Niewygodny awans

„Sekrety Orientu. Antologia arabska” to udana próba zmierzenia się z tematem, który daje ogromne pole do popisu. Różnorodność stylów i gatunków – od historii obyczajowej, przez romans, psychologiczny dreszczowiec, po kryminał z elementami przygody i intrygi – sprawia, że każdy czytelnik znajdzie tu coś dla siebie. Antologia jest niczym patchwork utkany z sześciu różnych tkanin, każda o innym wzorze i fakturze, ale wszystkie połączone wspólnym, egzotycznym motywem. To lektura, która poszerza horyzonty, bawi, wciąga i pozwala na chwilę przenieść się w odległe, pełne tajemnic zakątki świata. Polecam ją wszystkim spragnionym orientalnych przygód literackich. Recenzja: https://kotkawaiksiazki.pl/sekrety-orientu-antologia-arabska-recenzja/

RECENZJA 💋 "To nie natura nas kształtuje ani przeznaczenie, ani więzy krwi. Dokonujemy wyborów, każdy z nas własnych." Współpraca reklamowa z @wydawnictwo_amare Larisa była zadowolona z dotychczasowego życia. Wierzyła, że mąż jej jest ideałem, którego nie zamienila by nigdy w życiu. Niestety życie przewidziało inny scenariusz, a ona odkryła jak naiwna i ślepa pozostawała dotychczas. Poznaje tajemniczego Ivo, który pomaga jej odzyskać część majątku i zemścić się na niewiernym i kłamliwym mężu. Nie wiedziała, że oprócz Iva pozna kogoś jeszcze, kto także odmieni jej życie. Nikolaj zmaga się z amnezją po bardzo ciężkim wypadku, a ona stanie się kimś, kogo zapragnie mieć tylko dla siebie. Niestety mężczyźni żyją po ciemnej i niebezpiecznej stronie życia, gdzie legalne interesy są tylko przykrywką. Dotychczas miała u swojego boki jednego mężczyznę teraz doszli dwaj. Larisa będzie rozdarta ale wciąż marzy, i zrobi wszystko by marzenia się ziściły. Stateczne, ułożone życie potrafi rozsypać się w jednej chwili. Larisa przekonała się o tym bardzo dotkliwie. Żyjąc w cieniu męża, ufała mu bezgranicznie. Brutalnie przekonała się o tym, że wszystko w jednej chwili może zostać zniszczone. W przeciągu chwili w jej życiu pojawia się więcej mężczyzn, z których każdy ma dobre i złe strony. Bracia Ivo i Nikolaj stoją po złej stronie barykady, zajmują się nielegalnymi interesami, ale to właśnie od nich dostała największą pomoc, jednak musi uważać. Początkowe zainteresowanie Ivo znika, gdy tylko poznaje tego drugiego. Zagubiony, z amnezją, szukający własnego miejsca jak ona. Wszystkich czekają trudne chwile, niebezpieczne rozgrywki, zawirowania losowe, które mogą mieć różne zakończenie. Larisa musi przygotować się, bowiem w jej życiu nadciąga kolejny kataklizm. Miłość wisi w powietrzu, nadzieja umiera jako ostatnia. Bardzo ciekawa i godna polecenia książka z wątkiem miłosnym, mafijnym i komplikacjami, które wyrastają jedna po drugiej.

Czy zastanawialiście się kiedyś, co kryje się za fasadą miłej i lubianej przez uczniów młodej nauczycielki, która marzy, by wreszcie usamodzielnić się na tyle, by móc żyć i oddychać pełną piersią, bez rodziców wciąż stojących nad nią z każdej strony? A co takiego skrywa się za ubrudzonymi smarem samochodowym dłońmi mechanika, który godzinami grzebie pod maską waszego auta w swoim warsztacie? Weronika i Hubert spotykają się zupełnym przypadkiem, a ich relacja od samego początku pędzi przez całą książkę jak potężne auto z napędem 4x4 podczas rajdu Paryż–Dakar. To znajomość pełna napięcia, niedopowiedzeń i emocji, które z każdą kolejną stroną przybierają na sile. Autorka @ninakellerautorka pokazuje, że pozory potrafią być mylące. Każde z bohaterów nosi w sobie bagaż doświadczeń, mroczne tajemnice i sekrety, które prędzej czy później muszą ujrzeć światło dzienne. Gdy niebezpieczeństwo, dotąd czające się w cieniu, zaczyna coraz śmielej wychodzić na pierwszy plan, historia zmienia się w prawdziwą jazdę bez trzymanki. „Niegrzeczna” to książka, w której nie brakuje namiętności, ale też trudnych emocji, lęków i walki o siebie. To opowieść o potrzebie wolności, o przekraczaniu własnych granic i o tym, jak wiele jesteśmy w stanie zaryzykować, by zawalczyć o uczucie, które pojawia się w najmniej oczekiwanym momencie. Czy Hubert i Weronika są gotowi zmierzyć się z przeszłością i konsekwencjami swoich wyborów? Czy to, co ich połączyło, okaże się wystarczająco silne, by przetrwać próbę prawdy? Dla mnie „Niegrzeczna” to historia, która wciąga, trzyma w napięciu i nie pozwala odłożyć książki przed poznaniem finału. Idealna propozycja dla czytelników lubiących emocjonalne romanse z nutą mroku i tajemnicy.

Pamiętniki mojej mamy” to publikacja, która wymyka się prostym klasyfikacjom literackim. Anna Barczyk-Mews oddaje w ręce czytelników zapiski, które są czymś więcej niż tylko kroniką rodzinną – to surowe, bolesne i do głębi prawdziwe świadectwo życia kobiety rzuconej w wir wielkiej historii. Moja ocena 8/10 wynika z ogromnego ładunku emocjonalnego oraz odwagi, z jaką autorka zdecydowała się odsłonić najbardziej intymne zakamarki przeszłości swojej matki. Największym atutem tej książki jest jej bezwzględna szczerość. Nie znajdziemy tu literackiego upiększania rzeczywistości czy budowania sztucznego napięcia. Siła przekazu tkwi w prostocie języka i bezpośredniości opisu. Czytelnik staje się niemym świadkiem codzienności pełnej trudów, lęków, ale i drobnych chwil nadziei. To właśnie ten brak dystansu sprawia, że historia matki autorki rezonuje w nas długo po lekturze. Barczyk-Mews wykonała tytaniczną pracę, porządkując te wspomnienia i nadając im formę, która pozwala nam zrozumieć skomplikowane losy pokolenia naznaczonego wojną i powojenną odbudową. Książka doskonale oddaje ducha epoki, pokazując, jak wielka polityka brutalnie wkraczała w sferę prywatną, łamiąc biografie i zmuszając do dramatycznych wyborów. To lekcja empatii, która przypomina, że za każdym suchym faktem historycznym stoi żywy człowiek z krwi i kości. Skąd zatem brak pełnej dziesiątki? Momentami struktura pamiętnikarska narzuca pewną rwaną rytmikę, która może być wyzwaniem dla czytelników przyzwyczajonych do płynnych, fabularyzowanych biografii. Niektóre wątki pozostawiają niedosyt, a przeskok między okresami życia bywa gwałtowny. Są to jednak drobiazgi, które w kontekście dokumentalnej wartości dzieła schodzą na dalszy plan. „Pamiętniki mojej mamy” to lektura obowiązkowa dla osób ceniących literaturę faktu i historie pisane przez życie. To piękny, choć bolesny hołd złożony najbliższej osobie, który staje się uniwersalną opowieścią o kobiecej sile i determinacji. Anna Barczyk-Mews udowodniła, że najciekawsze scenariusze pisze sama rzeczywistość, a pamięć o naszych przodkach jest najcenniejszym dziedzictwem, jakie możemy ocalić od zapomnienia.

Anioł z rogami" Klaudia Jaruszewska Wydawnictwo: Nowae Res Premiera: o8.o9.2o22 Zuza to dwudziestojednioletnia śliczna i seksowna dziewczyna. Fabian to przystojny mężczyzna. Prowadzi nielegalne interesy z katowickim półświadkiem. Wybrał sobie Zuzannę za partnerkę i nie zamierzał nikomu jej oddać. Miłosz Bazyli to trzydziestoczteroletni przystojny, pewny siebie mężczyzna. Ma żonę i dzieci jednak nie jest szczęśliwy. Zuza po związaniu się z Fabianem wiedzie szczęśliwe i dostatnie życie. Pragnie zostać jego żoną, nie przeszkadzają jej interesy które prowadził. Do jej poukładanego życiu wkrada się chaos gdy w klubie przypadkowo poznaje przystojnego, nieznajomego Miłosza. Nachodzą ją wątpliwości co do związku z Fabianem. A jej myśli nawiedza przystojny mężczyzna. Nie wie jednak, że jest on wrogiem jej narzeczonego. Jak potoczą się losy Zuzy? Którego mężczyznę wybierze kobieta? Czy spotkanie w klubie było przypadkowe? Hmm nie zabardzo wiem co napisać o tej książce. Autorka już w prologu zaciekawiła mnie sceną, którą przestawiła. Zapowiadała ona fantastyczną pełną akcji książkę. Jednak rozdziały były nijakie. Fabuła która początkowo wydawała mi się ciekawa i dość orginalna była przewidywalna. Liczyłam na większą liczbę zwrotów akcji. Bohaterowie byli dobrze wykreowani chociaż postać Zuzki mnie rozczarowała. Liczyłam, że będzie to silna, pyskata i niezależna kobieta. Ona natomiast dała sobą manipulować swojemu narzeczonemu. I przez to straciła w moich oczach. Miotała się pomiędzy uczuciem do narzeczonego a zainteresowaniem Miłosza. "Anioł z rogami" to cienka, napisana lekkim językiem książka. Czyta się ją szybko, jednak jej treść mnie nie porwała. Książka ma potencjał, jednak w moim odczuciu nie został on wykorzystany. A szkoda, bo to mógł być interesujący debiut. Dziękuję wydawnictwu za książke do recenzji.

Ta książka rozpoczyna się telefonem w pracy od współpracownika ta rozmowa była zabawna. Później dziewczyna udaje się do dorywczej pracy. Dziewczyna na miejscu dowiaduje się, że ma być dziewczyna do towarzystwa. Oktawia robi wszystko, aby nie spodobać się żadnemu mężczyźnie na tej imprezie. To co robi... jestem pod wrażeniem. Jednak jeden mężczyzna jest inny niż reszta odrzuca panie do towarzystwa (i to jeszcze w jakim stylu ❤️) i rozszyfrowuje naszą Oktawię. Czy mężczyzna przy barze wyda dziewczynę czy ją zrozumie? Czy ich drogi po tej imprezie się jeszcze złączą? Mogę tylko zdradzić, że ta rozmowa przy barze będzie gorąca, a tam gdzie w książce są busz.ki jest naprawdę gorąco. A Oktawia okazuje się fanką Kubańczyka no no, odrazu wiedziałam, że ta książka będzie dobra. No i Aleksander pojawiający się na balu pracowniczym no moja mina bezcenna i znowu ta rozmowa przy barze. Ta była tylko o wiele dłuższa no i wiadomo ciekawsza. Połączenie Alex i wypita Oktawia mówię wam to połączenie jest wybitne będziecie z nimi w piekle 🌶️🌶️🌶️. No i zakończenie.... no cóż Dorian nie jest taki zły to stwierdzenie może być tylko sarkastyczne hahaha. Dobrze, że Olo pojawił się w odpowiednim miejscu, Oktawia byłaby w tarapatach. A to co zostało oznajmione na spotkaniu firmowym no cóż pojawia się nowy wspólnik.... A ona ma nowego szefa.

Karolina pracuje w jednej z greckich restauracji, gdzie poznaje syna właścicieli i jest nim zauroczona. Zaczyna spotykać się z Agisem, ale po pewnym czasie postanawia wrócić do Polski. Chłopak nie może się z tym pogodzić, Karolina jest jego pierwszą prawdziwą miłością i czuje się przez nią oszukany. Mija dziesięć lat, Agis prowadzi w Poznaniu restaurację, której menagerem ma zostać Karolina. Mężczyzna nie jest tym faktem uszczęśliwiony, chce trzymać ją na dystans. Ale czy to będzie możliwe? Czy jego uczucia przetrwały pomimo upływu lat? Jaką tajemnicę skrywa przed nim Karolina? By poznać wszystkie odpowiedzi koniecznie sięgnijcie po książkę.

Zakochany polityk lekka książka o tym co w życiu najważniejsze. Miłości, pasji rodzinie. To książka o zazdrości nieśmiałości i przede wszystkim o przyzwoitości. Bardzo fajnie się czyta i myślę, że wiele osób może się zastanowić nad tym co w życiu jest najważniejsze.

Dla Gosi wyjazd do Roztoki był zawsze wielkim wydarzeniem. To tam spędzała większość wakacji, to tam mieszkała jej miłość – Rafał, to tam była po prostu szczęśliwa. Miała osiemnaście lat, wiele planów i marzeń. Wystarczyła jednak tylko chwila, tylko jedno zdarzenie, aby wszystko się zmieniło. Młody mężczyzna, którego darzyła uczuciem, z którym wiązała swoje plany, po prostu wyjechał. Nie pożegnał się z nią, nie zostawił dla niej żadnej wiadomości i chociaż próbowała udawać, że nic takiego się nie stało, bardzo cierpiała. Od tego dnia Roztoki omijała szeroki łukiem, już nie kojarzyły się jej ze szczęściem i radością. Mija 30 lat, w życiu kobiety wiele się zmieniło. Nieudane małżeństwo, w którym mąż miał wiele nałogów, depresja, praca, w której szef chciał od niej dużo więcej, niż powinien – to tylko część jej życia. Pewnego dnia dostaje zaproszenie na mediach społecznościowych od swojej byłej miłości. Wtedy wszystko do niej wraca. Dlaczego mężczyzna wyjechał bez pożegnania? Jak potoczyło się jego życie? Czy Gosia pogodziła się z tym, co stało się 30 lat wcześniej? Historia napisana dość prostym językiem. Mnie osobiście to nie przeszkadzało, wręcz przeciwnie. Przez bardzo prosty język książkę czytało się szybko. Historia Gosi nie należała do tych słodkich, usłanych różami. Wręcz przeciwnie, kobieta nie miała w życiu lekko, złamane serce, toksyczne związki, depresja i wiele więcej. W życiu Gosi naprawdę wiele się działo i niestety rzadko było to coś pozytywnego. Historia, jaką poznałam w książce, uważam, za dość ciekawą i wciągającą, a jednocześnie wywołującą emocje. Poznajemy ją w dwóch perspektywach czasowych – po kolei całą historię Gosi oraz czasy obecne, w których ma ponowny kontakt z Rafałem. Główną bohaterką jest Gosia. Kobietę poznajemy na przestrzeni lat, zmienia się i to bardzo. Nie powiem Wam o niej nic więcej niż w zarysie historii. Zdradzę tylko tyle, że nie zawsze zgadzałam się z jej decyzjami, jednocześnie mocno jej współczułam i trzymałam kciuki, aby ułożyła sobie życie, bo naprawdę na to zasługiwała. Książka pt.: „Zapomniałem się pożegnać, a ty nie poczekałaś” może nie jest jakimś arcydziełem, jednak jest pozycją, którą według mnie warto przeczytać. Polecam. Recenzja pojawiła się również na moim blogu - https://anka8661.blogspot.com/2023/02/zapomnialemsiepozegnacatyniepoczekalaswydawnictwonovaeres.html

Witam, muszę przyznać, że to była najtrudniejsza recenzja, którą do tej pory pisałam. Historia, którą opisała autorka jest naprawdę ciekawa, niestety błędy, jak i nieskładne zdania odbierały przyjemność z czytania , mimo to warto ją przeczytać i przenieść się w świat pełen przygód i niespodzianek. W skrócie… jeżeli macie w planach czytać tę książkę, to oczywiście z całego serca polecam, ale proponuje przymknąć oko na błędy, które występują tu dość często… Szykujcie się również na przeskok z tematu na temat w ułamku sekundy, naprawdę dużo się tam dzieje. Fajnie by było, gdyby autorka rozbudowała pewne wydarzenia i potrzymała nas trochę w napięciu. Przejdźmy do książki : Aria ma 26 lat i choć wizja rodziców odnośnie do jej kariery zawodowej jest inna ona postanowiła zostać prawnikiem. Aria pomimo swojej aseksualności jest bardzo uczuciową i romantyczną osobą, która w wyniku swojej wady nawet nie marzy o prawdziwej miłości. Nie wierzy w nią. Choroba komplikuje jej życie na każdym kroku. Aria ma też za sobą straszna historię. Wypad z przyjaciółką do klubu zapamięta na długo! Poznaje tam mężczyznę, przy którym traci głowę. Pojawiają się w niej uczucia, o których istnieniu nie miała pojęcia. Czy dziewczyna się przy nim otworzy? Czy uczucie Liama do niej będzie tak silne, że zaryzykuje swoją karierę i zaakceptuje fakt, iż ich życie intymne nie będzie wyglądało, tak jak u większości par? Zakochanych spotka wiele nieprzyjemności, ale dzielnie stawią im czoła. Czy zdołają pomóc siostrze Liama, która znowu wpadła w środowisko ćpunów? I co spowodowało, że Aria zniknęła na 18 lat :o. Jesteście ciekawi? Polecam 😁

Główną bohaterką jest Aurelia Szulc, młoda, atrakcyjna kobieta, którą los od dawna doświadcza. W wieku czternastu lat straciła rodziców, później babcię, następnie Tobiasza - przyjaciela, a zarazem miłość swojego życia. Tego dnia, kiedy Aurelia żegna się na lotnisku z Tobiaszem, w drodze powrotnej dziewczyna ulega wypadkowi. W jego wyniku nieodwracalnie traci wzrok. Aurelia jednak nie poddaje się, uczy się żyć ze swoją niepełnosprawnością. Nie narzeka na nią, jest optymistycznie nastawiona do ludzi i życia. Kobieta pracuje jako fizjoterapeutka, a dzięki pomocy przyjaciółki Glorii korzysta z życia jak tylko się da. Udowadnia, że nie ma dla niej rzeczy niemożliwych. To nie jest jednak książka skupiająca się na życiu niewidomej kobiety, a na relacjach międzyludzkich oraz odnajdywaniu samego siebie, radości w życiu, dostrzeganiu tego, co niewidoczne dla oczu. Aurelia jak każdy człowiek pragnie miłości. W pewnym momencie w jej życiu pojawia się aż trzech mężczyzn. Który z nich będzie najbliższy jej sercu? Sprawdźcie koniecznie. Bohaterowie tej lektury są różni, wyraziści, historia jest nieszablonowa, przemyślenia mądre. I tu pozwolę sobie zacytować słowa z okładki książki. Była to „przepiękna powieść o miłości, trosce i przebaczaniu”. Uważam, że książki autorki zasługują na większą popularność, mają w sobie to COŚ. Jeśli nie znacie jeszcze twórczości Niki Kardasz, to z ręką na sercu polecam Wam ją.

Książka, która wzrusza, zakrawa o niesprawiedliwość, a także pokazuje, że życie potrafi splatać niejednego figla. Choroba, widmo śmierci i ogromna chęć życia. Dla dwudziestolatki diagnoza - glejak - okazuje się bardzo bolesna. Dziewczyna postanawia wykorzystać ostatnie dni życia do maksimum. Podróże, nowe miejsca czy spełnianie marzeń. Potrzeba wielkiej miłości stawia na jej drodze dwóch mężczyzn, którzy są bardzo różni a jednak bije od nich anielska siła. Świat magii i fantastyki miesza się z realnym światem. Ten motyw jest doskonale poprowadzony przez autorkę. Czuć ogromną moc, ale też wywołują uśmiech na twarzy Abigail. Zakończenie jest wielkim zaskoczeniem. Według mnie opisana historia wywołuje łzy, gwarantuje cały wachlarz emocji, ale również pozostawia czytelnika zadowolonego. Polecam

"Proste rozwiązania" to książka, która zaskoczyła mnie swoją głębią. Z pozoru spokojna historia szybko okazała się opowieścią pełną bólu, samotności i trudnych emocji. Losy Sandry poruszyły mnie szczególnie — jej lęk przed bliskością i ucieczka w pracę były bardzo autentyczne i łatwe do zrozumienia. Czytając o jej przeszłości, czułam smutek i współczucie, a jednocześnie nadzieję, że bohaterka pozwoli sobie w końcu na szczęście. Relacja z Tomaszem nie jest idealna, ale właśnie dzięki temu wydaje się prawdziwa i wzruszająca. To książka, która pokazuje, że w życiu rzadko istnieją proste odpowiedzi, a droga do siebie bywa trudna i bolesna. Po zakończeniu lektury została we mnie na długo.

"Kobiece zasady" to książka inna niż większość romansów z mafią które do tej pory czytałam. To historia o tym że mafia wcale nie musi być przepełniona testosteronem. Mafia może być też kobietą. Co nie oznacza słabości a wręcz przeciwnie. I to udało się przekazać @paulaciulak.autorka w książce za której egzemplarz w ramach współpracy reklamowej dziękuję @_dlaczemu Początek Kobiecych zasad jeśli o lekturę chodzi muszę powiedzieć nie szedł mi jakoś lekko. Nawet przez moment wahałam się czy jej nie odłożyć jednak na inny czas. Na szczęście ten króciutki moment zawahania szybko minął i potem poszło już z górki. Jako że uwielbiam mafijne romanse, przywykłam do tego patriarchalnego obrazu skostniałej familii. Trudno było mi się pogodzić, trochę jak Raulowi z tym że tutaj rządzić twardą ręką będzie właśnie kobieta. To Zenadia trzymać chce pod pantoflem wybujałe męskie ego. To ona chce pokazać że kobiety nadają się równie dobrze a może i lepiej do rządzenia, kierowniczych stanowisk. To kobieta nie gorzej od mężczyzny może zadać ból. To kobieta może być dla mężczyzny zarówno najpiękniejszym i najbardziej erotycznym snem ale też największym koszmarem z którego ten może się już nigdy więcej nie obudzić. Zarówno Zenadia jak i Raul mają mocne charakterki, nie znoszą sprzeciwu i ciężko im oddać władzę w ręce tego drugiego. Jednak jest coś co połączy tych dwoje mocniej niż związek małżeński, chemia, pożądanie czy powinność wobec rodziny. Tym czymś jest wspólny wróg. A tutaj ich nie zabraknie. Śmiem twierdzić że autorka nasiała ich w swojej książce jak grzybów po deszczu. Bo co jeden znika, na jego miejsce pojawiają się kolejni. Zarówno bohaterowie jak i czytelnik nie mogą się nudzić. Nieznane oblicze mafii gdzie kobieta pokazuje kto tu rządzi. Co wy na to?

!!!Recenzja!!! Miłość do drugiego człowieka może mieć wiele różnych odmian i bez względu na jej charakter dosyć często kierowana jest do osób, z którymi nie wiążą nasz żadne geny, ani relacje rodzinne. Czasem to właśnie ta obca osoba jest dla nas kimś ważniejszym, dlatego że nas słucha, wspiera i nigdy nie lekceważy. Czasem są też takie przypadki, gdzie po prostu ludzie nie mają krewnych, ale za to cały tłum osób obcych jest z nimi w tych dobrych, jak i złych chwilach. Zarys fabuły W książce spotykamy dalsze losy Alison i Jasona borykających się z trudami przeszłości. Wracamy do ich historii w momencie nowej próby ataku ze strony gwałciciela na Ally wracającej z pracy. Szczęśliwie dziewczyna zdołała uciec i schronić się Jasona, jednakże przez to wydarzenie przejdzie załamanie nerwowe i będzie musiała brać silne leki wyciszające. Niestety poprzez swoją upartość decyduje się wkrótce po tym powrócić do swojego domu i normalnego życia. Jason w tym czasie przechodzi przemianę, dzięki czemu Samantha wraz ze swoim mężem Davidem już na zawsze zostaną jego przybranymi rodzicami, co jeszcze nie tak dawno w przypadku tego skrytego człowieka było niemożliwe, by dopuścić kogoś tak otwarcie do swego serca. Natomiast dzięki swym wysiłkom mężczyźnie udaje się stworzyć portret pamięciowy tego gwałciciela. Czego dopuści się ciągle nieuchwytny przestępca? Jakie przeciwności losu czekają bliskich Jasona? Co dobrego spotka Ally i rodziców Jasona? Jak zakończy się ta historia? O tym w książce „Wyzwolenie z więzów” autorstwa Ilony Łuczyńskiej. Rodzina, nieostrożność, nieudolność funkcjonariuszy Autorka za sprawą Jasona i jego przyszywanych rodziców ukazała coraz częściej występujące zjawisko, w którym to obcy ludzie są bliżsi i bardziej wyrozumiali dla człowieka. W tym akurat przypadku bohater nie miał swojej rodziny, ale bez względu na to czy się ją ma, czy nie to nigdy nie jest powiedziane, że ktoś obcy się nie otworzy na zagubionego w życiu człowieka stwarzając mu prawdziwy dom lub chociaż jego jakąś namiastkę. Niewolno się zamykać na innych, jeżeli z dobroci serca chcą komuś pomóc. Innym ciekawym wątkiem występującym w prawdziwym życiu (sam słyszałem o takich przypadkach) jest nieostrożność i lekceważenie zagrożenia ze strony Ally. Dziewczyna pomimo nadzwyczajnego wsparcia ze strony Jasona, który się na nią otworzył i za wszelką ceną chciał chronić i tak zdecydowała się wrócić do swojego domu. Nie należy tego tłumaczyć przez chęć bycia samodzielnym zwłaszcza, jeżeli schronienie oferuje ktoś bliski, a sprawca nie został złapany. W takim wypadku jest to nieświadome kuszenie losu w nadziei, że zło może spotkać człowieka tylko raz i jak wspomniałem tak nierozważnie ludzie często postępują pragnąc udowodnić sobie i innym przeróżne rzeczy. Innym problemem jest nieudolność organów ścigania, którzy pomimo uzyskanego od Jasona wizerunku przestępcy mieli problem ze zidentyfikowaniem go. Takie sytuacje niestety zdarzają się na całym świecie i pomimo nowej technologii nadal bywają przypadki, gdzie sprawca chodzi wolno lub ucieka do innego kraju. Czasem w takich sytuacjach winę ponoszą poszczególni funkcjonariusze działający rutynowo lub świadkowie mający jakąś ważną wiedzę o której z różnych względów nie mówią. Podsumowanie Książkę czytało mi się z dużym zaciekawieniem, dzięki jej nieprzewidywalności, a także przez to, że potrafiła wywołać u mnie szereg emocji podczas poruszania wcześniej wspomnianych wątków oraz innych wydarzeń. Moim zdaniem jest to thriller połączony z powieścią obyczajową, ale występują tu też elementy kryminału, czy romansu klasycznego, dzięki czemu lektura może spodobać się szerokiemu gronu odbiorców. Zdecydowanie należy najpierw przeczytać pierwszy tom, by można było sięgnąć po tę pozycję. Okładka pasuje do serii i na pewno przykuwa wzrok dzięki przedstawionej smutnej kobiecie na ciemnym tle. Gorąco polecam serię wszystkim czytelnikom lubiącym przeżywać niebezpieczne i emocjonalne historie, które często mają odzwierciedlenie w prawdziwym życiu. Za egzemplarz do recenzji dziękuję autorce Ilonie Łuczyńskiej oraz Wydawnictwu Lucky.

Gdy historia spotyka się z romansem, a tajemnice oplatają losy bohaterów niczym mgła nad Podlasiem, wiesz, że trzymasz w rękach coś wyjątkowego. Zbuntowana szlachcianka, ostatni tom cyklu W dolinie Narwi, to powieść, która nie tylko przenosi czytelnika do XIX-wiecznej Polski, ale również pozwala zagłębić się w zawiłe meandry uczuć i społecznych konwenansów. Zapoznaj się z recenzją "Zbuntowanej szlachcianki". Cała recenzja dostępna tutaj: https://dipp.info.pl/blog/recenzje/zbuntowana-szlachcianka-romantyzm-tajemnice-i-odwaga-w-czasach-konwenansow

"Przyjaciółka" jest książką... trudno jednoznacznie określić o jakiej jest tematyce. Z jednej strony porusza trudny temat jakim jest miłość i samotność, a z drugiej - przyjaźń, trudy dorastania i emocje z tym związane. Moim zdaniem, książka napisana jest w sposób nieco chaotyczny (co pasuje do całości i fabuły). Główna bohaterka musi radzić sobie z brakiem akceptacji własnego ciała, zdradą ukochanego mężczyzny oraz stratą przyjaciół. Baśka wielokrotnie musi podejmować trudne decyzje, mimo, że książka liczy zaledwie 114 stron. Raz, czy dwa, zgubiłam się odrobinę w akcji, jednak gdy przeczytałam dany fragment ponownie, wszystko stało się jasne. Polecam! ❤

Lena pracuje w magazynie z częściami samochodowymi. Jej życiowe aspiracje jednak nie kończą się na posadzie magazynierki. Pewnego dnia nadarza jej się ku temu okazja, gdy dostaje ofertę awansu na liderkę działu. Wtedy też do firmy ma przyjechać właściciel całego AutoHarard. Niestety, sprawy komplikują się i mężczyzna ostatecznie wysyła do Polski swojego syna, Artema. Jest to mężczyzna o wyjątkowo ciężkim charakterze. Lena ma to nieszczęście, że niczemu nieświadoma, wdaje się z nim w kłótnie. Ostatecznie obraża go przy pracownikach i nazywa dupkiem. Artem ma dobrą pamięć. A twarz Leny i jej słowa mocno zapadną mu w głowie. Z tego względu decyduje się przedłużyć krótkoterminowa wizytę w Polsce, o której wcześniej nie chciał nawet słyszeć. Zacznę od tego, że pierwszy raz czytałam taką książkę. Była dla mnie powiewem czegoś nowego i już za to wielkie brawa dla Autorki. Nie poszła na skróty, tylko coś, co na pozór mogłoby wydawać się typowym romansem, nabrało dzięki niej zupełnie innego charakteru. Bohaterowie, których poznajemy w tej książce zostali dobrze dopracowani. Lenę polubiłam już od pierwszych stron. Dziewczyna miała charakter i umiała siebie poradzić, mimo że niejednokrotnie nie miała w życiu lekko. Co do Artema, hmm... Jeśli lubicie drani, to na pewno go polubicie. Mi osobiście ten bad boy nawet się podobał. Lubię takich niegrzecznych i bezwzględnych bohaterów. Relacja to dwójki to był prawdziwy ogień, który dosłownie parzył w trakcie czytania. Jest to naprawdę realna historia, osadzona w szarej codzienności, co dla mnie było plusem. Dzieje się tu bardzo dużo. Momentami było też brutalnie. Historia wywołuje w czytelniku całą gamę emocji. Naprawdę szeroką gamę. Strach, ból, żal, szok, smutek, ale też dużo pozytywnych odczuć. A zbliżenia bohaterów sprawiają, że serce zaczyna szybciej bić... Jednak im bliżej końca, tym to serce robi się coraz bardziej zranione i skruszone. Gwarantuje, że nie będziecie się nudzić. Muszę napisać też o jednym wątku, który mi się nie spodobał. A mianowicie jedno z brutalnych upodobań i rozrywek Artema... Jest to moje prywatne odczucie, jednak ciężko było mi przejść przez te fragmenty. Było to moje pierwsze spotkanie z twórczością Autorki i na pewno nie ostatnie. Spodobał mi się sposób w jaki pisze i chętnie będę sięgać po historie wychodzące spod jej pióra. Analizując wszystkie za i przeciw, ostatecznie książka trafia do grona moich ulubieńców. Na pewno niejednokrotnie do niej wrócę i będę ją polecać, bo warto ją przeczytać. Jeśli lubicie zakończenia, po których długo trzeba się zbierać i które totalnie zaskakują to koniecznie musicie poznać zakończenie "Magazynierki". Polecam ją przeczytać, na pewno będzie to emocjonujący czas.

Po Księżniczce tu mamy epilog. Chociaż to nie moja bajka jak cała książka jest napisana oczami faceta. Wolę jednak widzieć w zdarzeniach odczucia kobiet. Ogólnie dobra historia, uciekiniera, ale za mało brutalna jak na mafię. L3kka i przyjemna, na jeden dzień.

„Są takie miejsca na ziemi, gdzie nie wszystko zależy od nas.” Każdy ma na pewno jakieś fobie, wahania nastrojów, gorsze lub lepsze dni uzależnione od wielu czynników. Jednak nie spotkałam się, by ktoś miał zmienne nastroje i sposób zachowania w zależności od szerokości geograficznej, regionu czy stron świata. Taka przypadłość dotyczy bohatera książki "Niebezpieczny", która jest pierwszą częścią serii "50 stanów świadomości". Gdy Elizabeth Evans zaczyna pracę w firmie Alexandra Stone'a, ekscentrycznego milionera, nie może uwierzyć w swoje szczęście. Niestety, w pierwszym dniu pracy spóźnia się, gdyż akurat tego poranka przytrafia jej się seria nieprzyjemnych zdarzeń. Pierwsze co zauważa, że w firmie stanowią tylko atrakcyjne kobiety i wszystkie są na stanowisku asystentki. Dowiaduje się, też że szef nie lubi spoufalania się. Jednak, gdy spotyka go na korytarzu, okazuje się, że nie jest taki straszny, jak o nim mówią, a do tego jest nieziemsko przystojny. W głowie Elizabeth zaczynają powstawać obrazy, w którym główną rolę gra ona i Alexander. Do tego on proponuje swojej nowej asystentce wspólną podróż służbową, więc ona ma nadzieję, że w końcu spełni swoje fantazje seksualne. Wszystko przebiega zupełnie inaczej, gdyż na lotnisku pojawia się Cindy, z którą Alexa łączą relacje trudne do zrozumienia. Powieścią „Niebezpieczny” pan Jakub Onyśków wkracza na rynek wydawniczy i to od razu z mocnym akcentem. Jego styl jest bardzo przystępny i lekki, chociaż czasami zbyt szczegółowo przedstawia jakieś zdarzenie, na przykład opis drogi bohaterki do pracy zajmuje aż 8 rozdziałów, czyli ponad 22 strony! Sięgając po tę książką, trzeba się przygotować na sporą dawkę seksu, który nie jest zbyt wulgarny, ale dodaje całości pikanterii. Poprzez narrację pierwszoosobową możemy wniknąć w sposób myślenia Elizabeth, dzięki czemu można razem z nią przeżywać jej frustracje, wszelkie emocje i przeżycia, erotyczne doznania i bodźce. Ostatnio w erotykach prym wiodą pisarki, więc z ciekawością podeszłam do tego rodzaju powieści napisanej przez mężczyznę. To udany debiut pana Jakuba Oślizło, który przeczytałam błyskawicznie. Bardzo oryginalny pomysł na ukazanie ludzkiej psychiki, ale też na płomienny romans pełen ciekawych rozwiązań, emocji i wydarzeń. Muszę się jeszcze odnieść do okładki, która według mnie nie oddaje dobrze wizerunku Alexandra Stone'a, Według opisu w książce jest on tak przystojny, że trudno mu się oprzeć, więc model na okładkę nie został trafnie dobrany. Nie jest to książka dla każdego, bo nie wszyscy lubią tego rodzaju historie, ale ja przeczytałam ją z ciekawością ze względu na nietypowy przebieg fabuły i oryginalny pomysł. Z pewnością jest to erotyk odmienny od tych, które można znaleźć na polskim rynku wydawniczym. Bardziej mnie wciągnęła druga połowa książki, gdyż wówczas dochodzi intryga, która w końcowych scenach dodaje całości dramatyzmu i ekspresji. Zakończenie zaostrzyło moją ciekawość poznania dalszych losów bohaterów w drugim tomie pt.: „Mściwy”, więc jestem ciekawa kolejnych wersji Alexa. Książkę przeczytałam, dzięki współpracy z księgarnią Bonito i serwisem Dobre Chwile