Narzeczona gangstera

Laura, dowiaduję się od swojej matki na łożu śmierci, że mężczyzna którego całe życie uważała za swego ojca nim nie jest. Przyłapuje swojego chłopaka na zdradzie z przyjaciółką i pozbywa się ich z firmy ,gdzie razem pracowali,szuka kogoś nowego do pracy ,gdy nagle pojawia się przystojny i tajemniczy Aleksander. Między nimi jest chemia,ale Laura nie potrafi już nikomu ufać. Po pewnym czasie na jaw wychodzą tajemnice z przeszłości, które mają wpływ na teraźniejszość. Czy Laura i Aleks są sobie pisani? Czy mogą być razem? Wciągająca historia dwojga ludzi, którzy muszą walczyć o swoje szczęście. Polecam❤️

Miałam przyjemność poznać Autorkę na targach książki, gdzie podczas rozmowy zachęciła mnie do wyjścia ze swojej strefy komfortu i skosztowania gatunku, którego zdecydowanie nie jestem koneserką. Opowieść mnie bardzo zaskoczyła. Jest niesamowicie wciągająca, z wartką akcją, porusza wiele trudnych tematów (depresja, przemoc fizyczna, seksualna i psychiczna, świat przestępczości zorganizowanej...) i opisuje bardzo skomplikowane relacje. W odbiorze jest wręcz słodko-gorzka. Nie jest to rodzaj literatury przy której człowiek się bawi, tą historię zdecydowanie się przeżywa. W tym miejscu mogę obiecać Pani Monice, która jest nie tylko świetną pisarką ale również bardzo ciepłą osobą, że z pewnością będę do niej wracać

Ewa Maciejczuk w swojej powieści "Highway of Dreams" przenosi czytelnika w świat pełen emocji, pasji oraz skomplikowanych relacji międzyludzkich. Ta lekka, a zarazem wciągająca opowieść o miłości, zaufaniu i pokonywaniu własnych lęków zasługuje na najwyższe uznanie. Książka, której mottem można uznać stwierdzenie, że prawda zawsze wyjdzie na jaw, a kłamstwo ma krótkie nogi, z pewnością przypadnie do gustu miłośnikom romansów pełnych dramatyzmu i nieoczekiwanych zwrotów akcji. Historia rozpoczyna się od przedstawienia głównej bohaterki, Amelii, której życie wydaje się sypać jak domek z kart. Zraniona i ośmieszona przez swojego chłopaka, Amelia znajduje się w punkcie, w którym każdy dzień wydaje się być wyzwaniem. Jednak wszystko zmienia się, gdy jej najbliższa przyjaciółka, nieustępliwa i pełna energii, namawia ją na spontaniczne spotkanie przy ognisku. Początkowo niechętna, Amelia pod wpływem swojej przyjaciółki zgadza się na udział w wydarzeniu, które w najmniejszy sposób nie świadczy o tym, jak głęboko wpłynie na jej życie. Podczas ogniska, w sercu obcego miejsca, Amelia zostaje pozostawiona sama, co wydaje się być pechem. To właśnie w tym momencie pojawia się Gabriel — tajemniczy motocyklista o niezwykłej pasji do prędkości. Jego obecność wprowadza do życia Amelii chaos, ale jednocześnie budzi w niej uczucia, o których wcześniej nie miała pojęcia. Gabriel, zafascynowany motocyklami i adrenalinom, staje się centralną postacią w życiu Amelii, zmuszając ją do konfrontacji z własnymi lękami i otwierając przed nią nowe możliwości. Los nieprzypadkowo postawił tych dwoje na swojej drodze, ale to oni muszą podjąć decyzję, którą ścieżkę życiową wybiorą. Amelia to postać, z którą wiele kobiet może się utożsamiać. Jej zmagania z własnymi emocjami, próby odnalezienia się po bolesnym rozstaniu i poszukiwanie nowego sensu życia czynią ją niezwykle autentyczną i bliską czytelnikowi. Jej przyjaciółka, pełna determinacji i wsparcia, jest kluczowym elementem w procesie, który prowadzi Amelię do spotkania z Gabrielem. Gabriel, z kolei, to postać tajemnicza i intrygująca. Jego zamiłowanie do motocykli i prędkości sprawia, że staje się on postacią dynamiczną i pełną pasji. Jednak za tą zewnętrzną siłą kryje się człowiek z własnymi problemami i sekretami, które stopniowo wychodzą na jaw. Jego próby zdobycia serca Amelii, pomimo niebezpiecznego hobby, tworzą napięcie i emocjonalną głębię w ich relacji. "Highway of Dreams" porusza wiele istotnych tematów, takich jak zaufanie, pokonywanie własnych lęków, budowanie relacji na fundamencie prawdy versus kłamstwa oraz rola pasji w życiu człowieka. Autorka w sposób subtelny, ale i przekonujący, pokazuje, jak ważne jest otwarcie się na nowe doświadczenia i ludzi, nawet jeśli wiążą się one z ryzykiem i niepewnością.  Powieść ukazuje, że prawdziwa miłość wymaga odwagi i gotowości do podjęcia trudnych decyzji. Amelia i Gabriel muszą zdecydować, czy ich uczucie jest wystarczająco silne, by przezwyciężyć obawy i niepewności, czy też strach i przeszłość zdecydują o ich przyszłości. To uniwersalne pytanie, które stawia przed czytelnikiem refleksję nad własnym życiem i relacjami. Nic, co przychodzi łatwo, nie jest tyle samo warte jak to, o co trzeba się postarać. Ewa Maciejczuk prezentuje styl pisania, który sprawia, że książka jest nie tylko przyjemna do czytania, ale również wciągająca od pierwszej do ostatniej strony. Narracja naprzemienna pozwala na głębsze zrozumienie myśli i uczuć obu głównych bohaterów, co dodatkowo wzbogaca fabułę i buduje silne więzi emocjonalne z czytelnikiem. Dynamiczny rozwój akcji, pełen zwrotów i niespodziewanych wydarzeń, sprawia, że książkę czyta się błyskawicznie, a jednocześnie trudno oderwać się od losów Amelii i Gabriela. Autorka nie zapomina o postaciach drugoplanowych, które dodają głębi i kolorytu całej historii. Złe charaktery, pojawiające się na drodze Amelii i Gabriela, podkręcają fabułę i wprowadzają dodatkowe konflikty, które bohaterowie muszą pokonać. Te postaci są starannie wykreowane, co sprawia, że ich obecność jest naturalna i nie wywołuje wrażenia sztuczności. Wsparcie przyjaciółek i rodziny, a także ich własne wewnętrzne demony, tworzą bogaty i złożony obraz świata, w którym żyją główni bohaterowie. Relacja między Amelią a Gabrielem przechodzi przez wiele faz – od nieufności i strachu, po zaufanie i głębokie uczucie. Ich historia jest pełna wzlotów i upadków, co czyni ją autentyczną i wiarygodną. Emocjonalne sceny zbliżeń są opisane z wyczuciem, bez zbędnej wulgarności, co dodaje powieści elegancji i subtelności. Maciejczuk umiejętnie balansuje między romantycznymi momentami a dramatycznymi zwrotami akcji, co sprawia, że książka jest nie tylko lekką lekturą, ale również pełną napięcia i emocji. Ewa Maciejczuk umiejętnie wplata w narrację pytania, które zmuszają czytelnika do refleksji nad własnym życiem i wyborami. Czy Amelia i Gabriel zdecydują się na wspólną przyszłość mimo przeciwności? Czy zaufanie i otwartość wystarczą, by pokonać bariery i budować trwałą relację? Te pytania, pozostawione otwarte, angażują czytelnika i sprawiają, że historia staje się nie tylko opowieścią, ale również inspiracją do własnych przemyśleń. Autorka dba również o estetykę książki, co widać zarówno na okładce, jak i w samej narracji. Okładka, choć różni się od typowych romantycznych powieści, idealnie oddaje ducha historii – mieszankę tajemnicy, pasji i emocji. Dbałość o szczegóły w opisie scenerii, postaci i ich emocji sprawia, że czytelnik może w pełni zanurzyć się w świecie przedstawionym przez Maciejczuk. Motocykle odgrywają kluczową rolę w "Highway of Dreams", stanowiąc nie tylko pasję Gabriela, ale również symbol wolności, adrenaliny i ryzyka. Pragnienie prędkości i niezależności, które reprezentują motocykle, odzwierciedla wewnętrzne pragnienia i dylematy bohaterów. Amelia, która na początku jest nieufna wobec tego świata, stopniowo odkrywa w sobie odwagę i determinację, by stawić czoła swoim lękom i otworzyć się na nowe doświadczenia. Motocykle stają się więc metaforą przemiany i rozwoju osobistego, który przechodzą główni bohaterowie. Książka kończy się w sposób zaskakujący, pozostawiając czytelnika z mieszanką satysfakcji i niepewności. Otwarte zakończenie sugeruje możliwość kontynuacji historii Amelii i Gabriela, co tylko podkreśla głębię ich relacji i złożoność ich losów. Taki finał sprawia, że czytelnik pozostaje z pragnieniem dalszego poznawania bohaterów i obserwowania, jak poradzą sobie z przyszłymi wyzwaniami. "Highway of Dreams" to książka, która łączy w sobie wszystko, co najlepsze w gatunku romansu. Autorka Ewa Maciejczuk stworzyła opowieść pełną emocji, pasji i autentycznych postaci, które pozostają w pamięci na długo po zamknięciu ostatniej strony. Lekki, przystępny styl pisania sprawia, że książkę czyta się szybko i z przyjemnością, a jednocześnie trudno oderwać się od losów Amelii i Gabriela. Powieść porusza ważne tematy, takie jak zaufanie, prawda i kłamstwo w relacjach, oraz pokazuje, jak pasja i odwaga mogą zmienić życie człowieka. Złożone postaci, dynamiczna fabuła i emocjonalne napięcie sprawiają, że "Highway of Dreams" to nie tylko romantyczna opowieść, ale również głęboka refleksja nad naturą miłości i ludzkich relacji. Podsumowując: "Highway of Dreams" Ewy Maciejczuk to książka, która spełnia oczekiwania zarówno fanów romantycznych historii, jak i tych, którzy szukają czegoś więcej – głębszej refleksji nad miłością, zaufaniem i pasją. Autorka zdołała stworzyć opowieść, która jest jednocześnie lekką lekturą na wieczór i pełną emocji podróżą przez skomplikowane relacje międzyludzkie. Amelia i Gabriel to postaci, które pozostają w pamięci, a ich historia inspiruje do myślenia o własnych życiowych wyborach i wartościach. Dzięki dynamicznej fabule, autentycznym postaciom i emocjonalnej głębi, "Highway of Dreams" jest książką, którą warto sięgnąć. Polecam ją wszystkim, którzy cenią sobie dobrze skonstruowane romanse, pełne pasji, tajemnic i prawdziwych uczuć. Ewa Maciejczuk pokazała, że potrafi tworzyć historie, które nie tylko bawią, ale również uczą i inspirują. To zdecydowanie jedna z tych książek, które pozostają w sercu na długo po zakończeniu lektury.

Książka „Moja zemsta” Aleksandry Możejko zabiera nas do świata Marcello Manfredo, który ma jeden cel: zemstę za śmierć swoich rodziców skierowaną do byłego wspólnika Enzo Monroe. Mężczyzna osiągnął już wszystko. Posiada firmę, olbrzymi majątek oraz młodszego brata. Pewnego dnia składa propozycję swojemu wrogowi i wymusza na nim dodatkowy warunek: ślub z jego córką Elizabeth Rose Monroe. Zaaranżowane małżeństwo wywróci życie braci do góry nogami, a zamierzone cele ulegną zmianie. Autorka porusza ważne tematy t.j. ukrywanie prawdy, niedomówienia. Akcja pędzi, nie zabraknie przeskoków w czasie. Lekkie pióro sprawia, że książkę czyta się szybko i przyjemnie, pomimo, że czasami treści są naiwne i mało racjonalne.

"Życie jest tylko jedno i nie warto robić sobie pod górkę. Należy cieszyć się chwilą, żyć pełną piersią i kochać... bo miłość, to najpiękniejsze, co nam ofiarował los". Veronica wiedzie na pozór spokojne życie, które byłoby idealne gdyby nie zdrada męża. Dochodzi do wniosku, że mężczyźni przynoszą tylko kłopoty. Na pewno? Do czasu aż w klubie nie poznaje Daria. Mężczyzna nie bawi się w związki, a kobiety traktuje przedmiotowo. Jednorazowe zbliżenie z Veronicą miało być nic nieznaczącym uniesieniem. Czy tak było? Kobieta dla mężczyzny staje się zakazanym owoce, który budzi w nim euforię jakiej jeszcze nie doświadczył. Jeśli macie ochotę na gorący romans z szefem to trafiliście idealnie. Książka rozpali wasze zmysły i przyprawi o szybsze bicie serca. Pokaże, że życie nie kończy się po rozwodzie, a rodzicielstwo nie jest przeszkodą aby ułożyć sobie życie na nowo. Książka bardzo lekka i naprawdę przyjemna w sam raz na dłuższe popołudnie. Pisana z perspektywy dwójki bohaterów, których można lepiej poznać, ich przemyślenia, pragnienia oraz lęki i smutki. Bohaterowie już od pierwszego spotkania poczuli to COŚ, chemia w stu procentach. Każde kolejne ich spotkanie było niczym wybuch wulkanu. Akcja jest dynamiczna, zawsze coś się dzieje więc nie będziecie się nudzić. Chociaż ja na początku nie polubiłam się z Dariem lecz im dalej tym powoli wkradał się również do mojego serca. Gorąco polecam z pewnością znajdziecie w niej coś dla siebie.

Kasi nie trzeba przedstawiać, znacie ją na przykład z bestselerowej serii „Rozchwiani”. Z autorką miałam styczność już kilka lat temu podczas publikowania jej prac na Wattpadzie, stąd też moje zamiłowanie do twórczości Kasi. Bohaterów „Bittersweet” – Gaję, Izę, Konstantego i Mikołaja – poznaliśmy już w pierwszej części: Pieprz i sól. Historia ta rozpoczęła się od niefortunnego wydarzenia w klubie, ciągnącego się złą passą za główną bohaterką, jak i narratorką książki, Gają. Kobieta spotyka na swojej drodze dwóch mężczyzn: Mikołaja, którego traktuje jak krótki epizod w życiu, oraz Kostka, który wyzwala w niej nieposkromioną diablicę. Gdy bohaterka myśli, że wszystko zaczyna się układać, okazuje się, że przeznaczenie przygotowało przewrót w jej życiu – jej przyjaciółka i Konstanty są zamieszani w kompromitujący ją film. Jakie decyzje podejmie? Zmierzy się z przeznaczeniem czy ucieknie? W tym miejscu zaczyna się druga część: Bittersweet. Los ponownie stawia na drodze zrozpaczonej Gai Mikołaja, który oferuje jej wyjazd i przemyślenie spraw. Kobieta waha się, ale w końcu ulega namowom mężczyzny – ucieka od problemów, choć tylko na kilka dni, zaszywając się w domku jego wujostwa, gdzie ukojenie nerwów przynosi jej obcowanie z przystojnym doktorem. Tę dwójkę bohaterów już wcześniej połączyła chemia, którą Mikołaj usiłuje podtrzymać, a nawet jeszcze bardziej rozpalić. Czy mu się to uda? Jakie decyzje podejmie zraniona do szpiku kości Gaja? I najważniejsze, czy nauczy się kochać? Więcej fabuły zdradzać nie będę, ale muszę przyznać, że wyczuwalny jest podział na relacje między bohaterami, gdyż w „Pieprz i sól” więcej było Kostka i Izy, a w „Bittersweet” Mikołaja, ale to akurat bardzo dobrze, bo właśnie jego chciałam poznać bliżej. Ten bohater skradł moje serce dobrocią, ciepłem, ale też stanowczością, gdy była potrzebna. Wyjątkowo podobała mi się wizja przyszłości, którą zaczął roztaczać przed Gają. Powiem szczerze, że właśnie u jego boku widziałabym bohaterkę, ale ona jest w tak kiepskim stanie emocjonalnym, że nie dostrzega wielu rzeczy, a jeśli już coś staje się dla niej oczywistością, ratuje się przed uczuciami ucieczką w swoje dawne, złośliwe ja. Momentami odnosiłam wrażenie, jakbym czytała o dwóch różnych Gajach: spokojnej kobiecie w domku wujostwa oraz zimnej bizneswoman pędzącej po trupach do celu, ale kapitalnie bawiłam się śledząc jej przemyślenia na temat mężczyzn i minionych wydarzeń. Gaja po prostu intryguje i ani na moment nie pozostaje nudna, a przy tym jest bohaterką z krwi i kości z problemami do rozwiązania. Moje serduszka w oczach przerwał jednak powrót postaci do codzienności oraz konfrontacja Gai z Konstantym, który okazał się nie tak idealny, jak go sobie wyobrażałam. Na bohaterkę czyhają też kolejne kłopoty – ktoś ewidentnie jej nienawidzi i pragnie zrujnować jej karierę oraz życie osobiste. Jak sobie z tym poradzi? Kogo wybierze? Czy odnajdzie Izę, która odcięła się od wszystkich, i się z nią rozmówi? Książkę czyta się niesamowicie szybko, wręcz nie można się od niej oderwać. Z każdą kolejną stroną byłam coraz bardziej ciekawa, jak wyjaśnią się poszczególne wątki. Całość dopełniają odważne, gorące sceny erotyczne, namiętność i masa emocji, które kipią z prawie każdego zdania. Zakończenie natomiast narodziło całą masę pytań i mam nadzieję, że powstanie kontynuacja, ba, ja nie wyobrażam sobie, żeby jej nie było! Ps: #teamMikołaj !!!

Król ulicy to książka wciągająca od pierwszych stron. Czytelnik zagłębia się w mroczny świat, który jest pełen przemocy, los stawia przed bohaterami ciężkie wybory, a wszystkiemu towarzyszą bardzo silne emocje. Pomimo tego, że Chloe Medison oraz Victor Scarpone pochodzą z różnych światów, doświadczyli w swoim życiu wiele cierpienia. On — zimny i niedostępny. Zabija bez wahania, a serce ma z kamienia. Ona — musiała szybko dorosnąć, by zająć się przyrodnią siostrą. Nieustannie walczy o przetrwanie w świecie pełnym przemocy i ubóstwa. Pani Magdalena nie unika w swojej książce trudnych tematów takich jak: ubóstwo, przemoc domowa i nie tylko, moralne dylematy związane z przestępczością, handel ludźmi czy sutenerstwo, a wręcz przeciwnie można je spotkać na każdym kroku. Jednocześnie wplata w tę historię chwile humoru i wiele sarkazmu, dzięki którym rozładowuje atmosferę i napięcie. Takie chwile ukazują ludzką stronę jej bohaterów. Styl pisania Pani Madzi jest bardzo lekki i wciągający jakby słowa same wylewały się na kartki papieru, co sprawia, że książkę czyta się z zapartym tchem. Ja pokusiłam się nawet o krzyczenie na głównego bohatera 😅 KRÓL ULICY to nie jest tylko dark romans mafijny, ale przede wszystkim opowieść o walce o lepsze jutro, o poszukiwaniu nadziei nawet w najgorszym momencie, ale przede wszystkim o tym, jak miłość potrafi roztopić nawet najtwardsze serce. Podsumowując ta książka to historia dostarczająca mocnych wrażeń oraz zapewnia chwile refleksji.

Ama, dwudziestoośmioletnia pracownica firmy mieszczącej się w Jacksonville, zostaje przeniesiona do oddziału w Bostonie. W nowym miejscu pracy dziewczyna znajduje podrobione dokumenty, które mogą pogrążyć jej byłego szefa, więc postanawia zrobić wszystko, aby mu pomóc. Podczas logowania do firmowego systemu nieświadomie wyzwala lawinę zdarzeń, które ściągają na nią niebezpieczeństwo. Czy przeniesienie do Bostonu faktycznie było decyzją zarządu? Kim okaże się jej były szef - przyjacielem czy wrogiem? Jaką rolę w tym wszystkim odegra Leonardo Falcone, właściciel klubu w Jacksonville? Ta książka przypomniała mi dlaczego tak bardzo polubiłam romanse mafijne, historia owiana tajemnicą, to coś co na prawdę bardzo lubię. Od początku do końca nie wiadomo komu tak naprawdę można ufać. Strasznie wciągnęłam się w czytanie tej historii, nie mogłam się od niej oderwać tak mnie pochłonęła. Przyjemna, lekka, szybka i momentami dość zabawna. To było moje pierwsze spotkanie z autorką i myślę, że się "polubiłyśmy" 😁

Zaczynając książkę oceniałam 9/10 jednak im dalej tym bardziej się męczyłam a ocena spadała. Pierwsza połowa była mocno inspirowana Corą "złączonych honorem" a druga skupiła się na tym jak bardzo byli na siebie napaleni, gdzie i jak to robili. Dużo opusów uczuć i przemyśleń bohaterki które były takie same tylko inaczej ubrane w słowa co dawało przeciąganie książki na siłę. Bardzo raziło mnie nadużycie stwierdzania "żona mafii" to "żona mafii " tamto.... oraz taka błahostka ale określania gały ani ślepia jakoś jako zastąpienie dla oczu nie pasują za bardzo do gatunku jakim jest romans ewentualnie w momentach morderstw.

Show-biznes to nie tylko blask fleszy, to często oślepiające światło, w którym łatwo zgubić własny cień” – ta myśl zdaje się przyświecać lekturze powieści Małgorzaty Kasprzyk. „Kusząca propozycja” to historia Emilii Kobus, młodej aktorki, która całkowicie zachłysnęła się światem mediów. Emi płynie na fali popularności, a sławy i związanych z nią benefitów zazdroszczą jej niemal wszyscy, w tym młodsza siostra, marząca o pójściu w jej ślady. Dzięki postawie głównej bohaterki poznajemy blaski, ale i mroczne cienie telewizyjnego brylowania. Imprezy, ścianki i wywiady to tylko fasada – autorka pyta, co dzieje się, gdy blask gwiazdy zaczyna przygasać i czy świat mediów faktycznie jest tak idealny, jak widzą go osoby postronne. W sercu tej opowieści pojawia się Czarek, kuzyn Izy, najlepszej przyjaciółki Emilii. Mężczyzna, będący na życiowym zakręcie po bolesnym zawodzie miłosnym, składa aktorce zaskakujący układ. Choć początkowo propozycja ta może wydawać się czytelnikowi dziwna, a nawet nierealna, warto nie odkładać książki zbyt wcześnie. Z każdym kolejnym rozdziałem perspektywa się zmienia, a relacja głównej pary nabiera rumieńców, ewoluując w stronę, której trudno się spodziewać na początku lektury. Moja ocena to solidne 7/10 – to literatura lekka, ale niosąca ze sobą istotne pytania o autentyczność w dobie filtrów z Instagrama. Małgorzata Kasprzyk sprawnie kreśli portret współczesnej branży rozrywkowej. Najmocniejszą stroną powieści jest ukazanie kontrastu między tym, co publiczne, a tym, co dzieje się za zamkniętymi drzwiami garderoby. Emilia, choć początkowo może drażnić swoją powierzchownością, z czasem zyskuje w oczach czytelnika. Jej ambicja i lęk przed porażką są opisane w sposób bardzo ludzki. To przestroga przed tym, jak łatwo stać się produktem w rękach menedżerów i specjalistów od wizerunku. Wątek z Czarkiem wprowadza do fabuły niezbędną dynamikę. Choć motyw „udawanego związku” czy „specyficznego układu” jest dobrze znany w literaturze kobiecej, autorka potrafi tchnąć w niego odrobinę świeżości. Chemia między bohaterami budowana jest powoli, co pozwala nam uwierzyć w ich przemianę. To właśnie ta ewolucja postaci sprawia, że książka zyskuje na wartości w drugiej połowie. „Kusząca propozycja” to idealna lektura na dwa wieczory. Choć niektóre zwroty akcji bywają przewidywalne, a świat przedstawiony momentami wydaje się zbyt jaskrawy, całość broni się emocjami i trafną obserwacją ludzkich słabości. To opowieść o tym, że pod grubą warstwą makijażu i uśmiechem do kamery zawsze kryje się człowiek łaknący prawdziwego uczucia, a nie tylko kolejnych „lajków”. Jeśli szukasz wciągającej historii z romansem w tle, która przy okazji skłoni do refleksji nad ceną popularności, propozycja od Małgorzaty Kasprzyk będzie strzałem w dziesiątkę.

W tej części mamy historię Liana i Rae. Jednocześnie cały czas mamy powtórkę z historii z poprzednich dwóch części tylko oczami bohaterów tej części. Przyznaję że fajnie to nawet wygląda. Świetnie się czyta i warto poznać burzliwą historię Liama i Rae. Polecam!

Mia Rosado miała kilka lat, gdy straciła rodziców. Najpierw zmarła jej matka, a następnie zabito jej ojca. Dziewczyna postanowiła więc pomścić zamordowanego ojca. Niestety posiadane tropy prowadzą ją do niebezpiecznych osób powiązanych ze światem karteli narkotykowych. Aby dokonać zemsty postanawia wstąpić do policji. Pewnego dnia a skutek tragicznych wydarzeń trafia do rezydencji bossa kartelu Miguela Serrano i jego młodszego brata José – bratanków zabójcy jej ojca. Mia w dzieciństwie przyjaźniła się z José, dlatego też jest przez niego w pewien sposób chroniona. Rosado postanawia wykorzystać młodszego z braci by dostać się do zabójcy ojca. Nie wszystko idzie jednak zgodnie z planem, bo Miguel od samego początku nie ufa Mii, a uczucie, które połączy ją z José wszystko skomplikuje… Czy Mia dokona zemsty? Sama nie wiem, jak ocenić tę książkę. Historia ciekawa, jednak raczej nie do końca dopracowana. Akcja toczyła się bardzo szybko, a samo zachowanie Mii często mnie denerwowało. Potencjał tej fabuły jest ogromny, ale niestety niewykorzystany. Ogólnie podsumowując mimo tych minusów uważam, że jest to dobra odskocznia na jedno jesienne popołudnie.

Naprawdę ciężko mi się czytało to wszystko na początku, i naprawdę ledwo co dałam radę. Zbyt mocne,żeby coś takiego oglądać ,a co dopiero czytać i sobie wyobrażać. Dałam radę i przebrnęłam przez te straszne , wulgarne i za bardzo erotyczne sceny . Ogólnie nie lubię czegoś takiego czytać ,ale lubię jak jest akcja i coś się dzieje , więc wolę czasami sięgać po takie książki ,niż żeby zanudzić się na śmierć . Jak dla mnie autorka fajnie piszę, zachęcająco i ciekawie . Gdybym miała więcej czasu na pewno mogłabym przeczytać tą książkę w jeden dzień , ponieważ bardzo ciekawiło mnie co się wydarzy . Na pewno sięgnę po kolejne książki 😇

Ta książka totalnie mnie zaskoczyła. Myślałam, że dostanę po prostu romans z dramatem w tle, a dostałam historię pełną emocji, napięcia i trudnych wyborów. Bohaterowie są bardzo ludzcy – mają swoje słabości, błędy, przeszłość, od której nie da się uciec. A ten klimat… momentami ciężki, momentami wzruszający, ale cały czas wciągający. To nie jest lekka historia „na raz i zapomnieć” – ona zostaje w głowie i w sercu. Dla mnie: dużo emocji, trudne relacje, powrót tego, co miało nigdy nie wrócić i miłość, która musi zmierzyć się z przeszłością. Polecam, jeśli lubisz książki, które bolą, wzruszają i nie są cukierkowe 🤍

Nie pamiętam kiedy tak szybko przeczytałam książkę! Ta dostarczyła wielu emocji, była też spójna i z końcem każdego rozdziału chciało się przeczytać jeszcze jeden i jeszcze jeden... 🥰 Znajdzie się w niej również sporo nut pikanterii. Bohaterowie na plus choć zachowanie Callie w pewnym momencie mnie zaskoczyło ale czego nie robi się dla miłości 😉 Mimo wszystko, z chęcią przeczytam kolejny tom nawet jeśli znów zajmie mi to jeden dzień. Polecam ❤️

„Czy to jest przyjaźń…?” to ciepła i zabawna opowieść o relacjach, które balansują na granicy przyjaźni i czegoś więcej. Alexa Lavenda z lekkością przedstawia codzienne życie czwórki przyjaciół, których łączy wspólna przeszłość i dom. Szczególnie ujmuje naturalność dialogów oraz chemia między bohaterami, która rozwija się w sposób niewymuszony. Autorka świetnie uchwyciła niepewność, zazdrość i tęsknotę, które towarzyszą budzącemu się uczuciu między ludźmi dobrze się znającymi. Książkę czyta się z uśmiechem, ale nie brakuje też momentów wzruszenia. To lekka, przyjemna lektura, która poprawia nastrój i przypomina, że najpiękniejsze historie często zaczynają się od przyjaźni. Idealna na relaksujący wieczór.

W ostatnich latach książki nawiązujące do tematyki życia w świecie Orientu,  stały się prawdziwym fenomenem.Nie dziwi wiec fakt, że pojawia sie ich coraz więcej :) Co oczywiście takie moliki jak ja bardzo cieszy.Ponieważ z jednaj strony oczarowują nas magiczną aurą, ktora tam panuje.Z drugiej zaś przerażają swoimi realiami i brutalnymi prawami. Najnowsza książka duetu Charlotte Mils i Pauli Ciulak -"Dubajskue namiętności" to historia lżejsza, mimo że ciagle nawiązująca do zwyczajów panujacych w Zjednoczonych Emiratach Arabskich.Gdzie życie pozornie wyglądające prawie jak z bajki, stawia ściśle określone reguły, w których pewne zachowania nie maja prawa bytu. Główna bohaterka Kalila, to młoda dziewczyna, która od zawsze była uczona na służącą.Pełni wiec ten obowiązek na dworze jednego z szejków Imrana najlepiej jak tylko potrafi.Pewnego dnia jednak dziewczyna dostaje niecodzienną propozycję, na którą właściwie nie ma większego wpływu. Zostaje oddana w rece innego szejka o niezbyt dobrej reputacji.Jednak Malik, ku jej zaskoczeniu dostrzega w niej cos wiecej i pragnie, by dziewczyna została jego muzą.A że Kalila znajduje sie w świecie, gdzie niepodzielnie rządzą mężczyźni zgadza sie na nowe obowiązki.To zas sprawia, ze jej życie zaczyna się odmieniać niczym za dotknięciem czarodziejskiej różdżki...Ale czy owa sielanka może trwać wiecznie? To bardzo przyjemna i lekka w odbiorze lektura, która zaskakuje licznymi informacjami na temat religi muzułmańskiej oraz panujących tam zasad.  Autorki postarały się by towarzyszyły nam one w niespodziewanych zwrotach akcji na tle romansu, który rodzi sie miedzy panem i służką. Dla osob, które pierwszy raz zetkną sie z tą tematyką, bedzie to na pewno nielada kąsek.Ja zaś majac na uwadze wczesniejsze spotkania książkowe z ową kulturą moge powiedzieć, że był to miło spędzony czas, który zbyt szybko sie skończył ;)

Książka dobra, druga z tej serii od Weroniki Jarczewskiej. Bardzo mi się spodobała, siła bohaterów i ich determinację, zmianę, którą mieli w sobie od początku do końca. Utożsamiam się z Ianem, nie tyle z Ivy. Historia pełna wzlotów i upadków, jak to bywa w życiu. Jak by, tak było w normalnym życiu... Ian ma czterdzieści lat i nie potrafi wyznać miłości słowami. Jest skrycie zakochany w Ivy już od wielu lat, od dnia jej osiemnastych urodzin, ona natomiast czuje się raniona przy nim i szuka szczęścia w innej znajomości z Shawnem. Ian jest zazdrosny, a Ivy poważnie chora, otóż spędza dużo czasu w szpitalu na badaniach pod okiem lekarza G. Którego jest najlepszą pacjentką. Lekarz mówi o nerce, a dokładnie o jej przeszczepie. Ian ją śledzi w szpitalu, jest cały czas przy niej, lecz po keyjomu. Decyduje się na to, że chce jej oddać nerkę. Zjawia się Isabella - była żona Iana, która przyjeżdża i oznajmia, że nie usunęła ciąży tylko wychowała jego syna Michaela po kryjomu, biorąc pieniądze i obiecując że usunie ciążę. Ian jest wściekły mówi o tym Ivy. Ava rodzi dzieciaki, a Westin pomaga jej w opiece. Ivy zwalnia się i Ava też. Carter poznaje Emmę - nową pracownicę na ich miejsce i zaczyna z nią bajwrować. Izabella robi badania, bo chce oddać nerkę Ivy tuż po tym, jak wraca do zdrowia po zemdleniu. Okazuje się, że może ją oddać i to zrobi. Dlatego, żeby Ian jej przebaczył i Michael miał nową rodzinę. Ian w Paryżu oświadcza się Ivy.

"Tak, myśl o śmierci towarzyszyła mi nieustannie. Gdy, ściskałam w palcach zimny metal broni, widziałam krew i ciała, wiedziałam, że to mogłam być ja. Często modliłam się do Boga, nie odpowiadał. Może wiedział, że nie miałam prawa do tłumaczenia się z żyć, które odebrałam i jeszcze odbiorę". Sprzedana w młodym wieku, trafia do ogrodów Ying. Szkolona na egzekutora Triad, trafia pod władzę Cesarza. Zdobyła umiejętności i wiedzę, która pozwala jej na wykonywanie niebezpiecznej pracy. Myślała, że będzie wolna i dokona swojej zemsty, lecz została zakontraktowana na trzy lata. Ma służyć teraz u Michaela Yorka. Sama w obcym kraju z ludźmi, których nie zna i nie ufa. Musi ponownie się dostosować i przede wszystkim przetrwać. Czy Anie uda się wykonać zamierzony cel? Jak odnajdzie się w ekipie Yorka? Lubię styl autorki, miałam już styczność z jej twórczością. Tym razem również zaciekawiona byłam czy jej nowa historia mi się spodoba. Główna bohaterka wydawała mi się silną i zabójczą kobietą. Lubię takie postacie, więc nie mogłam przejść obojętnie obok tej pozycji. Z początku trudno było mi się wkręcić w przedstawioną historię. Otrzymałam bardzo dużo informacji, musiała minąć chwila, zanim wszystko mi się ułożyło w głowie. Pojawiało się również wiele nazwisk, nie od razu skojarzyłam kto, kim jest. Potrzebowałam czasu, aby się oswoić z tymi wszystkimi bohaterami. Z każdą kolejną stroną było coraz lepiej. Rozpoznawałam bohaterów i od razu lepiej mi się czytało. Zdążyłam nawet kilku polubić, a zwłaszcza Ashby'iego. Przyznaję, że przeszkadzały mi momentami zbyt długie opisy. Nie lubię ich za bardzo. Wiem, że były potrzebny, ale mogłoby ich być zdecydowanie mniej. Fabuła została świetnie poprowadzona, dzieje się dużo i sceny, w których Ana mogła się wykazać, zostały bardzo dopracowane. Ta kobieta to chodzący przywódca, który umie zdobywać sobie szacunek. Strzelaniny, wypadki, porwania to tylko przedsmak tego, co otrzymałam w całej akcji. Sceny erotyczne zdecydowanie należały do gorących i działających na wyobraźnię. Podsumowując, to całość wypadła naprawdę dobrze. Spędziłam miły czas na lekturze książki.

Krótka powieść o kontrowersyjnej miłości. Książka trafiła w moje ręce przypadkiem. Początkowe strony zirytowały mnie niemiłosiernie. Przedstawiały perspektywę durnej dziewuchy, dla której jedynym życiowym celem było wyrwanie się z biedy i zerwanie kontaktów z rodzicami, których się wstydziła. Czytnik o mały włos nie zaliczył lotu koszącego, ale uznałam, że szkoda poświęcać sprzęt na taki gniot. Stwierdziłam, że się przemęczę, przeczytam te kilkadziesiąt stron, a na koniec dam upust emocjom w opinii o książce. Jakże mocno byłam zaskoczona, bo historia okazała się naprawdę niezła. Jednocześnie myślę, że sposób ukazania romansu księdza i zamężnej parafianki nie godzi w uczucia wierzących. Opisy nie były wulgarne. Zaskoczyła mnie również ładna stylistyka i całkiem bogate słownictwo, jakim odznacza się autorka. W tekście znalazło się kilka niepasujących rzeczy, jak np. satynowa pościel, która miała być oznaką luksusu. Ale dobra... Nie będę się czepiać, bo nie miało to znaczenia dla fabuły.