Montana

Julia budzi się skrępowana na plaży i za nic nie potrafi sobie przypomnieć, jak się tam znalazła. Wkrótce wyjaśnia się, że znajduje się na wyspie przystojnego Javiera i została porwana... przez pomyłkę. Czy Julia, której zdecydowanie daleko do typowych bohaterek romansu, wróci do swojego dotychczasowego życia? A może na wyspie zdarzy się coś jeszcze? Przekonajcie się sami... Są takie książki, które mają po prostu dostarczyć rozrywki, być odskocznią od codzienności, wprawić w dobry humor. I taka właśnie jest "Bo tylko czarne oczy". Bardzo podoba mi się tekst z tyłu okładki - "Jest to tekst wysoce humorystyczny o szerokim spektrum 3rotycznym. Działa odprężająco, relaksująco, wywołując napady śmiechu i całkowicie odseparowując od ponurej rzeczywistości". Lepiej tego nie da się ująć😁 Mamy tu bohaterkę - wulkan energii, która nie da sobie "w kaszę dmuchać", nieco szaloną i z głową pełna niekoniecznie dobrych pomysłów. Jest I on - niby mafioso, groźny El Matadore - ale chyba nie do końca dobrze grający tę rolę. Są iskry, kłótnie, sporo napięcia, jeszcze więcej nieco abstrakcyjnych wydarzeń... Słowem - nudy nie ma. Do całej tej historii należy podejść z przymrużeniem oka i dystansem , bo relacje między bohaterami do najzdrowszych nie należą, ale... Jak wspomniałam wcześniej - to lekka, pikantna i zabawna, dość krótka (166 stron) powieść na wieczór po ciężkim dniu. Ja się przy niej świetnie bawiłam

Wzruszyłam się, pośmiała i nawet trochę zarumieniłam. Gdy myślisz, że życie nie ma ci już nic do zaoferowania, ale ono ma dla ciebie taką niespodziankę, że na pewno tego nie przewidziałaś, pozostaje tylko wejść w to i dobrze się bawić. Można powiedzieć to zarówno o fabule oraz o samej książce. Przyjemna, lekka, polecam.

Moja przygoda z ksiazka Anny Kolober stała się kilkoetapowa. Najpierw spodobał mi się tytuł i podejrzewałam, że głównym bohaterem będzie jakiś brzydal... rozczarowanie jest przytojniak. Później przeczytałam opis o będą mity greckie pomyslałam fajnie. Okazało się że nawiązań do mitów jest przesadnie wiele... ostatecznie wyszło za dużo akcji pobierznych a głowni bohaterowie gdzieś się oddalili od siebie... W zasadzie główny bohater został zepchnięty, ze sceny na rzecz innych postaci. Po czym koniec mocno rozczarowuje... Za to bardzo pozytywnie się czyta opisy przyrody i Hiszpani. Jak i wyjasnianie roznych kwesti tak jak opis apsyntu czy pigułki gwałtu. Bardzo cenie tego typu zabiegi

Martyna podkochuje się w Pawle - starszym chłopaku z uczelni. Na kacu przez przypadek dzwoni zamiast do brata to właśnie do Pawła. Ten zaintrygowany dziewczyną postanawia ją poznać 🙂 Jak potoczą się losy Martyny i Pawła? Zapraszam do lektury 🙃 Książka jest króciutka, ma tylko 150 str., więc w sam raz na jeden wieczór 😉 styl pisania Moniki jest lekki i przyjemny, więc tym bardziej szybko i łatwo się czyta. Książka to ogień 🔥 i potrafi wywołać rumieniec na policzkach ☺ Co tam się dzieje 🙈 to głowa mała 🤫 Jeżeli ktoś uprawia sex tylko w sypialni, po ciemku, w pozycji misjonarskiej, jest ograniczony i nie ma otwartego umysłu to na pewno niech nie czyta tej książki. Mi się podobała i z chęcią bym przeczytała dalsze losy bohaterów 😉 Polecam z całego ❤

Cóż to było...czy facet może być aż tak mrocznym przedmiotem pożądania...i nie mówcie, że bajka, nielogiczne i bohaterka naiwna...i cóż z tego..? Ileż tu było namiętności, szalonej miłości doprawionej piekielnym pożądaniem...szkoda, że takie historie tylko w wyobraźni pisarzy...czytajcie, warto czasem dać się ponieść mrocznej, czasem nawet zgubnej namiętności...

Agnieszka Kowalska-Bojar – Transakcja Iza pracuje w sklepie, ale marzy o zmianie. Kiedy nadarza się okazja, zatrudnia się w nowej firmie — i od tego momentu jej życie zaczyna nabierać tempa. Pewnego dnia, podczas pracy na kasie, spotyka Adama — przystojnego nieznajomego, który od razu przykuwa jej uwagę. Ich drogi przecinają się kilka razy, aż w końcu Iza trafia do... jego firmy. Tam poznaje prawdę: Adam ma brata bliźniaka, Sebastiana, z którym wspólnie prowadzą biznes. To właśnie wtedy składają Izie nietypową propozycję — ma udawać narzeczoną Adama. Z pozoru szalony układ szybko komplikuje się jeszcze bardziej, gdy okazuje się, że bracia… zamienili się rolami. Transakcja to lekkie, zabawne opowiadanie, które zaskakuje i bawi. Pełne nietypowych sytuacji, drobnych kłótni i komicznych pomyłek. Idealne na oderwanie się od codzienności i poprawę humoru.

Miłość, która potrafi ranić... i leczyć – emocjonujący finał podróży przez kontynenty „Europejski raj” to trzeci i zarazem ostatni tom cyklu autorstwa Alexy Lavendy, który zabiera nas w kolejną, pełną emocji podróż, tym razem po mrocznych zakamarkach Europy, ale też po najbardziej skrywanych zakamarkach ludzkiego serca. Główną bohaterką pozostaje Patrycja – młoda kobieta o niezwykłym talencie kulinarnym, ogromnym sercu i jeszcze większej sile, którą zmuszona jest w sobie odnaleźć, gdy niespodziewanie trafia w ręce oprawcy. Porwanie i towarzyszące mu cierpienie stają się nie tylko walką o przetrwanie, ale też prawdziwym testem charakteru. Patrycja dojrzewa, staje się kobietą, która - mimo ran - nie traci nadziei. Po drugiej stronie tej historii znajduje się Max - mężczyzna z przeszłością, wpływami i statusem, ale też z ogromnym poczuciem winy. Jego ukochana zniknęła na jego oczach, a on zrobi wszystko, by ją odzyskać. To nie tylko pogoń za Patrycją - to także walka z samym sobą, ze swoimi błędami, z ludźmi, którzy wciąż próbują rozdawać karty w jego życiu. Na kartach powieści nie brakuje dramatycznych zwrotów akcji, gorących emocji i namiętnych scen. Autorka skupia się przede wszystkim na przemianie swoich bohaterów. Ich dojrzewaniu, zderzeniu z bólem, tęsknotą, strachem i miłością, która czasami przeraża bardziej niż wszystko inne. Chemia między Patrycją i Maxem jest wciąż wyczuwalna, ale towarzyszy jej głębsze, bardziej dojrzałe uczucie. Autorka umiejętnie łączy wątki romansu, sensacji i psychologii, tworząc książkę, która wciąga od pierwszych stron i trzyma w napięciu do samego końca. „Europejski raj” to zakończenie serii. To historia o przekraczaniu granic - tych geograficznych i emocjonalnych. Jeśli lubicie powieści z pasją, napięciem, smakiem (dosłownie i w przenośni!) to jest to pozycja dla was.

„Nadszedł czas, by wyjawić wszystkie sekrety przeszłości...” „Spowiedź” autorstwa Gabrieli L. Orione, stanowi drugą część serii Wodząc na pokuszenie. Pewnie niektórzy z Was kojarzą, że jeszcze nie tak dawno recenzowałam inną serię tej autorki na temat Any Border, którą to pokochałam już po pierwszej stronie, dlatego też nie mogłam przejść obojętnie obok tego tytułu. Powiem Wam, że w czasie lektury dzisiejszej książki poznałam warsztat Orione z zupełnie innej strony - od tej sensacyjnej, czym po raz kolejny mnie kupiła Nie da się budować szczęśliwego związku, gdy od ukochanej osoby oddziela cię mur tajemnic i niedopowiedzeń. Simone zabiera więc Olivię na górski maraton biegowy, bo o bolesnej przeszłości opowiada się łatwiej, gdy nie trzeba patrzeć sobie w oczy. Jego spowiedź to wejście do brutalnego świata mafii, której przedstawiciele pociągają za polityczne i gospodarcze sznurki w całych Włoszech. Osadzonych w albańskim więzieniu Simone, wtedy jeszcze pod swoim dawnym nazwiskiem Arber Abedini, ma za zadanie wkupić się w łaski pochwyconego niedawno kalabryjskiego bossa, Antonia Matrangi. Kiedy Arber staje się częścią gangsterskiego środowiska, bardzo szybko odkrywa, że ‘Ndrangheta to nie tylko bezlitosna organizacja, ale również stan umysłu. Zło wchodzi w krew i pozbawia kręgosłupa moralnego, a wyplątanie się z mafijnych macek często możliwe jest dopiero w momencie śmierci.... Może zacznę od tego, że na samym początku mojej przygody z tą lekturą miałam problem z wgryzieniem się tę historię - nie chodzi mi o to, że początek był zbyt nudny lub coś w tym stylu... po prostu czułam pewną blokadę, która puściła dopiero po skończeniu drugiego rozdziału. Później było już tylko lepiej. „Spowiedź” zawiera w sobie wiele scen, które rozgrzeją Was do czerwoności oraz takie, które spowodują lekki niepokój. Szczerze po lekturze dwóch część na temat Any nie sądziłam, że pani Gabriela jest w stanie tyle namieszać. Do gustu przypadł mi sposób przedstawienia historii Simona/Arbera - w trakcie czytania dostaniecie wydarzenia, które działy się na przemian w przeszłości oraz teraźniejszości. Spokojnie, szybko się połapiecie z jakim czasem macie do czynienia. Skoro wywołałam wilka z lasu, opowiem Wam więcej o naszym Simonie. Jest to bardzo tajemniczy mężczyzna, który w swoim życiu sprawował dwie sprzeczne role - był policjantem oraz gangsterem. (Też byłam w szoku kiedy się o tym dowiedziałam.) Życie Arbera Abedini nigdy nie było usłane różami, ta lektura pozwoliła mi poznać jego mroczną stronę, która nie raz mnie zszokowała, czy powodowała smutek... Nie wiem czy już Wam o tym mówiłam, ale Orione doskonale wie w jaki sposób przelać emocje swoich bohaterów na kartki papieru - jej trzy historie wręcz kipią od ich nadmiaru. Gabriela w dość ciekawy sposób przedstawiała mi okrutny świat mafii. Jego brutalność jest bardzo przygnębiająca - czemu zazwyczaj w romansach mafijnych świat gangsterów jest zbyt przesłodzony? Też macie czasami tego dość? To koniecznie sięgniecie po tę serię, ponieważ autorka nie serwuje nam wyimaginowanych sytuacji, tylko stara się napisać jak to wygląda naprawdę od tej drugiej strony. No i tradycyjnie kilka słów o zakończeniu... Szczerze nie wiem co powinnam Wam powiedzieć. Po przeczytaniu ostatniej strony czuję mętlik w głowie. Czemu „Spowiedź” zakończyła się w taki sposób? I najważniejsze pytanie: gdzie jest kontynuacja?! Powinna być przygotowana na wczoraj, nie mogę tyle czekać. Jak możecie zauważyć Orione zakończyła swoją historię w najgorszy możliwy dla czytelnika sposób... Czy książkę polecam? Jeśli nie czytałeś/aś poprzedniego tomu, którym jest „Grzech” to pocieszę Cię i powiem, że ja również go nie czytałam. Pomimo, że na samym początku autorka pomaga nam odnaleźć się w świecie bohaterów, to w przyszłości jednak planuję zakupić poprzedni tom tej serii. Gabriela L. Orione po raz kolejny stworzyła historię, która ruszyła moje czytelnicze serce i prawdopodobnie zbyt szybko o tej przygodzie nie zapomnę.

Książkę czyta się dobrze. Relacja między głównymi bohaterami jest ciekawa i nie ogranicza się tylko do scen łózkowych. Podobała mi się ta pozycja, która wyróżnia się na tle innych podobnych. Fabuła jest dynamiczna, podzielona na krótkie rozdziały. Trochę kuleje korekta, co nie szczególnie przeszkadza w odbiorze książki. Wielkim minusem jest jednak dla mnie nadawanie bohaterom wymyślnych, nienaturalnych imion. Powiem szczerze, że nie widzę celu takiego działania, bo dla mnie jest to niezmiernie irytujące.

Dziś książka bardzo niegrzeczna i dość kontrowersyjna. Swoją fabułą napewno nie jedną fankę gorących erotyków przyprawi o szybsze bicie serca. Tym mniej zagorzałym wielbicielką tego gatunku może jednak nieco się nie spodobać, a nawet zniesmaczyć. Nie ma co ukrywać #klubpanim, autorstwa @mayafrost_autorka od @lipstickbooks to bardzo pikantna historia. Książka ta jest kontynuacją powieści #klubpanag, która na mnie osobiście wywarła mieszane uczucia. Chyba nawet dla mnie było tam zbyt gorąco. Tak też jest i tym razem. Dzieje się naprawdę dużo. Milena, która w poprzedniej części za sprawą Gabriela z szarej myszki przeistoczyła się w seksowną diablicę rozpoczyna nowe życie. Rozwód i spektakularne rozstanie z kochankiem mocno ją zmieniły. Jest teraz pewną siebie i energiczną kobietą. Mimo, że początku nie były łatwe, to teraz cieszy się z życia. Za namową przyjaciółki wchodzi w pewnien interes. A mianowicie zostaje menadżerką ekskluzywnego klubu dla swingersów, który przede wszystkim ma za zadanie spełniać najśmielsze fantazje kobiet. Milena świetnie odnajduje się w nowej roli i za jej sprawą Klub Pani M staje się najpopularniejszym tego typu miejscem. Kiedy Milena w końcu staje stabilnie na własnych nogach na horyzoncie ponownie pojawia się Gabriel. Mężczyzna przez którego nasza bohaterka wylała morze łez chce odzyskać Milenę. Czy kobieta pozwoli mu na nowo wejść do swojego życia? A może pojawi się ktoś, kto zupełnie odmieni jej życie. Tajemniczy autor coraz częściej będzie budził w niej sprzeczne uczucia. Co takiego tym razem wydarzy się w życiu Mlieny? Czy dojrzała już tak naprawdę kobieta ma jeszcze szanse na miłość? #klubpanim to naprawdę bardzo pikantna historia. Autorka nie owija w bawełnę i z pełnym zaangażowaniem oddaje się tej powieści, która ukazuje ludzkie fantazje. Jednak jest tu chyba tego za dużo. Jedynym znaczącym aspektem tu ukazanym są warsztaty z seksualności i kobiecości dedykowane kobietą. Ten argument do mnie przemawia, gdyż chyba właśnie o tym mówi się dość mało i kobiety przede wszystkim te młode nie do końca są uświadomione w tej kwestii. A cała reszta to po prostu mocny erotyk...

Ta książka pokaże Ci co to zabawa językiem, sarkazm i dwuznaczność 🙂 Chylę czoła autorkę, która potrafi tak bawić się słowem a jednocześnie stworzyć tak skomplikowane postacie, że głowa mała 🙂 To druga część, w której pokazane są losy Diabła i Almy. Ona roztrzepana, naiwa po potęgi. On sam nie wie co siedzi w jego głowie. I gdy on ją ratuje ona podpisuje pakt z Diabłem, który z definicji nie powinien się dla niej źle skończyć... Tylko czy przeznaczenie dwóch dusz, które do siebie należą ma jakąkolwiek granicę skoro są sobie pisani? Ta książka nie pozwoli Ci się nudzić. Ja zachodziłam w głowę jak autorka mogła to wymyśleć. Rzadko spotykana książka, która mnie rozbawiła wiele razy. Najlepsza moim zdaniem jest końcówka 🖤🖤🖤 Polecam piekielnie gorąco ❤️🖤❤️🖤

Niespotykana historia, w pewnym momencie niesmaczna, bo jest wątek kazirodczy, seks z małolatą można podciągnąć pod pedofilię. Niesmaczne obrazy. Jednak koniec ukazuje inny obraz książki. Wszystko obraca się o 180 stopni, choć można było to przewidzieć. Mimo wszystko pozostał lekki niesmak

✨️ opinia mola książkowego ✨️ 🫆 65/100 Czarne i białe– Liliana Więcek Seria: Góralka i Mafioso Wydawnictwo: Niezwykłe Hejo! Święta trwają pełną parą, a ja czytam i nadrabiam opinie o historiach, które udało mi się przeczytać już na początku miesiąca. Jestem z siebie dumna, bo kwiecień zaczęłam z moim regałem i książkami, które czekają na przeczytanie. Liczę, że uda mi się ich w tym miesiącu przeczytać jak najwięcej. Czarne i białe to historia, która całkowicie mnie oczarowała. Połączenie góralki i mafiosa – cudowne zestawienie! Jedno i drugie kocham całym sercem. Zakopane, górskie klimaty i przede wszystkim góry. Mafia, Floryda – marzenie o gorącym klimacie przez całą zimę, a do tego niebezpieczni mężczyźni. Liliana zrobiła tutaj coś innego – połączyła górali i mafię w jednej historii. Nie wiedziałam, co z tego wyjdzie, byłam ciekawa, jak to połączenie wypadnie w książce, bo przyznaję – pierwszy raz spotykam się z czymś takim, a na książkach mafijnych zęby już zjadłam. Połączenie, które powinno być skazane na porażkę – no bo kto o zdrowych zmysłach robi takie zestawienie? – zaskoczyło mnie na tyle, że nie będę spać, tylko czytać kolejne tomy. Jestem całkowicie zachwycona, oczarowana i wniebowzięta tą historią. To może się wydawać prostą historią – kobieta góralka, królowa oscypka i Krupówek. Ale ta laska ma taki charakter, że aż zabójczy i aż do pozazdroszczenia. A z drugiej strony jeszcze prostsza – boss mafii i narkotykowego świata, który panienek ma na pęczki i wrogów więcej niż niejeden baca owiec na swoich łąkach. A jednak wybiera zadziorną Polkę, która jest istnym wulkanem energii i w połowie czarnym aniołem. Nie wyobrażałam sobie takiego połączenia w książce, ale wyszło rewelacyjnie. Zdecydowanie polecam czytać, bo to nie tylko nietypowe połączenie dwóch różnych światów, ale również poszukiwanie samego siebie. Szukanie miłości, a przede wszystkim wolności dla własnej duszy i ciała. Jeszcze bardziej po tej lekturze uwielbiam mafię, a góry kochałam już wcześniej. Ale teraz uwielbiam to połączenie jeszcze bardziej. Lilia, dzięki za tę historię. 💖

Ależ to była cieniutka historia. Cieniutka i bardzo przyjemna! Klara przyjmuje nietypowe zlecenie, które może zmienić jej życie diametralnie. Czy w pozytywnym czy raczej w negatywnym znaczeniu, to już musicie przekonać się sami. Historia poprowadzona w świetnym stylu. Warsztat pisarski autorki jest naprawdę przyjemny, dzięki czemu, czytelnik nawet się nie zorientuje, a już jest na końcu powieści :) Króciótka, lekka i przyjemna powieść nie tylko na letnie wieczory, ale na każdą chwilę. Jeśli tak jak ja lubicie sięgnąć po powieść, która wciągnie Was od pierwszych stron, to gorąco zachęcam Was do lektury. Myślę, że nie pożałujecie! Polecam serdecznie!

Trochę wyobraźnia autorki popłynęła. Takiej historii nawet przybliżonej nie czytałam. Choć książka jest podzielona na rozdziały pomiędzy uczuciami trzech osób dość dobrze autorka lawirowala pomiędzy ich uczuciami. Dobrze że mam wszystkie części bo wściekła bym się gdybym miała czekać na 2 cześć. A w efekcie nie wiem czy chce czytać tak strasznie skończyła się ta pierwsza część.

{Q} Czytaliście już tę książkę? Jak wrażenia? #recenzja Jestem świeżo po przeczytaniu tej książki, miała dla mnie duży potencjał, trochę się zawiodłam, jednak nie jest ona taka zła jak mi się wydawało. Jest parę niedociągnięć, ale względem całości nie kłują mocno w oczy. Sam pomysł na fabułę jest świetny, trochę za dużo akcji jak dla mnie, jedna ledwo się skończyła, zaraz zaczynała się następna i trochę mnie to przerosło. Postaci są dobrze stworzone, czasem trochę się gryzą jako całość, ale głównie się dopełniają. Nie polubiłam trzech osób z tej książki, tak działały mi na nerwy, że gdy się pojawiały musiałam odłożyć czytanie, by ochłonąć. Nie żałuję jednak decyzji o skończeniu książki, bo wciągnęła mnie na tyle, że po zaśnięciu małej G. przeczytałam ostatnie 100 stron w niecałą godzinę. Początkowo myślałam, że przez nadmiar akcji nie będę mogła się skupić na czytaniu, ale stało się odwrotnie, moje skupienie było przez to jeszcze wyższe. Jedynie dopracowałabym trochę wygaszanie akcji, bo jak dla mnie coś tu nie do końca poszło, ale też może mi się tylko wydawać, może za mało powieści z akcjami przeczytałam. Moja ocena tej książki to 3.5/5 ☆

Ogólnie w miarę spoko , aczkolwiek po innych książkach autorki spodziewałam się większego boomu '- Usłyszała dźwięk przekręcanego w zamku klucza i poczuła, że jej żołądek budzi się do życia. Właściwie nie dotarł do niej jeszcze zapach kawy i jedzenia, ale w wyobraźni poczuła go bardzo wyraźnie. Odwróciła się… i chłód spowił całe jej ciało, a oczy rozszerzyła panika. Chciała się poruszyć, ale nie mogła. Spróbowała krzyknąć, lecz gardło miała zaciśnięte. – Ty?! – zdążyła powiedzieć, zanim silna dłoń przesłoniła jej usta. -'

"Miłość to sprawa dla szefa" autorstwa April Dawson to lekka, humorystyczna powieść romantyczna, która zgrabnie łączy wątki komedii sytuacyjnej z elementami romansu. Książka przenosi czytelnika w świat niespodziewanych zwrotów akcji, a główna bohaterka, Emma, staje w obliczu licznych niefortunnych zdarzeń. Historia zaczyna się od niezwykłego poranka po nocnej balandze. Emma, główna bohaterka, budzi się obok obcego mężczyzny, co prowadzi do serii komicznych sytuacji. Zagubiona i zestresowana, próbuje dotrzeć na czas do nowej pracy, co okazuje się niemałym wyzwaniem. Autor zręcznie buduje napięcie, ukazując kłopoty, jakie spotykają Emmę na każdym kroku. Niefortunne zdarzenia nie omijają jej również w drodze do pracy, gdzie w śmieszny sposób przedstawieni są dwaj nowi szefowie. Pan Od Stłuczki, nie potrafiący odróżnić kolorów świateł, oraz Pan Numerek Na Jedną Noc, który zaskakuje swoim nonszalanckim podejściem do zapamiętywania imion. Język użyty w powieści jest lekki, płynny i bardzo przystępny, co sprawia, że lektura jest przyjemna i szybka. Dialogi są błyskotliwe, a humor autorki momentami przypomina "Dziennik Brigitt Jones", co dodaje opowieści lekkości. Mimo że książka utrzymana jest w konwencji komedii romantycznej, autorka nie zapomina również o rozbudowaniu postaci i ich psychologii. Emma, choć z pozoru zaskoczona i przytłoczona sytuacją, stopniowo odkrywa w sobie siłę i pewność siebie, co nadaje jej postaci głębię. Jednakże, niektórzy czytelnicy mogą poczuć, że niektóre elementy fabuły są przewidywalne, a konstrukcja narracji opiera się na schematach typowych dla gatunku romansu. Dodatkowo, pomimo humorystycznego tonu, niektóre żarty mogą nie trafiać w gusta wszystkich czytelników. W ogólnym rozrachunku, "Miłość to sprawa dla szefa" to lekka, przyjemna lektura, idealna dla miłośników romantycznych komedii, którzy poszukują czegoś, co pozwoli im się odprężyć i uśmiechnąć. April Dawson w sprytny sposób łączy humor, romantyzm i odrobinę absurdu, tworząc opowieść, która choć niezbyt zaskakująca, z pewnością dostarcza czytelnikowi rozrywki.

To była bardzo... bardzo ..., ale to bardzo ciekawa ostatnio książka z którą się zetknąłem i nie wiem czy mogę wam ją polecić, bo jest to nietuzinkowy cover książki 365 dni jaki ostatnio czytałem i czy est dobry - hmm, czy jest zabawny - na pewno, a czy warto czytać - zdecydowanie tak, bo jak oryginał mało kto by chciał polecić tak jak go nie czytałem a wręcz namawiałbym do przeczytania od razu Grażynki zamiast sięgać po coś oczywistego i oklepanego jak tam. Zanim jeszcze dojedziemy do recenzji właściwej to chciałbym wam powiedzieć dlaczego w ogóle sięgnąłem po Grażynkę, która jak się okazuje nie jest tak młodą książką, Autora Michała poznałem przypadkiem na SM i jako, że kończyłem właśnie książkę to po jego namowie sięgnąłem właśnie po nią tak spontanicznie - spodziewaliście się fajerwerków - to nie, ale w książce jest jest ich wystarczająca potężna dawka. Domyślam się, że jeśli czytacie moje recenzje to więcej jak piszę i tym razem tez was nie zawiodę, bo streścimy szybko fabułę i okrasimy ją moją oceną, bo tak zawsze lepiej to wychodzi niż opis z tyłu książki, z resztą sam go rzadko czytam - jest taki se w 98%. Usiądźcie! I trzymajcie się! Akcja! Piękna, zjawiskowa, ponętna i zajebiście dobrze ruszająca się Grażynka wkracza w świat, a zarazem burzy jego idealny porządek, starego bogatego i ociekającego luksusem włocha... nie tu i nie ta bajka kochani, bo mamy tu... czymajta portki i jazda! Mamy tu Grażynkę, babkę z lekką nadwagą i jego prawdziwego męskiego i dobrze zbudowanego szefa mafii oraz garść nietuzinkowych genialnie wykreowanych bohaterów pobocznych jak między innymi jego lokaj - stanowczy i wrogi z twarzy oraz nieodzowny towarzysz samowystarczalnej kobiety, czyli Pan Różowy (poznacie to zrozumiecie) oraz szereg gwiazd z różnych portali z areny międzynarodowej. Tak, mówię tu serio serio. A co do samej fabuły to jest prawie jak w oryginale czyli Massimo daje naszej bohaterce 365 dni by się w nim zakochała lecz będzie w tym czasie poddawana "próbom", które sprawdzą ją dogłębnie. Czy skończy się to hepi endem, sprawdźcie to! Co tu tak właściwie może pójść nie tak? Nic i w tym własnie tkwi szczegół całej tej książki, która zniszczy was psychicznie, rozjedzie walcem humoru i przemieli ciętymi tekstami Michała. A mnie osobiście ona rozwaliła i będą ją oceniał pozytywnie, bo jest to niewątpliwie zaskoczenie czytelnicze tego roku. i po przeczytaniu nie rozumiem skąd tak niska ocena tej książki, a co więcej jest ona zajebistą alternatywą dla osób, które nie chcą przeczytać żadnej książki Blanki. Kropeczka, ale... Z czystym sumieniem mogę ją wam zobrazować całą książkę, czyli... jest to idealne połączenie humoru z „Dziennika (Grażynki) Bridges Jones” i zmysłowości „50 Twarzy (Massimo) Greya”