Opowieści Zwierzoduchów

Jest lepiej, niż w poprzednim tomie i mimo, że podoba mi się cała ta akcja z poszukiwaniem przedmiotów to jednak czuję się już trochę zmęczona tą serią. Jest przedłużona, spokojnie mogłaby się zakończyć po tej pierwszej części i byłoby git. Fajne doświadczenie, kiedy każdy tom pisze inny autor, gdzie wiele nazwisk kojarzy się z różnych głośnych książek :)

Jak dla mnie była to najbardziej wzruszająca część cyklu... Duet: Takoda i Kovo taki rozczulający i zagubiony. Całość opowieści pełna poświęceń, trudnych decyzji, wielkich porażek i małych zwycięstw. Bardzo dobrze był to spożytkowany czas na tej lekturze! Polecam niezmiennie.

Kolejna wciągająca, dobrze napisana część cyklu o przygodach czwórki przyjaciół oraz ich Zwierzoduchów. Aby uratować Erdas i oczyścić Zielone Płaszcze z fałszywych zarzutów dzielne dzieciaki wraz z dwójką sprzymierzeńców muszą znaleźć legendarny Pazur Żbika. Jest to zadanie niezwykle trudne, szczególnie że po piętach depczą im Przysięgli, którzy nie cofną się przed niczym, by ich schwytać. Jak potoczy się ta przygoda musicie przekonać się sami. Polecam!

Niestety ta seria nie podobała mi się tak bardzo jak pierwsza z tego cyklu, ale mimo to i tak dobrze ją wspominam. Wydaje mi się, że była też trochę mroczniejsza niż wcześniejsze tomy, ale też bardziej zaskakująca. Tą serię też można by podzielić na dwa wątki wydarzeniowe, bo pierwsze cztery tomy skupiają się na jednych wydarzeniach, kolejne cztery tomy, są już kolejną nową historią. Książki były napisane w przyjemny do czytania sposób, a wydarzenia były ciekawe i wciągające.

Według mnie to najlepszy tom z wszystkich tomów które na razie przeczytałam (ostatni rozdział przeczytałam z 15 razy). Moim ulubionym bohaterem jest Devin (a teraz Warty), dlatego tom podobał mi się tak bardzo. Po przeczytaniu pierwszego rozdziału 1 tomu, uznałam że jest moją ulubioną postacią, więc po przeczytaniu 1 tomu cały czas czekałam aż będzie „tym dobrym“. ~Bardzo polecam, oraz wszystkie pozostałe tomy~

Mam wrażenie, że każda kolejna część serii o Zwierzoduchach podkręca emocje tak, jakby autorzy próbowali prześcignąć się w zaskakiwaniu czytelnika. Przynosi to rewelacyjny efekt oraz wciąga coraz mocniej w fabułę 💥 Szósta odsłona opisuje starania młodych przyjaciół i ich zwierzoduchów o talizman Cabaro, monstrualnego lwa, który uważa, że to ludzie są winni wszelkiego zła na świecie i nie dopuszcza do siebie żadnego z nich. Drugim ważnym elementem fabuły jest opis hierarchii panującej wśród Zdobywców. Żeby nie zdradzać fabuły, nadmienię tylko, że rozwój wypadków we Wzlocie i upadku zaskoczył mnie niezmiernie, za co chylę czoła przed Eliotem Schreferem 🙇 Gorąco polecam ❣

Ksiazka jest wyjatkowo krotka, wypelniona akcja, wiec strony polyka sie w naprawde szybkim tempie. To juz piaty tom z serii Zwierzoduchów, wiec oczekiwania uwzglednialy odpowiedzi na pewne pytania z poprzednich tomow i mysle, ze mozna spokojnie stwierdzic, ze ksiazka usatysfakcjonuje fana tej serii. Warto wspomniec, ze latwo zauważyć to, ze ksiazka kierowana jest mlodszego grona czytelnikow, ale swiat Zwierzoduchow jest na tyle ciekawy, ze i dorosla osoba bedzie sie dobrze bawic sięgając po tę lekturę.

Okay, I'm in! Tak cos czułam, że ten drugi tom już mnie zaczaruje. Jakie to jest cudownie mroczne! W porównaniu z pierwsza serię, tutaj dzieje się o wiele więcej, jest brutalniej. Nie czekamy na rozwinięcie akcji, bo już wszystko wiemy i od razu zostajemy rzuceni na głęboką wodę. Jest zachwyt, a ja biegnę dalej, bo musze wiedzieć, co będzie dalej <3

Kolejna świetna część przygód Czwórki Przyjaciół, którzy wezwali na swe Zwierzoduchy Czwórkę Poległych. Losy całej Erdas leżą w rękach odważnych dzieciaków i ich Zwierzoduchów, którzy muszą powstrzymać niegodziwego Zerifa sterowanego przez mrocznego Wyrma. Podczas tej misji utracą naprawdę wiele, lecz zyskają także nieoczekiwanych sprzymierzeńców. Czy ich misja się powiedzie? Przekonajcie się sami, warto!

Ksiazka naprawde krotka, a co za tym idzie? Historia toczy sie niesamowicie szybko. Nie ma rozdzialu, w ktorym nic sie nie dzieje. Bohaterow latwo mozna polubic, mimo mlodego wieku, co czesto w ksiazkach nie wychodzi. Zdecydowanie pisana w sposob na tyle prosty, ze z latwoscia trafi w nawet mlodszych czytelnikow. Sam koncept na Spirit Animals jest ciekawy i nietypowy. W swiecie fantasy naprawde ciezko znalezc cos nowego i swiezego. Mysle jednak, ze wlasnie przez target wiekowy, dla ktorego seria Zwierzoduchow jest przeznaczona, powstrzymuje autorow od wykorzystnia potencjalu w stu procentach. Uniemozliwia ukazanie pewnych scen fabuly w bardziej wyrazisty i doslowny sposob, bo wybrana jest ta opcja latwiejsza, grzeczniejsza i bardziej podkoloryzowana, zeby zachecic (czy raczej, by nie zniechecic) mlodsze grono czytelnikow. Nie ukrywam jednak, ze jako osoba zblizajaca sie do trzydziestki, mialem naprawde duzo przyjemnosci z czytania tej krotkiej lekturki.

To juz moje trzecie spotkanie ze Zwierzoduchami i w tym tomie naprawde czuc roznice spowodowana faktem, ze kazda ksiazka ma innych autorow. ‘Wiezy Krwi’ to zdecydowanie najciekawsza pozycja w serii, przynajmniej do tej pory a dopiero jestem na tomie trzecim. Fakt, ze fabula i cel historii sa niezmienne, moim zdaniem, idealnie podkresla to, ze kazda ksiazka wychodzi spod piora innego pisarza, co daje nam element tej samej fabuly z perspektywy innej osoby. Wspominalem to juz w recenzji poprzedniej ksiazki z tej samej serii, ale nadal uwazam, ze pomysl na Zwierzoduchy jest niebanalny, naprawde interesujacy a ‘Wiezy Krwi’ udowodnily, ze caly cykl przeznaczony jest dla kazdej grupy wiekowej.

Ostatni tom 1 serii z tego uniwersum. Przyjemnie się czytało tą serie, chodź mocno młodzieżowa, to ma swoje momenty smutne jak i radosne, barwni bohaterowie, ciekawy, chodź trochę mały świat. Najważniejsze ze jak dla mnie seria nie jest nudna, przez to ze średnia ilość stron każdego tomu to 220-250 stron, to akcja szybko leci. Polecam dla fanów fantasy.

Na tę książkę czekałam odkąd tylko skończyłam tom siódmy. Jestem zachwycona nowymi przygodami Zielonych Płaszczy i ich zwierzoduchów. Cała lektura zajęła mi dwie godziny i byłam absolutnie urzeczona tym światem i zakończeniem, które zapowiada nową przygodę. Osoby, które nie czytały tych książek, koniecznie powinny zacząć swoją przygodę z cyklem od Spirit Animals, ponieważ inaczej nie będą wszystkich wątków rozumieć, a szkoda, bo seria ściśle wiąże ze sobą poszczególne tomy. Do pewnych wydarzeń czy postaci kolejni autorzy wracają w kolejnych częściach. Cały cykl Spirit Animals to wielki projekt wydawniczy, w którym każdy tom pisze inny autor. Daje to uczucie niespodzianki. W poprzedniej części zdrajcą okazała się przyjaciółka, w ósmej odkrywamy dla kogo tak naprawdę pracowała i ta prawda boli... Czy doprowadzi to do wojny pomiędzy dwoma państwami? Kto okazuje się lojalnym sojusznikiem, a kto wrogiem? Jakie są granice potęgi Wielkich Bestii? Conor, Abeke, Rollan i Meilin zostali schwytani i są więźniami w... Kiedy jednak niebezpieczeństwo zagrozi Wielkiej Bestii, partnerce Rollana, czwórka przyjaciół decyduje się na niebezpieczną wyprawę po czwarty, potężny przedmiot z Zhongu, czyli Smocze Oko. Daje ono właścicielowi tak potężną moc, że panuje nad wodą, a nawet może wywołać tsunami. Kim jest osoba ze zwierzoduchem - smokiem wodnym i jakie ma ona miejsce w przeszłości Meilin? Jakie zagrożenie sprowadzi na krainy Erdasu? I czy naprawdę jest tak zła, czy może jednak raczej należy jej współczuć? Wszyscy uważają, że Zielone Płaszcze to zdrajcy, a nasi bohaterowie nie mają już sił, ani sojuszników, a przynajmniej tak się im wydaje... Jednak w obliczu tak ogromnego zagrożenia decydują się dokonać czegoś niesamowitego. Co zrobili nasi bohaterowie? Jak zmieniła się ich relacja ze zwierzoduchami? Jaką rolę do odegrania ma Warty? Kim jest szalony staruszek? Czy Abake i Uraza potrafią sobie przebaczyć to, co wydarzyło się, kiedy Uraza była pod władzą kogoś innego? Co z Meilin i pandą? Przecież ich więź powstała w wyniku zdrady i żółci... Jak w roli przywódcy odnajdzie się Conor? Czy Rollan nauczy się latać? Jaka jest w tym rola zmarłego Tarika? Książka zawiera w sobie wiele zaskakujących pomysłów. Podoba ma się, że nie da się od niej oderwać. Każdy rozdział kończy się niespodzianką i płynnie przechodzi do kolejnego. Takie zdania urwane zaciekawiają czytelnika. Nasi bohaterowie przeżywają typowe przygody, tak jak w każdej z tych książek: wędrówka, nowy przedmiot, niebezpieczeństwa, zdrady... Są to lektury dla młodego czytelnika, ale nie tylko dzieci będą zachwycone. Wątki przygodowe uczą, bawią i wzruszają. Dialogi są zabawne. W takiej serii istnieje ryzyko, że autor nie pociągnie historii, czy zepsuje bohaterów. Tutaj jednak autor podołał. Widać, że zaangażował się w prace na poważnie, a wyzwanie było przed nim spore. W końcu musiał to w miarę dobrze zakończyć, a wątków było naprawdę sporo. Objętość książki też go zmusiła do pewnej oszczędności w relacjach, czy opisach, ale dzięki temu książkę czyta się szybciej. Nie ma żadnych zbędnych słów, żeby wszystko się wspólnie dobrze połączyło. Na okładce widzimy naszych bohaterów oraz smoka, czyżby zwierzoducha niespodziewanego wroga? W środku tradycyjna mapa wszystkich krain oraz dobrze wybrana czcionka, która ułatwia szybkie czytanie. Podoba mi się papier, jak każdej części, na którym wydano książkę. Na plus zaliczę także twardą okładkę - łatwiej zadbać o taką książkę. Objętość przeciętna dla tak szybko czytającej osoby, dla dzieci wystarczy do lektury na dłuższy czas. Fabuła jak najbardziej satysfakcjonuje. Podobała mi się. Mam nadzieję na nowy początek i kontynuację przygód Zielonych Płaszczy, choć wiele osób powie: "Ale to już było". Fakt, było, ale mimo to są osoby, które chętnie przeczytają stare, utarte schematy w nowej odsłonie. Mimo że jest to stosunkowo prosta historia, czytelnik chętnie wyobrazi sobie, że też ma zwierzoducha. Fascynująca lektura, choć nie dla każdego. Ambitne osoby zapewne będą rozczarowane. Mimo to dla rozrywki polecam, nie tylko młodym czytelnikom.

Jedna z lepszych książek z tej serii. Shannon Hale przejęła pałeczkę po poprzednich autorach i tchnęła w bohaterów znacznie więcej życia. Zamiast samej akcji, dostajemy tutaj wgląd w dylematy i uczucia Conora, Abeke, Meilin i Rollana, co sprawia, że w końcu stają się oni postaciami z krwi i kości. Klimat arktycznej północy jest świetnie oddany – podczas lektury niemal czuć bijące od stron zimno. Fabuła gna do przodu, a poszukiwania kolejnego talizmanu są pełne napięcia, ale to relacje między bohaterami i ich więź z Wielkimi Bestiami kradną show. Książka pokazuje, że współpraca to nie tylko wspólna walka, ale przede wszystkim zaufanie, które czasem buduje się w bólach. Bardzo solidna kontynuacja, która udowadnia, że seria o Erdas ma do zaoferowania znacznie więcej niż tylko prostą przygodówkę dla dzieci. Polecam każdemu, kto polubił ten świat!

Co do tej książki odczucia mam dość… mieszane. Zacznę może od plusów. Książka była przyjemna w odbiorze, płynęłam przez nią i przeczytałam w zaledwie dwa dni. Zaciekawił mnie świat przedstawiony oraz idea więzi ludzi ze zwierzętami. I w tym momencie zaczynają się schody. Chodzi właśnie o tą więź. Niby była ona opisana, ale mam wrażenie, że autor zrobił to dość powierzchownie. Niby wszystko się zgadzało, a jednak… czegoś mi tu zabrakło. Ale to takie moje odczucie. I… wydaje mi się, że tak mogłabym opisać całą tę książkę. Ogólnie wszystko fajnie, ale można by to zrobić lepiej. A w szczególności ten autor mógłby to zrobić lepiej. W końcu czytałam i „Baśniobór” i „Smoczą straż”, więc wiem do czego jest zdolny. Ale nie myślcie sobie, że aż tak mi się ta pozycja nie podobała, ponieważ fajnie mi się ją czytało. Była wręcz idealnym przerywnikiem pomiędzy bardziej emocjonującymi książkami (czytaj: „Vortex”😂) i na takie właśnie okazje ją polecam. Wydaje mi się też, że będzie ona w sam raz dla osób w wieku 8-11 lat. Czy w takim razie zamierzam kontynuować serię? Z jednej strony mam ciekawsze książki do czytania, a z drugiej jestem tej serii wciąż ciekawa, bo jest ona o tyle specyficzna, że każdy tom pisze inny autor. Dlatego wciąż mnie ona intryguje i może kiedyś pomyślę o zdobyciu dalszych tomów😉. 🐆🐼🦅🐺

Kiedy czytałam kontynuację serii o zwierzoduchach, czyli "Upadek Bestii", to w pewnym momencie się zgubiłam. Brakowało w niej pewnych szczegółów, bardzo istotnych, jak na przykład skąd wziął się robak w ciele Conora? Szukałam w poprzedniej części, ale nie było o tym ani słowa. To duże utrudnienie dla czytelnika. Oczywiście, pobudza to wyobraźnię, ale i tak budzi konsternację. Czytelnik ma wrażenie, że o czymś zapomniał, że nie czytał zbyt uważnie... Rozwiązaniem tego problemu jest właśnie ta książka. Składają się na nią opowiadania o pięciu Wielkich Bestiach, które odradzają się jako zwierzoduchy dzieci. Prawie wszystkie zostają jednak ich szybko pozbawione przez groźnego Pożeracza. Każdy bohater lub bohaterka odkrywa więź ze swoim zwierzoduchem. Również Wielka Bestia się zmienia. Standardowo na lepsze. Wracamy do postaci znanych z dalszych części, ale widzimy też dopracowanie bohaterów do tej pory epizodycznych. To wielka zaleta tej książki i niewątpliwie miło mieć tę książkę w kolekcji. Dla fanów zawsze miły prezent. Można również przeczytać ją niezależnie od całej serii, choć wtedy zdecydowanie gorzej się w niej odnaleźć. Pojawiają się w niej bowiem terminy znane fanom serii. Wielką wadą tej pozycji jest niestaranność korekty. Nie chodzi tylko o interpunkcję, ale w każdym opowiadaniu pojawiają się wyrazy po dwa-trzy razy, w różnej konfiguracji, co zdarza się każdemu, ale jednak nie w każdym opowiadaniu... Dosłownie wygląda to mniej więcej tak: "Pobiegła tam pobiegła"... Nieco irytująca sprawa, prawda? Za to odejmuję jedną gwiazdkę. Może ktoś poprawi te błędy i wtedy książka będzie bardziej przyjemna w odbiorze z redakcyjnego punktu widzenia. Polecam jako luźną lekturę dla młodzieży i dzieci, ale również dorośli znajdą w niej coś dla siebie. Zawsze może zainspirować do rozmowy z pociechą na temat poświęcenia, odpowiedzialności i honoru. Czy w dzisiejszym świecie liczą się tylko pieniądze? Może warto czasem pomyśleć też o innych? Wartka akcja, niespodziewane zwroty akcji i przede wszystkim fakt, że każdy autor pisze inaczej, czynią tę książkę wyjątkową. Polecam

Bardzo fajnie powplatane elementy mitologii majańskiej - ciężko tak naprawdę znaleźć o niej dobrą literaturę w języku polskim. Gdybym czytała to jako nastolatka dałabym pewnie 10 punktów bo historia jednak bardziej dla dzieci/nastolatków niż dla dorosłych.

Powiem znowu WOW!!! Kupujcie swoim dzieciom!!! Autor stworzył tak fantastyczny świat słowiańskiej mitologii. Znamy ją ... jednak czy wkroczylibyśmy w jej świat aż tak, żeby to potwierdzić??? Teraz wiem, że nie. Choć w Biskupinie byłam nie raz. W różnych skansenach w Polsce też byłam. Jednak tutaj w książce dla dzieci i młodzieży odkryłam jeszcze więcej. Trójka rodzeństwa zostaje rozdzielona i przeniesiona w tamte czasy. Każdy trafia do innego grodu. Każdy ma inne przygody. I choć Zbyszek i Wera to bliźniacy to Kacper ich brat (adoptowany). Ile tutaj jest wątków: bez technologii da się żyć, z zachowaniem minimalnej higieny, a jedzeniem z różnych potraw, z mądrością starszych, z nauką.

Naprawdę przyjemna książka. Jak na powrót do czytania po latach przerwy, czytało się ją niesamowicie przyjemnie, płynnie i dosłownie łykałem kolejne strony. Przygody Lelka, Fafkela, Modraszki i Mojmira są napisane lekko, każda postać ma swój własny "głos", wszystkich idzie łatwo polubić i człowiek zaczyna im kibicować. W pewnym momencie przyszło mi do głowy porównanie z Dragon Ballem, co uczyniło lekturę o tyle zabawniejszym, jednak nie mniej przyjemnym. Język powieści jest upstrzony słówkami, które już raczej wyszły z użycia, chociaż nie jest ich za wiele i wg mnie nie utrudniają odbioru; wręcz przeciwnie, dodają więcej klimatu, sympatii postaciom. Pewnym podsumowaniem jest myśl, że autor napisał książkę z perspektywy "bestiariusza", gdzie to ludzie są obcymi, a wszelkie "magiczne" stworzenia to prawdziwi mieszkańcy lasów. Naprawdę polecam, nie tylko młodym, ale i starszym.

,,Posłaniec Burzy" mnie nie zachwycił, to fakt, jednak ,,Strażnik Ognia" był dwa razy lepszy! W drugiej części swoich przygód Zane musi uratować swojego ojca i narażonych na niebezpieczeństwo bogurodzonych, nie wiedząc, kto porwał półboskie dzieci i dlaczego. Jednocześnie chce odnaleźć Strażnika Ognia, który może mu pomóc. To dużo do zrobienia w trzy dni, prawda? Pierwsza połowa książki jest dość... spokojna. Z czasem robi się bardziej niebezpiecznie, ale to pierwsze strony książki pozwalają bardziej polubić Zane'a, Brooks i innych bohaterów, a także zapoznać się z Ren - niezmordowaną poszukiwaczką śladów kosmitów, która aktualnie szuka jedynie swojej majańskiej mamy. Być może wpływ na to, że książka wypada lepiej na tle swojej poprzedniczki, ma to, że z pewnością lepiej rozumiałam funkcjonowanie świata, mitologię. Bohaterowie również zmienili się pod wpływem wydarzeń z ,,Posłańca Burzy" i to zwiększyło moją sympatię do nich. Co więc mogę więcej powiedzieć? Pierwsza część była średnia, ale dałam szansę drugiej - znacznie lepszej. Jestem bardzo ciekawa, co wydarzy się w ,,Wędrowcu Cienia", czyli ostatniej części serii J. C. Cervantes z serii Rick Riordan Przedstawia. Czy sięgnę po inne książki z tego cyklu, gdzie mowa jest o bogach hinduskich, koreańskich, czy też afrykańskich? Zobaczymy.