Kitty i Nocna Godzina

Pierwszy tom jest obiecujący. W późniejszych... cóż: Cassandra przemieszcza się w czasie, zmieniając wielokrotnie swoje i nie tylko swoje losy, w tym wiąże się (magicznie) z pewnym starym wampirem, później usuwa tę magiczną więź itd. (i przy każdej zmianie wydarzeń - tylko ona pamięta wydarzenia, które zaszły w alternatywnej rzeczywistości). Szczerze mówiąc - irytowało mnie to, więc przestałam czytać tę serię.

Książkę czyta się lekko, pomysł też jest jakiś. I na tym raczej zakończę pozytywy. Bohaterka jest strasznie irytująca. Pół książki podkreśla jaka to ona jest inna od wszystkich kobiet. Nie zna się na modzie, nie lubi kwiatów, twierdzi, że jest jedyną dorosłą kobietą, która lubi fajerwerki, a jak przeczytałam, że według niej małżeństwo jest dla kobiet, które potrzebują opieki, to aż mną zatrzęsło. Surprise, surprise! Nie możesz być inna niż wszystkie kobiety, bo wszystkie kobiety NIE SĄ TAKIE SAME. Prowadzi wewnętrzne monologi, które chyba miały pokazywać jakaś wewnętrzną walką z samą sobą, ale jednak to co pokazywały to płytka i głupia osobowość bohaterki. Pod koniec książki złapałam się na tym, że myślałam tylko o tym, żeby dała się zabić. I moja męka i jej by się skończyła. Powieść średnia, bohaterka słaba. Może autorce dam jeszcze jakąś szansę, ale tylko poprzez wzgląd, że to była jej pierwsza książka.

Kontynuację, czyli drugi tom Wampów czyta się strasznie szybko i przyjemnie. Niestety książka nie jest tak dobra jak bym chciała. Za mało akcji jak na tak dobry start pierwszym tomem. No i jednak zbyt krótka treść... Nie każdego zadowolą dwie godziny czytania. Trochę szkoda, naprawdę. Mimo wszystko i tak przeczytam część trzecią - ponoć ostatnią - by dowiedzieć się czegoś o dalszych losach bohaterów. Polecam na Chwilę wolnego czasu :)

Wczoraj skończyłam czytać drugi tom przygód Kitty, dziżejki wilkołaczki i muszę przyznać, że był zdecydowanie lepszy od pierwszego. Kitty wzbudziła spore zainteresowanie swoją audycją radiową "Kitty i nocna godzina", co doprowadziło ją do zeznawania jako świadek na kongresie w Waszyngtonie. W jednej chwili przestaje być anonimowa i ma wypowiedzieć się za wszystkich istniejących paranormali. Tylko czy oni tak naprawdę tego chcą? Zostać ujawnieni przed światem? I co na to inne gatunki takie jak wampiry? Czy chcą, żeby w ich imieniu przemawiał wilkołak? W dodatku Kitty nie ma swojej watahy, co oznacza brak ochrony przed niezadowolonymi tłumami. Kto jest przyjacielem, a kto wrogiem? Bohaterka dowie się tego na własnej skórze. W dodatku nie jest przekonana czy o taki rozgłos jej chodziło. W tym tomie naprawdę sporo się dzieje, pojawia się dużo nowych postaci. Tych złych jak i dobrych, a główna bohaterka z powodu swojej prostoduszności, chcąc pomagać zagubionym istotom sama pakuje się ciągle w kłopoty. Oczerniana przez senatora, poszukiwana przez dr prowadzącego eksperymenty na paranormalach oraz wciąż nakłaniana do wywiadów przez dziennikarzy. Jakby tego było mało gościnę w mieście oferuje jej bardzo stara wampirzyca. Próbując nadgonić nieco moje braki w czytaniu sięgnęłam po Kitty i się nie zawiodłam. Nie wiem już kiedy tak odpoczęłam umysłowo przy książce. Szczególnie, że były momenty śmiechu jak i zadumy. Książka najbardziej trafi do wielbicielek romansu paranormalnego i twardych głównych bohaterek. 😉

Po tę książkę sięgnęłam w "okresie znudzenia" (czyli że np. czytając opis książki miałam wrażenie, że to już było lub że będzie po prostu nudne). Zdecydowałam się ja przeczytać, bo po zapoznaniu się z opisem miałam wrażenie, że fabuła książki przypomina trochę serial, który ostatnio oglądałam. Nie mogłam się bardziej mylić. Książka opowiada o losach Sophie Evans, która wplątała się w nie małe kłopoty. Wyplątać się z nich pomogą jej Chris(Krysia), Scott, Lotres, Riskal(Rysio) i Eingard(Enio)-czyli wampir, syrena, demon, anioł i elf. Opowiada ona(książka) o tragedii jaka może spotkać człowieka i o niespodziewanej miłości, która może przyjść z każdej strony. Zawiera sporo śmiesznych dialogów i scen. Książka ogólnie dobra. To jedna z niewielu książek polskiego autorstwa, która przypadła mi do gustu. Gorąco polecam :)

Książka bardzo trzyma w napięciu, błyskawicznie się ją czyta. Jest mi smutno, że przygody Kitty już się skończyły. Mimo to była i jest to naprawdę niesamowita przygoda. Jest również bardzo dużo charakterystycznego humoru. Bardzo polubiłam główną bohaterkę i jej sposób bycia. Bardzo się cieszę, że poznałam tę serię jako nastolatka i że po kilku latach nadal tak samo mnie intryguje i wciąga.

Za tobą bale maturalne i wakacje z piekła. Teraz czas umówić się na niesamowite, mroczne, seksowne i przerażające „Randki z piekła”. Natarczywy wampir, romantycznie usposobiony wilkołak, uwodzicielski demon, zmiennokształtny ulegający przerażającej metamorfozie zapraszają na zabójcze randki, jakich dziewczyny z opowiadań autorki Umarli czasu nie liczą i trzech innych bestsellerowych pisarek nie zapomną do śmierci… która może nastąpić nadspodziewanie szybko.

Ta seria jest genialna! Przeczytałam już dwa raz i z chęcią przeczytałabym trzeci. Uważam, że jest to jedna z najlepszych fantasy historii dla młodych ludzi, jakie miałam okazję czytać. Dużo spraw ma głębsze znaczenie. Nawet sam nałóg głównej bohaterki niesie w sobie głęboki przekaz i zmusza do wyciągania wniosków. No Uwielbiam!

Książkę czytałam kilka lat temu, ale do dziś wracam do niej z sentymentem. To literatura młodzieżowa, połączona z fantastyką i delikatnym romansem. Nastasya choć wygląda młodo, żyje na ziemi już od kilkuset lat. Dziewczyna ma za sobą straszną przeszłość, która stanowi dla niej traumę. Przez to, że się nie starzeje zmuszona jest wciąż podróżować po świecie aby nie wzbudzać podejrzeń. Dziewczyna po nieprzyjemnym incydencie w klubie, zrywa kontakt ze znajomymi i wyjeżdża aby po raz kolejny zacząć wszytko od nowa. Na małej farmie, gdzie ma nauczyć się posługiwania swoimi mocami nie spodziewa się, że jej koszmary powrócą. Książka to fajna i luźna lektura. Mamy fajne i ciekawe wątki, otoczone tajemnicami i echem przeszłości, która wciąż nie daje o sobie zapomnieć. Lektura jest napisana w fajnym stylu, jest nieco przewidywalna i stanowi pierwszą część cyklu pod tym samym tytułem. Lektura jest stosunkowo cienka i idealna do przeczytania w jeden wieczór czy kilka godzin.

Jedna z niewielu serii o wampirach, które czytałem i mi się podobają. Trzeba przyznać, że autorka miała ciekawy pomysł na wampiry - nie martwe, ale "genetycznie zmienione", mogą (i muszą) jeść normalne jedzenie, ale potrzebują raz na jakiś czas także krwi, no i mają jakieś magiczne moce (trochę jak u Patrici Briggs). Również interesujący jest pomysł zorganizowania wampirów w Domy i cała związana z tym polityka. Główną bohaterkę da się polubić i łatwo czyta się o jej przygodach. Naprawdę warto sięgnąć po tę serię.

Było łatwo, lekko  i przyjemnie.  I na tym mogłabym  skończyć, bo szczerze  mówiąc  nie wiem,  co mogę  jeszcze dodać.  Cassiel jest dżinem, który za odmowę wykonania rozkazu został zamknięty w ludzkim ciele. Podwójna kara, bo nie znosi ludzi. Chociaż  po przeczytaniu całości mam zgoła trochę  inne zdanie na ten temat. Została przygarnięta przez Strażników ale szybko okazało się,  że nie przystosowana do normalnego życia Cassiel została wrzu ona w niezłe bagno. Powieść  nie jest wysokich lotów alenie oczekiwałam  tego. Chciałam dobrej rozrywki i dostałam to. Nie nudziłam się  ani  hwili, bo niemal na każdej stronie coś się  działo. Postać samej  Cassiel  nie przemawia  do mnie. Ale końcu nie muszę jej lubić przecież. Podsumowując, całkiem  przyjemna lektura. 

Dawno temu demony zamieszkiwały Ziemię, zabijały i pożerały istoty ludzkie. Pojawiły się też istoty, które w powietrzu utworzyły więzienie składające się z warstw, okręgów i barier. Umieściły w nim demony, rozdzielając je według siły, przewrotności i inteligencji, a potem zaplombowały je na wieki. Tyle tylko, że wszystko ma swój kres, a plomby zaczynają się kruszyć i pojawiają się szczeliny. Do obrony świata przed demonami zostali powołani Strażnicy, mężczyźni i kobiety na tyle potężni, że mogą walczyć z potworami. Lecz Strażnicy nie przeżyli... Została tylko ona – ostatnia… To historia demonicznej strażniczki ludzkości,Maxine Kiss, której ciało pokryte jest żyjącymi tatuażami. Po zachodzie słońca z malunków na jej skórze powstają chłopcy, jej mała armia. Mają oni pomóc w walce ze złem, które sączy się do rzeczywistego świata. Pięć lat temu została zamordowana matka Strażniczki i od tego czasu stara się ona zapomnieć, że jest inna. Żyje z chłopakiem, Grantem Cooperonem, spędzając czas w schronisku dla bezdomnych i dopiero zbrodnia dokonana w pobliżu jej dzielnicy przypomina jej o przeznaczeniu. Ofiarą był Brian Badelt, prywatny detektyw, który w kieszeni miał gazetkę z jej imieniem i nazwiskiem. Czego chciał Badelt od Maxine i skąd znał jej tożsamość? Kto go wynajął? Co wspólnego ma artykuł traktujący o otwarciu objazdowej wystawy azjatyckich starożytności z dziewczyną? Główna bohaterka jest silna, niezależna, waleczna i pełna wigoru, ale ma także słabe strony i stara się z nimi walczyć. Ma też przyjaciół, albo raczej współtowarzyszy, których początkowo nie trawi, ale ostatecznie są jej bardzo pomocni.

Jak na taki gatunek literacki - romans dla młodzieży o paranormalnych zadatkach - to jest to świetna pozycja. :) Możliwe, że na plus wyszło dla autorki, że nie jest to moje pierwsze spotkanie z jej twórczością, i wiem, że musiała się mocno wysilać by napisać coś z poziomu nastoletniego. Wszystkich, którzy nie znają jeszcze tej autorki odsyłam najpierw do "tuzina czarnych róż", lub najlepiej odnaleźć gdzieś "lustrzanki po zmierzchu". Sympatyczne wampirze fantasy z mocną akcją. Wróćmy jednak do nowej serii o wampirach, napisanej specjalnie dla młodszych osobników. Świerza, sympatyczna, chociaż nadal mało zaskakująca po tak wielkim natłoku podobnych opowieści. Ta króciutka pozycja napisana jest z punktu widzenia kilku bohaterów. Większość tekstu poświęcona jest niestety panience niezbyt inteligentnej, zepsutej i trochę pustej, wręcz momentami jałowej jeśli można to określenie przypisać osobie. Na plus tej powieści rokuje druga narratorka, całkiem odmienna od tej opisywanej powyżej, i to nie tylko charakterem i wyglądem ale także sytuacją rodzinną. Jak zwykle w takich książeczkach mamy tutaj element romansowy, choć jak dla mnie to zbyt wielkie słowo. Styl nie jest ambitny, pozycje czyta się tak szybko, że aż szkoda, że jest taka cienka. Na szczęście są dalsze części i z chęcią po nie sięgnę. Ogółem? Lekka i przyjemna. Polecam fanom młodzieżowej literatury, a także tym, którzy lubią pochłaniać książki o tematyce krwiopijczej i paranormalnej.

Z początku miałem ochotę po paru stronach wyrzucić książkę w kąt, ponieważ opornie się ją czytało. Miałem czasem po dwa dni przestoju od tej lektury, ale z czasem akcja się rozwija i było już mi trudniej odejść od powieści. Jest coraz lepsza. Powieść oprócz fantasy przypomina mi kryminał, w końcu bohaterka bardzo lubi kryminały co świadczą filmy i książki jakie ogląda i czyta. Ogólnie Cesca przypominała ludzi, których często brakuje w naszym świecie, czyli wszystko zaplanowane, jednak znajduje czas na swoje przyjemności. Pomimo wydarzeń znajduje czas na swoje zajęcia i stara się żyć normalnie jak człowiek. Nie traci głowy nawet w trudnych chwilach. Jest nietypowym wampirem co jest oryginalne i delikatnie zabawne. Związek, który się rozwija jest bardzo niedobrany do siebie zabójca i wampir, na ale jak to w książkach się dzieje zawsze powstają dziwne połączenia. Fabuła jest przedstawiony w dobry sposób, może trochę kuło w oczy, że to wampirzyca bardziej starała rozwiązać śledztwo, a nie Saber, który jest policjantem śledczym. Nie jestem jakimś wielkim znawcą kryminałów, ale ten mi w wersji fantasy się spodobał. Autorka już w pierwszej części budowała fabułę pod kolejne. W kliku rozdziałach pojawiała się tajemnicza kotka i czarodziej, którzy dbali o bezpieczeństwo nieświadomej o tym Franceski i starali się bezpiecznie sprowadzić do domu jej przyjaciela z dzieciństwa. Niestety mało dowiadujemy się o nim w pierwszym tomie. Dzięki temu pisarka zachęca nas po sięgnięcie do kolejnych część, problemem może być fakt, że nie dostaniemy w Polsce kolejnych tomów. Postanowiłem jednak znaleźć w wersji angielskiej i myślę, że jak znajdę czas to przeczytam takie wersje.

Kolejna odsłona przygód Cesarii Putnam.Tym razem,prócz śledztwa z ramienia Kościoła,Chess prowadzi również prywatne śledztwa dla Bumpa i Terrible'a oraz Lexa.Jak zwykle śledztwa się zazębiają,a rozwiązanie to raczej kwestia przypadku,szczęśliwego zbiegu okoliczności i pewnej spostrzegawczości niż umiejętności śledczych czarownicy. Magia jest tu mroczniejsza niż w pierwszej części.Większy nacisk położony jest też na romans.Mimo związku z Lexem,Chess nadal jest zainteresowana Terriblem.To z nim kontaktuje się w chwili zagrożenia,smutku czy samotności.To on jest dla niej kimś,z kim może pogadać czy pomilczeć w każdych okolicznościach.Chemia między nimi jest wyczuwalna,nawet wtedy,kiedy Chess zostaje przez niego przyłapana z Lexem w bardzo intymnej sytuacji... Uzależnienie Chess pogłębia się.Potrafi ona wiele poświęcić dla swoich ukochanych pigułek.Niekiedy nawet zbyt wiele...Koszmarna jest ta scena narkotykowego głodu bohaterki u Pyle'ów...Pokazuje jak łatwo dać się omamić sztucznym spokojem płynącym z narkotyków. Bohaterka wybiera wreszcie tego,z którym chciałaby się związać.On ,pozornie,nie jest tym już zainteresowany.Traktuje ją jak powietrze(a przynajmniej stara się ją tak traktować).Dla swojego wybranka Chess jest gotowa na wiele,nawet na złamanie Kościelnego tabu... Jak widać czytałam z dużym zainteresowaniem.Podoba mi się fakt,że romans pozostaje w tej książce w niejakim zawieszeniu,jest to tym większy haczyk,by przeczytać trzecią część.Mieszanka magii,romansu i szczypta(albo nieco więcej) zagrożenia to idealny mix dla mnie.Już nie mogę się doczekać finału...

Stęskniony za przygodówkami poprzeplatanymi z akcją w stylu (Kate Daniels) zdecydowałem się sięgnąć po starsze pozycje, które przez masowe wydawanie innych książek mogły, znikać nam z oczu i znalazłem. Zapraszam na recenzje pierwszego tomu serii Dni mroku Joceyn Drakę pod tytuem "Nocny wędrowiec". Książka zaczyna się od starcia głównej bohaterki Miry z Łowcom wampirów Danausem co zapowiada nam dość wartką akcję, tym bardziej że wcześniej wspomniany łowca nie zamierza zabić głównej bohaterki, a zawiązać z nią trudną współpracę w celu powstrzymania starożytnej rasy Naturii (władającej nad żywiołami), którzy ponownie rzucają wyzwanie światu. Jako iż ludzie nie wierzą w istnienie Wampirów Mira musi niejako ostrożnie zacierać ślady walk i potyczek z tymi istotami co w całe nie jest takie proste. Mira sama w sobie jest jednak wyjątkowa, ponieważ mimo bycia wampirem posiada możliwość władania ogniem co z czasem okaże się mieć przyczynę w eksperymentach przeprowadzanych na niej przez jej stwórców. Główna, bohaterka, która dotychczas żyła w Sawannach we względnym spokoju, prowadząc własne interesy i rozkoszując się zabawą z innymi ludźmi musi zapomnieć o sielance i skontaktować się z najstarszymi wampirami w celu przygotowania się do wojny. Wraz z Danausem przybywa do Egiptu, gdzie musi się zmierzyć z prawdą na temat siebie samej, jednocześnie walcząc ze swoją traumatyczną przeszłością, którą zgotowali jej naturii 500 lat temu. Wspomniani oprawcy jednak nie odpuszczają świadomi umiejętności Miry próbują ją uprowadzić by posłużyć się nią przeciwko innym wampirom nie zdają sobie jednak sprawy z tego, że Mira mimo ciosów pozostanie tak silna i wytrwała w dążeniu do celu. Wkrótce nawet Danaus, który współpracował z nią na zasadzie mniejszego zła przekonuje się do niej widząc, że choć pożywia się ludzką krwią nigdy ich nie zabija, a młodszych od siebie wampirów otacza troską. Książka stanowi pierwszy tom większego cyklu, który z tego, co się orientuje posiada 6 tomów, z czego 4 są wydane w języku polskim, To może skutecznie zniechęcić niektórych do sięgnięcia po tę serię. Na wielki plus jest to, że na rynku pierwsze 4 tomy można dostać od 8 do 14 złotych, co jest naprawdę niską ceną i choć książki te nie są wybitne, a raczej dobre to za tę cenę jak najbardziej warto. Jeśli miałbym skupić się na parametrach, to cała fabuła jest średnia i mocno oklepana jednak im dłużej czytamy smakuje lepiej, ponieważ autorka wplata w nią kilka zagadek i nieoczekiwanych zwrotów akcji. Rozbudowa drugoplanowych postaci, których jest sporo sprawdza się tu naprawdę imponująco, przede wszystkim widać, czego dana poostać chcę i jakie traumy bądź uczucia kształtują ich wybory. Akcja rozgrywa się w nocy, jako iż nasza protagonistka jest wampirem, momentami jest ona mroczna i makabryczna, tak więc myślę, że fani horrorów znajdą coś dla siebie ode mnie mocne 6/10. PS nie zniechęcajcie się tą oceną, bo następny tom podnosi poprzeczkę wyżej.

Kolejne przygody Maxine są bardziej wciągające niż w części 2. Walka ze złem i wybory moralne to główny wątek powieści.Jednak pomiędzy dostrzegamy również miłość, tęsknotę i smutek. Wspomnienia poprzednich Łowczyń stają się elementami podróży w czasie. A całość zapewniła mi niezłą rozrywkę.

Drugi tom cyklu "Ukochany nieśmiertelny", książka to literatura młodzieżowa z gatunku romantasy. Po raz kolejny spotykamy się z nieśmiertelną nastolatką, która próbuje żyć w spokoju i poukładać swoje sprawy. Dziewczyna zaznaje smaku miłości, jednak droga do szczęścia nie jest prosta, bolesna przeszłość wciąż nie daje o sobie zapomnieć. Nastasya i Reyn muszą rozprawić się z minionymi wydarzeniami, a każde z nich zna nieco inną wersję wydarzeń. Książka to fajna i luźna lektura do przeczytania w kilka godzin. Czyta się ją szybko i płynnie, niektóre zagadki zostają rozwiązane, ale tworzą się kolejne problemy. Jest napisana w fajnym stylu, mnie wciągnęła i fajnie się przy niej bawiłam. Fabuła nieco przewidywalna, ale sporo się dzieje.

O Jezu, popłakałam się ze śmiechu przy tej książce. Okazała się tak cudownie inna od obowiązującego na obecną chwilę kanonu: "wilkołak = seksowny, dziki mężczyzna o ego większym od jego.. samochodu". W momencie, kiedy odkryłam, że łaki uganiają się za frisbee, uwielbiają jak się im rzuci patyk i generalnie zachowują się bardziej jak psy, niż jak dostojne wilki - oszalałam :). I jeszcze to bieganie nago non stop - no bosko! Już dawno zauważyłam u siebie tendencję do czytania serii i cyklów książek "od środka". Najpierw dla zapoznania kilka tomów z "pomiędzy", potem pierwszy, najaktualniejszy jako ostatni. Pozwala mi to na bardziej obiektywną ocenę i cóż, zdarza się tak często, że już przywykłam. Tak też było z serią o Vickie Nolan - "Ślad krwi" był pierwszy, jaki dorwałam. I spodobał mi się. Vickie od razu mi wpadła w oko, bo kobietka nie da sobie w kaszę dmuchać. Ma chłopaka wampira? Spoko - wykorzysta to. Kręci z swoim ex-nieex? Też z tego jakieś plusy wyciągnie. I nie rozdrabnia się, nie siedzi na skale i nie myśli "co by było gdyby...?" To, że ON wygląda na 24 lata, a ona na 30 kilka wręcz ją bawi, nie dołuje. A zawód pisarza romansów? Łezka mi się zakręciła ze śmiechu :). Brakowało mi takiej książki, która oderwałaby mnie na chwilę od typowego świata urban fantasy. Tanya Huff wstrzeliła się idealnie. Idę czytać więcej!

Ciężko mi ocenić tę książkę. Chyba jestem za stara aby ocenić ja obiektywnie jednak spróbuję. Moim zdaniem jest to książka idealna dla nastolatków, ciekawa, choć mam wrażenie, że cała historia jest trochę zbyt zbita i możnaby rozwinąć potencjał tej historii nieco ją wydłużając.