Nieważcy 2

Mam mieszane uczucia co do tej książki. Bardzo dobrze się ją czyta, fabuła jest ciekawa, ale wątek główny zaczynający się w połowie książki, tworząc z niej fantastykę, ale taką jeszcze przyzwoitą, trochę mnie zniesmaczył. Spodziewałem się bardziej książki obyczajowej. Jednak mam ochotę sięgnąć po drugą część.

Stacy męczą koszmary. Chcąc je odpędzić, musi je zrozumieć, wniknąć w nie i nie dopuścić do tego, aby stały się rzeczywistością. Kto prześleduje Dreę? Kto życzy jej śmierci? I co ma z tym wspólnego Chad, jej były chłopak? Bardzo wciągająca książka, polecam!

Książka jakoś do mnie nie "trafiła", zaczęło się ciekawie, ale potem dużo, że brzydko powiem, takiego "babskiego gadania", te ciągłe dylematy moralne, niekończące pytania: tak dobrze? a może jednak inaczej? niedobrze? Rozumiem, że to wszystko jest uzasadnione, te monologi, samoobserwacja odrodzonej po wypadku bohaterki, gdy nie wiadomo, czy jeszcze można nazwać ją człowiekiem, pokazują jej dojrzewanie do podjęcia takiej, czy innej decyzji... Dlatego, tak: książka nie trafiła do mnie, bo adresowana jest przede wszystkim do młodego czytelnika, to są problemy, samoocena, samorealizacja itp., z którymi zmaga się zwłaszcza młodzież, zresztą wydana jest w oficynie Nasza Księgarnia.

Całkowicie zaskoczyła mnie ta książka. Autor chyba "antycypował". Biorąc pod uwagę stronę socjologiczną tej książki to znakomicie opisał ten świat, w którym obecnie żyjemy. Pomimo tego, że książka powstała 11 lat temu, niestety musimy się zmagać ze wszechobecnymi celebrytami, youtuberami, snapchaterami, instagramerami, facebookerami etc. Wszystkie media podają nazwiska jakiś osób, które są sławne, ale tak naprawdę zupełnie mnie nie obchodzą i pierwszy raz o nich słyszę. No tak jestem w końcu Nieważką. Nie wiem czy oni robią gwiazdy z idiotów, czy uważają innych ludzi za idiotów, że to kupią? Dzieciarnia mazgai się na jakiś spotkaniach ze "sławnymi" youtuberami na występach gościnnych w galeriach handlowych. A trybsonopodobni są uważani za nowych bogów i otaczani kultem. Podobnie zachowania opisane są w książce. Szczerze mówiąc, bez tych 80% obecnych celebrytów cały świat byłby lepszy. Zostałby same filmy o zwierzakach i bajki dla dzieci ;D. No może jeszcze jakiś kanał jak przetrwać w głuszy, ewentualnie Gordon Ramsay uczący przeklinać po angielsku (nauka obcych języków w ich pierwotnej formie jest bardzo przydatna fok). Akcja dzieje się w mieście zamieszkałym przez przedstawicieli pordzawcowych Japończyków. W czasie kryzysu surowcowego, aby coś lepszego dostać to trzeba pracować dla społeczności albo być.... sławnym. Każdy mieszkaniec miasta ma własny kanał, na którym udostępnia filmiki ze swojego życia lub trolluje kanały i wiadomości innych. Czyli to samo co mamy teraz na internecie. No i dziennie sprawdza, który to jest w rankingu. Nie wiem po co wydano tą książkę w dwóch tomach? Jak ktoś z młodzieży przeczytał "Harry'ego Pottera i Zakon Feniksa" to z 400 stronami też sobie poradzi. Można przeczytać.

Akcja książki bardzo długo się rozwijała. Wydawała mi się monotonna, trochę nuda. Dopiero druga połowa stała się bardziej energiczna, szybsza i pełna napięcia. Zakończenia oczywiście bez problemu się domyśliłam, bo jak mogło być inaczej przy jej ciągłych nudnościach i braku apetytu, chociaż bardzo ciężko mi w to uwierzyć, w końcu to były tylko 3 dni :)

Wszystko, co dobre kiedys sie konczy. Tak bylo z ta seria. Konczyla sie za kazdym razem tak, ze trzeba bylo siegnac po kontynuacje. Tym razem to koniec. Tally stala sie Wyjatkowa - biologicznie dostosowana bronia do rzeczy prawdziwie wyjatkowych z serii Mission Impossible. Znowu zmanipulowana i zaprogramowana tak, aby zapomniec, co bylo dla niej niegdys wazne. Ostateczna walka z manipulacja i zaprogramowaniem. Czy i tym razem Tally uda sie wyleczyc samej? Smutne momenty, zmieniajace postrzeganie. Z manipulowaniem i programowaniem jest jak z hakowaniem. Ktos moze caly czas probowac a i tak jest i pozostanie pustoglowym.

Jakub budzi się na polu. Nie pamięta niczego poza swoim imieniem. Nagle przychodzi po niego mężczyzna, Wergiliusz, aby zaprowadzić go do miasta, gdzie przebywa wiele dzieci w podobnym wieku. Tak jak Jakub niczego nie pamiętają, ale posłusznie wykonują powierzone im zadania. Ich jedyną rozrywką jest zabawa w przypominanie, której oddają się codziennie wieczorem. Jakub nie odnajduje się w szarym, pozbawionym nadziei mieście. Nie podobają mu się panujące zasady ani praca, jaką ma wykonywać. Buntuje się i próbuje odkryć, o co w tym wszystkim chodzi. I czy jest jakaś droga ucieczki? Lektura skierowana jest dla dzieci w wieku od około dziewięciu lat. Mimo to jest dość mroczna i tajemnicza. Przedstawiony świat jest smutny i bez nadziei, co w literaturze dziecięcej jest raczej rzadkie. Fabuła nie jest zbyt skomplikowana, przynajmniej dla dorosłego czytelnika, lecz niewątpliwie zmusza do refleksji. Czy warto wszystko pamiętać? Może lepiej pewne rzeczy zapomnieć? Warto walczyć o marzenia? Jak żyć, by niczego nie żałować? Więcej nie napiszę, bo za bardzo bym zaspojlerowała. Zdradzę tylko, że warto przeczytać tę książkę. Myślę, że i wielu dorosłym przypadnie do gustu.

Co by było, gdyby Percy Jackson był dziewczynką… Choć Kroniki Kronosa mają trochę inny klimat – głównie przez styl autorki: lekki i dowcipny, który po prostu trafił w moje gusta. Ot, młodzieżowa opowieść o ratowaniu świata przez trzynastolatki, przyprawiona grecką mitologią, intrygą o przejęcie władzy oraz przede wszystkim sympatycznymi bohaterami, którzy przez styl autorki mogą wydawać się przerysowani, ale jednocześnie jest w tym coś autentycznego. Szczególnie Charlotte zapadła mi w pamięć i wzbudza największą sympatię. Trochę cyniczna, ale i też po dziecięcemu naiwna i niewinna. No i przede wszystkim to trochę taki lep na kłopoty… ale bez tego nie byłoby ciekawie! To pozycja, która ma bawić, czytając po prostu ma się miło spędzić czas. Choć tak jak Percy Jackson raczej nie zostanie ze mną na długo, to pewnie wrócę od czasu do czasu, aby się odprężyć.

Całkiem spoko książka, na pierwszej stronie znajdziemy mapkę wenecji, a na ostatniej, co było prawdą w książce, a co nie. Mi osobiście przypadła do gustu główna bohaterka, Theo , ponieważ lubię, gdy dziewczyny też coś osiągają. Historia jest prosta: Słynny łotr Bajamonte Tiepolo z jego trupą, chce utopić wenecję, z zemsty. Na szczęście do miasta przybywa wychowana w Neapolu dziewczynka, Theo. Wiedzie normalne życie u boku przybranych rodziców. Jednak szybko sprawy wymykają się spod kontroli...

Jak dla mnie dużo lepsza od poprzedniej. Tym razem złe sny są o niej samej :D. Akcja jest dużo fajniejsza. Może dlatego, że są jeszcze jakieś walnięte dzieciaki, które jej dokuczą. Mam nadzieje, że wyjdą i kolejne tomy o Stacey. Choćby nawet w formie elektronicznej ;). Gorąco polecam!

Kiedy trafiłam na tę książkę w bibliotece stwierdziłam, że może to być fajna lekturka na pierwsze dni wakacji, tym bardziej że lubię książki o takiej tematyce. Nie spodziewałam się jednak że przeczytam to w 4 dni, bo po przeczytaniu opisu myślałam, że będzie to dla mnie raczej taki "dodatek" i będę czytać ją pomiędzy innymi książkami. Jednak okropnie mi się spodobała, a zakończenie totalnie rozwaliło. I chociaż nie jest to moja ulubiona książka, ani nawet jedna z ulubionych, to zaatakowała mnie prawie z każdym rozdziałem.

Książka bardzo mi się podobała. Historia nieoklepana. Bardzo dobrze mi się czytało książkę, nie była ona taka jak wszystkie. Jeżeli ktoś chciałby przeczytać ciekawą książkę, która przedstawia historię, której nie znajdziemy w co drugiej książce to serdecznie polecam.

„Trzy życzenia” Isabelle Merlin to powieść młodzieżowa z elementami przygody, romansu i thrillera, która przenosi czytelnika w świat bajkowych marzeń, ale i ukrytych niebezpieczeństw. Główna bohaterka, Rose, to nastolatka, której życie zmienia się diametralnie po wypowiedzeniu trzech życzeń. Wkrótce odkrywa, że jej dziadek jest bogatym arystokratą mieszkającym w zamku we Francji, a ona sama zostaje zaproszona do nowego, luksusowego świata. To, co początkowo wygląda na spełnienie marzeń, wkrótce staje się skomplikowaną grą pełną tajemnic, intryg i zagrożeń. Motyw zamku, arystokratycznych korzeni i nagłego bogactwa wprowadza do książki element baśniowy, który przyciąga czytelników szukających historii przypominających współczesną wersję „Kopciuszka”. Rose nagle znajduje się w zupełnie innym otoczeniu – z prostego życia przenosi się do świata francuskiej arystokracji, gdzie luksus i elegancja stanowią codzienność. Autorka umiejętnie oddaje magię tego nowego stylu życia, pozwalając czytelnikowi wraz z Rose odkrywać uroki zamkowych korytarzy, pięknych ogrodów i eleganckich przyjęć. Jednak powieść „Trzy życzenia” nie jest tylko romantyczną opowieścią o życiu w zamku. Szybko okazuje się, że ten bajkowy świat kryje mroczne sekrety. Rose zaczyna dostrzegać, że ktoś pragnie jej śmierci, a jej idealne życie zamienia się w koszmar. Isabelle Merlin wprowadza elementy thrillera, co nadaje historii dynamiki i sprawia, że czytelnik z napięciem śledzi rozwój wydarzeń. Intryga, tajemnice i próby odkrycia prawdy przez Rose trzymają w napięciu do ostatnich stron. Postać Rose jest ukazana jako bohaterka pełna kontrastów – z jednej strony jest naiwną nastolatką, która daje się uwieść nowemu życiu, a z drugiej stopniowo dojrzewa i staje się bardziej świadoma, podejmując trudne decyzje i walcząc o własne bezpieczeństwo. Jej przemiana stanowi ważny wątek książki, pokazując, że nawet najbardziej bajkowe marzenia mogą mieć swoją cenę. Ważną rolę w powieści odgrywa również romantyczny wątek związany z chłopakiem, który wyraźnie interesuje się Rose. Ich relacja jest z jednej strony pociągająca i pełna emocji, a z drugiej budzi pewne wątpliwości, co dodaje historii dodatkowego wymiaru. Czy uczucia tego chłopaka są szczere, czy może on również ukrywa przed Rose swoje intencje? Te pytania towarzyszą czytelnikowi przez większą część lektury, wzmagając atmosferę tajemnicy. „Trzy życzenia” porusza również temat rodzinnych tajemnic i sekretów z przeszłości, które wpływają na życie bohaterki. Merlin buduje wokół Rose sieć powiązań rodzinnych, odkryć i zagrożeń, które sprawiają, że czytelnik czuje się wciągnięty w fabułę niczym w detektywistyczną zagadkę. Każdy nowy trop i odkrycie pociąga za sobą kolejne pytania, a tempo narracji skutecznie utrzymuje uwagę. Powieść Isabelle Merlin to interesująca mieszanka gatunków, która łączy elementy baśni, romansu i thrillera, tworząc oryginalną historię pełną zaskakujących zwrotów akcji. „Trzy życzenia” to książka, która skłania do refleksji nad tym, czy warto spełniać każde marzenie za wszelką cenę, i czy luksus oraz bogactwo zawsze przynoszą szczęście. Jest to propozycja dla młodych czytelników, którzy szukają emocjonującej, pełnej tajemnic opowieści, która na długo pozostaje w pamięci.

Ta książka to strzał w dziesiątkę. Główna bohaterka jest taka podobna do mnie, że to aż strasznie. Zawszę bawię się świetnie z książkami Rallison i mam nadzieję tylko, żeby były dłuższe. Pełne humoru, podtrzymujące na duchu i na prawdę niezłe. Szczerze powiedziawszy, nie spodziewałam sie, ze jeszcze kiedykolwiek powrócę do tej autorki z racji tego, iż jej ksiazki są trudno dostępne. Na prawdę warto!

Za dzieciaka, chyba na koniec podstawówki lub w gimnazjum, była to jedna z moich ulubionych książek. Pamiętam, że wypożyczałam ją kilka razy z biblioteki i za każdym razem czytanie jej sprawiało mi ogromną radość. Teraz, w wieku 25 lat, udało mi się ponownie ją znaleźć i przeczytać, i pomimo tak długiego upływu czasu… historia wciąż bardzo mi się podoba :D Książka jest bardzo lekka, momentami zabawna, pisana z perspektywy nastoletniej Savanny, więc pamiętając o tym trzeba przymrużyć oko na niektóre zachowania i głupotki bohaterki, jednak nie były one na tyle wkurzające, by jej nie polubić. No i od samego początku wiemy, że ona po prostu taka jest. Nie będziecie się też nudzić, cały czas coś się dzieje, a historia wciąga. Zdecydowanie polecam to każdemu, zwłaszcza nastolatkom, do których skierowana jest ta książka, jednak dorośli też będą się świetnie bawić. Niech okropna okładka was nie odtrąca ;D

Wydaje mi się, że druga część była trochę ciekawsza od pierwszej. Akcja bardziej wartka, szczególnie od połowy. Niby wiemy do czego wszystko prowadzi, znamy zakończenie, a jednak z napięciem czekamy co się wydarzy. Teraz trochę strach myśleć o nowym roku 2027, który będzie niedługo... Bohaterowie są delikatnie mówiąc trudni. Bardzo wulgarni, łatwo ulegają emocjom. Ciężko zrozumieć ich zachowanie, podążać za ich logiką. Ale zapewne bez tego nie byłoby książki :) mam nadzieję, że taki świat na nas nie czeka.

Książka idealnie wpasowuje się w nurt powieści dysutopijnych, rozpopuloryzowanych przez "Igrzyska Śmierci" czy "Niezgodną". Wprawdzie dobrze się mi ją czytało ale mam wrażenie, że powiela te same wątki w innej odsłonie. Cała historia toczy się zbyt szybko. Jakoś nie przykuła mojej uwagi. Ciekawa ale raczej nie na tyle bym sięgnęła po kolejny tom.

Całkiem niezła, ale po opisie spodziewałam się czegoś lepszego... Średniej długości, akcja toczy się szybko, ale poczułam jakiś taki niedosyt. Mimo to polecam tak dla osób w moim wieku - 14 lat. Fajnie się czyta :) A w Kubie po prostu się zakochałam, nie wiem nawet, dlaczego :D

Sam nie wiem... Scena z uwolnieniem Sanny krótka i naciągana ... Tak przelukrowana że strażnicy mogliby być też kukłami albo botami z gier typu Hitman codename .. Sam pomysł na książkę ok. Chociaż motyw kopuły chyba znam z 10 książek . Może dostanę następną część bo ciekawe co było dalej po opuszczeniu ogrodzonego państwa przez Neve .. Sama bohaterka też pasuje .. Jest z jednym kolesiem , myśli o drugim z którym jest jej przyjaciółka i na końcu przykleja jej poroże .. Napisane bezładnie i grząsko ? Ale czytałem gorsze szmiry . W dzień czy dwa można przejrzeć . Ale nie jest to pozycja mocno warta uwagi .

Książka "AS" jest bajką czyli opowieścią w której dzieją się rzeczy bajowe nie mogące się zdarzyć naturalnie albo np. powieściach fantasy (które może są też bogate w inne wydarzenia, jednak ich świat rządzi się swoimi zasadami). Bardzo przeszkadzała mi ta cała bajkowowość np. czarne charaktery występujące w powieści zachowywały się po bajkowemu, zamiast dążyć do swojego czarnego porządku świata najkrótszą drogą. Pomijając czysto bajkową fabułę nie mogłem więc zaakceptować zachowania bohaterów powieści. Nie dałem zbyt niskiej oceny gdyż koniec końców podobał mi się przejrzysty, obrazowy styl autorki książki, niepozbawiony talentu literackiego. Odradzam czytanie jeśli chcecie przeczytać wszystkie 3 tomy, ja niestety skazałem się na skończenie trylogii gdyż - wiadomo - lubię skończyć coś co zacząłem. Choć to piękna cecha, niekoniecznie bierzcie ze mnie przykład :)