Kronika złamanych serc

Książka fajny, aby przeczytać coś dla rozluźnienia albo podczas zastoju. Nawet jeśli ktoś nie przepada za takimi klimatami, w tej powieści można się szybko zatracić. Nie jest to może najbardziej górnolotna książka, można odczuć wrażenie że jest to książka napisana przez młodego pisarza, który nie ma jeszcze doświadczenia. Wiele wątków zostało nierozwiązanych, między niektórymi rozdziałami nie było powiązań, ciężko było znaleźć odniesienie oraz umiejscowić je na osi czasu. Same postacie, choć zrobione fajnie, były dość mało spójne. Zakończenie szokujące, motyw pożaru podsumowany idealnie. Wydaje mi się że sam koncept ma dużo większy potencjał niż zostało to przedstawione w książce.

Ostatnio miałam możliwość przeczytać książek "Zdarzyło się wczoraj". Ostatnimi czasy po książki z gatunku Young Adult sięgam bardzo rzadko, ponieważ czuję się na nie najzwyczajniej w świecie już lekko za stara, ale czasem skuszę się na jakąś i o dziwo często zdarzają mi się same perełki. Tak właśnie było w tym przypadku. Jest to historia czternastoletniej Sam, która zmaga z nagłą śmiercią swojej przyjaciółki Reagan, na którą nie była w stanie się przygotować. Ta pozycja w nieco fantastyczny sposób, chociaż czy aby na pewno? Widzicie bohaterka słyszała w głowie głos swojej przyjaciółki, była pewna, że to ona, ale faktycznie mógł to być jej sposób na pogodzenie się z tym co się stało, wyimaginowe rozmowy. "Zdarzyło się wczoraj" to historia napisana prostym językiem, ponieważ jest skierowana raczej do młodszej młodzieży, która ukazuje żałobę, a nawet jej etapy oraz pokazuje, że nie zawsze jesteśmy w stanie poradzić sobie z nią sami, czasem potrzebujemy pomocy innych osób, które zwykle odpychamy, zamykając się na cały świat.

W sumie okej, trochę zabawna, o życiu nastolatki i jej miłosnych rozterkach i może trochę o jej braku pewności siebie. Ale standard tak trochę, laska czuję się brzydka, ale zakochuje się w przystojniaku, który ma dziewczynę. Jego związek się kończy, on w sumie też ją kocha, ale ma dziewczynę i nie może do niej podbić. Kiedy jego związek się kończy to się do siebie zbliżają ale oczywiście są przeszkody w postaci wrednej laski ze szkoły. I jak to bywa wystarczył makijaż, inne ubranie i fryzjer żeby dziewczyna z "brzydkiego kaczątka" zmieniła się w "pięknego łabędzia". Ta książka jest takim po prostu odmóżdżaczem, jest śmieszna, trochę oczywista i momentami cringowa, ale ma to urok romansidła dla nastolatek

Linden Rose stara się żyć jak inni nastolatkowie. Spotyka się z przyjaciółmi, unika wrednych koIeżanek i codziennie chodzi do szkoły. Miejsca, które jest jej domem. Dziewczyna nie ma gdzie miszkać. gdy wszyscy opuszczają szkoIny budynek, zakrada się do niego, by nie musieć spać pod gołym niebem. To wieIki sekret, którego bardzo się wstydzi. Pewnego dnia jedna z jej szkolnych prześladowczyń, Bea, zostaje pobita. Tylko Linden może jej pomóc w schwytaniu sprawcy, aIe będzie musiała ujawnić swoją tajemnicę. Jedna z wieIu, które starannie ukrywa.

Ta książka rozpoczyna się świeżym zerwaniem, główna bohaterka zostaje zostawiona przez chłopaka. Na lotnisku dziewczyna ledwo uchodzi z życiem, a raczej w ostatniej chwili dostrzega spadającą na jej głowę książkę. W ten sposób nawiązuje rozmowę z chłopakiem w księgarni na lotnisku. Zbieg okoliczności chce, że niedawno poznany chłopak, zabiera dziewczynę innemu chłopakowi. Dziewczyna czuje się z tym nie fair i zaczyna rozmowę z nieznajomym chłopakiem. Kobieta wychodzi z propozycją, aby pokazał jej miasto ten jednak się nie zgadza. Czy tych dwoje będzie zwiedzać Nowy Jork przed wylotem Charlott. Dziewczyna sama czy nie postanawia zwiedzić miasto wraz z poradnikiem zapomnij o swoim byłym w 10 prostych krokach To co dzieje się w metrze, drzwi postanowiły utrudnić to co udało się stworzyć. Jednak mężczyzna poznał kobietę na tyle, że wiedział gdzie jej szukać… Te 17 godzin w Nowy Jorku były pełne wrażeń zarówno dla głównej bohaterki jak i dla czytelnika. Czy Charlotte wróci jeszcze do Nowego Jorku? Czy będzie miała do kogo wracać?

Książka ma lekki charakter detektywistyczny, a główna bohaterka próbuje rozwiązać pewną sprawę, podążając za różnymi tropami by odkryć tajemnice. Ogólnie książka fajnie napisana, ciekawa i dobrze się ją czytało. Nie była wybitna jak niektóre świetne książki, ale nie mogę powiedzieć o niej złego słowa. Była interesująca, lekka oraz przyjemna. Sympatyczna i przyjazna, no taki romans z fragmentem detektywistycznym, co więcej mogę powiedzieć.

Książka adresowana dla nastolatków, ale z pewnością zainteresuje dorosłych czytelników. Akcja wciągająca, a zakończenie zaskakujące, chociaż były ku temu pewne symptomy. Poruszone zostały problemy nastolatków, przyjaźń, miłość, hejt szkolny. Bohaterowie dobrze przedstawieni ze swoimi problemami w tym wieku. Jest też sztuczna inteligencja, problem ostatnio dość często poruszany, czy jest taka uniwersalna i niezbędna, czy też zagrażająca społeczeństwu i nieprzewidywalna. Warto przeczytać i wyrobić sobie własne zdanie. „Gdy patrzę na tego cudownego chłopaka , w którym się zakochałam, mam mętlik w głowie. Teraz już wiem, co kryje się pod tą piękną fasadą: Jack nie jest człowiekiem z krwi i kości, składa się z metalu, przewodów, plastiku i oprogramowania.”

Ale to było zajebiste! Szczerze przyznam, że początek totalnie do mnie nie przemówił, i miałam takie: Boże, co ja czytam... Ale potem akcja zaczęła się rozkręcać i niechcący wpadłam w wir tajemniczych morderstw, których nikt nie potrafi wyjaśnić. Nikt, oprócz Kay, która skrywa także mroczne tajemnice. Trzymające w napięciu, zarąbiści bohaterowie (zaprzyjaźniłam się prawie ze wszystkimi, tak dobrze są napisani!) i zagadka, której rozwiązania nikt się nie spodziewa. Gorąco plecam!!!

Czytałam z zaciekawieniem. Jednak czułam, że wiekowo to już nie dla mnie. Ale bardzo dobre dla dzieci. Pomogło mi to zrozumieć, że ulubieni twórcy w internecie nie zawsze mówią prawdę, lub całą prawdę. Ogólnie pomoże to mlodziaką poznać jak działa internet.

"10 randek w ciemno" zdecydowanie oddaje klimat netflixowych świątecznych komedii romantycznych. Sophie po rozstaniu z Griffinem jedzie na święta do babci, gdzie znajduje się też jej cała, ogromna rodzina oraz kuzynostwo, z którym spędzała kiedyś wiele czasu. Babcia widząc smutek wnuczki wymyśla plan 10 randek w ciemno (partnerów i miejsca randek wybierają członkowie rodziny), a wszystko to dzieje się w okresie bożonarodzeniowym. Niektóre randki były naprawdę ciekawe, niektóre zabawne, tylko że był tu dla mnie jeden problem. Sophie miała tylko 17 lat! Dlaczego rodzina wpadła na pomysł, żeby nastolatka świeżo po rozstaniu, została umawiana przez nich na randki? Szczerze mówiąc, kiedy kupowałam tę książkę spodziewałam się, że bohaterka jest na pewno po 20, dlatego jej prawdziwy wiek od początku mi nie pasował. Zabawne było jedynie w tym wszystkim to, że rodzina Sophie obstawiała zakłady, o której dziewczyna wróci z poszczególnych randek. Tutaj akurat udało mi się trochę pośmiać. Jednak kolejnym minusem jest ogromna ilość bohaterów. Mam świadomość, że właśnie o to chodziło, aby pokazać jak duża jest jej rodzina, ale przez to nie wiedziałam już kto jest czyim dzieckiem i w ogóle kto jest kim. Książka jest bardzo przewidywalna, bo tak naprawdę od pierwszych rozdziałów można domyślić się z kim skończy główna bohaterka. Ale myślę też, że chodziło o to, aby książka była bardzo lekka i idealna na świąteczny czas i ten radosny, świąteczny klimat jest tutaj bardzo namacalny. Dlatego jeśli potrzebujecie czegoś lekkiego i świątecznego, to jest to właśnie ta książka 🎄💗

https://niegrzecznerecenzje.blogspot.com/2020/01/autor-a.html Sięgając po tę książkę, nie miałam zbyt wielkich oczekiwań, ponieważ nie miałam wcześniej styczności z innymi tekstami autorki. Dopiero po rozpoczęciu lektury zorientowałam się, że to kontynuacja „Ktoś mnie obserwuje”. Mimo wszystko książka mnie zainteresowała na tyle, że przeczytałam ją w dwa wieczory. Jeżeli chcecie w pełni się nią nacieszyć, warto wcześniej przeczytać pierwszą część, żeby złapać pełen kontekst historii. Autorka zastosowała ciekawy zabieg, przeplatając narrację trzecioosobową stenogramami z policyjnych przesłuchań, dzięki czemu możemy rozwikłać sami fabułę, dochodząc stopniowo do rozwiązania. Akcja rozwija się w bardzo szybkim tempie, więc nie odnosimy wrażenia, że książka się dłuży. Strony przelatują wręcz ekspresowo. Wydaje mi się, że jest to spora zaleta, choć część wątków mogłaby był nieco bardziej rozwinięta. Mimo wszystko osoby, które lubią, kiedy w książce sporo się dzieje, z pewnością będą zadowolone. Głównymi bohaterami jest dwójka nastolatków: Eric, gwiazda pop, bożyszcze nastolatek, oraz Tessa, jego fanka, wycofana z życia realnego dziewczyna. Bohaterowie wpakowali się w niezłe kłopoty, jednak wkrótce wracają do normalnego życia, starając się utrzymywać swój związek w sekrecie ze względu na bezpieczeństwo dziewczyny i walcząc z przeciwnościami. Bohaterów dość łatwo można polubić z całym ich wachlarzem doświadczeń i wad, ponieważ autorce udało się stworzyć osoby „z krwi i kości”, a nie tylko papierowe postacie bez drugiego dna. „Ktoś mnie okłamuje” to thriller dla nastolatków. Choć nie jest to książka, która zwali z nóg wyjadacza thrillerów, mimo wszystko utrzymuje w napięciu. Zachowania bohaterów są spójne z ich kreacją, a autorka wprowadza zwroty akcji, które mogą nieźle namieszać i sprowadzić czytelnika na manowce. Dodatkowym atutem jest sposób przedstawienia tutaj mediów społecznościowych. Możemy zadać sobie pytanie, czy osoby, z którymi nawiązujemy w ten sposób kontakt, są na pewno tymi, za jakie się podają. Jeżeli szukacie pozycji, z którą przyjemnie spędzicie kilka wieczorów, gdzie przebieg fabuły potrafi nieraz zaskoczyć czytelnika, serdecznie polecam "Ktoś mnie okłamuje". Nie zawiedziecie się.

On, ona , pierwsza miłość i nieporozumienia rodzinne, to sprawdzony przepis na dobrą młodzieżówkę. Dlaczego się nie zużywa choć tak wiele książek jest osnutych na tym schemacie? Odpowiedź jest prosta. Bo takie jest życie i problemy młodych ludzi. Jenn Benet nie wychodzi poza sprawdzony szablon, ale buduje sympatyczną opowieść o dwójcie przyjaciół, którzy mimowolnie zostają wplątani w gierki dorosłych. To nie żadne psychologiczne dramy, to po prostu opowieść o przeżyciach i rozterkach dwójki młodych ludzi. Czy mogło być bardziej dramatycznie? Oczywiście, ale autorka zdecydowała się na w miarę wyciszone osobowości. Dzięki temu opowieść jest miła dla duszy i serducha, choć nie pozbawiona życiowych dram. Napewno temu odczuciu sprzyja także sceneria. Duża część akcji jest osadzona w puęknych okolicznościach przyrody. Ot fajna lektura na poprawę nastroju.

Przyjemna wakacyjna książka. Czytałam ją po raz drugi, pierwszy raz 5 lat temu i tak jak wtedy byłam zachwycona tak teraz uważam, że jest to fajny romans dla młodszych czytelniczek. Dużo ważnych wątków zostało tutaj poruszonych, ale także nie zabrakło śmiesznych momentów. Prosty wątek romantyczny. Nie spodziewałam się szczerze mówiąc, że to wyjdzie tak łatwo. Co było zaskakujące, bo naprawdę mogłam się utożsamić z główną bohaterką i myśleć, że taka sytuacja mogłaby się zdarzyć w prawdziwym świecie. Były momenty, że czytanie się dłużyło, ale muszę przyznać, że autorka wykreowała naprawdę fajnych bohaterów. Brakowało mi troszkę większego zwrotu akcji, takiego, że nie potrafiłabym się odciągnąć od czytania. Młodsza wersja mnie zachwyciła się książką i myślę, że dzięki niej czytelniczka może wejść w realistyczny świat romansów i poczuć się jak na wakacjach w górach.

Nie spodziewałam się wiele, myślałam, że to kolejna książka, która nie zrobi na mnie wrażenia. Co prawda była to lekka lektura, ale cieszę się, że mogłam poznać problem, z którym sama nigdy się nie zmierzyłam, o którym nawet zbyt wiele nie myślałam. Ta książka przedstawia tak wiele ważnych wartości, mimo że jest naprawdę prosta. Udowadnia, że nie powinniśmy przez całe życie próbować dogodzić innym, bo to nigdy się nie uda. Skupiamy się często na czymś, co tak naprawdę nie ma znaczenia. Nie znamy jutra - dziś ogromny problem kolejnego dnia może okazać się błahy. Na początku myślałam, że morał będzie nieco inny, ale zakończenie nie zawiodło mnie mimo wszystko.

Recenzja "Księżniczka Incognito"👑🐺🌓 > Autor: Connie Glynn > Wydawnictwo: Insignis > Wiek: 11+ (około) Ocenka!!! Spodziewałam się że będzie trochę nudna, a była super. Szybko się czyta. Jest bardzo komfortowa i cudownaaa. Polecam✨ ⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐/⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐ (7/10) Motywy💞💅 ♦Zawieranie przyjaźni ♦Zamiana tożsamości Jak Barbie Księżniczka i Żebraczka tylko dużo mocniejsze zwłaszcza koniec OPIS To pierwsza część cyklu powieściowego dla młodzieży pod tytułem „Kroniki Rosewood”. Która dziewczynka nie marzy o tym, by być księżniczką? Na różnych etapach dzieciństwa wiele dziewczynek marzy o tym, by zostać księżniczką i żyć w zamku, otoczona służbą. Tak też jest w przypadku Lottie Pumpkin, zwykłej 14-latki, która trafia do elitarnej szkoły Rosewood Hall w ramach programu stypendialnego. W tej samej szkole zaczyna uczyć się prawdziwa księżniczka, Ellie Wolf z królestwa Maradawii, która przeciwnie do rówieśniczki jest już zmęczona etykietą, jaką musi przestrzegać na królewskim dworze. Spotkanie w internacie uświadamia dziewczynkom, że każda marzy o tym, co ma druga. Ellie chce wieść życie zwykłej nastolatki, a Lotti księżniczki. Wpadają więc na szalony pomysł, by zamienić się tożsamością. Nie zdają sobie tylko sprawy z tego, że ktoś odkryje ich sekret, a w murach szkoły Rosewood Hall żadna tajemnica nie pozostaje nią zbyt długo. Co wyniknie z pomysłu nastolatek? Czy każda doświadczy w końcu tego, czego pragnie? Jakie jeszcze sekrety skrywają mury prestiżowej szkoły? Sięgnij po książkę „Księżniczka incognito”, a poznasz odpowiedzi na te pytania. Jeśli kogoś zachęciłam to znajdziesz na Audiotece, Vinted i Empiku...🫶🩷

Mam bardzo mieszane uczucia co do tej książki. Z jednej strony mamy przepiękne opisy mroźnej i niebezpiecznej wyspy, które świetnie ukazują świat przedstawiony w opowieści. Do tego sam pomysł bardzo ciekawy a zakończenie niespodziewane i wzruszające. Ale z drugiej jednak strony, cały środek książki jest przeraźliwie nudny. Dłużące się opisy i przemyślenia głównej bohaterki sprawiały, że nie mogłam przebrnąć przez opowieść. Tak naprawdę najciekawsze momenty to początek i sam ostatni rozdział, reszta mam wrażenie, że niczego nie wnosi do fabuły i została napisana tylko po to, żeby zwiększyć objętość książki. Ocena byłaby wyższa gdyby autorka nieco skróciła opisy i nic niewnoszące do opowieści wędrówki.

📖🐲 Bardzo przyjemna według mnie. Fajnie opisuje emocje związane z pierwszą miłością i intensywność tych odczuć. Jest też sporo o rasizmie i uprzedzeniach. Bohaterka ma swoje zainteresowania poza ewidentnym zafascynowaniem pewnym chłopakiem, a to zawsze u mnie zdobywa dodatkową gwiazdkę. Ja bawiłam się bardzo dobrze i polecam.

Miałam nie czytać tej książki i jakoś o tym zapomniałam no i dobrze bo nie była taka zła. Było kilka momemtów niepotrzebnych i nie było to jakieś super extra, ale książka dobra. Mi się ją dobrze czytało. Tajemnice, grupa osób zebrana w 1 domu i czychające na nie niebezpieczeństwo to klimat, który lubię. Jak to w takich ksiązkach bywa każdy uczestnik gry ma coś na sumieniu, ale kto jest tym najgorszym trzeba się przekonać czytając książkę. Szybko się ją czytało i mnie wciągnęła. Ale zdaje sobie sprawę, że nie każdemu się ona spodoba, bo jak ktoś na wysokie wymagania co do książki to raczej mu do gustu nie przypadnie. Ja do niej podeszłam bez żadnych oczekiwań i w miare miło się zaskoczyłam.

Karen M. McManus to nazwisko, które na dobre zadomowiło się w świecie literatury młodzieżowej. „Dwoje dochowa tajemnicy” to kolejny dowód na to, że autorka nie tylko umie budować genialnie skonstruowane fabuły, ale też mistrzowsko oddaje skomplikowane emocje młodych ludzi. Ta książka to prawdziwa perełka w gatunku thrillerów YA – trzyma w napięciu od pierwszej do ostatniej strony, a jednocześnie w subtelny sposób dotyka tematów straty, winy, lojalności i poszukiwania własnej tożsamości. Fabuła powieści przenosi nas do Echo Ridge – małego, malowniczego miasteczka, które na pierwszy rzut oka wydaje się spokojne, ale pod tą powierzchnią kryje się mnóstwo mrocznych sekretów. Kiedy bliźnięta Ellery i Ezra zostają zmuszeni do zamieszkania u swojej babci po tym, jak ich mama trafia na odwyk, szybko przekonują się, że Echo Ridge to miejsce, w którym tajemnice są czymś więcej niż tylko echem przeszłości – one żyją i nie dają o sobie zapomnieć. Jednym z największych atutów książki jest kreacja bohaterów, która naprawdę zasługuje na osobne wyróżnienie. Ellery jest postacią niezwykle przenikliwą, inteligentną i odważną – jej zamiłowanie do zagadek kryminalnych czyni ją idealną protagonistką w historii pełnej tajemnic. Ezra, jej brat, jest równie ciekawy – to postać, która wnosi do powieści wrażliwość i ciepło, równoważąc napięcie płynące z wydarzeń. Malcolm, chłopak mieszkający w Echo Ridge, zmagający się z trudną przeszłością rodziny, to kolejna postać, której nie sposób nie kibicować. Każde z nich ma własny głos, własne motywacje i własne lęki – a McManus z niezwykłą wprawą oddaje ich indywidualność i rozwój na przestrzeni powieści. Relacje między bohaterami są jednym z motorów napędowych fabuły. Autorka subtelnie pokazuje, jak cienka jest granica między zaufaniem a podejrzeniami, jak przeszłość potrafi determinować teraźniejszość, a także jak trudno czasem odróżnić przyjaciela od wroga. Wszystko to przedstawione jest w sposób, który wydaje się absolutnie autentyczny – nic tu nie jest przerysowane ani sztuczne. Atmosfera Echo Ridge jest świetnie wykreowana – czuje się w powietrzu niepokój, napięcie i nieustające wrażenie, że każdy ma coś do ukrycia. McManus buduje napięcie powoli, ale konsekwentnie, sprawiając, że czytelnik cały czas czuje się jak detektyw – próbując połączyć rozrzucone wskazówki w jedną całość. Zwroty akcji są przemyślane i skutecznie wytrącają z równowagi nawet najbardziej czujnych czytelników. Styl pisania McManus jest lekki, dynamiczny i wciągający. Autorka wie, jak operować suspensem, jak dawkować informacje i jak sprawić, by każda strona była konieczna dla rozwoju historii. Dialogi są naturalne, pełne energii i bardzo realistyczne – idealnie oddają sposób, w jaki komunikują się młodzi ludzie, nie popadając przy tym w sztuczność czy przesadę. Podsumowując – „Dwoje dochowa tajemnicy” to książka, która łączy najlepsze cechy thrillera i powieści obyczajowej. To opowieść nie tylko o zaginięciach i tajemnicach, ale także o rodzinie, o budowaniu zaufania i o radzeniu sobie z trudną przeszłością. Świetnie napisane postacie, pełne emocji relacje i umiejętnie prowadzona intryga sprawiają, że książkę czyta się jednym tchem, a po zakończeniu długo nie można o niej zapomnieć. To jedna z tych książek, które po prostu trzeba przeczytać – nie tylko dla mocnych emocji, ale i dla niezwykle prawdziwych, świetnie wykreowanych bohaterów, z którymi chce się przeżyć każdą stronę tej historii. Ocena: 10/10 – absolutnie fenomenalna!

Powieść w stylu tych nieskomplikowanych i prostych w odbiorze, ale dostarczających dobrych emocji. Dobra jako przerywnik, czytałam jak byłam chora i sprawdziła się idealnie w zestawie z kocykiem i herbatą. Lubię tę serię, bo bardzo mi się podoba przedstawiony w niej fandom Starfield i przemycana w książkach fabuła i otoczka tych zmyślonych filmów. Autorce należą się też brawa za ciekawą kreację bohaterów i chociaż pewne wątki 1:1 odzwierciedlają znane schematy, to przecież czasem miło czuć komfort pewności, że rzeczy ułożą się tak, jak powinny. Do tego sympatyczna tęczowa reprezentacja. Z zastrzeżeniem, że nie są to szczyty literackiej doskonałości, z czystym sumieniem polecam.