Pływ

Name: Pływ
Rating: 6,4 (44 reviews)
Author: Stephen Baxter
ISBN: 8371502753

Stephen Baxter

6,4 / 10

44 ocen

7 opinii

Zysk i S-ka

Wydawnictwo: Zysk i S-ka Cykl: Xeelee (tom 3) fantasy, science fiction

394 str.

Kategoria:: fantasy, science fiction
Format:: papier
Cykl:: Xeelee (tom 3)
Tytuł oryginału:: Flux
Data wydania:: 1997-01-01
Data 1. wyd. pol.:: 1997-01-01
Data 1. wydania:: 1984-01-01
Liczba stron:: 394
Czas czytania: 6 godz. 34 min.
Język:: polski
ISBN:: 8371502753
Tłumacz:: Anna Krawczyk-Łaskarzewska

więcej

Akcja powieści toczy się na planecie zamieszkanej przez maleńkie istoty, których biologia całkowicie różni się od ludzkiej. Jednak ich uczucia, marzenia i lęki są takie same jak każdej istoty ludzkiej. Pewnego dnia stają oni do walki z - w ich wyobrażeniu - bogami, tzw. Xeelee. Tylko od ich wytrwałości i hartu ducha zależy, czy przetrwają nasilające się ataki na ich słońce.

Średnia ocen

6,4 / 10

7 opinii 44 ocen

Oceń książkę

Dodaj do biblioteczki

Reklama

Kup Pływ w ulubionej księgarni i

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów), „Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.

Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Więcej

7,1

Zdarzyło się w Bagiennym Lesie Małgorzata Rogala

7,1

Zbrodnia w rezydencji Helena Dixon

7,9

Ostatni smrek Maria Gąsienica-Zawadzka

8,6

Wiedźma z Sudetów Monika Raspen

7,5

Na imię mi zemsta Iwona Poczopko

7,6

Czas zdrady Joanna Nowak

8,4

Kalafiornia Mon Amour Agata Widzowska

więcej

Oceny książki Pływ

Średnia ocen

6,4 / 10

44 ocen

Twoja ocena

0 / 10

2 ocen

3 ocen

4 ocen

11 ocen

14 ocen

6 ocen

1 ocen

2 ocen

0 ocen

1 ocen

Opinia

Isembart

31.12.2025

6 / 10

Na półkach:

Wyobraźnia autora i swiatotwórstwo - 11/10
Jestem pod niesamowitym wrażeniem jak z pozoru prosta historia może być aż tak odrealniona. Niesamowicie pobudza kreatywność i osobiście, czułem się pod płaszczem Gwiazdy niesamowicie przytulnie.

Postacie - ludzkie, wyraziste, fajnie rozwinięte, można się z nimi utożsamić. Mam wrażenie że zapamiętam je na długo, zdecydowany plus.

Dlaczego tylko tyle skoro wymieniam same zalety?

Przeczytałem Pływ jako 3 książkę, zaraz po tratwie i Czasoposobnej Nieskończoności.
Będąc szczerym - nie zachęciła mnie do kontynuacji serii.
Książka piekielnie mi się dłużyła, być może przez to, że czytam ostatnio tylko książki Baxtera.

Jest w niej coś co sprawia, że już za nią tęsknię a skończyłem czytać 20 minut temu, ale za razem cieszę się że wreszcie przez nią przebrnąłem.

Bardzo chcę wierzyć, że gdy wrócę do niej za jakiś czas zakocham się w pełni.

Polecam zostawić tą część na koniec serii, jako że jest pomijalna w całej serii Xeelee.
Uniwersum jest cały czas to samo ale Pływ wydaje się dodatkiem do głównej historii.

Ja skłaniam się ku temu, że w moim przypadku wzięcie się za Pływ zaraz po drugiej części było błędem. Chciałem więcej odpowiedzi a dostałem spin-off

więcej Pokaż mimo to

Powrót do wszystkich opinii

Poznaj innych czytelników

156 użytkowników ma tytuł Pływ na półkach głównych

Chcę przeczytać 84
Przeczytane 70
Teraz czytam 2

47 użytkowników ma tytuł Pływ na półkach dodatkowych

Posiadam 28
Fantastyka 7
Science Fiction 5
Hard SF 2
Ulubione 2
Posiadam e-book 2
🚀 Fantastyka naukowa 1

Tagi i tematy do książki Pływ

Pływ

Inne książki autora

Więcej

0,0

The Thousand Earths Stephen Baxter

3,0

Galaxias Stephen Baxter

6,7

Proxima Stephen Baxter

0,0

World Engines: Creator Stephen Baxter

6,0

World Engines. Destroyer Stephen Baxter

6,2

Ultima Stephen Baxter

5,4

Masakra ludzkości Stephen Baxter

więcej

Stephen Baxter

Książka Stephena Baxtera i Terry'ego Pratchetta "Długi Mars" została nominowana w Plebiscycie Książka Roku 2015 lubimyczytać.pl w kategorii Sci-fi. Stephen Baxter (ur. 13 listopada 1957 w Liverpoolu), jest brytyjskim pisarzem hard science fiction. Posiada dyplomy naukowe z matematyki i inżynierii. Stephen Baxter pozostaje pod silnym wpływem pioniera literatury science fiction, H. G. Wellsa. Od roku 2006 obejmuje stanowisko wiceprezesa międzynarodowego Towarzystwa H. G. Wellsa. Dorobek pisarski Baxtera można zakwalifikować do trzech różnych kategorii, każdej różniącej się stylem i nastrojem. Cykl powieściowy Xeelee Sequence jest umiejscowiony w dalekiej przyszłości, w której to rasa ludzka rośnie w siłę i potęgę, by stać się drugą najpotężniejszą rasą we wszechświecie, zaraz po przypominających bogów Xeelee. Opisanie życia postaci pełni w tych opowieściach podrzędną rolę względem opisu zaawansowanych teorii i pomysłów, takich jak rzeczywista natura Wielkiego Atraktora, naga osobliwość oraz wielkiego pojedynku pomiędzy barionowymi formami życia, a tymi zbudowanymi z ciemnej materii. Do powieści utrzymanych w tym stylu należą np. Pierścień, Czasopodobna nieskończoność. Opowieści, których akcja toczy się na współczesnej Ziemi, są o wiele bardziej skupione na człowieku, a główni bohaterowie zostali opisani z większą troską i starannością o nadanie im głębi. Powieści te zwykle opisują alternatywną historię ludzkości, bądź też taką jej wersję, w której odległe marzenia ludzkości o eksploracji kosmosu stają się rzeczywistością. Szczególnie ważną rolę pełni w nich NASA i oczywiście duża część analiz została wykonana pod kątem jej struktur wewnętrznych oraz jej metod badawczych. Jednakże ton w jakim te powieści zostały utrzymane jest znacznie mroczniejszy, niż inne dzieła tego pisarza, poza tym rzadko kiedy przedstawiają rasę ludzką jako gatunek kierujący się moralnością w swych działaniach. Przykładem powieści napisanych w tym stylu jest Wyprawa, która zdobyła Sidewise Award for Alternate History. Każda z powieści należących do cyklu Manifold dotyczy potencjalnych wyjaśnień paradoksu Fermiego. Cykl powieściowy Evolution jest późniejszym osiągnięciem pisarza. Uwidocznione w nim zostało wzrastające zainteresowanie ewolucją ludzkości. Początków tego zainteresowania można się już dopatrywać w powieściach utrzymanych w odrębnym stylu, chociażby w Mammoth i w Manifold: Origin. Przykładem tego stylu jest książka Evolution. Baxter w swych powieściach posługuje się także licznie innymi stylami. Powieści z cyklu Mammoth, pozornie będące przeznaczone dla dzieci, często wprawiają w zachwyt także dorosłych. Powieść Statki Czasu, będąca autoryzowaną kontynuacją Wehikułu czasu, jest uznawana za jedną z najwybitniejszych jego książek. Zdobyła ona Nagrodę Cambella, Nagrodę BSFA, a także była nominowana do nagród Hugo i Nebula.

Zobacz stronę autora

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Miasto i gwiazdy

Arthur C. Clarke

Przeczytałem tę książkę po raz pierwszy będąc może w drugiej klasie podstawówki. Wraz z Ubikiem doprowadziła do tego, że bardzo szybko porzuciłem lektury szkolne na rzecz science fiction, a moje życie zostało odmienione - na zawsze zawładnęły nim kosmos i wizje przyszłości. Osiemnaście lat temu jej motywy wykorzystałem do napisania pracy maturalnej. Długo wstrzymywałem się z powrotem do niej, bo jako dojrzały czytelnik, miałem spore obawy, że spotka mnie zawód. Który już niejednokrotnie mnie dopadł, kiedy lektury młodości okazywały się trącić myszką, mieć w sobie sporo naiwności czy po prostu dziś były dla mnie słabe warsztatowo. A jednak i dziś potrafiła obudzić we mnie tę dziecięcą ciekawość, a Clarke potrafił pisać i nic mnie nie raziło. Nie będę się rozwodził, to prawdziwa klasyka SF i po prostu trzeba ją znać, a szkoda rzucać jakimiś mniejszymi spojlerami i psuć komuś samodzielne odkrywanie jej tajemnic. Ocenę może i zawyżam za nostalgię, ale tylko trochę. W dwa popołudnia ją wręcz przeleciałem, nie włączając nawet komputera, choć ostatnio czytanie idzie mi mozolnie. Niesamowita wizja, ciekawe zderzenie światów, tym większe wrażenie robi, kiedy się pomyśli, że ma to blisko 70 lat. Clark to był niesamowity wizjoner.

ketyow

ocenił na 10 5 miesięcy temu

Misja międzyplanetarna

Alfred Elton van Vogt

Słowa: stare ale jare idealnie pasują do tej powieści. Na kartach książki poznajemy losy załogi statku „Gwiezdny Ogar”, który wyrusza aby zbadać obce galaktyki. Głównym bohaterem jest Elliot Grosvenor – specjalista z zakresu nowej dyscypliny naukowej - neksjalizmu. Pozwala ona łączyć wnioski wynikające z poznania pozostałych gałęzi wiedzy, aby szybko znaleźć optymalne rozwiązania i zapobiegać licznym niebezpieczeństwom, jakie mogą zagrozić ekspedycji. Powieść składa się z czterech części, w każdej z nich załoga musi zmagać się z innym zagrożeniem ze strony obcych. Muszę przyznać, że poszczególni kosmici zostali wykreowani w naprawdę ciekawy i oryginalny sposób. Same opowiadania także są jak najbardziej interesujące, szkoda że powieść liczy troszkę ponad 200 stron, moim zdaniem spokojnie był potencjał na dłuższą historię. Misja międzyplanetarna to powieść, która ma już 74 lata. Zupełnie tego nie czuć, ta pozycja zestarzała się wyjątkowo dobrze, zarówno jeśli chodzi o pomysły jak i język. Dodam też, że trakcie lektury miałem liczne skojarzenia z Fundacją Asimova. Powieść od van Vogta zupełnie dobrze sprawdza się jako niezobowiązująca rozrywka, ale jednocześnie niesie z sobą pewne przesłanie, autor krytykuje pęd do władzy i egoizm poszczególnych ludzi, przeciwstawia im natomiast zdolność do współpracy i gotowość do poświęceń dla dobra ogółu. Od siebie jak najbardziej polecam. 7,5/10.

Piotr

ocenił na 7 2 lata temu

Pierścień

Stephen Baxter

Zamknięcie pierwotnego cyklu o Xeelee, gdzie zbiegają się nici z poprzednich trzech tomów. Pierścień (jak w sumie cały cykl) to hiper ultra hard kosmiczna SF. Nie wydaje mi się, by istniało w literaturze fantastycznej cokolwiek, co przebije ten cykl pod względem "twardości SF". Mamy tu w miarę przyzwoitą fabułę - samodzielną, ale też wieńczącą cały cykl - jednak z pewnością nie pełni ona pierwszoplanowej roli, jest stelażem na którym autor rozwija wizję fizyki wszechświata. Sednem cyklu jest fizyka, z naciskiem na astrofizykę. Standardem jest tu atakowanie cywilizacji poprzez ciskanie galaktykami, superstrunami, projekty których masa liczy się w milionach mas galaktyk, odległości w jakich się poruszamy to miliony lat świetlnych, kampanie wojenne skracające życie gwiazd w całym wszechświecie o miliardy lat, postludzkie byty żyjące wewnątrz gwiazdy przez miliony lat, bawimy się czasem i przestrzenią, itp. Wydaje się, że fizyka którą posługuje się autor, w pewnym momencie odbiega od rzeczywistej. Jest to jednak tak napisane, że podczas lektury, przeciętny czytelnik w żaden sposób nie znajdzie tu dziury w rozumowaniu. W warstwie literackiej nie jest to rzecz wyjątkowa, ale też trudno znaleźć jakieś specjalne niedociągnięcia. Poziom wprawnego rzemieślnika. Pozycja dla szczególnego czytelnika. 8/10

Fidel-F2

ocenił na 8 3 lata temu

Pierworodni

Arthur C. Clarke Stephen Baxter

Trzeci i ostatni tom "Odysei czasu". To znów odrębna fabuła, co prawda silnie powiązana konstrukcją rzeczywistości, założeniami intrygi i pewnym wynikaniem z poprzednimi tomami. Wszystkie trzy powieści na kształt puzzli tworzą całość. Fabuła jest logiczna (przy pewnych założeniach, choć przyznam, że albo się gdzieś odrobinę zagubiłem albo autor nie do końca mnie przekonał do pewnych zasadności) jednak nie grzeszy specjalną atrakcyjnością. Konstrukcja postaci niewybitna niemniej zupełnie w porządku. Na okrasę jakieś przemyślenia w aspektach człowiek/wszechświat/nauka/technika klasy stosownej do tego typu oldskulowego very hard SF. Siłą tej książki nie jest aspekt stricte literacki, który pełni tu rolę służebną, lecz pewien pomysł na koncepcję wszechświata/kształt rozwoju cywilizacji/pewnych mechanik rzeczywistości, próba odpowiedzi na pytanie "A co gdyby...". Cała trylogia to jeden gigantyczny, oryginalny pomysł zrobiony z naciskiem na astrofizykę i trochę inżynierii cywilizacji. Bardzo ciężkie SF, albo ktoś to lubi, albo lepiej omijać. 7,5/10

Fidel-F2

ocenił na 8 2 lata temu

Czasopodobna nieskończoność

Stephen Baxter

Plus za szerokość iście ogólnowszechświatowej wizji wydarzeń oraz pomysłowość w konstruowaniu jej poszczególnych elementów. Minus za robotę literacką jako taką: bohaterowie dość sztampowi, akcja szarpana i niekoniecznie logiczna (ubawiły mnie zwłaszcza – ale bynajmniej nie w pozytywnym sensie - sceny „batalistyczne”, rodem jakby z komiksów o Supermanie), w finale bombastyczne, ponadwszechświatowe zakończenie (mnie osobiście na kolana nie rzuciło, raczej zawiodło jako sposób rozwiązania powieściowej fabuły). Element pozytywny w tej warstwie książki to szybkość rozwoju wydarzeń oraz nieprzesadnie duża objętość tekstu.

Nefer

ocenił na 6 6 miesięcy temu

Pieśni dalekiej Ziemi

Arthur C. Clarke

Wiek XX. przynosi wiele przełomowych odkryć, jednego z nich ludzie woleliby nigdy nie poznać. Oto niezaprzeczalnym staje się fakt, że Słońce za kilkaset lat odejdzie na emeryturę, a Układ Słoneczny umrze. Pierwszym działaniem ku ocaleniu ludzkości jest budowanie i wysyłanie w kosmos Siewcy - są to statki zautomatyzowane z ludzkimi embrionami. To one mają znaleźć nowe planety i stworzyć od podstaw cywilizację. Niewiele z tych ekspedycji kończy się sukcesem. Opracowanie silnika kwantowego i opracowanie sposobu hibernacji pozwala wysłać pierwszy statek załogowy. Magellan – po 400. latach musi lądować na planecie Thalassa. To niezbędny przystanek, żeby odbudować osłony statku, jego docelowym miejscem podróży jest Sagan II – kolejne 300 lat. Thalassa okazuje się tą planetą, na której Siewcy się udało. Nowe pokolenie Ziemian żyje na kilku wyspach, to społeczeństwo z wypracowanym systemem wartości. 180 osób załogi Magellana spędzi na Thalassie blisko 2. lata. Milion kolejnych będzie nieświadomie nadal spało. Clarke buduje swą opowieść na apokalipsie – wyjątkowo spowodowanej nie działaniem człowieka, a Natury. To pierwsze odstępstwo od normy, drugim jest Optymizm. Nie ma tutaj żadnej agresji, żadnych konfliktów, nawet nie ma kanalii. Jest wprawdzie niewielki buncik, ale zdławiony w powijakach. Koncepcja społeczeństwa Talassy jest doskonale pomyślana – pokolenie budowane „od zera” jest tak ukształtowane, żeby nie znało pojęcia jakiejkolwiek wiary, zazdrości, żądzy, chęci dominacji, pozbawia się je możliwości wszelkich skrajnych zachowań. Zadbali o to twórcy Siewcy, którzy oprócz wszelkiej użytecznej techniki dają im wiedzę o kulturze i sztuce, ale ocenzurowaną. Ta uwarunkowana łagodność i neutralność tworzy społeczeństwo wręcz idealne. Wypracowują swój pogląd na stosunki międzyludzkie – od seksu do rozrywki. Struktury społeczne i hierarchiczność jest symboliczna. Cała fabuła skupia się właściwie na czterech głównych postaciach: Lorenie, Mirissie, Kumarze i – najmądrzejszym Mojżeszu Kaldorze. To opowieść czysto obyczajowa: z uczuciem, delikatnym humorem, nienachalnym morałem i pewną ewolucyjną tajemnicą, którą skrywają podmorskie skorpiony...

Krzysiek Czyżowski

ocenił na 8 2 lata temu

Boża maszyneria

Jack McDevitt

Jeden z moich ulubionych autorów fantastyki "archeologicznej". Dlaczego w Polsce średnio się przyjmuije - nie mam pojęcia. Sporo książek tego Autora widzę na wyprzedażach, a przecież to doskonała rozrywka. Polecam szczególnie tę pozycję. Klimat space opera i kosmicznej przygody.

mekong

ocenił na 8 2 lata temu

Babel 17

Samuel R. Delany

Książka, która rozwija szczególnie żywy koncept w latach 60, w jaki sposób język programuje zachowania. Czyli zwrot językowy i pochodne gramatyk generatywnych Chomskyego. W warstwie literackiej dość męczące, tłumaczenie specjalnie nie poprawia czytelności. Postaci i dialogi nie ciekawe, jako pretekst do opisania idei. Warto przeczytać w kontekście Zamieci Neala Stephensona.

Maryanoo

ocenił na 6 8 miesięcy temu

Władcy marionetek

Robert A. Heinlein

Tak, ta książka jest seksistowska, ale ma też wady. Na przykład kilka dziur fabularnych i niezbyt ciekawe postaci. Najbardziej szkoda, że im bliżej końca, tym bardziej historia mnie nudziła. Chyba zabrakło pomysłu jak to zakończyć, jakieś hipnozy i inne głupoty. Przynajmniej finał jest lepszy niż w Inwazji porywaczy ciał, do którego porównanie samo się nasuwa, ale umówmy się, poprzeczka była zawieszona bardzo nisko. Generalnie czyta się nieźle, ale dzisiaj nie robi to wrażenia.

Adsun22

ocenił na 6 1 rok temu

Region Węża

C.J. Cherryh

Wow. Jedna z lepszych powieści sci-fi, jakie trafiły w moje ręce, chociaż książka do najmłodszych nie należy - w oryginale została wydana w 1980 r. Czy trąci myszką? Absolutnie NIE. Marzy mi się więcej takich powieści: poruszających ważne tematy na wielu poziomach jednocześnie, od socjologii, poprzez etykę, rozumienie człowieczeństwa, aż wreszcie po kontakt z obcymi cywilizacjami. Taką fantastykę pokochałam, i cieszę się, że nie dałam się zniechęcić okropnej okładce - "Region węża" aż się prosi o należyte potraktowanie i nowe wydanie. Polecam!

Jola

oceniła na 8 5 lat temu

Sojusznicy

Alan Dean Foster

Trudno opisać odczucia po przeczytaniu całej trylogii. Z jednej strony, kapitalny pomysł całej intrygi - 1000letnia wojna, galaktyka ogarnięta konfliktem itd. Z drugiej strony bzdury, jakie opisał Yababold ( zwłaszcza ten pojedynczy kontynent ). Szukam w space operze dużych, szczegółowych opisów, batalii, obcych światów i koncepcji obcych ras - tu mamy tylko ten ostatni punkt. Autor pisze lekko, tłumacz stanął na wysokości zadania - ale nie tego oczekiwałem po tej lekturze. Zresztą - część pierwsza wydaje się i tak najbardziej rozwinięta jeśli chodzi o militaria. Dwójka i trójka - zdecydowanie, więcej polityki, mniej militariów, mniej kosmosu. Ogólnie - mniej wszystkiego.

Gregson

ocenił na 6 6 lat temu

Pierścień

Larry Niven

Początek zapowiada się bardzo obiecująco: intrygujący koncept, tajemnica, skala konstrukcji robiąca ogromne wrażenie i kilka naprawdę ciekawych pomysłów science fiction. Niestety im dalej, tym bardziej książka traci tempo i skupienie. Po dotarciu na Pierścień fabuła wyraźnie siada — dużo jest latania, oglądania i zapowiedzi wydarzeń, które rzadko prowadzą do czegoś konkretnego. Najciekawsze elementy to same idee: skala świata, zasady funkcjonowania Pierścienia, manipulowanie rasami czy koncepcja szczęścia jako cechy. Problem w tym, że są one porozrzucane i rzadko pogłębiane, a całość zbyt często skręca w stronę lekkiej przygodówki zamiast koncepcyjnego SF. Postacie są raczej nośnikami fabuły niż czymś, co angażuje emocjonalnie. To nierówna, momentami nużąca lektura, ciekawa głównie jako klasyka gatunku i zapis dobrego pomysłu, który nie został w pełni wykorzystany.

Wojtek

ocenił na 6 2 miesiące temu

Kierunek 3001

Dan Simmons Andreas Eschbach Robert Silverberg Valerio Evangelisti Joe Haldeman Orson Scott Card Christopher Priest Gregory Benford Nancy Kress Karen Haber Paul McAuley Norman Spinrad

Totalna petarda! Jeśli jesteś fanem hard sf to to jest must have! Opowiadania są tak bardzo niesamowite, oddają możliwe wydarzenia 3001roku. Antologia jest spójną w swoim postrzeganiu roku 3001. Wszystko tu jest dziwaczne i absurdalne przesiąknięte do szpiku litery tym co nieodgadnione, tym czego nawet nie jesteśmy w stanie sobie nawet wyobrazić, co przeraża i fascynuje, dała bym wiele, żeby tam być, żeby móc to poczuć... Oprócz samej atmosfery, tematów i pomysłów temu antologii wisienką na torcie jest dobór pisarzy, każdy z nich to perełka, każdy jest znany i ceniony dla każdego fana sf. Nie rozumiem czemu antologia ma tak niskie noty bo jest cudowna. Mega polecam, to totalny obowiązkowy punkt dla każdego szanującego cie schować. Nie zawiedziecie się ta antologia to prawdziwa gwiazda w odmętach czarnego jak noc kosmosu.

Marta

oceniła na 9 6 lat temu

Burza słoneczna

Arthur C. Clarke Stephen Baxter

Drugi tom Odysei czasu. To w zasadzie odrębna fabuła, jednak silnie powiązana konstrukcją rzeczywistości, założeniami intrygi i pewnym wynikaniem. Okazuje się, że nienaturalne anomalie w jądrze Słońca doprowadzą za kilka lat do potężnej burzy słonecznej, której natężenie doprowadzi do całkowitego zniszczenia życia na Ziemi oraz bardzo mocno zmieni jej oblicze. W momencie odkrycia tego zjawiska ludzie mają kilka lat na znalezienie rozwiązania. Baxter specjalizuje się w fantastyce mocno naukowej i Burza słoneczna to powieść bardzo, bardzo hard SF. Jeśli ktoś lubi naukowe teoretyzowanie, akademickie dysputy na temat fizyki wszechświata i technologiczne kruczki, a jednocześnie zgadza się na to by postacie i akcja pełniły rolę służebną, to jest to książka dla niego. W przeciwnym wypadku lektura będzie nużyć. Całość czytało mi się bardzo dobrze za wyjątkiem końcówki, niestosownie słitaśnej. O ile tom pierwszy szacowałby na 50:50 dla autorów, tak tutaj wpływ Clarke'a jest wyraźnie słabszy. 8/10

Fidel-F2

ocenił na 8 2 lata temu

Stare jest piękne

David Brin

Akcja książki dzieje się w świecie, w którym korzystanie z urządzeń, rzeczy - ulepsza je, ot taka fizyka na opak. A Brin (m.in. autor 5 tomu Fundacji) do tego posługuje się jeszcze niezłym językiem, budując przy tym ciekawą fabułę. Bawiłem się nieźle przy tej SF + Fantasy, polecam.

valdi

ocenił na 8 4 lata temu

Zapomnij o Ziemi

C. C. MacApp

Zastanawiam się czy ta powieść nie jest popularniejsza w Polsce, niż w ojczyźnie pisarza (USA), a może nawet, niż w reszcie świata. Takie to były czasy: w latach osiemdziesiątych XX wieku wszystko zachodnie, co się u nas ukazywało oficjalnie, a szczególnie na łamach Fantastyki, mogło zyskać status powieści kultowej... WIĘCEJ: https://seczytam.blogspot.com/2024/04/c-c-macapp-zapomnij-o-ziemi.html

PawelM

ocenił na 6 2 lata temu

Stacja Podspodzie

C.J. Cherryh

Jedna z powieści, które sprawiły, że space opera stała się science fiction. Świetna. Świat Unii/Sojuszu nie jest tu tak rozbudowany jak w późniejszych powieściach z cyklu (szczególnie Unia jest potraktowana bardzo jednostronnie), ale obraz Stacyjnych i Kupców, zwykłych ludzi, których nie obchodzi Ziemia i jej wielkie problemy zasługuje na uwagę. Świetna rzecz o Zimnej Wojnie, ale i o tym, jak warunki w jakich żyjemy kształtują nasze potrzeby i charaktery i jak dramatycznie mogą się one od siebie różnić. I jest Signy Mallory, która robi to co słuszne i ma dupie, co inni sobie o tym pomyślą. Wspaniała postać <3

hevi

ocenił na 8 11 lat temu

Droga do wieczności

Jack McDevitt

Straszliwie długo nie mogłam zabrać się do przeczytania tej książki. I pewnie gdyby nie fakt, że biblioteka coraz bardziej zaczęła się o książkę upominać, pewnie nadal leżałaby na półce i czekała na swój czas. Niemal od pierwszej strony zaciekawia. I choć wydaje się przynajmniej na początku, że pomysł stary jak świat, to czyta się bardzo przyjemnie i interesująco. Wyrosła na gruzach poprzedniej kolejna cywilizacja w poszukiwaniu wartości i użyteczności poprzedniej. Ale jest wolno. Przynajmniej na początku. Czytelnik nastawiony na typową powieść drogi może się rozczarować, bo ponad ¼ to przygotowania, wprowadzenie, zawiązanie fabuły. I kiedy już można mocno się zdenerwować, to na przestrzeni dwóch stron: zapada decyzja o wyjeździe, zbiera się ekipa i rusza w trasę. Szybko. Można się obudzić. Po potem znowu, jadą, jadą i jadą… Dużo czasu autor poświęca na wprowadzenie czytelnika w stworzony przez siebie świat. W sumie dobrze, bo to ułatwia zrozumienie, ale jak dla mnie i tak wielu informacji nie było. Niewiedza bohaterów dotycząca przeszłości świata pewnie pomaga autorowi, ale u mnie jako czytelnika pozostawiła wiele wątpliwości, nie dopowiedzeń. Bardzo podobało mi się początkowe „prowadzenie” bohaterów. I chyba mimo wszystko bardzo spokojny klimat całości. Na „nie” powiedziałabym jednakże: - było trochę za spokojnie, zbyt jednostajnie i niekiedy monotonnie; - śmierć uczestników wyprawy wpisała się w klimat – nic, nic, nic, a potem jedna linijka i nie ma człowieka, gdyby ktoś postanowił opuścić kilka linijek, mógłby nie zauważyć; - podobnie z końcówką – wyprawa, która zajęła całą książkę, zakończyła się odnalezieniem poszukiwanego miejsca i zajęła autorowi pewnie z 10 stron, potem bardzo nasycony informacjami i przyszłością bohaterów epilog i zanim się obejrzałam było po wszystkim - chyba nie do końca rozumiem miłość bohaterów i w sumie nie do końca wiem z jakiego powodu w pewnym momencie bohater postanowił oświadczyć się bohaterce; - uboga emocjonalnie, na tyle, że bohaterowie byli zbyt oddaleni ode mnie Do na „tak” dołożyłabym: - język; - klimat spokoju; - bohaterowie, a właściwie ich dobór, wprowadzenie; - pomysł. Przyznam, że mam ochotę sięgnąć po kolejną książkę tego pana, aby przekonać się co może być dla niego charakterystyczne, a co było wypadkiem/celowym działaniem przy pracy.

katala

oceniła na 6 6 lat temu

Zielony mózg

Frank Herbert

Świetny pomysł, przeciętne wykonanie. Trochę podobne w założeniach do "Ławicy" Franka Schatzinga (znanej u nas pod tytułem "Gniew oceanu"), trochę podobne w zakończeniu do "Głębi" Jamesa Camerona. Realizacja słabuje, powieść sprawia wrażenie zbyt obszernego opowiadania, niemniej to jest zawsze Frank Herbert, poziom wyżej niż reszta dziadersów z tzw. złotej ery sf.

Mamerkus

ocenił na 6 2 lata temu

Cytaty z książki Pływ

Bądź pierwszy

Dodaj cytat z książki Pływ