Naucz się uczyć

Książka w prosty i zabawny sposób, omówiony na przykładach przedstawia zachowania psychiki ludzkiej.Polecam,aby dowiedzieć się co w Nas siedzi i jak z tym walczyć 😁-efekt światła rampy; efekt halo; efekt rośliny doniczkowej; efekt cukierka Waltera Mischela czy też mój ulubiony wpływ informacyjny i normatywny przez społeczeństwo na nasze zachowanie.

W książce znajdziemy mnóstwo trudnych i podchwytliwych pytań. Na końcu, znajduje się wyjaśnienie każdej z zagadek. Nawet jeśli wydają nam się one absurdalne i sądzimy, że skoro nie zamierzamy ubiegać się o pracę w Google, to do niczego nam się one nie przydadzą, to jest wręcz przeciwnie! Rynek pracy wciąż się zmienia i tak naprawdę nie możemy być do końca pewni tego, jakie pytania za dziesięć lat będą zadawane nam. A biorąc pod uwagę fakt, że coraz więcej firm bierze pod uwagę podejście Google do zatrudniania pracowników, nie zdziwiłabym się, gdyby takie zagadki już w najbliższej przyszłości były chlebem powszednim. Cała recenzja: http://jowitajonca.blogspot.com/2016/11/czy-jestes-wystarczajaco-bystry-zeby.html

Żyjemy w świecie gdzie pełno jest badań i wystarczy,że usłyszymy "naukowcy z Stanford stwierdzili" i już w to wierzymy.Ta książka pokazuje jak przebiegają takie badania ,skąd biorą się przekonania ludzi.Każde badanie jest dokładnie opisane,kto robił jakie wyszły wyniki. W tej książce jest dużo ciekawych badań o psychologi człowieka,testów aby dowiedzieć się więcej o sobie oraz wskazówek jak poprawić komfort życia np.przy podejmowaniu ciężkich decyzji nie skupiajmy się na pierwszej myśli,bo mózg chce jak najszybciej zakończyć zadanie-trzeba zrobić zadanie logiczne, np.anagram,które spowoduje ,że głowa się oczyści i wybór będzie tym,którego nie będziemy potem żałować.A gdy brakuje Ci kreatywności popatrz na zieloną roślinę ,kolor i przełożenie uwagi na roślinę spowoduje ponowne naładowanie kreatywności. Niektóre pomysły są nietypowe,ale przetestowałam na sobie i działają.

Autor na kartach swej książki prezentuje prognozy dotyczące światowej gospodarki w szerokim wachlarzu kontekstów. Porusza sprawy społeczne, polityczne, kulturowe, ekonomiczne, geograficzne i środowiskowe. Pokazuje także jak trudno coś przewidzieć, i jak trudno znaleźć przyczyny obserwowanych zjawisk. W pracy pojawiają się rozmaite elementy, nurty i zjawiska oraz ruchy, choćby Amitai Etzioni, który stworzył Communitarian Network – grupę propagującą komunitaryzm. Omawiane są patologie dotyczące podatków, czy wątpliwych praktyki firmy MERCK i PFIZER (które to firmy są warte więcej niż szereg globalnych graczy - jak: Ford, Boeing, Xerox, GM itd. razem wzięte). Także inne problemy Ameryki związane z dziwacznym funkcjonowaniem banków oraz lobbystów, wpływem masmediów, zjawiskiem dezinformacji i procederem kupowania ustaw przez wielkie firmy. Andrzej Lubowski skacze po kontynentach i tematach. Porusza problematykę dzietności, rynku pracy i globalizacji. Zagrożenia, jakie niesie bezrobocie, rozwarstwienie społeczne i duży Indeks Giniego oraz nierówność zwykłych firm w stosunku do globalnych graczy oraz całego systemu bankowego, który raz po raz bywa ratowany wbrew zasadom rynkowym i etycznym z pieniędzy podatnika bez konsekwencji dla kadry odpowiedzialnej za bańki spekulacyjne, to nie błahostki. Niektóre tezy autora są wątpliwe, niektóre predykcje już się spełniły (np. brexit) lub właśnie się spełniają. Obraz malowany w książce jest nienajgorszą analizą stanu światowej gospodarki i polityki z przed ~10 lat. I z tego punktu generowane są prognozy dla Azji, Afryki i innych regionów świata. Autor posiłkuje się scenariuszami kreślonymi przez instytucjonalne tuzy globalnych rynków, jak na przykład specjalistów z CityBanku. Niekiedy krytykuje ciągi logiczne prezentowane w tych supozycjach. A jednak, majaczącym na horyzoncie prawdziwym wygranym mogą być mimo pewnych perturbacji Chiny. Padają gorzkie słowa w kierunku Europy. Problem z nauką, badaniami i innowacjami oraz z ich finansowaniem wpływa negatywnie na wszelkie dziedziny. Zbyt duża bezwładność instytucji europejskich także jest krytyczna. Andrzej Lubowski szkicuje powody i wspomina, że UE w niedługim czasie stanie się luksusowym domem starców oraz upadłą potęgą. Uważa, że za duży jest t.z.w. social i że wszystko tu wymagałoby urealnienia. Niektóre jego uwagi są trafne, lecz omija on, mym zdaniem, istotne przyczyny takiego stanu rzeczy, choćby na podwórku polskim – a szkoda! Nauka jest w Polsce finansowana bardzo słabo, a wartościowe grupy badawcze wprost niszczone (przykłady: grafen - ITME, Ideas NCBIR, reaktor Maria - https://energetyka24.com/atom/analizy-i-komentarze/komediodramat-reaktora-maria-historia-jak-z-filmow-bartosza-walaszka itp.) i wynika to raczej z głupoty oraz osobistych rozgrywek na poziomie politycznym, a nie z innych powodów. Ponadto, ludzie by mieć dzieci potrzebują odpowiednich i stabilnych warunków, a więc pracy zapewniającej godziwy dochód oraz adekwatnych dla rodziny warunków bytowych – głównie mieszkania, ale też wydolnej służby zdrowia, żłobków, przedszkoli, świetlic, ochrony w miejscu pracy, ewentualnie łatwość znalezienia następnej pracy, także odpowiedniego szkolnictwa, polityki znoszenia barier itd. Tymczasem chronicznie, kolejne pokolenia borykają się z brakiem możliwości zapewnienia nawet tylko sobie godziwych warunków – np. mieszkanie 3 pokojowe (minimum dla rodziny z dzieckiem) przekracza zwykle możliwości zwykłego człowieka, a wyzwaniem jest choćby kupno kawalerki (przeciętny koszt mieszkania to: ~15 tysięcy za metr kwadratowy). Bariery i oprocentowanie kredytów oraz niepewna sytuacja na rynku pracy uniemożliwia zakup jakiegokolwiek lokum ogromnej grupie ludzi rozpoczynających życie. Tyrają, pracują dorywczo, zatrudniają się za minimalną pensję, ciągle zmieniają miejsce zatrudnienia, borykają się z bezrobociem, mieszkają z rodzicami, kumulują środki, latami wynajmują klitki, próbują różnych biznesów i nim się spostrzegą mają 40 lub nawet 50 lat, a rodziny i własnego mieszkania jak nie było, tak nie ma. Pracujący pracują często od rana do wieczora przekładając wszystko (a więc swoje życie) na kolejne weekendy, a sprawy urzędowe, bankowe, zdrowotne itd. mogą być ogarnięte wyłącznie na urlopie – bo w dzień powszedni jest trudno – praca do 18:00 lub 19:00 tematu nie ułatwia. A skoro wirusy oraz bakterie wiedzą, kiedy się rozmnażać, to i człowiek też. Zresztą zniszczenia ekosystemów i całej naszej Planety zaczynają być kluczowe. I przyszłe pokolenia mogą srodze się z nimi zderzyć. Przedstawiciele młodego pokolenia mimo wszystko dostrzegają temat ostrzej. Stąd dzieci to temat trudny jeszcze i z tego powodu. Pamiętajmy też, że pod koniec lat siedemdziesiątych było nas ~4,4 miliarda… Świat niszczy w dużej mierze zachłanność najbogatszych i brak solidarności liderów światowych w kwestiach ekologii. Przyszłość rysuje się w nieciekawych barwach, choć szanse nadal są… co przyniesie przyszłość – przekonamy się jako gatunek wkrótce. Ale chyba się jednak ugotujemy…

Książka "Płytki umysł. Jak Internet wpływa na nasz mózg" to krótka, ale nasycona treścią publikacja autorstwa Nicholasa Carra. W teorii miała być pracą na temat oddziaływania Internetu na nasze myślenie, wypływająca z autorefleksji związanej z coraz trudniejszym utrzymaniem uwagi, jednak w gruncie rzeczy to raczej książka o książkach. Z pewnością nikt nie zdziwiłby się, gdyby zamiast obecnego tytułu na okładce widniało "Oda do literatury" albo "Pochwała życia czytelnika". Z tego powodu na pewno przypadnie do gustu każdemu zapalonemu połykaczowi książek. Oprócz tematu naszej ukochanej literatury, w publikacji obecna jest także pogłębiona refleksja na temat zachowań ludzkiego mózgu w obliczu postępu technologii. Autor bardzo sprawnie żongluje naukowymi danymi, jak również przykładami bliższymi przeciętnemu odbiorcy. Ostatecznie dochodzi do bardzo ciekawej konkluzji, mianowicie okazuje się, że tzw. "czytelnik" to na poziomie komórkowym ktoś zupełnie inny niż "współczesny internetowy surfer". Pozostawia nas więc z pytaniem - którym człowiekiem chcemy być. Jedyne, co miałabym publikacji do zarzucenia, to nieaktualność w pewnych aspektach. Niektóre informacje, zwłaszcza z dziedziny technologii, są zupełnie przestarzałe, a w skutek tego, stawiane hipotezy - zupełnie mylne. Szczególnie rozbawiła mnie opinia autora, gdzie kategorycznie wypowiada się przeciw czytnikom i zapewnia, że dla prawdziwych czytelników nigdy nie będzie to medium równe książce. Oczywiście te słowa przeczytałam właśnie na czytniku. Jednakże takie drobne niedociągnięcia, jak chociażby brak wiary w stworzenie kiedykolwiek sztucznej inteligencji (a wiemy dobrze, że ma się lepiej niż kiedykolwiek) należy mu wybaczyć. W końcu można być mądrym po fakcie i wróżyć z teraźniejszości, jednak te kilka lat wcześniej postawienie jakiekolwiek hipotezy musiało się równać z niemałą odwagą. Mimo kilku drobnych niedociągnięć "Płytki umysł" to wartościowa lektura, która oprócz przedstawienie historii badań na temat mózgu, rozwoju rynku literackiego i szybkiego rozrostu Internetu, z pewnością podniesie każdemu molowi książkowemu samoocenę. Kto wie, może za sprawą tej publikacji choć jeden przeciwnik literatury zostanie nawrócony.

Fantastyczny zbiór nieszablonowych pomysłów. Książkę, mogę polecić praktycznie każdemu. Można w niej znaleźć mnóstwo najróżniejszych pomysłów, które wywołują rewolucję w myśleniu. Książka pokazuje jak zmiana myślenia i podejście do danego problemu w sposób nieszablonowy potrafi dać niezwykle dobry skutek. Momentami audiobook potrafi przynudzić - ale na pewno nie wpływa to na ostateczną ocenę tej pozycji.

Nie spodziewałam się że wciągnie mnie aż tak bardzo. Styl, lekko , nawyki jak powstają ,co oznaczają, ich skutki, są tu podane na zasadzie historii z życia wziętych. Każda z tych opowiastek była na tyle interesująca że niecierpliwie czytalam i czytalam aby dotrzeć do finału i zobaczyć skutek. W szczególności utknęła mi w głowie historia target , pewnie z uwagi że jestem handlowcem. Mechanizm ogólnie dobrze mi znany ,profil klienta i związana z tym sprzedaż celowana, mimo że większość z treści ksiazki większość z nas zapewne już tam kiedyś poznała to czyta się naprawdę ciekawie. Gdyby nie Atomowe nawyki nie trafiłabym na tą pozycję, autor Atomowych nawiązuje w swojej pozycji właśnie do tej książki, także polecam osobom które przeczytały atomowe nawyki i chciały by więcej treści o tematyce powstawania nawykow.

Interesujące i wartościowe spojrzenie na współczesną ekonomię. Nie pozbawione jednak wad. Sedlacek sięgając na wstępie najgłębiej jak się da, czyli do Eposu o Gilgameszu, poprzez m.in. Biblię, Platona, Akwinatę, Smitha, aż do, prawie, współczesnych filozofów i ekonomistów prowadzi krucjatę ze współczesną ekonomią. I trzeba przyznać, że robi ona wrażenie dzięki jego elokwencji, ale ostatecznie niestety sprowadza się do mantry: „więcej etycznego Keynesa, mniej matematyki”. Autor dość skutecznie pomija zgromadzone w ostatnich latach dowody empiryczne potwierdzające teorie mikroekonomii podważające część jego tez. No cóż nikt nie jest idealny, ale to zaniechania sprawia, że trudno uznać, skądinąd ciekawą książkę, za bardzo dobrą. Dodatkowa gwiazdka za przypomnienie wpływu Mandevilla na badania ekonomistów, szersze spojrzenie na prace Adama Smitha i wyciągnięcie z lamusa św. Tomasz z Akwinu. Okazuje się, że filozofia scholastyczna może być inspirująca dla współczesnych ekonomistów.

Do połowy książki same oczywistości, nie znalazłem niczego wartego zatrzymania się i przemyślenia. W połowie (około 50 str.) zaskoczenie, bo rady zawarte na kolejnych stronach stały się bardziej konkretne, możliwe do zastosowania w życiu. Kiedy autor zaczyna pisać o tym jak kształtować swój wizerunek, treść książki zaciekawiła mnie. Możliwe, że wynika to z tego, że nad wieloma aspektami autoreklamy nigdy się nie zastanawiałem. Jeden cytat mi się spodobał: "Nagrody są jedynie odznakami przeciętności". Charles Ives

Zebranie wielu znanych porad w kompleksowy i dość przejrzysty sposób dotyczący zarządzania sobą i własnym czasem. Czy dowiedziałem się czegoś nowego? Raczej nie. Czy było to dobrze zebrane w jednym miejscu, podane w skondensowany i przyjemny w odbiorze sposób? Zdecydowanie tak

Świat potrzebuje zarówno głośnych, jak i cichych, a problem w tym, że za długo słuchał tylko tych pierwszych. Przesłuchałam audiobooka Ciszej, proszę! i mam mieszane, ale raczej pozytywne odczucia. Choć książka jest dość obszerna i momentami rozwleczona, to jej najważniejsze wnioski spokojnie mogłyby zmieścić się w krótkiej pigułce, z którą powinien zapoznać się każdy pracodawca, nauczyciel i rodzic. Susan Cain pokazuje, że cichość, refleksyjność i potrzeba samotności nie są wadą, tylko innym stylem funkcjonowania, który często bywa niedoceniany w świecie premiującym głośność i przebojowość. Warto przeczytać (lub przesłuchać), żeby lepiej zrozumieć siebie i innych, nawet jeśli nie każdy fragment jest równie wciągający.

Ta książka powinna być obowiązkową lekturą w liceum. Uczy krytycznego myślenia. Pokazuje, jak wąska "elita" steruje nami przy pomocy mediów. Jakim złudzeniem jest demokracja, w której obywatele powinni być aktorem polityki, tymczasem są jedynie widzem. Gdyby społeczeństwo przyswoiło wiedzę zawartą w tej książce, nie dawałoby się tak omamić politykom (szczególnie populistom).

Ciekawa książka, choć momentami czyta się ją 'na siłę'. Idealnie pokazuje pułapki naszego umysłu i skutki myślenia po najniższej lini oporu (czyt. myślenie Watsona). Prawda natomiast jest to, że większość z nas jedzie na takim Watsonowskim automacie i przy podejmowaniu większości decyzji w ogole nawet się nie zastanawiamy nad ich skutkami, gdy coś pójdzie nie po naszej myśli. Jak dla mnie tematyka bez rewelacji, jednak dla samego psychologicznego aspektu warto było przeczytać tę książkę by móc trochę bardziej sobie uświadomic jak działa nasz mózg, gdy pozwalamy mu na kierowanie naszym życiem bez podważania i rozważania różnych myśli, decyzji i opcji. :)

Książka bardzo mi pomogła odkryć w sobie pewne cechy które uważałem za wady. Poczułem dużą ulgę, że pewne moje zachowania są po prostu elementem dostosowawczych pewnych cech do środowiska, w którym funkcjonuje. Mimo, że nie jestem skrajnym introwertykiem, to książka bardzo mi pomogła w poznaniu samego siebie i akceptacji.

Zaskakująco prawdziwy obraz geniusza. Człowiek, który robi wyłącznie to, co uzna za stosowne. Sam. Zdarzało mi się kręcić głową z niedowierzaniem, że tak się da. W ogóle nie interesował mnie on wcześniej, przeczytałam z ciekawości. Nie żałuję. Nie miałam pojęcia, że ludzie potrafią takimi być. Polecam.

O odkładaniu rzeczy na później, czyli o dyscyplinie. Autor jest psychologiem, więc można spodziewać się prześwietlenia prokrastynacji przez różne badania i wnioski, jakie z nich wynikają. Takie jak na przykład strach przed sukcesem. Są też rady i ćwiczenia jak zmienić swoje myślenie i postępowanie. "Musisz" na "wybieram", co jest neutralną formą bez żadnych negatywnych skojarzeń. Ci, co czytali podobne książki to pewnie będą wiedzieli, o co chodzi.

Czy ta książka zmienia fundamenty myślenia? Raczej nie bardzo. Czy ta książka pozwala "liznąć" temat perswazji oraz odświeżyć zdobytą dotychczas wiedzę? Zdecydowanie tak. To pozycja raczej dla osób zaczynających swoją przygodę z zagadnieniem perswazji i wywierania wpływu. Doświadczone osoby niczego nowego się nie dowiedzą. Autorzy oparli 50 tytułowych sekretów o 6 uniwersalnych reguł wywierania społecznego wpływu: regułę wzajemności, autorytetu, konsekwencji, niedostępności, sympatii oraz społeczny dowód słuszności. Autorzy krótko opisują jak działa dana reguła i dla jej zobrazowania w praktyce przytaczają różne przykłady. Wskazują również jak można je w normalnym życiu zastosować. Ciekawe uzupełnienie "Wywierania wpływu na ludzi" Cialdiniego.

Mądre, życiowe rady, dodatkowo podane w bardzo przystępnej formie. Trzeba bardzo uważać, żeby nie przeczytać całości zbyt szybko - forma temu sprzyja, ale wtedy umknie nam wiele istotnych zdań Gryllsa. Nie spodziewałem się, że słynny telewizyjny gwiazdor survivalu będzie w stanie przekazać mi tyle mądrości jedną książką. Pozytywne zaskoczenie!

Walt Disney to postać, której nie trzeba nikomu przedstawiać. Jego firma do dziś jest światowym gigantem, choć wygląda obecnie zupełnie inaczej, niż za jego czasów. Tak czy inaczej, gdy tylko zobaczyłam jego biografię na bibliotecznej półce, nie wahałam się ani chwili. Przede wszystkim trzeba powiedzieć, że Bob Thomas nie stworzył typowej biografii Disneya. Osobiście nazwałabym ją bardziej spisaniem historii powstania jego studia z elementami biograficznymi. Strony są przepełnione faktami na temat jego drogi do sławy oraz biznesowymi wzlotami i upadkami, natomiast jego życie prywatne zdecydowanie spoczywa na bocznym torze. Jest ono tu oczywiście też przedstawione, bo bez niego historia nie byłaby pełna, niemniej jednak zdecydowanie mniej jest wątków tego typu. W szczególności ciekawiły mnie w tym wszystkim opisy powstawania kolejnych legendarnych bajek - wyobraźnia Walta nie znała granic, a jego sposób myślenia wyprzedził jego czasy. Jeśli chodzi o minusy, zwróciłabym uwagę przede wszystkim na dość toporny styl autora. Z początku ciężko było mi do niego przywyknąć i przejście przez pierwsze rozdziały było prawdziwym wyzwaniem. Potem jednak, gdy historia zaczęła naprawdę kręcić się wokół bajek i procesu ich tworzenia, było już dużo lepiej. Inna rzecz, która rzuciła mi się w oczy, to niezwykle wyidealizowany wizerunek Walta. Jego każda wada została przerobiona przez Thomasa w zaletę, co rzutuje na moim ogólnym odbiorze lektury. Choć Bob Thomas niewątpliwie poświęcił swojej książce mnóstwo czasu i skrupulatnie przygotował się do jej napisania, mnie nie do końca oczarował efekt końcowy. Myślę jednak, że i tak warto było zapoznać się z "Potęgą marzeń", chociażby po to, aby dowiedzieć się czegoś więcej o kulisach powstawania filmów animowanych, a także, przede wszystkim, o człowieku, dzięki któremu właściwie w ogóle możemy się nimi cieszyć.