CZAS ZDRADY to pierwszy tom sagi Dziedzictwo Popiołów, która łącznie będzie mieć aż 6 tomów ♥️, a ja już mam złamane serce 💔.

Moje serce nie tylko zostało zmiażdżone, ono zostało przez autorkę rozerwane na kawałki! 💔 Jak można być tak bezlitosnym dla swoich bohaterów? 🥹 I przy okazji dla czytelników?😭

Warszawa pod carskim butem. Polska drży o swój los, ale tylko nieliczni mają odwagę walczyć o swój kraj. I w tym wszystkim dwie siostry, bliźniaczki Matylda i Eliza. Matylda czynnie uczestniczy w powstaniach, natomiast Eliza najbardziej pragnie odnaleźć miłość.

I ja naprawdę byłam tam z bohaterami. Czułam każdy lęk, każdy ból i każdą namiastkę radości. Drżałam o nich, przeżywałam wszystko razem z nimi i nie potrafiłam się od tego oderwać.

Styl autorki jest tak lekki, a jednocześnie tak emocjonalny, że ta historia wchodził głęboko. To nie jest książka, którą się czyta na spokojnie, ją się dosłownie przeżywa. A to dopiero początek tej sagi… aż się boję co będzie dalej, ale już nie mogę cię doczekać ciągu dalszego ♥️.

CZAS ZDRADY to pierwszy tom sagi Dziedzictwo Popiołów, która łącznie będzie mieć aż 6 tomów ♥️, a ja już mam złamane serce 💔.

Moje serce nie tylko zostało zmiażdżone, ono zostało przez autorkę rozerwane na kawałki! 💔 Jak można być tak bezlitosnym dla swoich bohaterów? 🥹 I przy okazji dla czytelników?😭

Warszawa pod carskim butem. Polska drży o swój los, ale tylko nieliczni...

Dziś chcę podzielić się z Wami emocjami, które wciąż we mnie buzują po lekturze „Czasu zdrady” Joanny Nowak — pierwszego tomu serii Dziedzictwo popiołów. To było moje pierwsze spotkanie z twórczością autorki… i zdecydowanie nie ostatnie. Jej język zachwyca plastycznością, a sposób, w jaki splata fikcję z historią, wciąga bez reszty.
Z każdą kolejną stroną przenosiłam się do mrocznych czasów zaborów do Warszawy przytłoczonej rosyjskim panowaniem. To rzeczywistość pełna napięcia, strachu, ale i tlącej się nadziei. Marzenie o wolnej Polsce rozpalało serca wielu, a przygotowania do powstania były aktem odwagi, który mógł kosztować wszystko.
Bo w tamtych czasach za pragnienie wolności płaciło się najwyższą cenę — więzieniem w Cytadeli… albo zesłaniem na Sybir.
To książka, która nie tylko opowiada historię... ona ją pozwala poczuć.
Poznajemy dwie bliźniaczki Matyldę i Elizę, które wkraczają w dorosłość w czasach, gdy każdy wybór może kosztować życie. Choć są sobie tak bliskie, różni je niemal wszystko. Marianna to ogień — odważna, niepokorna, gotowa zaryzykować wszystko dla wolności. W tajemnicy wstępuje do konspiracji, podejmując się zadań, o których inni boją się nawet pomyśleć. Eliza jest jej przeciwieństwem — spokojna, wrażliwa, marząca o miłości i bezpiecznym domu. Każdy krok siostry napawa ją lękiem, bo wie, jak wysoką cenę można zapłacić za odwagę.
Ich losy splatają się z Piotrem Sosnowskim, mężczyzną, którego serce i sumienie toczą nieustanną walkę. Aby ratować zesłanych na Sybir rodziców, decyduje się wejść w niebezpieczny układ z wrogiem. Czy to desperacja, czy zdrada? A może jedyna droga, by ocalić najbliższych?
Ta powieść uderza przede wszystkim ogromem emocji i autentyzmem. Czuć w niej strach, napięcie i nieustanną walkę... nie tylko o wolność kraju, ale też o własne wartości. Młodzi ludzie ukrywający się w lasach, żyjący w ciągłym zagrożeniu, pozbawieni podstawowej opieki a mimo to gotowi iść dalej, walczyć, wierzyć.
Autorka z niezwykłą wrażliwością odmalowuje realia epoki, pokazując zarówno bohaterstwo, jak i słabości ludzi postawionych pod ścianą. Bo obok odwagi jest też strach. Obok poświęcenia — zdrada. A pomiędzy tym wszystkim rodzi się uczucie, które daje nadzieję nawet w najciemniejszych czasach.
To historia, która nie tylko wciąga, ale zostaje w sercu na długo.

Dziś chcę podzielić się z Wami emocjami, które wciąż we mnie buzują po lekturze „Czasu zdrady” Joanny Nowak — pierwszego tomu serii Dziedzictwo popiołów. To było moje pierwsze spotkanie z twórczością autorki… i zdecydowanie nie ostatnie. Jej język zachwyca plastycznością, a sposób, w jaki splata fikcję z historią, wciąga bez reszty.
Z każdą kolejną stroną przenosiłam się do...

Joanna Nowak zdobyła szczególne miejsce w moim sercu dzięki niezwykle poruszającej, pięknej i głęboko zapadającej w pamięć sadze „Podróż wołyńska”. Historia rodziny Stawińskich do dziś pozostaje jedną z najwspanialszych sag, jakie miałam przyjemność czytać. To jedna z tych serii, które pochłania się z zapartym tchem – dla emocji, dla bohaterów, ale przede wszystkim dla niezwykłej umiejętności splatania losów jednostek z dramatycznymi wydarzeniami historycznymi. Autorka posiada wyjątkowy dar pisania: subtelny, a zarazem wyrazisty; nasycony emocjami, lecz nigdy przesadzony. Jej język jest plastyczny, pełen detalu, a przy tym oszczędny – prowadzi czytelnika pewnie przez meandry historii, pozwalając niemal namacalnie odczuć atmosferę epoki oraz emocje bohaterów. Dlatego z ogromnym entuzjazmem i nadzieją na kolejną pełną emocji opowieść sięgnęłam po jej najnowszą powieść „Czas zdrady”.

Akcja powieści rozgrywa się w drugiej połowie XIX wieku. Warszawa drży pod ciężarem carskiej władzy. Ulice tętnią niepokojem, a w sercach Polaków narasta napięcie, które wkrótce doprowadzi do wybuchu Powstania Styczniowego.
W tym burzliwym czasie w dorosłość wchodzą siostry bliźniaczki – Matylda i Eliza Lisieckie. Choć łączy je więź krwi i wspólne dzieciństwo, różni niemal wszystko. Matylda jest odważna, impulsywna, pełna wewnętrznego ognia. Fascynuje ją środowisko konspiratorów, coraz śmielej przekracza granice wyznaczone kobietom jej epoki i w końcu decyduje się przyłączyć do powstańców. Eliza, przeciwnie, marzy o spokojnym życiu, kochającym mężu i gromadce dzieci. Nie brak jej wrażliwości ani patriotyzmu, lecz nie posiada determinacji siostry, by rzucić wyzwanie historii.
Na ich drodze staje Piotr Sosnowski – hrabia rozdarty między obowiązkiem wobec rodziny a głosem serca. Spotkanie z bliźniaczkami zmienia jego uporządkowany świat. Nie przeczuwa jeszcze, że stanie przed wyborami, które okażą się nieodwracalne, a uczucia staną się zarówno jego siłą, jak i przekleństwem. W cieniu narastającego buntu rodzi się miłość – namiętna, trudna, wystawiona na próbę przez czas, zdradę i historię, która nie zna litości.

„Czas zdrady” autorstwa Joanny Nowak to powieść, która poruszyła mnie już od pierwszych stron i nie pozwoliła o sobie zapomnieć długo po ich zamknięciu. Czytając ją, miałam poczucie obcowania z literaturą dojrzałą, dopracowaną w każdym detalu i głęboko przejmującą. Tym większą dumą napawa mnie fakt, że mogłam objąć tę książkę patronatem medialnym – to historia, pod którą podpisuję się całym sercem, bez najmniejszego wahania.
Joanna Nowak po raz kolejny udowadnia, że potrafi pisać o historii w sposób żywy, sugestywny i poruszający najczulsze struny wrażliwości czytelnika. Jej styl zachwyca równowagą – jest elegancki, lecz nigdy archaiczny; emocjonalny, ale daleki od przesady. Autorka z niezwykłym wyczuciem buduje napięcie, prowadząc czytelnika zarówno przez zawiłości politycznych intryg, jak i subtelne, pełne napięcia relacje międzyludzkie. Sceny konspiracyjne pulsują niepokojem i niepewnością, natomiast momenty intymne urzekają delikatnością oraz psychologiczną głębią. Każde zdanie wydaje się przemyślane, a dialogi brzmią naturalnie, jakby podsłuchane w prawdziwym życiu.
Joanna Nowak kolejny raz w sposób niesamowicie obrazowy kreśli opowieść, w której tło historyczne nie jest jedynie dekoracją – ono naprawdę żyje. Oddycha, wpływa na decyzje bohaterów, kształtuje ich losy i wybory. Atmosfera przedpowstaniowej Warszawy została oddana z imponującą dbałością o szczegóły: wszechobecny strach przed donosami, napięcie unoszące się w powietrzu, konspiracyjne spotkania, rozdzielone i rozdarte rodziny. Autorka przypomina, że historia to nie tylko daty i wydarzenia zapisane w podręcznikach, lecz przede wszystkim ludzkie dramaty, emocje i wybory, które niosą konsekwencje na całe życie. Widać ogrom pracy włożonej w research – realia epoki są wiarygodne, a jednocześnie przedstawione w sposób przystępny i angażujący.
Jestem pod ogromnym wrażeniem kreacji bohaterów, którzy zostali przedstawieni w sposób bardzo autentyczny – jako pełnokrwiści, niejednoznaczni i prawdziwi. Matylda nie jest jedynie „dzielną patriotką” – to kobieta z krwi i kości, pełna sprzeczności, targana emocjami; bywa impulsywna, a chwilami zagubiona. Eliza natomiast ukazuje inną, równie ważną odsłonę odwagi – cichą, codzienną, opartą na trosce, lojalności i wierności własnym wartościom. Ich relacja – głęboka, skomplikowana i naznaczona różnicami – stanowi jeden z najmocniejszych oraz najbardziej poruszających elementów tej historii. Również Piotr Sosnowski wymyka się schematom. Nie jest typowym romantycznym bohaterem – jego wewnętrzne rozdarcie między obowiązkiem a uczuciem zostało ukazane z dużą wnikliwością i wyczuciem. To postać tragiczna w najpełniejszym literackim znaczeniu – świadoma konsekwencji swoich decyzji, a jednak niezdolna, by uniknąć ich ciężaru.
„Czas zdrady” to powieść, która nie tylko porusza najczulsze struny serca, ale także pozostaje w pamięci na długo po przekartkowaniu ostatnich stron. To historia o uczuciach silniejszych niż strach i bardziej niebezpiecznych niż polityczny bunt. Opowieść o lojalności, poświęceniu i cenie, jaką płaci się za wierność sobie. O miłości wystawionej na próbę przez wielką historię. O wyborach, które definiują człowieka – oraz o zdradzie w jej najróżniejszych, często najbardziej bolesnych odsłonach: politycznej, rodzinnej, a także tej najcichszej, najbardziej osobistej.
Jako czytelniczka jestem tą książką absolutnie oczarowana. Jako patronka medialna czuję się głęboko poruszona i zaszczycona, że mogłam towarzyszyć jej drodze do czytelników. Joanna Nowak po raz kolejny udowadnia, że jest mistrzynią powieści historycznej – takiej, która nie tylko uczy, ale przede wszystkim wzrusza, angażuje i zmusza do refleksji. Z całego serca polecam tę powieść wszystkim, którzy cenią sobie dobrze napisane powieści historyczne, w których dbałość o realia epoki łączy się z wciągającą fabułą i wyrazistymi bohaterami.

Joanna Nowak zdobyła szczególne miejsce w moim sercu dzięki niezwykle poruszającej, pięknej i głęboko zapadającej w pamięć sadze „Podróż wołyńska”. Historia rodziny Stawińskich do dziś pozostaje jedną z najwspanialszych sag, jakie miałam przyjemność czytać. To jedna z tych serii, które pochłania się z zapartym tchem – dla emocji, dla bohaterów, ale przede wszystkim dla...