To rodzaj felietonu z sienkiewiczowskimi opisami i homerowskimi porównaniami. Raczej powierzchownie opisuje ówczesne wydarzenia. Brakuje "mięsa", czyli tego co najciekawsze, kulis. Niedbale, być może świadomie, opisuje postaci trzecioplanowe. Bez podawania nazwisk, a jedynie poprzez podanie sprawowanej funkcji.
W tym wydaniu widoczny brak dostatecznej korekty.

To rodzaj felietonu z sienkiewiczowskimi opisami i homerowskimi porównaniami. Raczej powierzchownie opisuje ówczesne wydarzenia. Brakuje "mięsa", czyli tego co najciekawsze, kulis. Niedbale, być może świadomie, opisuje postaci trzecioplanowe. Bez podawania nazwisk, a jedynie poprzez podanie sprawowanej funkcji.
W tym wydaniu widoczny brak dostatecznej korekty.

Pan Kraskowski jak zwykle nie zawiódł, książka przyjemna do czytania. Z samej treści uważam że autor dobrze opisuje realia epoki Rządy SLD/AWS zwracając uwagę na ważne kwestie które te rządy doprowadziły do upadku. Autor też trafnie zauważa słabości polityków i ukazuje czytelnikowi jak te pozorne małostkowe słabości wszystko potrafiły wywrócić do góry nogami. Polecam!

Pan Kraskowski jak zwykle nie zawiódł, książka przyjemna do czytania. Z samej treści uważam że autor dobrze opisuje realia epoki Rządy SLD/AWS zwracając uwagę na ważne kwestie które te rządy doprowadziły do upadku. Autor też trafnie zauważa słabości polityków i ukazuje czytelnikowi jak te pozorne małostkowe słabości wszystko potrafiły wywrócić do góry nogami. Polecam!

Nie jest to suchy zbiór faktów i wydarzeń. Jest to opowieść o tym jak podejmowane były ważne decyzję, próba analizy działań bohaterów tamtych czasów.
Rządy SLD i AWS

Nie jest to suchy zbiór faktów i wydarzeń. Jest to opowieść o tym jak podejmowane były ważne decyzję, próba analizy działań bohaterów tamtych czasów.
Rządy SLD i AWS

Podobnie jak pierwsza część doskonale opisuje historię rządów SLD w Polsce. Czy z historii ostatniego sukcesu lewicy można wyciągnąć wnioski? Dla każde zainteresowanego polityką pozycja obowiązkowa.

Podobnie jak pierwsza część doskonale opisuje historię rządów SLD w Polsce. Czy z historii ostatniego sukcesu lewicy można wyciągnąć wnioski? Dla każde zainteresowanego polityką pozycja obowiązkowa.

Druga część trylogii o historii politycznej Polski po 1989. Równie dobra jak część pierwsza, choć autor zaznacza, że politycy związani z SLD mniej chętnie dzielili się dziennikami, wspomnieniami, więc mniej jest szczegółowych źródeł. Autor opowiada o przygodach Krzaklewskiego, Balcerowicza, Leppera, no i głównych postaci Millera i Kwaśniewskiego. Nazwiska wielkie, ale cała ich aktywność to tylko polityka, nie pozostawili po sobie nic wielkiego.

Autor trochę pominął sprawy wejścia do NATO i UE, no ale w sumie pisał w pierwszej części, że to nie jest zasługa polityków, więc może dlatego.

Druga część trylogii o historii politycznej Polski po 1989. Równie dobra jak część pierwsza, choć autor zaznacza, że politycy związani z SLD mniej chętnie dzielili się dziennikami, wspomnieniami, więc mniej jest szczegółowych źródeł. Autor opowiada o przygodach Krzaklewskiego, Balcerowicza, Leppera, no i głównych postaci Millera i Kwaśniewskiego. Nazwiska wielkie, ale cała...

Autor pisze że nie tworzy publicystki... No ale poza szalonym fantazyjno-finezyjnym rozmachem przemyśleń autora, to jest to prawdziwe czytelnicze złoto.

Autor pisze że nie tworzy publicystki... No ale poza szalonym fantazyjno-finezyjnym rozmachem przemyśleń autora, to jest to prawdziwe czytelnicze złoto.

Bardzo ciekawy opis czasów, gdy SLD urosło do miana potęgi polskiej sceny politycznej i jego szybkiego upadku. Zaletą jest brak dokładnych dat, a koncentracja na opisie. Gawędziarski styl pisania autora powoduje, że ciężko jest się oderwać od lektury. Książke czyta się świetnie bez względu na to, czy zgadzasz się z autorem czy nie. Jego poglądy polityczne nie przebijają się mocno przez treść książki, książka robi wrażenie mocno obiektywnej.

Bardzo ciekawy opis czasów, gdy SLD urosło do miana potęgi polskiej sceny politycznej i jego szybkiego upadku. Zaletą jest brak dokładnych dat, a koncentracja na opisie. Gawędziarski styl pisania autora powoduje, że ciężko jest się oderwać od lektury. Książke czyta się świetnie bez względu na to, czy zgadzasz się z autorem czy nie. Jego poglądy polityczne nie przebijają się...

Druga część historii najnowszej Polski i dalej absolutna rewelacja. Historia napisana płynnie, bez zbędnych dat i nazwisk, w sposób który powoduje, że chcesz czytać i czytać, aż skończysz. Ta część obejmuje czas od wyboru Kwaśniewskiego do upadku ekipy SLD w 2004 r. Autor opisuje i rządy AWS-UW, opisując zarówno dokonania polityczne i gospodarcze, jak i najważniejsze osoby, które wówczas trzęsły krajem (Krzaklewski, Balcerowicz, Kaczyński). Analizuje przyczyny rozpadu obozu solidarnościowego, wejście do polityki Leppera i LPR, obstrukcje lewicy, zasadność 4 reform itd. Później przechodzi do rządów SLD-PSL, konfliktu prezydent-premier, walki o władzę, wreszcie afery Rywina, Starachowickiej (tu krótko) i Orlenowskiej, które doprowadziły do próby POPISU.
Czyta się tę książkę jak najlepszy kryminał i pewnie można się nie zgadzać z niektórymi tezami autora, to jednak książka systematyzuje wiedzę (a w moim przypadku, mimo że historią interesuję się od dawna, w istocie dopiero poznałem ten okres) i pozwala wyrobić sobie swoje zdanie na temat strasznego polskiego piekiełka politycznego. Absolutnie polecam.

Druga część historii najnowszej Polski i dalej absolutna rewelacja. Historia napisana płynnie, bez zbędnych dat i nazwisk, w sposób który powoduje, że chcesz czytać i czytać, aż skończysz. Ta część obejmuje czas od wyboru Kwaśniewskiego do upadku ekipy SLD w 2004 r. Autor opisuje i rządy AWS-UW, opisując zarówno dokonania polityczne i gospodarcze, jak i najważniejsze osoby,...

Krasowski jak zawsze dowozi. B dobre.

Krasowski jak zawsze dowozi. B dobre.

Ciekawa analiza historyczna tej dekady III RP, która naznaczona była władzą Sojuszu Lewicy Demokratycznej. Autor książki, R. Krasowski, próbuje na chłodno przedstawić świat mrocznych intryg i wielkich wydarzeń, jakie obecne były na scenie politycznej, w czasie rządów ekipy "postkomunistycznej". Wykazuje absolutnie kluczową rolę premiera L. Millera oraz prezydenta A. Kwaśniewskiego, a także punktuje niedolne zachowania ekipy "solidarnościowej", która w dużej mierze pomogła lewicy dostać się do władzy i ją utrzymać przez tyle lat.

Ciekawa analiza historyczna tej dekady III RP, która naznaczona była władzą Sojuszu Lewicy Demokratycznej. Autor książki, R. Krasowski, próbuje na chłodno przedstawić świat mrocznych intryg i wielkich wydarzeń, jakie obecne były na scenie politycznej, w czasie rządów ekipy "postkomunistycznej". Wykazuje absolutnie kluczową rolę premiera L. Millera oraz prezydenta A....

Jak na książkę za "dyszkę", po której zbyt wiele się nie spodziewałem, to muszę przyznać, że była to bardzo przyjemna podróż do przeszłości (jeszcze nie tak odległej) z nieco głębszym opisem wydarzeń, które pamiętałem mniej lub bardziej, ale tylko ogólnikowo.

+ za przybliżenie postaci i działalności Balcerowicza

Myślę, że chętnie do niej wrócę za kilkadziesiąt lat.
A w jakim miejscu wtedy będziemy jeśli chodzi o rozwój gospodarczy i ustrój polityczny? Zobaczymy.

Generalnie, polecam!

Jak na książkę za "dyszkę", po której zbyt wiele się nie spodziewałem, to muszę przyznać, że była to bardzo przyjemna podróż do przeszłości (jeszcze nie tak odległej) z nieco głębszym opisem wydarzeń, które pamiętałem mniej lub bardziej, ale tylko ogólnikowo.

+ za przybliżenie postaci i działalności Balcerowicza

Myślę, że chętnie do niej wrócę za kilkadziesiąt lat.
A w...

Książka być może ma charakter bardzo subiektywny ,ale autor wbrew pozorom wyraża racjonalne opinie i komentarze ,ówczesnej władzy.Piszę ten komentarz w 2021,gdy większość społeczeństwa myśli że obecnie mamy niesamowicie napiętą sytaucję polityczną,lecz ta książka pozwoliła mi zrozumieć ,nie tylko że taka sytaucja była już wcześniej,ale pozwoliła zrozumieć pewne ambicjonalne przepychanki na szczytach władzy

Książka być może ma charakter bardzo subiektywny ,ale autor wbrew pozorom wyraża racjonalne opinie i komentarze ,ówczesnej władzy.Piszę ten komentarz w 2021,gdy większość społeczeństwa myśli że obecnie mamy niesamowicie napiętą sytaucję polityczną,lecz ta książka pozwoliła mi zrozumieć ,nie tylko że taka sytaucja była już wcześniej,ale pozwoliła zrozumieć pewne ambicjonalne...

Moim zdaniem trochę gorsza od pierwszej części, jednak sam autor zaznacza, że jeśli chodzi o SLD było zdecydowanie mniej źródeł. Szokująca dla mnie była rola prezydenta Aleksandra Kwaśniewskiego w codziennym sprawowaniu władzy, której nie sposób było dostrzec oglądając wiadomości.

Moim zdaniem trochę gorsza od pierwszej części, jednak sam autor zaznacza, że jeśli chodzi o SLD było zdecydowanie mniej źródeł. Szokująca dla mnie była rola prezydenta Aleksandra Kwaśniewskiego w codziennym sprawowaniu władzy, której nie sposób było dostrzec oglądając wiadomości.

Trafiłem na książkę w Biedronce w koszu z tanią książką, wziąłem z ciekawości i się nie zawiodłem. Czyta się szybko i przyjemnie, merytoryczna i dzięki niej przypomniałem sobie o kilku zdarzeniach z przeszłości gdy byłem dzieciakiem i nie wiedziałem o co chodzi w polityce. Zostaje mi teraz zaopatrzenie się oraz przeczytanie w pierwszą i trzecią część.

Trafiłem na książkę w Biedronce w koszu z tanią książką, wziąłem z ciekawości i się nie zawiodłem. Czyta się szybko i przyjemnie, merytoryczna i dzięki niej przypomniałem sobie o kilku zdarzeniach z przeszłości gdy byłem dzieciakiem i nie wiedziałem o co chodzi w polityce. Zostaje mi teraz zaopatrzenie się oraz przeczytanie w pierwszą i trzecią część.

Trylogię zacząłem czytać od końca. II tom trzyma poziom merytoryczny i emocjonalny podobnie jak III. Barwny i kwiecisty styl sprawia, że książkę świetnie się czyta. Ta część skupia się głównie na rządach SLD oraz koalicji AWS - UW. Autor przybliża czytelnikom fenomen lewicy i przyczyny jej upadku. Przedstawia sylwetki Millera, Kwaśniewskiego, Krzaklewskiego, Cimoszewicza, Belki, Balcerowicza, Hausnera, Buzka i Kołodki. Szczegółowo odnosi się do afery Olina, afery Orlenu i afery Rywina, która pogrążyła Millera. Opisuje wady i zalety programów i reform Balcerowicza oraz Hausnera, obu tych ekonomistów traktując jak wizjonerów. Ponieważ ja czytałem trylogię od końca to ciekawie i intrygująco wygląda i prezentuje się postać Leppera. Widać kontrast pomiędzy tym jak narodził się fenomen Andrzeja (tom II) i jak się zmienił po tym jak władzę uzyskał i ją stracił (tom III). Władza zmienia ludzi. Świetna książka dla ludzi którzy w tamtych czasach polityką się nie interesowali (ja byłem wtedy nastolatkiem), a chcą dowiedzieć się czegoś więcej o naszej politycznej historii. Polecam.

Trylogię zacząłem czytać od końca. II tom trzyma poziom merytoryczny i emocjonalny podobnie jak III. Barwny i kwiecisty styl sprawia, że książkę świetnie się czyta. Ta część skupia się głównie na rządach SLD oraz koalicji AWS - UW. Autor przybliża czytelnikom fenomen lewicy i przyczyny jej upadku. Przedstawia sylwetki Millera, Kwaśniewskiego, Krzaklewskiego, Cimoszewicza,...

Książka starająca się uchwycić zeitgeist, opowiada o lewicy głównie w kontekście otaczających ją osób - Krzaklewskiego, Balcerowicza, Michnika, Leppera.
Zdystansowany i krasomówczy komentarz opisuje cechy i charaktery postaci lewicy: Kwaśniewskiego i Millera, którzy do współpracy brali też Belkę, Kołodko czy Hausnera.
Co ciekawe, największym uznaniem cieszą się uznawani przez autora jako wizjonerzy ekonomiści: Balcerowicz i Hausner.

Polityka i dzieje modernizacyjne są tutaj ukazane jako walec toczący się nabranym uprzednio pędem, dla którego niespecjalną przeszkodę stanowią różne intrygi polityczne. Autor nie szczędzi krytyki tamtych czasów, ale stara się znaleźć wytłumaczenie dla różnych zdarzeń, choć nie zawsze jest to usprawiedliwienie.
Współpraca Millera z Kwaśniewskim, która uzupełniała wzajemne słabości, tworzyła siłę, która trzymała ich na szczytach władzy. Jednak byli oni tylko pewną przykrywką dla bulgocącego w społeczeństwie tytułowego gniewu, którego symptomem był radykalny Lepper oraz nauczycielami późniejszych sukcesów Tuska i Kaczyńskiego, którzy skorzystali z nowo wprowadzonych standardów prowadzenia polityki.

Książka starająca się uchwycić zeitgeist, opowiada o lewicy głównie w kontekście otaczających ją osób - Krzaklewskiego, Balcerowicza, Michnika, Leppera.
Zdystansowany i krasomówczy komentarz opisuje cechy i charaktery postaci lewicy: Kwaśniewskiego i Millera, którzy do współpracy brali też Belkę, Kołodko czy Hausnera.
Co ciekawe, największym uznaniem cieszą się uznawani...

Druga część podróży z Robertem Krasowskim po politycznych kolejach losu III RP. Tym razem autor omawia lata 1995-2005, opisując i wyjaśniając sens takich zdarzeń, jak: afera Olina, fenomen "Krzaka", szorstka przyjaźń Millera z Kwaśniewskim, wkroczenie na salony Andrzeja Leppera, aż po aferę Rywina i upadek Lewicy.

Styl autora, choć wciąż brawurowy, robi umiarkowanie mniejsze wrażenie niż w "Po południu". Krasowski wciąż nie stroni od kontrowersyjnych tez, barwnych sformułowań (np. "miał naturę dzikiego zwierzęcia, które łagodniało dopiero dostawszy tęgim kijem" - zgadnijcie o kim to).

Całość czyta się nadal fenomenalnie, choć autor momentami sięga w swych interpretacjach i ocenach bardzo daleko. Czy za daleko? Niech każdy oceni sam. Ja tymczasem sięgam po kolejną część cyklu.

Druga część podróży z Robertem Krasowskim po politycznych kolejach losu III RP. Tym razem autor omawia lata 1995-2005, opisując i wyjaśniając sens takich zdarzeń, jak: afera Olina, fenomen "Krzaka", szorstka przyjaźń Millera z Kwaśniewskim, wkroczenie na salony Andrzeja Leppera, aż po aferę Rywina i upadek Lewicy.

Styl autora, choć wciąż brawurowy, robi umiarkowanie...

Meeeeeeeeeh. Ograniczona wizja polityki, podporządkowana podaniu wydarzeń w atrakcyjnej formie wojny charakterów.

Pełna opinia: https://wlasneszuflady.blogspot.com/2020/01/robert-krasowski-czas-gniewu-rozkwit-i.html

Meeeeeeeeeh. Ograniczona wizja polityki, podporządkowana podaniu wydarzeń w atrakcyjnej formie wojny charakterów.

Pełna opinia: https://wlasneszuflady.blogspot.com/2020/01/robert-krasowski-czas-gniewu-rozkwit-i.html

Książki z tej serii to bardzo ważna pozycja dla każdej osoby zainteresowanej polską polityką. Pozwalają spojrzeć z dystansu na sprawy, które po czasie nie do końcą są tym, czym nam się wydawały gdy obserwowaliśmy je w czasie rzeczywistym.

Pozwalają lepiej zrozumieć czym jest polityka.

A przede wszystkim, czyta się je wyśmienicie. Akcja wartka, niczym w pierwszym sezonie House of Cards.

Książki z tej serii to bardzo ważna pozycja dla każdej osoby zainteresowanej polską polityką. Pozwalają spojrzeć z dystansu na sprawy, które po czasie nie do końcą są tym, czym nam się wydawały gdy obserwowaliśmy je w czasie rzeczywistym.

Pozwalają lepiej zrozumieć czym jest polityka.

A przede wszystkim, czyta się je wyśmienicie. Akcja wartka, niczym w pierwszym sezonie...

Trochę generalizując można powiedzieć, ze cała polityka jest obłudna i pełna oszustw.
Przeczytałem wszystkie 3 części w weekend. Autor wyjaśnia prawdziwe znaczenie bardzo wielu wydarzeń , które miały miejsce w polskiej polityce. O niektórych wiedziałem, niektórych się domyślałem, ale bardzo wielu nie byłem świadomy.
Wiele sytuacji jest bardzo pouczających. Przeraziło mnie, że tak wiele rzeczy w Polsce zależy od wzajemnych animozji kilku ludzi w Polsce.
Wyborcy pozostają niestety z dylematem, który „oszust”, „obłudnik” czy „hipokryta” podszyty fałszywą religijnością będzie na ten czas najodpowiedniejszy.
Chociaż pocieszam się, że życie i polityka i tak będą płynąć swoim nurtem dziejowym bez względu na to kto nami będzie rządził …
Lektura obowiązkowa.

Trochę generalizując można powiedzieć, ze cała polityka jest obłudna i pełna oszustw.
Przeczytałem wszystkie 3 części w weekend. Autor wyjaśnia prawdziwe znaczenie bardzo wielu wydarzeń , które miały miejsce w polskiej polityce. O niektórych wiedziałem, niektórych się domyślałem, ale bardzo wielu nie byłem świadomy.
Wiele sytuacji jest bardzo pouczających. Przeraziło...

Ślizgiem przez III RP.

„Czas gniewu” (skąd ten tytuł?) to kontynuacja „Po południu” czyli książki o początkach naszej dzisiejszej polityki. Pierwsza część mnie zaciekawiła, bo pokazywała czasy, których jako żywo nie pamiętam, a ich opis do brawurowych należał. Puszczałem mimochodem pewne luki tam powstałe, na rzecz ciekawej i prowokującej tezy. W przypadku „Czasu gniewu” już tak pobłażliwym być nie umiem.

Otóż Robert Krasowski dopuszcza się tu często nadinterpretacji wynikającej z nadmiernego ego. Otóż ustanawia sam siebie nie jako kronikarza, a jako kata nad epoką minioną. Stawia zwykłą ludzką złośliwość jako cnotę kardynalną polityki. Ani to odkrywcze, ani nowatorskie rzec trzeba. Tylko problem polega na tym, że ten opis w skrócie można zawęzić do hasła „wszyscy politycy to złodzieje”. W tej masie giną niuanse. Tutaj też ich nie znajdziecie. Jak autor uprze się opisując Leszka Millera jako twardego i bezwzględnego gracza to taki obraz będzie nam wtłaczał poprzez używanie tych przymiotników. Nawet w sytuacjach, gdzie ta twardość i bezwzględność nie istniała.

Opisywany w „Czasie gniewu” okres dziejowy pamiętam lepiej, więc i tutaj interpretacje moje i autora się rozjeżdżają. Nadmienię tylko, że o procesie wstąpienia do UE autor wyraża się w sposób, że „Zachód tego chciał”. Ach ten mityczny Zachód, co to ma moc sprawczą i ciemięży te biedne, dumne narody co to próbują wstać z kolan.

Ślizgiem przez III RP.

„Czas gniewu” (skąd ten tytuł?) to kontynuacja „Po południu” czyli książki o początkach naszej dzisiejszej polityki. Pierwsza część mnie zaciekawiła, bo pokazywała czasy, których jako żywo nie pamiętam, a ich opis do brawurowych należał. Puszczałem mimochodem pewne luki tam powstałe, na rzecz ciekawej i prowokującej tezy. W przypadku „Czasu gniewu”...

Robert Krasowski kontynuuje opowieść o polskiej polityce lat dziewięćdziesiątych (pierwsza publikacja to "Po Południu"). Robi to językiem barwnym ale dosadnym, obdzierając politykę z gładkich słów i wzniosłych haseł. Pokazuje makiaweliczność kolejnych rządów lewicy (z przerwą na koalicję AWS i UW pod rządami premiera Buzka). Główni aktorzy - Miller oraz Kwaśniewski zostają prześwietleni, a następnie zdiagnozowani. Autor pokazuje ich główne atuty, a także miałkość i grzechy.

Książce przydałaby się jednak lepsze zaznaczenie źródeł (Krasowski ogranicza się do wątłej listy bibliograficznej na końcu dzieła). Bez tego, czasami ma się wrażenie obcowania z felietonem autora, a nie dogłębną analizą faktów oraz politycznych wydarzeń. Kilka razy nie wymienia też z imienia oraz nazwiska kolejnych wiceministrów lub prezesów zamieszanych w polityczną grę (co sprawia nader dziwne wrażenie bowiem są jednymi z bohaterów wydarzeń).

Mimo wszystko polecam i zabieram się za 3 tom.

Robert Krasowski kontynuuje opowieść o polskiej polityce lat dziewięćdziesiątych (pierwsza publikacja to "Po Południu"). Robi to językiem barwnym ale dosadnym, obdzierając politykę z gładkich słów i wzniosłych haseł. Pokazuje makiaweliczność kolejnych rządów lewicy (z przerwą na koalicję AWS i UW pod rządami premiera Buzka). Główni aktorzy - Miller oraz Kwaśniewski zostają...

Krasowski, po niezwykle udanym "Po południu" bierze się za kolejny okres polskiej demokracji - 1996-2005, w jego ujęciu "Czas Gniewu".

W tym okresie na pierwszy plan polskiej polityki wybiły się dwie postacie - Miller oraz Kawaśniewski i to tym dwóm postaciom poświęca on nawięcej swojej uwagi w książce. Miller - kanclerski, konfrontacyjny, zdeterminowany stawiany przez Krasowskiego w opozycji do byłego prezydenta Aleksandra Kwaśniewskiego - koncyliacyjnego, delikatnego, skracającego dystans i uwodzącego swoich wrogów swoim luźnym stylem bycia. Krasowski stawia tezę, że wzajemne uzupełnianie się tych dwóch różnych sobie ludzi, wywiodło ich na szczyt polskiej polityki, co oczywiście ułatwione zostało dodatkowo przez nieudolność polityki prowadzonej przez obóz postolidarnościowy. Ponadto, część książki poświęca Andrzejowi Lepperowi, manifestacji tytułowego gniewu polskich nizin społecznych, które najdotkliwiej odczuły trudy transformacji ustrojowej.

Były redaktor naczelny "Dziennika" zwraca również uwagę na zmiany, jakie miały miejsce w tym okresie w sposobie uprawiania polityki, ukazując Millera, jako twórce opozycji totalnej. Taką postawę po kilku latach narzuci swojej partii Donald Tusk, co Krasowski obiecuje opisać w kolejnym tomie opisującym historię III RP zamykając tym samym swoją trylogię.

Krasowski, po niezwykle udanym "Po południu" bierze się za kolejny okres polskiej demokracji - 1996-2005, w jego ujęciu "Czas Gniewu".

W tym okresie na pierwszy plan polskiej polityki wybiły się dwie postacie - Miller oraz Kawaśniewski i to tym dwóm postaciom poświęca on nawięcej swojej uwagi w książce. Miller - kanclerski, konfrontacyjny, zdeterminowany stawiany przez...

"Czas Gniewu" to druga część trylogia opisująca polską politykę III RP. Po świetnym pierwszym tomie, który skupiał się na okresie od Okrągłego Stołu do zwycięstwa Kwaśniewskiego w wyborach prezydenckich 1995, w drugim autor skupia się na latach 1995-2005, a więc prezydenturze Kwaśniewskiego i rządach AWS, później SLD.
Krasowski skupia się na postaciach Prezydenta i Leszka Millera, ich cechach, różnicach charakteru i sposobach prowadzenia polityki. Podobnie jak w poprzedniej książce, Krasowski portretuje miałkość polityków, ich bylejakość, krótkowzroczność i brak dalekich prespektyw nie tylko dla kraju, a także dla swoich rządów i formacji, którym przewodzą.
W opinii twórcy wizjonerami tamtych czasów byli nie politycy, a ekonomiści w osobach Balcerowicza i Hausnera, jednak brak odwagi i słabość polskiej polityki, nie dały im szansy poprowadzenia Polski w odpowiednim kierunku.
Pozycja nieco słabsza niż poprzednia część, ale lekkie pióro powoduje, że czyta się ją bardzo dobrze, mimo niektórych kontrowersyjnych opinii autora.

"Czas Gniewu" to druga część trylogia opisująca polską politykę III RP. Po świetnym pierwszym tomie, który skupiał się na okresie od Okrągłego Stołu do zwycięstwa Kwaśniewskiego w wyborach prezydenckich 1995, w drugim autor skupia się na latach 1995-2005, a więc prezydenturze Kwaśniewskiego i rządach AWS, później SLD.
Krasowski skupia się na postaciach Prezydenta i Leszka...

Dużo dobrej publicystyki. I tyle

Dużo dobrej publicystyki. I tyle

"Czas gniewu" to kontynuacja prac Autora nad opisem najnowszej historii politycznej Polski. Po przeczytaniu pierwszego tomu "Po Południu" z zaciekawieniem sięgnąłem po kolejny tom opisujący lata 1996-2005. Po przeczytaniu książki czuję jednak spore rozczarowanie. Już lektura "Po południu" stawiała przede mną sporo znaków zapytania co do tez stawianych przez Autora, często mocno kontrowersyjnych, jak zwłaszcza główna teza dotycząca oceny Lecha Wałęsy jako najlepszego polityka tamtej dekady. Niemniej jednak jest prawem Autora stawianie własnych tez, a do czytelników i krytyków należy pewnie ocena, czy tezy te są należycie udokumentowane i czy mogą się obronić.
W przypadku kontynuacji, moja irytacja stylem Autora jedynie wzrosła. Pan Krasowski stawia szereg śmiałych tez dotyczących III RP, jej pozytywnych i negatywnych bohaterów, ocenia głównych graczy tego czasu - w tym przypadku głównie tych z lewej strony sceny politycznej, ale także polityków AWS/UW. Przyznaję jednak, że oceny te, w mojej ocenie, są bardzo słabo uzasadnione, a co gorsza pisane z pozycji arbitra epoki, posiadającego jedyny słuszny sąd i ocenę zarówno czasów, jak i ludzi. Jednocześnie poglądy samego Autora rażą czasem niesamowitą naiwnością o którą trudno posądzać tak doświadczonego dziennikarza. Nie chcę wdawać się w szczegółową ocenę (zainteresowanych odsyłam do książki), ale przykładowo teza Krasowskiego dotycząca źródeł patologii państwa polskiego poraża naiwnością, czy wręcz infantylnością Autora.
W mojej ocenie, chociaż warto tą książkę przeczytać to jest ona raczej luźną kroniką tamtych czasów z kilkoma ciekawymi wątkami dotyczącymi tego co dzieje się "za kurtyną",aniżeli rzetelną i nowatorską oceną tamtej epoki.

"Czas gniewu" to kontynuacja prac Autora nad opisem najnowszej historii politycznej Polski. Po przeczytaniu pierwszego tomu "Po Południu" z zaciekawieniem sięgnąłem po kolejny tom opisujący lata 1996-2005. Po przeczytaniu książki czuję jednak spore rozczarowanie. Już lektura "Po południu" stawiała przede mną sporo znaków zapytania co do tez stawianych przez Autora, często...

nie dajcie się drodzy czytelnicy propagandzie, to są żywoty cesarzy rzymskich, trzecia część to będzie Król-Duch, a na koniec Roberto zostanie kanonizowany

nie dajcie się drodzy czytelnicy propagandzie, to są żywoty cesarzy rzymskich, trzecia część to będzie Król-Duch, a na koniec Roberto zostanie kanonizowany