Lucca

To już 3 część o przygodach rodziny Valenti. Ta część była ciekawa, fajna, coś się działo ale teochę zbyt krótka, tu już nie mamy tyle zwrotów akcji. Szkoda że mało jest scen opisanych przez głównego bohatera, mało mamy stron gdzie możemy go poznać od środka, to co tam jest to dla mnie za mało by go poznać. Ciekawe postacie, fabuła bez zaskoczeń lecz wciąga. Mimo to warta swojej uwagi. 😉

Okładka jest utrzymana w szarości, czerni i bieli. Z dodatkiem czerwonych napisów. Przyznam się szczerze, że ostatnimi czasy takie okładki bardzo mi się podobają. Widzimy kobietę i mężczyznę, ale coś w sobie mają, że się przyglądam, nieco dłużej niż powinnam. Posiada kremowe stronice, czcionka jest wystarczająca dla oka, odstępy między wersami i marginesy zostały zachowane. Literówek brak. Podzielona została na rozdziały, które są prowadzone przez dwójkę głównych bohaterów: Ellie i Diega. Ma również skrzydełka, które stanowią dodatkową ochronę przed uszkodzeniami mechanicznymi. Na jednym z nich przeczytacie kilka słów o autorce, a na drugim zobaczycie patronów medialnych. Jest to moje pierwsze spotkanie z autorką, nie wiedziałam, czego mogę się spodziewać. Tym bardziej, że jest to debiut, a wiecie, że jedne są lepsze, drugie gorsze... Nikt nie musi być idealny. I jeszcze temat mafijny, czyli totalnie nie mój gust. Ale, że znalazły się dwie pierwsze części w mojej biblioteczce, to postanowiłam je przeczytać, dać szansę. I szczerze, to po pierwszym tomie mam mieszane uczucia. Nie jest zła, ale jakaś super porywające, to też nie. Czyta się szybko, lekko, bez jakichkolwiek blokad. Ale brakło mi emocji, takich szczerych... Na samym początku, gdzie mamy opisane, jak główną bohaterkę zostawił narzeczony, to sobie pomyślałam, kolejna zwykła historia... Pomysł na fabułę był, to prawda, ale czy w stu procentach został wykorzystany? Po przeczytaniu całości stwierdzam, że nie. Są jednak jeszcze dwie kolejne części, więc się nie zrażałam i dałam szansę. Mamy Ellie - bohaterkę dosyć specyficzną, która totalnie nie jest w "moim" typie. Niemniej jednak decyduje się na dużą zmianę w swoim życiu, po traumatycznym wydarzeniu, jakim była ucieczka pana młodego sprzed ołtarza. Ja bym się chyba nie porwała na to, nie jestem aż taka odważna. Jest też Diego, który od samego początku wydawał mi się dziwnym bohaterem. Nie umiałam go zrozumieć, ale to świat mafii, nie dziwcie się mi, proszę. Nie wsiąkłam w ten klimat wystarczająco, to pewnie stąd się brało. Mamy kilku bohaterów, którym zdecydowanie nie warto ufać. Którzy wydają się dwulicowi, a to, kim tak naprawdę są, niebawem odkryjemy, w tym czy kolejnym tomie. A samo zakończenie? Można było się tego spodziewać, ale brawo za taki zwrot akcji. :) Podsumowując jest to lekka, przyjemna lektura z gatunku romans/powieść mafijna, która może niejednego czytelnika wciągnąć do swoje świata. Ja nie jestem zachwycona, ale nie była dla mnie też nijaka. Jest to dobra historia, idealna na przerywnik od trudniejszych historii czy cięższych gatunków. Pochłonęłam ją w jeden dzień, nie jest zbyt długa, liczy sobie prawie trzysta stron. Czy polecam? Jeśli lubicie tę tematykę, to jasne, ale polecałabym ją gronu 18+. Raczej nie młodszym. Nie każda nastolatka w wieku szesnastu czy siedemnastu lat jest taka sama, i chce czytać takie książki, gdzie przemoc, narkotyki, uzależnienia, mają miejsce. Ja już zacieram ręce na drugi tom, by móc sprawdzić jak poszło autorce.

Bardzo lubię mafijne romanse i nie zawiodłam się. Nie znajdzie się ta pozycja na szczycie moich bestsellerów, ale to nie był zmarnowany czas. Moim zdaniem Autorka świetnie rozłożyła środek ciężkości w tej opowieści. Bohaterowie uzupełniali się doskonale walcząc o swoją miłość.

Tytułowa Chloe to jedna z postaci, która już od pierwszego tomu wzbudziła we mnie wielkie zaciekawienie. To postać, którą od pierwszego spotkania chce się chronić z całych sił. Jej życie zdecydowanie nie jest łatwe. Zwłaszcza, że ona sama jest pokaleczona, na zewnątrz, a zwłaszcza w środku. Myślałam, że w tym tomie dostanę odpowiedź na to co ją spotkało. Niestety żmudne nadzieje, bo tak naprawdę pojawiło się jeszcze więcej pytań. A odpowiedzi brak. Te książki są zdecydowanie za krótkie. Losy bohaterów nie są nam obojętne, przez co chce się więcej i więcej. Nie można się choćby na chwilę oderwać, póki nie przekręci się ostatniej kartki, a i wtedy jest za mało. Pozostaje tylko zabrać się za kolejną część i liczyć, że coś się wyjaśni. :)

Mam dylemat z tą książką. Bo z jednej strony mi sienpodobala. Cały czas coś się działo ale z drugiej kilka absurdów. Jak np główna bohaterka ma zostać zaraz zgwałcona, a ona spokojnie opowiada jakie ściany majaj kolor, jakie są meble... poddaje się temu bez walki. Myślę też, że książka jest nieco przeciągnięta. Ciężko jednoznacznie stwierdzić czy to książka o mafii czy o biznesmenie. Ostatnie sceny kiedy pojawią się jej ojciec też tak z czapy. Moja ocena jest pomiędzy 6 a 7 na 10. W efekcie daje 7, bo ciągle coś się działo. Nie mogłam się oderwać. Główny wątek i sama treść ma przysłowiowe ręce i nogi. Wiemy co się dzieje, wiemy gdzie jesteśmy. Są bogate opisy pomieszczeń, ogrodów i tego jak bohaterowie są ubrani. Idzie sobie wszystko wyobrazić. Choć już przy którymś opisie pomieszczenia po prostu przeskakiwałam. Ileż można czytać o beżowych ścianach, dużym łóżku z satynowa ciemna pościelą. Dodatkowo ilość zdrobnień: serduszek, śniadanek.. ekhem z ust tego gangstera biznesmena milionera... hihi... nieeee Przeczytałam na Legimi. 6/2022

Ja mam pewien problem z tą serią. Z jednej stony lekka,łatwa w czytaniu.Jest humor,klimat nastoletniej beztroski.Z drugiej szowinistyczne zachowanie i myślenie męskich bohaterów,momenty,które wzbudzają niesmak czy niepokój,przemoc.Choćby te teksty typu "krok dalej i nie mógłby się powstrzymać".Na taki czyn jest odpowiednia nazwa i chyba nie taki miał być ten bohater.Dość niespójny obraz mafii,gdzie tradycje i zasady są zbyt płynne,reakcje nieprzewidywalnie różne.Choćby sprawa dziewczyny z klubu,która została zbyt brutalnie ukarana za swoje drobne złośliwości.To było nieludzkie ile zabawy mieli wszyscy z jej poniżenia.Tak obłudne zważywszy na to jak chętnie bohaterowie korzystali z uslug takich dziewczyn.To taki rozdźwięk między tym, jak normalnie zachowują się przez większość czasu,a jak gdy autorce przypomni się,że to mordercy i kaci.Do tego kolejny raz zrobiła z dziewczyny bezwolną sierotkę,czekającą na ratunek.Podobna relacja jak w poprzedniej części.On dominuje,ona ulega i nader często zachowuje się idiotycznie,łatwo poświęca.Mimo wszystko nieźle się czyta i na razie nie skreślam tej serii.

„Ikar spadł, bo leciał w dzień. Chciał, żeby zobaczył go cały świat. My latamy w ciemnościach, kiedy ludzie boją się patrzeć.” Najciekawsza cześć z trzech, które czytałam. Dużo się działo, a wszystko nadal było spójne i ciekawe. Ciężko było się nudzić, ponieważ po jednym problemie pojawiał się drugi. Wątek z Avianem był fajnie poprowadzony, w końcu w tej książce znalazł się satysfakcjonujący mnie wróg.

"Love-hate, Hate-love" autorstwa Anny Wolf to historia pełna emocji od której ciężko się oderwać. Melinda Rourke to silna, niezależna kobieta, która ma za sobą trudną przeszłość. Jest zdeterminowana i pewna siebie, która nauczyła się, nie pozwalając, aby dawne błędy definiowały jej teraźniejszość. Ma dużo pokładów cierpliwości i empatii, ale kiedy konfrontuj się z Nickiem pokazuje swoją twardą stronę. Nick Montgomery wydaje się chłodny, twardy i zamknięty na emocje. Latami pielęgnował w sobie głęboką urazę do Melindy, co ukształtowało jego podejście do życia i relacji międzyludzkich. Nick jest człowiekiem, który mocno trzyma się przeszłości, a gniew wobec Melindy stał się wręcz elementem jego tożsamości. Nick i Melinda muszą odłożyć na bok swoją urazę do siebie dla dobra dzieci, którymi muszą się opiekować. Każda interakcja między nimi jest naładowana gniewem i wzajemnym niezrozumieniem. Jednak opieka nad dziećmi zbliża ich do się ioboje odkrywają, że uczucia, które do tej pory tłumili, są znacznie bardziej skomplikowane, niż mogli przypuszczać. Relacja ta jest pełna nieoczywistości – nie ma tu prostego przejścia od nienawiści do miłości. "Love-hate, Hate-love" to historia, która zachęca do refleksji nad tym, jak skomplikowane i nieprzewidywalne potrafią być ludzkie uczucia.

Choć motyw powszechnie znany- bracia bliźniacy praktycznie nie do odróżnienia, jeden dobry drugi zły, zakochują się w jednej kobiecie- żaden nie spodziewa się takiego obrotu sprawy, każdy radzi sobie z tym uczuciem inaczej. Główna bohaterka- nie jest tak pyskata jak wskazuje opis, jest klasycznym pechowcem- jeżeli coś może pojsc nie tak to ona na pewno będzie w centrum wydarzeń. Opisy erotyczne pobudzające wyobraźnię -nie nie są aż tak oczywiste, ale przyjemne dla oka. Fajny opis wyrzutów sumienia- kiedy rozum podpowiada mądrze ale serce nie sługa... Czy w świecie gangsterskich porachunkow jest też miejsce na miłość? Czy ktoś, kto zabija bez mrugnięcia okiem ma szansę na szczęście? Zakończenie, choć przewidywalne- wzbudza smutek i ciekawość, dlatego jak już się skonczy- raczej większość sięgnie po kolejny tom.

'- Dziękowałem Bogu za Arinę, za to dziecko, za życie, które zmieniło się na lepsze. Przed poznaniem jej miałem serce z kamienia. Robiłem swoje, nie myśląc o uczuciach czy miłości. Wtedy liczyły się dla mnie wyłącznie praca, rodzina oraz obowiązki. Arina otworzyła drzwi, które do tej pory były zamknięte na trzy spusty. Nie sądziłem, że zdołam obdarzyć tak silnym uczuciem jakąkolwiek kobietę . Chociaż wiedziałem, że nasze życie nigdy nie będzie bezpieczne i kolorowe, zamierzałem chronić Arinę oraz nasze dziecko za wszelką cenę. Właśnie zaczynaliśmy masz nowy rozdział …-'

Żałuje, że czekałam ponad rok na przeczytanie tej książki. Bardzo mi się podobała, może końcowe wyjaśnienie sytuacji " czemu Ari zrobił co zrobił " można było sobie darować i zostawić jako suchy fakt to i tak nie zmienia ogólnej opinii mojej co do książki. Osobiście polecam.

“Szept diabła” Pierwszy tom tej mrocznej serii mafijnej przenosi czytelnika do Warszawy, gdzie mroczny rosyjski diabeł, Grigoriy, właśnie opuścił więzienie. Jego ciało pokryte tatuażami i bliznami, bez skrupułów eliminuje wrogów. Wprowadza się do świata Catriony, świeżo upieczonej absolwentki, która pragnie spokojnego życia. Jednak los postawi przed nią najniebezpieczniejszego mężczyznę w Warszawie, a Grigoriy uzna, że Catriona jest już jego. “Pocałunek diabła” Serce Catriony jest złamane przez samego diabła. Grigoriy, mimo miłości, wierności i prawdy, nie potrafi jej tego dać. Kiedy młoda kobieta odkrywa, że on ma żonę, jej świat rozpada się. Nawiedzają ją koszmary, stając się cieniem dawnej siebie. Grigoriy nie zamierza jednak zrezygnować z niej, próbując naprawić błędy przeszłości, choć nie tylko on ma wrogów. “Oblicze Diabła” Miłość do diabła nie jest łatwa, a związek Catriony i Grigoriya nadal jest skomplikowany. Kiedy nie są razem, ktoś czyha na życie Catriony. Grigoriy walczy o jej ochronę, spotykając się z włoską Starszyzną, ale pojawiają się nowe sekrety z ich przeszłości. Będą musieli znaleźć w sobie ogromną siłę, by zawalczyć o to, co dla nich najważniejsze. To moje pierwsze spotkanie z twórczością Moniki Nerc i uważam je za całkiem udane. Historia łączy wszystkie kluczowe elementy udanego romansu mafijnego - dynamikę akcji, intrygujące wątki oraz silnych bohaterów. Autentyczność i surowość przedstawienia brutalności działań mafijnych w serii są godne podkreślenia. Brak przesadzonego przyozdobienia scen dodaje opowieści realistycznego klimatu, a zrównoważone dodanie gorących wątków doskonale podgrzewa fabułę. Świetne połączenie jeśli chodzi o miejsce akcji i pochodzenie bohaterów (Rosja, Włochy, Polska). Pierwszy tom to jak układanie puzzli, gdzie brakuje elementów. Druga część dostarcza te brakujące fragmenty, ale obraz wciąż nie jest kompletny. Trzeci tom uzupełnia wszystkie braki, tworząc świetną trylogię o mafii. Według mnie to bardzo udany debiut. Całą trylogię czytałam z dużym zainteresowaniem. Myślę, że sięgnę po inne książki tej autorki.

Klara Bishop pracuje jako dziennikarka śledcza w gazecie „New Orleans Globe”. Obecnie przygotowuje artykuł dotyczący rodziny mafijnej Santini, na punkcie której od lat ma obsesję. Kierują nią osobiste pobudki. Jest przekonana, że członkowie tej rodziny mieli coś wspólnego ze śmiercią jej ojca policjanta. Podczas zbierania materiałów kobieta wpada na trop Vincenta Santini, od lat żyjącego w ukryciu capo dei capi. Mężczyzna dostaje informację, że ktoś może ujawnić jego tożsamość. Teraz planuje dowiedzieć się czegoś więcej o wścibskiej dziennikarce, zanim wyda na nią wyrok. Spotyka się z kobietą, podszywając się pod inwestora. Oboje nie zdają sobie sprawy, że łączy ich więcej, niż sądzą, a tajemnice z przeszłości uderzą w nich z ogromną siłą. Zdecydowanie na plus styl pisania autorki, przez książkę się płynęło. W książce "Capo" jest pełno tajemnic, intryg, ciągłego niebezpieczeństwa-jak przystało na romans mafijny. Zarówno Klara,jak i Vincent nie wierzą w miłość, nie szukają dla siebie drugich połówek, uważają, że takie życie nie jest dla nich. Vincent był kreowany na pewnego siebie, nie liczącego się z nikim, pewnego siebie mężczyznę , jednak do czasu, kiedy zjawiła się Klara i zmiękł. Dla mnie była to za duża różnica, chyba wolałabym , gdyby Vincent pozostał bardziej twardy. Klara nie zaliczała się do uległych kobiet, lubiła pokazywać pazurki. Między bohaterami chemia była namacalna, czuć było,że tych dwoje do siebie ciągnie. W książce na pewno nie ma nudy. Czy Klara jest w stanie porzucić swoje życie i wejść do rodziny mafii? Czy Vincent mimo,że chciał zabić Klarę będzie chciał z nią stworzyć związek ? Czy zdecyduje się na posiadanie słabości ? Czy ta dwójka jest w stanie ze sobą być? Ja z książką miło spędziłam czas,polecam.

Drugi tom to już zupełnie inna historia — znacznie bardziej intensywna, mroczna i emocjonalnie angażująca. „The Maddest Obsession” wyróżnia się przede wszystkim relacją między Gianną a Christianem, która opiera się na napięciu, niedopowiedzeniach i psychologicznej grze. Christian to bohater, który przyciąga swoją chłodną kontrolą i nieoczywistą obsesją. Nie jest łatwy ani jednoznaczny, a jego relacja z Gianną rozwija się powoli, momentami wręcz boleśnie. To właśnie ta dynamika sprawia, że książka wciąga znacznie mocniej niż pierwszy tom. Tu nie chodzi tylko o romans — to historia o kontroli, emocjach skrywanych pod powierzchnią i wyborach, które nie zawsze są łatwe. Napięcie między bohaterami jest wyczuwalne niemal w każdej scenie, a rozwój ich relacji daje dużą satysfakcję. Zdecydowanie mocniejsza część serii — bardziej dojrzała, intensywna i zapadająca w pamięć.

UWODZICIEL to jedna z tych książek, które rozpalą Cię do czerwoności, a jednocześnie wywołają uśmiech na twarzy. Jest zabawna, seksowna, pełna dowcipnych żartów i wciągająca od początku do końca. Historia Jude i Celiana rozwija się w stałym tempie, a pożądanie i władza stopniowo ustępują miejsca miłości. Sekrety, rewelacje i zwroty akcji wprawiły mnie w osłupienie i trzymały w napięciu. Dodatkowo, wraz z rozwojem akcji, obserwujemy przemianę bohatera, jego twarde, zewnętrzne i zimne serce topnieje, a my możemy zobaczyć jego ukryte serce. Uwielbiałam obserwować rozwój ich relacji i głęboką przemianę postaci.

Na pierwszy rzut oka to typowy romans biurowy: ona – asystentka, on – szef. Ale uwaga! Nie jest to kolejny nudny scenariusz „kochamy się od pierwszego wejrzenia i wszystko jest idealne”. Murphy świetnie buduje napięcie między bohaterami. Te małe spojrzenia, subtelne gesty, napięcie, które aż wisi w powietrzu – serio, momentami czułam się, jakbym oglądała film. Bohaterowie są… no cóż, prawdziwi. Nie idealni, czasem irytujący, czasem śmieszni, ale dzięki temu naprawdę da się z nimi utożsamić. I choć fabuła jest romantyczna, autorka nie zapomina o realiach pracy, wyzwaniach, które muszą pokonać – dzięki temu historia ma też trochę „mięsa”, a nie tylko serduszkowy lukier. Najlepsze jest zakończenie – satysfakcjonujące, nieprzewidywalne w stu procentach, takie, że zamykasz książkę i uśmiechasz się sama do siebie. 😊 Podsumowując: jeśli lubisz lekkie, zabawne i emocjonalne romanse z chemią między bohaterami, to koniecznie daj tej książce szansę. Idealna na wieczór z herbatą.

“Szept diabła” Pierwszy tom tej mrocznej serii mafijnej przenosi czytelnika do Warszawy, gdzie mroczny rosyjski diabeł, Grigoriy, właśnie opuścił więzienie. Jego ciało pokryte tatuażami i bliznami, bez skrupułów eliminuje wrogów. Wprowadza się do świata Catriony, świeżo upieczonej absolwentki, która pragnie spokojnego życia. Jednak los postawi przed nią najniebezpieczniejszego mężczyznę w Warszawie, a Grigoriy uzna, że Catriona jest już jego. “Pocałunek diabła” Serce Catriony jest złamane przez samego diabła. Grigoriy, mimo miłości, wierności i prawdy, nie potrafi jej tego dać. Kiedy młoda kobieta odkrywa, że on ma żonę, jej świat rozpada się. Nawiedzają ją koszmary, stając się cieniem dawnej siebie. Grigoriy nie zamierza jednak zrezygnować z niej, próbując naprawić błędy przeszłości, choć nie tylko on ma wrogów. “Oblicze Diabła” Miłość do diabła nie jest łatwa, a związek Catriony i Grigoriya nadal jest skomplikowany. Kiedy nie są razem, ktoś czyha na życie Catriony. Grigoriy walczy o jej ochronę, spotykając się z włoską Starszyzną, ale pojawiają się nowe sekrety z ich przeszłości. Będą musieli znaleźć w sobie ogromną siłę, by zawalczyć o to, co dla nich najważniejsze. To moje pierwsze spotkanie z twórczością Moniki Nerc i uważam je za całkiem udane. Historia łączy wszystkie kluczowe elementy udanego romansu mafijnego - dynamikę akcji, intrygujące wątki oraz silnych bohaterów. Autentyczność i surowość przedstawienia brutalności działań mafijnych w serii są godne podkreślenia. Brak przesadzonego przyozdobienia scen dodaje opowieści realistycznego klimatu, a zrównoważone dodanie gorących wątków doskonale podgrzewa fabułę. Świetne połączenie jeśli chodzi o miejsce akcji i pochodzenie bohaterów (Rosja, Włochy, Polska). Pierwszy tom to jak układanie puzzli, gdzie brakuje elementów. Druga część dostarcza te brakujące fragmenty, ale obraz wciąż nie jest kompletny. Trzeci tom uzupełnia wszystkie braki, tworząc świetną trylogię o mafii. Według mnie to bardzo udany debiut. Całą trylogię czytałam z dużym zainteresowaniem. Myślę, że sięgnę po inne książki tej autorki.

Bardzo ciężko było mi przebrnąć przez tę książkę. Choć pomysł na historię Vito i Eve był fajny, to jednak sposób opisu mnie drażnił. Cała masa wewnętrznego wzdychania bohaterów, przepleciona wdrapywaniem się na siebie i ciągłą ochotą na tę drugą osobę trochę mnie męczyła... Za to pomysł na mafię w której mężczyźni bardzo szanują kobiety, ich szarmanckie podejście do nich oraz chęć chronienia. Spory plus. Vito jest donem, głową jednej z Pięciu Rodzin rządzących Nowym Yorkiem. Całkiem przypadkowe spotkanie (właściwie incydent z wylaną kawą) uruchamia machinę, której niemożna już zatrzymać. Gdy na jego drodze staje Eva nasz don wie, że to kobieta dla niego. Eva ma swoje tajemnice, ma czego się obawiać, jednak silne przyciąganie jakie czuje do Vita nie pozwala jej o nim zapomnieć. Trochę na własne życzenie pakuje się w tarapaty. A przecież miała się nie wychylać... Między Evą (Vivianną ) a Vito Bellomo jest mocne przyciąganie. Nawet brutalny sposób w jaki Eve dowiedziała się kim jest Vito, a on poznał jej tajemnicę nie odsuwa ich od siebie. Średnio do mnie przemówili, choć sam pomysł fajny. Za to czekam na pozostałych Bellomo i na Gi - ich siostrę, którą już polubiłam <3 Ogólnie - dobry wybór na odstresowanie i nudne wieczory.

W tej części będziemy mieli przyjemność poznać historię Jurija i Elizy. Mężczyzna przejmuje władzę po Saszy, ale nie spodziewał się zastać takiego bagna, jakie go przywitało w Londynie. Nie zamierza się podać, bo wie jaka odpowiedzialność na nim teraz spoczywa, poza tym nie zamierza zawieść przyjaciółki. Zaczyna obudowywać wszystkie lokale. A ci którzy staną mu na drodze i przeszkodzą skończą martwi. Eliza nie zna normalnego życia, zawsze musi być przygotowana do ucieczki, zmiany tożsamości, nie ufa nikomu i nie przywiązuje się do nikogo. Tak to jest gdy żyje się w świecie mafii i ciągłym strachu. Jej jedyną rodziną jest babcia która zadbała o to żeby umiała się obronić w razie niebezpieczeństwa. Kobieta mimo wszystko stara się wieść normalne życie póki tylko może. I podejmuje pracę w klubie Pandemonium. Pierwszy raz czuje się dobrze i zdobywa przyjaciół których do tej pory nie miała wcale. Pozwala sobie na normalność. I właśnie w tym klubie krzyżują się ich drogi. Eliza czuje, że będą z tego kłopoty. Nawet nie wie jak duże. A Jurij nie potrafi wybić sobie jej z głowy i chcę poznać jej tajemnice, a do tego kobieta jest podobna do kogoś, kogo on bardzo dobrze zna. Czy to możliwe?... Między tą dwójką zaczyna robić się coraz goręcej. A próby dowiedzenia się czegoś o Elizie i prawda którą w końcu pozna ściągnie śmiertelne niebezpieczeństwo na wszystkich. „Zwierzęcy magnetyzm, stalowoszare spojrzenie przeszywające mnie za każdym razem, atletyczna budowa i te kolorowe tatuaże...[…] Dla tego mężczyzny zrzucę majtki, gdy tylko skinie palcem. Przed chwilą w myślach określiłam go jako niestabilnego psychicznie troglodytę.” Kim tak naprawdę okaże się Eliza? Czy zaufa mężczyźnie? Czy Jurij ochroni ją? Czy dobro znowu wygra? I najważniejsze czy będą razem? Po pierwszej części byłam bardzo pozytywnie zaskoczona. A czy w tej części autorce udało się zrobić ze mną to samo, cóż powiem wam że TAK!! Tą książkę się nie czyta ją się pochłania i jak jest już koniec to chcę się jeszcze więcej. Historia jest doskonale dopracowana, napięcie, tajemnice, akcja, niebezpieczeństwo, a do tego znowu spotkamy się z Saszą i Antonem – no coś wspaniałego. A końcówka dosłownie sprawiła, że ze strachu wstrzymywałam oddech. Kochana śmiem twierdzić, że tą częścią przebiłaś poprzednią! Więc aż się boje co Ty nam zafundujesz w trzeciej części. Z całego mojego niegrzecznego serca polecam i czekam na kolejne książki :) Pamiętnik Bookoholiczki

Po przeczytaniu tej książki mam jakiś taki niedosyt. Jakby w całości mi czegoś brakowało. Cała ta historia myślałam, że inaczej się potoczy . Owszem urocza była końcówka i takie bardzo lubię, ale jakoś tak cała książka mnie nie powaliła. Sami bohaterowie też bez polotu. A szczególnie ona. Miałam wrażenie, że naprawdę jest rozkapryszoną "księżniczką". Z jednej strony zachowała się jak cnotka, a z drugiej jakby była już doświadczoną kobietą w sprawach seksualnnych. Mało jej rozwoju było. Jego historia, z kolei, taka totalnie pomieszana, nie mogłam się połapać do końca o co chodzi. Plusem u niego było to, że była widoczna jego przemiana i szkoda, że było mało rozdziałów z jego perspektywy, może wtedy byłaby książka dużo ciekawsza ?