Nie wątp w wątrobę, tylko zadbaj o nią, a jej ukryte moce dodadzą ci lat życia w zdrowiu i bez nadwagi

Dość ciekawa książka, nie tyle opisująca sam stres co bardziej pokazująca co może stresować i jak walczyć lub jak przekuć ten stres w siłę do działania. Czy skuteczne to już zależy od indywidualnych preferencji każdego człowieka. Nie ma idealnego lekarstwa na stres dla wszystkich.

Solidne kompedium wiedzy. Oprócz podstaw zawiera także bardziej szczegółowe informacje (np. na tematy różnego rodzaju schorzeń w aspekcie diety keto). Jedynie przepisy uważam za trochę przekombinowane i wydaje się ,że składniki są ciężko dostępne u nas. Całokdztałt oceniam bardzo wysoko.

Zacznijmy od tego, że sięgnęłam po "Happy Food", bo przyciągnęła mnie piękna oprawa – liczyłam na inspirującą książkę kucharską. Tymczasem okazało się, że to coś więcej niż klasyczny zbiór przepisów. Happy Food to książka o jedzeniu, które nie tylko odżywia ciało, ale i otula – prezentuje podejście do jedzenia jako współczesny gest miłości i troski. Po jej lekturze zaczęłam inaczej patrzeć na jedzenie: na jego przygotowywanie i dzielenie się nim. Jedzenie przestało być dla mnie jedynie sposobem na zaspokojenie głodu, a stało się formą przyjemności i okazją do celebracji. Być może to wynik dorosłości, a może czasów, w których żyjemy, ale książka ta skłoniła mnie do bardziej świadomego podejścia do posiłków. Piękne zdjęcia i ilustracje dodają jej uroku, a liczne zakładki, które zaznaczyłam, na pewno posłużą mi za inspirację w przyszłości. Choć mogłoby się w niej znaleźć więcej przepisów, Happy Food pozostaje wyjątkową lekturą, do której chętnie będę wracać.

Ciekawa analiza roli stresu ze szczególnym naciskiem na stres przewlekły, który jest szczególnie niekorzystny dla naszego psychicznego dobrostanu. Jeśli stres występuje w naszym życiu stale, następuje zaburzenie systemu zarządzania emocjami ze strony racjonalnej części naszego mózgu, czyli kory przedczołowej. Prowadzi to do pogorszenia funkcji kognitywnych, zdolności zapamiętywania, osłabia motywację, obniża odczuwanie przyjemności. Ponieważ coraz gorzej radzimy sobie ze stresującymi sytuacjami, coraz więcej rzeczy na stresuje; powstaje zatem błędne koło negatywnych emocji nad którymi nie potrafimy zapanować. Stąd prosta droga do depresji. W sytuacjach stresowych uaktywnia się tak zwana oś HPA (podwzgórze – przysadka – nadnercze) pobudzając produkcję kortyzolu. Właściwie funkcjonujący organizm wyłącza produkcję kortyzolu po zakończeniu sytuacji stresowej. Często jednak zdarza się, że mimo iż zagrożenie ustąpiło, nadal odtwarzamy w głowie to co zaszło. Ponowne przywoływanie w myślach stresującej sytuacji sprawia, że organizm zachowuje się tak, jakby zagrożenie było nadal obecne i kontynuuje produkcję kortyzolu. Aby temu zapobiec, należy unikać rozpamiętywania stresującego zdarzenia i za wszelką cenę starać się przekierować uwagę na inne rzeczy. Świadome zwrócenie uwagi na coś pozytywnego, lub bardzo absorbującego, zminimalizuje przypływ negatywnych emocji. Autorka proponuje kilka praktycznych technik samo-kontroli w celu zwiększenia naszej odporności emocjonalnej. Jedną z nich jest „reinterpretacja kognitywna” (cognitive reappraisal). Prosty przykład: jeśli ktoś nas potrącił, włączamy interpretację, że zrobił to niechcący i tym samym zmniejszamy nasz poziom gniewu i przestajemy skupiać się nad nieprzyjemnym zdarzeniem. Ciekawą metodą jest szybki ruch gałek ocznych (tak jakbyśmy śledzili lot muchy), który potrafi zmniejszyć poziom negatywnych emocji. Badania na ten temat prowadziła już w latach 80-tych Francine Shapiro. Terapia EMDR (z angielskiego – Eye Movement Desensitization and Reprocesing) okazała się skuteczna w leczeniu np. stresu pourazowego. Istotną rolę w naszym samopoczuciu psychicznym pełnią jelita. Jeśli ściany jelit nie są wystarczająco szczelne, do krwiobiegu może się przedostawać endotoksyna (LPS) – jej nadmiar zaś przyczynia się do zwiększonego poziomu lęku i stanów depresyjnych. Dlatego właściwa dieta jest tak kluczowa dla redukcji stresu. Warto także zwrócić uwagę na problem insulinooporności – nierozerwalnie związany ze zjawiskiem stresu. Zadaniem insuliny jest regulowanie poziomu glukozy we krwi: jest jest za duży insulina posiada „klucz”, który otwiera komórki aby przejęły namiar cukru. W sytuacji zagrożenia potrzebujemy maksymalnej sprawności umysłowej – rośnie więc zapotrzebowanie mózgu na glukozę; insulina wtedy traci swój „klucz” i glukoza nie trafia do komórek pozostając w krwiobiegu, innymi słowy pojawia się insulinooporność. Taki stan powinien być przejściowy i występować jedynie w sytuacji zagrożenia. Jeśli jednak stres towarzyszy nam stale, insulinooporność permanentnie utrudnia glukozie dostanie się do komórek. Pojawia się wówczas zespół metaboliczny, otyłość brzuszna, podwyższony cholesterol, choroby krążeniowe i poważne zagrożenia dla naszego zdrowia i życia. Według Mithu Storoni jest wiele sposobów na wzmocnienie racjonalnej strony naszego umysłu i lepsze panowanie nad emocjami. Autorka poleca ćwiczenia fizyczne, kontakt z naturą, ale także … kurkumę (według pewnych badań spożywanie jej odwraca negatywne skutki przewlekłego stresu).

Autor do odpowiedzi na pytanie "jak kochają nas psy?" wybrał nie tylko suchy artykuł w piśmie naukowym, ale także książkę popularnonaukową utrzymaną w konwencji reportażu. Osobiście jestem pod wrażeniem reporterskiej dokładności tego neuronaukowca, który opisuje nie tylko sam przebieg pionierskiego eksperymentu na psach i jego rezultaty, ale także przygotowania do niego, trudności w szkoleniu psów i załatwianiu formalności wymaganych do korzystania z rezonansu magnetycznego. Dużo można się dowiedzieć zarówno o pracy naukowca, jak i o przedmiocie jego zainteresowania, czyli mózgu. Zarówno ludzkim, jak i psim, bo ten drugi można przecież badać na zasadzie analogii. Podobały mi się odniesienia do już przeprowadzonych wcześniej badań i wytłumaczenie kluczowych pojęć w żargonie neuronaukowców. Co ciekawe, autor opisuje też swoje życie rodzinne i pokazuje, jak rodziła się więź pomiędzy nim a Callie, czyli pierwszym psem przeszkolonym do tego, żeby wchodzić do aparatury MRI. Książka zdecydowanie przydatna dla wszystkich psiarzy, pozwala z większym zrozumieniem spojrzeć na naszych czworonożnych przyjaciół, jak również daje możliwość przyjrzenia się pracy zajmującego się nimi badacza. Polecam, warto przeczytać.

Bardzo kompletna pozycja. Temat potraktowany dogłębnie, począwszy od biochemicznych podstaw i budowy naszego mózgu, poprzez opis funkcjonowania wyuczonych mechanizmów, opis i analiza stanów, w których odczuwamy największy emocjonalny dyskomfort (lek, depresja, stres), aż po bogaty zbiór strategii motywacyjnych i technik medytacyjno-relaksacyjnych. Osobiście wyłuskałam tutaj aż 20 stron przydatnych fragmentów, co biorąc pod uwagę rozmiar książki jest wynikiem dosyć imponującym.

Szczerze mówiąc, mam mieszane uczucia. Z jednej strony autorka rozprawia się z różnymi aktualnie dominującymi przekonaniami, twierdzeniami (choć w kwestii ochrony przeciwsłonecznej jej punkt widzenia można dość łatwo obalić i poprzeć różnymi badaniami nt. słońca). Z drugiej nie podpowiada jak mądrze dbać o urodę (co ma swoje plusy - nie lansuje konkretnych marek, składników, widać, że stara się być maksymalnie obiektywna w tej pracy). Największym plusem, dla mnie, jest analiza marketingowa produktów kosmetycznych, myślę, że będę o wiele bardziej uczulona na "zapewnienia" producentów.

Książka zawiera dość proste i oczywiste informacje. Wiele pięknych cytatów. Cudowne zdjęcia. Skłania do refleksji. Można powiedzieć, że jest banalna. Nie ma tu nic nowego i odkrywczego ale czy my teraz jako społeczeństwo faktycznie nie wpadliśmy w spiralę pędu i posiadania? Nakazów, że przecież trzeba! Kiedy obserwuję zagonionych ludzi przepełnionych rządzą posiadania i kupowania, to faktycznie jest to idealna książka, by im to uświadomić. Mi uświadomiła, że ja jestem totalnym minimalistą i jestem wolna od zmory zakupów i konsumpcji. Ja od dziecka bardzo mało potrzebuję. Nie lubię przedmiotów, więc posiadanie ich mnie nie napędza. Jeśli coś kupuję, to musi to być dobrej jakości i na lata. Relacje są dla mnie ważniejsze niż powierzchowność w sieci. Niestety trudno się tak żyje. Uważam, że może ta lektura nie jest dla mnie odkrywcza, ale jest kojąca i miło spędziłam czas. Nie będę mieć wyrzutów sumienia, że nie pasuję do obrazka dzisiejszych czasów. Nie ma w tym nic złego, że nie zamieszczam swojego życia na insta. ;)

Miałem kiedyś tę nieprzyjemność bycia grubym i pamiętam jak bardzo złe nawyki żywieniowe i higiena życia mi utrudniały schudnięcie. Sporo z tego co świadomie i nieświadomie wdrożyłem do swojej rutyny opisuje właśnie dr Satchin Panda w swojej książce. Znajdziemy tam sporo o funkcjonowaniu organizmu, trawieniu, wpływie światła słonecznego na organizm ludzki, problemy ze snem i inne problemy, które doskwierają współczesnemu człowiekowi. Ta ksiażka to bardzo ciekawa pozycja, którą polecam każdemu, kto chciałby zmienić swoje nawyki, oraz zdrowie.

W tych czasach to już lektura niemal dla każdego. Polecam, dystansuje oraz inspiruje do oddalenia się od telefonu, jednocześnie tłumacząc psychologię owego przyciągania. I choć sama staram się korzystać z głową z tego co oferują nasze komórki, to widzę jak bardzo rośnie zapotrzebowanie na tego typu lektury. Lepiej według mnie zacząć wcześniej zapoznawać się z takimi tytułami dla uświadomienia, niż później, gdy nawyk używania smartfona zamieni się w nałóg i będziemy udawać, że nas nie dotyczy, albo że 'przecież każdy teraz tak ma'... Zachowajmy zdrowy rozsądek ;)

Dokładnie jak mówi tytuł - książka prosta, ale wartościowa. Krótkie, treściwe rozdziały powodują, że czyta się ją bardzo dobrze i nie zdąży nas zmęczyć zbyt dużym przeładowaniem treści. Uspokajające obrazki w każdym rozdziale dają poczucie właśnie tej prostoty, o której mowa. Warto przeczytać, pewnie trudniej wprowadzić w życie, jak każdy tego typu poradnik 😅 Ale myślę, że małymi krokami da radę trochę przebudować swoją postawę, właśnie dzięki tej książce 😉

Książkę kupiłam z myślą o tym aby pomóc osobom z mojego otoczenia. Pomimo tego, że książka jest skierowana do czytelnika jako do osoby dotkniętej problem bardzo mi pomogła. Pozwoliła spojrzeć na temat oczami osoby, która potrzebuje pomocy. Autorzy podsuwają techniki, możliwości rozwiązania napadów złości. Tłumaczą w jaki sposób powstaje złość, jak się w nią nie wkręcać i jej unikać. Polecam każdemu.

I choć autor poświęca, moim zdaniem, dużo więcej miejsca nowoczesnym technologiom niż stricte samej samotności, to jednak porusza wiele ciekawych wątków. Książka jest dla mnie opisaniem pewnego projektu autora przyjrzenia się samotności (i tu sięga on do filozofii, literatury, przywołuje rozmowy ze swoimi przyjaciółmi czy znajomymi) i doświadczeniu samotności (samotna wyprawa, bycie tylko ze sobą). W tym kontekście samotność jawi się jako sytuacja nie do końca łatwa do udźwignięcia, ale i czasami jednak wskazana, dająca szansę na spotkanie się ze sobą, swoimi myślami, pragnieniami, celami ... porządkująca i inspirująca ... Zaciekawiła mnie też opisana na początku lektury historia osadzonej w więzieniu doktor Edith Bone, którą w żaden sposób jej własna samotność nie zniszczyła. Czas izolacji lekarka wykorzystała na kontakt samej ze sobą ... Opisana historia przypomina doświadczenie V. Frankla i jego spostrzeżenie, że rzeczywiście wiele zasobów mamy w sobie i jesteśmy w stanie dać radę w różnych okolicznościach ... Warto więc polubić i pozytywnie wykorzystać okresy własnej samotności;) sprawić, aby ta była dla nas budująca!

Marie Forleo to istna 🚀 Jeśli w lutym złapalaś zadyszkę z postanowieniami noworocznymi ➡️ MUSISZ TO KONIECZNIE PRZECZYTAC! Książka napisana jest w iście 🇺🇸 stylu, czyli autorka mówi do Ciebie bezpośrednio. I to jest świetne! Regularnie słucham jej podcastu , więc czytają słyszałam jej głos we mnie 🔊 Czyta się lekko i szybko 📖 Mnóstwo mądrych cytatów i historii z życia jej fanów.

Może i autorka będąca jednocześnie praktykującym lekarzem jest lekko zakręcona na puncie testosteronu, jednak osobiście uważam, że książka jest warta przeczytania. Autorka dobrze wytłumaczyła procesy hormonalne jakie zachodzą w organiźmie mężczyzny oraz jakim modyfikacjom ulegają wraz z wiekiem. WIele schorzeń jakie dopadają współczesnych mężczyzn mogą mieć swoją genezę w gospodarce hormonalnej, gdzie niewątpliwie głównym z gwiazdorów jest testosteron. Zanim sięgniecie po magiczną tabletkę, warto sięgnąć po tę książkę.

"There is no such thing as disciplining your cat" "Kocie mojo, czyli jak być opiekunem szczęśliwego kota" - to szczegółowa instrukcja budowania świadomej relacji między człowiekiem a zwierzęciem, oparta na prostym, ale kluczowym założeniu: kot nie jest złośliwy - on jest po prostu... kotem, działającym zgodnie ze swoją naturą. Najmocniejszą stroną książki dla mnie okazał się sposób, w jaki autor tłumaczy zachowania kotów przez pryzmat ich wrodzonych instynktów. Koncepcja „pierwotnego kota” żyjącego w każdym domowym mruczku pozwala spojrzeć na codzienne problemy (drapanie mebli, nocne gonitwy, unikanie kuwet) nie jako przejawy złośliwości, a jako sygnały wynikające z biologii i potrzeb gatunku. A z tego wynika, że odpowiedzialność za jakość relacji nie leży po stronie zwierzęcia, lecz człowieka, który decyduje się wprowadzić je do swojego świata. Galaxy konsekwentnie pokazuje, że większość konfliktów to efekt niezrozumienia kociej natury, a nie „trudnego charakteru” pupila. Autor opiera się na wieloletniej pracy ze zwierzętami, także tymi po przejściach, dzięki czemu proponowane rozwiązania są konkretne i możliwe do wdrożenia. Czytelnik dostaje nie tylko wyjaśnienie dlaczego kot zachowuje się w określony sposób, ale też jak reagować, by poprawić i jego dobrostan i własny komfort życia. "As I said, I always prefer, for the sake of Cat Mojo, for cats to feel like they are making the decisions" Trudno nie uznać tej pozycji za podstawę dla każdego obecnego lub przyszłego opiekuna kota - szczególnie dla osób, które widzą w zwierzęciu dodatek do mieszkania, a nie żywą, wymagającą istotę. Galaxy skutecznie obala mit kota jako stworzenia „samowystarczalnego”, pokazując, że jego niezależność nie wyklucza potrzeby uwagi, struktury i środowiska dostosowanego do jego natury. Jednocześnie książka potrafi momentami przytłoczyć. Skala zaleceń dotyczących przestrzeni, liczby zasobów czy organizacji kociego środowiska może wywołać w czytelniku poczucie, że bez idealnych warunków nie jest się wystarczająco dobrym opiekunem. W efekcie zamiast motywacji pojawia się chwilami presja jakby szczęście kota wymagało infrastruktury na miarę specjalistycznego centrum behawioralnego. To jedyny zgrzyt w publikacji, która poza tym jest napisana z autentyczną pasją i realną troską o dobro zwierząt.

Ciekawa książka o tym jak obecna technologia hakuje nasze mózgi i wykorzystuje nasze słabości przeciwko nam samym. W świecie w którym koncentracja i skupienie to coraz większa rzadkość książki jak ta są potrzebne aby uświadamiać ludziom jakie konsekwencje niesie za sobą używanie smartfona czy social mediów. Korzystamy z narzędzi zaprojektowanych aby nas uzależnić. I jak badania pokazują im więcej ich używamy tym gorzej się czujemy i tym mniej efektywni w świecie rzeczywistym jesteśmy.

Jogę odkryłam niedawno i teraz zastanawiam się, dlaczego tak późno. Zaczęłam z myślą, że dzięki niej zmniejszę stres w moim życiu, odnajdę równowagę i może poprawię kondycję moich pleców. Joga przerosła moje nadzieje i oczekiwania. Fascynuje mnie ona i chciałabym wejść w ten temat głębiej - poznać jej filozofię i historię. Książka Natalii Knopek to idealna książka dla początkujących. Z każdej strony przebija miłość autorki do jogi i przekonanie, że to działa. W prosty i przystępny sposób opowiada o stylach jogi i o tym, co jest w niej najważniejsze. Przeprowadza też czytelnika przez teorię, podstawowe pozycje, techniki oddechowe. Dzieli się także swoimi ulubionymi przepisami kulinarnymi. Natalia Knopek jest nauczycielką jogi, a także autorką bloga i kanału na YouTube Simplife. Nie znałam ich wcześniej. Teraz z przyjemnością je przejrzę. Cieszę się, że taka książka powstała. Jest świetnym punktem wyjścia do dalszych poszukiwań. A jeśli dla kogoś sama praktyka fizyczna jest wystarczająca, to znajdzie tu również praktyczne rady. Idealna dla stawiających w jodze pierwsze kroki i tych, którzy dopiero zaczynają o niej myśleć.

Kolejna pozycja autorki, którą warto mieć na swojej półce i którą dobrze jest czytać kawałek po kawałku bez pośpiechu, wtedy po jakimś czasie sens tej książki jest w stanie mocniej wybrzmieć. Pisana prostym językiem, okraszona życiowymi anegnodkami, z paroma powtórzeniemi z poprzednich pozycji Pemy skromna książeczka jest dobrym petentem na jesienną zadumę nad sobą i tym co dzieje się wokół nas.

Przyznam, że zaczynając czytać książkę myślałam, że będzie to kolejny amerykański poradnik średnio przystający do polskiej rzeczywistości. Tymczasem pozytywnie się zaskoczyłam. Sama autorka nie uzurpuje sobie wszechwiedzy i pisze: "nie licz na to, że po przeczytaniu tej książki staniesz się w czymkolwiek specjalistką. Najlepsi muzycy, sportowcy i artyści nie zawdzięczają swoich sukcesów lekturze czy obserwowaniu innych ludzi. Aby doskonalić swoje umiejętności, muszą ćwiczyć. Z siłą psychiczną jest tak samo - wymaga od ciebie poświęcenia i praktyki." Z poszczególnych rozdziałów zaczerpnęłam dla siebie wiele cennych wskazówek do pracy nad sobą. Generalnie polecam :)