Naprawdę świetna książka fantasy. Zarówno pierwsza jak i druga zawarta w niej historia jest świetnie wpasowana w świat Diablo, pojawiają się również nawiązania do poszczególnych elementów samej rozgrywki jak magiczne klejnoty, mikstury lecznicze no i najważniejsze magiczne zbroje i bronie. Książki bardzo ciekawe same w sobie, a szczególnie jeśli ktoś spędził wiele godzin expiąc swoje postacie. Polecam.

Naprawdę świetna książka fantasy. Zarówno pierwsza jak i druga zawarta w niej historia jest świetnie wpasowana w świat Diablo, pojawiają się również nawiązania do poszczególnych elementów samej rozgrywki jak magiczne klejnoty, mikstury lecznicze no i najważniejsze magiczne zbroje i bronie. Książki bardzo ciekawe same w sobie, a szczególnie jeśli ktoś spędził wiele godzin...

Pierwsza czesc "dziedzictwo krwi" super 8/10. Knaap jak zwykle nie zawiodł. Ale druga "czarna droga" napisana przez Odoma bardzo slaba. Przez polowe fabuly dowiadujemy sie jaki super odwazny jest glowny bohater. Inteligentny, twardy, silny, swietnie wyszkolony, stabilny emocjonalinie. Zeby pozniej byc swiadkami jaka ci*e zrobil z niego autor, gosc nagle mimo posiadania poteznego miecza burzogniewu zachowuje sie jak niewierzacy we wlasne sily dzieciak, nie potrafiacy bez pomocy z zewnatrz niczego zrobic. Przyjaciel Mat musi mu wszystko po 3 razy powtarzac zeby ten "inteligentny bohater" cokolwiek zrozumiał. Dla mnie dramat, kilka razy mialem ochote przerwac czytanie bo czulem ze autor zarówno mnie jak i glownego bohatera tratuje jak idiotów. Kilkukrotnie przeskakiwałem po kilka akapitów aby nie byc swiadkiem jakim nieudacznikiem staje sie głowny bohater.

Pierwsza czesc "dziedzictwo krwi" super 8/10. Knaap jak zwykle nie zawiodł. Ale druga "czarna droga" napisana przez Odoma bardzo slaba. Przez polowe fabuly dowiadujemy sie jaki super odwazny jest glowny bohater. Inteligentny, twardy, silny, swietnie wyszkolony, stabilny emocjonalinie. Zeby pozniej byc swiadkami jaka ci*e zrobil z niego autor, gosc nagle mimo posiadania...

Taka jakaś bez polotu. Można, ale nie trzeba.

Taka jakaś bez polotu. Można, ale nie trzeba.

Na wstępie napiszę że nie grałem w gre, dlatego inaczej ją mogłem odebrać.

Kupiłem ją bo była przeceniona i to grubo ,a stwierdziłem czemu by nie spróbować. W sumie była to dobra decyzja, jeśli chodzi o pierwszą powieść w niej zawartą. Dziedzictwo Krwi autorstwa Richard'a Knaak była bardzo wciągająca i taka typowo Rpg. Konkret.Jeśli chodzi o drugą powieść to niestety nie wciągneła mnie na tyle bym mógł powiedziec że jest dobra. Ale dla pierwszej ,napewno warto i tyle...

Na wstępie napiszę że nie grałem w gre, dlatego inaczej ją mogłem odebrać.

Kupiłem ją bo była przeceniona i to grubo ,a stwierdziłem czemu by nie spróbować. W sumie była to dobra decyzja, jeśli chodzi o pierwszą powieść w niej zawartą. Dziedzictwo Krwi autorstwa Richard'a Knaak była bardzo wciągająca i taka typowo Rpg. Konkret.Jeśli chodzi o drugą powieść to niestety nie...

Diablo książka napisana poprzez inspirację bazująca na grze komputerowej pod tym samym tytułem
Książka składa się z dwóch opowiadań , które w żadnym wypadku nie są połączone fabułą , jedyne co mają wspólnego to miejsca. ludzi. artefakty które czytelnik kojarzy po wcześniejszym zapoznaniu się z grą.
Opowiadania same w sobie są mało porywające , akcja rozkręca się w mozolnym tempie bez fajerwerków , momentami miałem wrażenie po przeczytaniu 10 stron,że wciąż czytam to co było parę stron wstecz :) deja vu? aby nie bombardować samymi minusami plusem którym niewątpliwe są postacie autorzy stworzyli nie tylko barwnych bohaterów głównych , ale również kilka postaci z drugiego czy trzeciego planu , przewijające się kilka razy podczas przygód naszych liderów świadczy to o tym ,że zapadają w pamięć.

Reasumując Archiwum Diablo jest książka z gatunku mogę przeczytać, ale nie muszę , jak najbardziej obowiązkowa pozycja dla ludzi mających styczność z kultową grą jaką niewątpliwie jest Diablo na pewno was nie rozczaruje :)

Diablo książka napisana poprzez inspirację bazująca na grze komputerowej pod tym samym tytułem
Książka składa się z dwóch opowiadań , które w żadnym wypadku nie są połączone fabułą , jedyne co mają wspólnego to miejsca. ludzi. artefakty które czytelnik kojarzy po wcześniejszym zapoznaniu się z grą.
Opowiadania same w sobie są mało porywające , akcja rozkręca się w mozolnym...

Niewymagająca wielkiego nakładu myślowego książka. Lekka, do czytania z przymrużeniem oka.

Niewymagająca wielkiego nakładu myślowego książka. Lekka, do czytania z przymrużeniem oka.

"Powieść z czystym sumieniem można dedykować fanom komputerowej serii, jak również wszystkim, którzy chcą się nieco rozerwać, nie wkładając w lekturę zbytniego wysiłku. Fabuła jest na tyle nieskomplikowana, że odnajdziecie się w niej łatwo, bez znajomości uniwersum Diablo. Bo chociaż „Czarna Droga” porusza nieco trudnych tematów, nie robi tego w sposób na tyle nachalny, aby zanudzić. Jeśli więc nie nastawicie się na zawiłe intrygi, a szukacie czegoś, gdzie miecze śpiewają, a nekromanci hasają, nie powinniście czuć się rozczarowani. Z drugiej strony jeśli już wyrośliście z opowieści o awanturnikach i demonach, to „Diablo. Archiwum – Księga I” nie będzie miało wam nic więcej do zaoferowania."
Całość recenzji na: http://www.qfant.pl/review/richard-a-knaak-mel-odom-diablo-archiwum-ksiega-i/

"Powieść z czystym sumieniem można dedykować fanom komputerowej serii, jak również wszystkim, którzy chcą się nieco rozerwać, nie wkładając w lekturę zbytniego wysiłku. Fabuła jest na tyle nieskomplikowana, że odnajdziecie się w niej łatwo, bez znajomości uniwersum Diablo. Bo chociaż „Czarna Droga” porusza nieco trudnych tematów, nie robi tego w sposób na tyle nachalny, aby...

Bardzo ciekawa nawet osoby nie zaznajomione z uniwersum mogą się odnaleźć co stanowi rzadkość, przeczytałem ją dość dawno a do tej pory pamiętam motywy jakie kierowały bohaterami oraz ich imiona i nazwiska, co samo z siebie dobrze świadczy.

Bardzo ciekawa nawet osoby nie zaznajomione z uniwersum mogą się odnaleźć co stanowi rzadkość, przeczytałem ją dość dawno a do tej pory pamiętam motywy jakie kierowały bohaterami oraz ich imiona i nazwiska, co samo z siebie dobrze świadczy.

Książka średnia i dość przewidywalna, niektóre zdania średnio związane z kontekstem wyrywały mnie z nurtu lektury i tworzyły zgrzyt. Pozycję tą, można przeczytać ale jest to zwykłe czytadło z wyższej półki. "Dziedzictwo Krwi" nawet mi się podobało, "Czarna Droga" była średnia.

Książka średnia i dość przewidywalna, niektóre zdania średnio związane z kontekstem wyrywały mnie z nurtu lektury i tworzyły zgrzyt. Pozycję tą, można przeczytać ale jest to zwykłe czytadło z wyższej półki. "Dziedzictwo Krwi" nawet mi się podobało, "Czarna Droga" była średnia.