład serii książek podróżniczych o Wombacie Maksymilianie, można je czytać niezależnie od siebie ☺️