Opis kluczowej bitwy o zwycięstwo na Pacyfiku dokonany z punktu widzenia Japończyków. Dodatkowym atutem jest to, że autorzy sami uczestniczyli w tej bitwie jako oficerowie. Kolejnym plusem jest fakt, że wersja angielska powstała na zlecenie Marynarki Wojennej USA. Obrazu szczęścia dopełnia zimne spojrzenie na błędy obu stron i znakomita narracja. O dziwo mapy są na poziomie wystarczającym do zrozumienia prowadzonych działań. Minusem może być brak relacji amerykańskich, lecz tych jest masa, tak samo jak prac anglosaskich historyków o tej bitwie. Dla zrozumienia walk o Midway jedna z podstawowych lektur. Szczerze polecam.

Opis kluczowej bitwy o zwycięstwo na Pacyfiku dokonany z punktu widzenia Japończyków. Dodatkowym atutem jest to, że autorzy sami uczestniczyli w tej bitwie jako oficerowie. Kolejnym plusem jest fakt, że wersja angielska powstała na zlecenie Marynarki Wojennej USA. Obrazu szczęścia dopełnia zimne spojrzenie na błędy obu stron i znakomita narracja. O dziwo mapy są na poziomie...

"Midway" to klasyczna pozycja literatury wojennomorskiej. Mitsuo Fuchida i Masatake Okumiya ukazują nam fascynującą panoramę bitwy, która rzuciła Cesarską Marynarkę Wojenną na kolana, stając się tym samym punktem zwrotnym w wojnie na Pacyfiku.

Praca japońskich autorów, będących również bezpośrednimi uczestnikami (obaj w stopniu oficerskim) i dzięki temu naocznymi świadkami tamtych wydarzeń, próbują nam przedstawić również ewolucję japońskiej strategii wojny na Pacyfiku. Polecam fanom historii wojny na Pacyfiku.

"Midway" to klasyczna pozycja literatury wojennomorskiej. Mitsuo Fuchida i Masatake Okumiya ukazują nam fascynującą panoramę bitwy, która rzuciła Cesarską Marynarkę Wojenną na kolana, stając się tym samym punktem zwrotnym w wojnie na Pacyfiku.

Praca japońskich autorów, będących również bezpośrednimi uczestnikami (obaj w stopniu oficerskim) i dzięki temu naocznymi...

48/2024

Mitsuo Fuchida i Masatake Okamiya byli czynnymi uczestnikami wydarzeń, które opisali w książce wydanej w 1951 (w Japonii) oraz 1955 (w USA). Ten pierwszy jest legendą lotnictwa, podczas bitwy o Midway przebywał na lotniskowcu „Akagi”. Okamiya znowu był oficerem sztabowym na lotniskowcu „Ryujo”, który uczestniczył w ataku na Aleuty.

Opis i przygotowania do bitwy o Midway z perspektywy japońskiej jest bardzo ciekawe, ponieważ przytłaczająca ilość książek traktujących o wojnie na Pacyfiku jest z perspektywy amerykańskiej i typowego dla Amerykanów gloryfikowania swojej armii.

Bitwa o Midway pozostanie już chyba na zawsze największą w klęską w historii Japonii. Losy całej wojny odwróciły się o 180° na korzyść Amerykanów na przełomie kilku godzin. Jeszcze rankiem 4 czerwca 1942 roku Cesarstwo było zdecydowanym faworytem do wygrania zmagań. Wszystko zmieniło się kiedy w kilka minut amerykańskie lotnictwo pokładowe zniszczyło trzy („Akagi,”, „Kaga” i „Sōryū”) z czterech lotniskowców, którymi dowodził admirał Chūichi Nagumo. Czwarty lotniskowej (Hiryū) spoczął na dnie wieczorem tego samego dnia.

Natomiast kluczem do tak bezprecedensowego zwycięstwa Amerykanów było złamanie japońskiego szyfru. Dzięki temu amerykański wywiad posiadał kluczowe informacje w czasie rzeczywistym. Po drugiej stronie barykady mieliśmy wywiad, który nie był w stanie ustalić sił i miejsca gdzie się znajduje amerykańska marynarka. W trakcie bitwy okazało się, że zamiast zera lotniskowców w okolicy Amerykanie mają trzy. Wtedy jednak trzy lotniskowce Nagumo były już zatopione...

Autorzy podkreślają, że do tak niewyobrażalnej klęski nie musiało dojść gdyby Japończycy nie zlekceważyli przeciwnika. Innym aspektem, który przyczynił się był szereg błędów taktycznych, takich jak rozdrobnienie sił, kiedy to lotniskowce nie miały obrony ze strony potężnych pancerników Isoroku Yamamoto. Bardzo istotny okazał się także brak radarów po stronie japońskiej. Najbardziej kuriozalny w tej kwestii jest fakt, że najważniejszy element radaru, czyli antena kierunkowa została skonstruowana w 1932 roku przez Hidetsugę Yagi. Amerykanie szybciej docenili ten wynalazek niż rodacy konstruktora...

Fuchida i Okamiya w swojej książce są do bólu krytyczni dla własnej Marynarki Wojennej. Autorzy podkreślają, że skala klęski jest spowodowana w dużej części na własne życzenie Japończyków. Jak inaczej wytłumaczyć fakt, że podczas gry wojennej przed atakiem na Midway wyniki zmieniano w trakcie tak, żeby się zgadzał z założeniami i wszystkie niekorzystne wydarzenia anulowano w trakcie gry. Niestety Amerykanie nie byli tak wspaniałomyślni i zdruzgotali Kidō-butai pod atolem Midway. Bez możliwości anulowania wydarzeń.

Spodziewałem się książki raczej pisanej ku pokrzepieniu serc w powojennej Japonii, ale z wielką przyjemnością stwierdzam, że się pomyliłem i dostałem bardzo obiektywną i przystępnie napisaną książkę przez naocznych świadków tragicznych dla swojego kraju wydarzeń.

Wydawnictwo Finna jak zwykle mnie nie zawiodło. :)

48/2024

Mitsuo Fuchida i Masatake Okamiya byli czynnymi uczestnikami wydarzeń, które opisali w książce wydanej w 1951 (w Japonii) oraz 1955 (w USA). Ten pierwszy jest legendą lotnictwa, podczas bitwy o Midway przebywał na lotniskowcu „Akagi”. Okamiya znowu był oficerem sztabowym na lotniskowcu „Ryujo”, który uczestniczył w ataku na Aleuty.

Opis i przygotowania do bitwy o...

Polecam fanom historii wojny na Pacyfiku. Chociaż polska bibliografia dotycząca Bitwy o Midway jest znacząca, to brakuje w niej relacji spisanych z perspektywy japońskiej.

Polecam fanom historii wojny na Pacyfiku. Chociaż polska bibliografia dotycząca Bitwy o Midway jest znacząca, to brakuje w niej relacji spisanych z perspektywy japońskiej.