Kill the Lies

𝐑𝐄𝐂𝐄𝐍𝐙𝐉𝐀 ,,Silent Darkness’’ Weronika Plota ∞/5 ,, - 𝐓𝐨 𝐣𝐚𝐤𝐢𝐞 𝐣𝐞𝐬𝐭 𝐩𝐲𝐭𝐚𝐧𝐢𝐞? 𝐌𝐨𝐠ł𝐞𝐦 𝐳𝐚𝐩𝐲𝐭𝐚𝐜́ 𝐨 𝐜𝐨𝐤𝐨𝐥𝐰𝐢𝐞𝐤, 𝐚𝐥𝐞 𝐭𝐨 𝐣𝐞𝐝𝐧𝐨 𝐩𝐲𝐭𝐚𝐧𝐢𝐞, 𝐰 𝐬𝐳𝐚𝐥𝐨𝐧𝐲𝐦 𝐧𝐚𝐭ł𝐨𝐤𝐮 𝐦𝐲𝐬́𝐥𝐢, 𝐤𝐭𝐨́𝐫𝐞 𝐧𝐚𝐩ł𝐲𝐰𝐚ł𝐲 𝐣𝐞𝐝𝐧𝐚 𝐳𝐚 𝐝𝐫𝐮𝐠𝐚̨, 𝐝𝐫𝐞̨𝐜𝐳𝐲ł𝐨 𝐦𝐧𝐢𝐞 𝐧𝐚𝐣𝐛𝐚𝐫𝐝𝐳𝐢𝐞𝐣. -𝐆𝐝𝐲𝐛𝐲𝐦 𝐜𝐢𝐞̨ 𝐩𝐨𝐜𝐚ł𝐨𝐰𝐚ł, 𝐬𝐭𝐫𝐚𝐜𝐢ł𝐛𝐲𝐦 𝐜𝐢𝐞̨ 𝐣𝐚𝐤𝐨 𝐩𝐫𝐳𝐲𝐣𝐚𝐜𝐢𝐨́ł𝐤𝐞̨?’’ Nie wiem od czego zacząć, bo mam wrażenie, że cokolwiek napiszę i tak nie odda tego, co czuję po przeczytaniu ,,Silent Darkness’’. To nie jest dla mnie po prostu kolejna książka - to jest moja nowa miłość. Taka bezwarunkowa, trochę bolesna, ale jednocześnie absolutnie uzależniająca. To nie jest już „kolejna dobra książka” od Weroniki. To jest poziom, nad którym zaczynam się zastanawiać, jakim cudem można aż tak się rozwinąć jako autor. Bo serio - każda jej historia była dla mnie odkryciem, ale tutaj widać ogromny progres. Pióro jest dopracowane do granic, wszystko jest przemyślane, spójne, dojrzałe. Styl jest tak naturalny, że się przez niego płynie, ale jednocześnie każde zdanie ma ciężar. Nie ma tu przypadkowych słów. I klimat… ja nie mogę tego przeboleć, jaki to był klimat. To nie jest zwykły ,,mroczny vibe” - to jest coś, co się czuje fizycznie. Ta książka jest ciężka emocjonalnie, duszna, momentami wręcz przytłaczająca - i to jest jest atut. Motyw stalkera i zaginionego studenta sprawia, że napięcie praktycznie nie schodzi ani na chwilę. Cały czas masz z tyłu głowy to uczucie, że coś jest nie tak. Że ktoś patrzy. Że coś się wydarzy. I to uczucie paranoi jest napisane tak dobrze, że sama zaczęłam się oglądać przez ramię. To, jak Werka buduje niepokój - mistrzostwo. Ona powoli, konsekwentnie dokręca śrubę. Każdy szczegół, każda scena coś wnosi, wszystko buduje ten mrok, który w pewnym momencie po prostu cię pochłania. Realynn Monroe - boże, jak ja polubiłam tą dziewczyRealynn Monroe - boże, jak ja polubiłam tą dziewczynę. To nie jest typowa „idealna” postać. Ona jest prawdziwa. Czuje strach, wątpi, podejmuje decyzje, które czasem bolą - ale właśnie dlatego tak łatwo się z nią zżyć. Jej emocje są tak autentyczne, że momentami miałam wrażenie, jakbym siedziała w jej głowie. To, jak reaguje na to, co się dzieje wokół niej, jak próbuje to wszystko poukładać, jak walczy sama ze sobą - to było tak dobrze napisane, że aż bolało. nę. To nie jest typowa „idealna” postać. Ona jest prawdziwa. Czuje strach, wątpi, podejmuje decyzje, które czasem bolą - ale właśnie dlatego tak łatwo się z nią zżyć. Jej emocje są tak autentyczne, że momentami miałam wrażenie, jakbym siedziała w jej głowie. To, jak reaguje na to, co się dzieje wokół niej, jak próbuje to wszystko poukładać, jak walczy sama ze sobą - to było tak dobrze napisane, że aż bolało. I w tym wszystkim Darcy Scott… ja przysięgam, ten człowiek mnie zniszczył emocjonalnie. To jest mój nowy mąż i nikt mi tego nie odbierze. On jest jednocześnie twardy i totalnie rozczulający. Są momenty, kiedy potrafi być zimny, zdystansowany - a potem robi coś tak małego, tak subtelnego, że serce mięknie natychmiast. Te jego drobne gesty, to, jak się zachowuje w niektórych sytuacjach… ja nie mogłam. I właśnie to w nim kocham najbardziej - że on nie jest jednowymiarowy. Darcy ma swoje demony, swoje problemy, swoją historię, która go ukształtowała. I to widać szczególnie w relacji z ojcem. To jest chyba jeden z najbardziej bolesnych wątków w tej książce. To napięcie między nimi, to niedopowiedzenie, ten brak porozumienia… To jest coś bardzo ludzkiego, bardzo prawdziwego. I to boli jeszcze bardziej, bo widzisz, że gdzieś tam jest potrzeba bliskości, ale coś ciągle stoi na drodze. Uwielbiam to, jak relacja naszej dwójki się rozwija - powoli, bez pośpiechu, bez pójścia na skróty. Każda rozmowa, każde spojrzenie, każdy gest ma znaczenie. To nie są wielkie deklaracje, tylko drobne momenty, które budują coś ogromnego. I właśnie w tych małych rzeczach widać, jak bardzo zaczynają na sobie polegać, nawet jeśli nie chcą się do tego przyznać. Darcy momentami mnie rozwalał - szczególnie kiedy próbował być twardy, a totalnie mu to nie wychodziło, bo i tak było widać, jak bardzo mu zależy. Te jego momenty czułości, troski, to jak potrafił ją chronić, nawet kiedy sam był pogubiony… ja się rozpływałam. I jeszcze Cain… Boże, jak ja go polubiłam. To jest ten typ postaci, który niby nie zawsze jest na pierwszym planie, ale jak się pojawia, to kradnie sceny. Ma w sobie coś takiego… autentycznego. Jest trochę tajemniczy, trochę zdystansowany, ale jednocześnie czuć, że można na nim polegać. Wprowadza do tej historii inny rodzaj energii - trochę spokoju i humoru w tym całym chaosie, ale też nutę niepewności, bo do końca nie wiesz, co siedzi mu w głowie. Bardzo podobało mi się, jak był napisany - nieprzerysowany, nie na siłę. Tylko naturalny. I miał w sobie coś takiego, co sprawiało, że po prostu chciałam go więcej. Każda scena z jego udziałem była dla mnie na plus i serio liczę, że jeszcze go zobaczę w kolejnych częściach, bo ma ogromny potencjał. Bardzo się też cieszę, że mamy momenty gdzie pojawia się również stare pokolenie bohaterów. To daje takie poczucie ciągłości, jakby ten świat naprawdę żył dalej. Ich obecność coś wnosi, coś buduje, coś przypomina. To było jak spotkanie ze starymi znajomymi, za którymi się tęskniło. I jeszcze jedna rzecz, o której MUSZĘ powiedzieć - samo wydanie tej książki. Ono jest OBŁĘDNE. Dawno nie widziałam czegoś tak dopracowanego. Okładka, detale, klimat - to wszystko idealnie współgra z historią. To nie jest tylko ładna książka na półce. To jest przedłużenie tej historii, jej wizualna wersja. Już samo trzymanie jej w rękach wprowadza w ten mroczny, ciężki nastrój. Ta książka mnie wciągnęła, zmiażdżyła i zostawiła z emocjonalnym kacem. Ja jej nie czytałam - ja w niej byłam. Czułam ten strach, tę niepewność, to napięcie. Przeżywałam każdą scenę razem z bohaterami. Dla mnie to nie jest żadna skala ocen. To nie jest 10/10. To nie jest nawet 100/10. To jest nieskończona miłość. I jeśli ktoś jeszcze się zastanawia, czy warto - to powiem tylko tyle: ta książka was nie zostawi w spokoju. Darcy wyjdź za mnie, w.

Polubiłam bohaterów i już czekam, aż przeczytam ten tom, w którym jest historia Damiena 🥵 . zapowiada się naprawdę dobrze. Sama historia wciąga, czyta się szybko, a główna bohaterka jest charyzmatyczna, nieirytująca i niegłupia! (co w tym gatunku wcale nie jest takie oczywiste). Chociaż mało to wszystko realistyczne, no ale wiadomo, jak jest. Nie musi 😁 Jest spicy – i to całkiem sporo – ale jednocześnie czuć ten mroczny klimat, który fajnie to równoważy. Ogólnie podobało mi się, polecam.

Szczerze, nie wiem co mogłabym napisać, by przedstawić moje emocje po skończeniu tej dylogii. Myślę nawet, że nie da się opisać tego wszystkiego w słowach, bo i tak one nie oddałyby moich uczuć. Jest mi cholernie smutno, że jest to już koniec historii Rain i Gabriela i strasznie ciężko mi jest się z nimi rozstać, bo ich historia była czymś, co było unikalne i wyjątkowe. Zanurzając się w jej mroczne zakamarki odczuwałam takie emocje, których nigdy przenigdy nie odczułam podczas czytania żadnej książki. Relacja tej dwójki była cudowna, pełna mroku, satysfakcji i miłości, bo mimo wszystko, cholernie się kochali. Uczucie te, nie miało granic, wiadome było, że zrobiliby dla siebie wszystko i to, było w tym najpiękniejsze, że mimo tego mroku, tych wad i całego zła, które mieli w sobie i tak zaakceptowali i pokochali siebie nawzajem. Cała historia była cudowna, te wszystkie zagadki i to, że autorka trzymała w napięciu przez praktycznie cały czas było cudowne. O tym, że coś było zaplanowane dowiadywaliśmy się już po fakcie, co nie raz było mocnym zwrotem akcji. Jestem totalnie zakochana i oddałam swoje serce tej historii, ale wciąż nie mogę uwierzyć, że dotarłam już do jej końca, że już nigdy więcej nie przeczytam niczego więcej tylko o Rain i Gabrielu.

Zupełnie nie spodziewałam się tego, co zostało przedstawione w tym tomie. Od ostatnich wydarzeń minęło kilka lat, teraz główni bohaterowie są już dorosłymi ludźmi mierzącymi się z nowymi problemami. Jednak przeszłość nie pozwala im o sobie zapomnieć. 😴 Tajemniczy On nadal nie daje spokoju, co więcej, w mieście giną kolejne osoby. Wszyscy jednak doskonale wiedzą, że jest to sprawka stalkera Rosaline, inaczej nazywanego Egzekutorem. 🫎 Dziewczyna po ostatnich wydarzeniach uciekła, nikomu nie dając żadnego znaku życia, gdy nagle po paru latach pojawia się w miasteczku, aby stawić czoła okropnej przeszłości, chcąc raz na zawsze poznać tożsamość jej st@lkeřa i go unicestwić. Jednak nikt tak naprawdę nie wie co ją skłoniło do ucieczki oraz co tak naprawdę musiała przeżyć. 😞 Ożywają też uczucia łączące ją z Sharpem, jednak przeświadczenie bycia obserwowanym nie daje o sobie zapomnieć i bez ustanku spędza sen z powiek bohaterom. Jest to ostatnia część z tej serii (pomijając nowelkę), w której to odkrywamy tożsamość Jego i inne sekrety osób, z którymi Rosaline miała do czynienia. Widziałam wiele opinii, że zakończenie jest mocne i bardzo niespodziewane. 🤯 Teraz jestem tego pewna i podpisuję się pod tym zdecydowanie. Szczęka mi opadła na wieść kim jest ta tajemnicza osoba, która od tylu lat bez przerwy nie dawała spokoju dziewczynie jak i otaczającym ją ludziom. Ta historia tylko pokazuje, że nie wszyscy są tymi, za których sie podają i że za fasadą zawsze jest więcej tajemnic niz możemy to dostrzec. ♟️/Domi

Książka potrzebna aby zrozumieć losy bohaterów, jednak nastawiłam się na dużo "grubsze" sceny, przez co nie wywarła na mnie mocniejszego wrażenia, co nie zmienia faktu że Książka bardzo mi się spodobała i sprawiła że poznaliśmy życie bohaterów w ich trudniejszych chwilach z którymi - tak naprawdę - muszą zmagać się przez cały czas

Książka mi się bardziej podobała nic poprzednie ale tylko przez zakoncznie które złamało mi serce. Czytając 3 książki pod żąd jestem trochę zmęczona serią ale nie mogę sie oderwać. Niestety ale spicy sceny na początku były ok ale potem ktoś musiał powieść coś cringowego że mnie zmiotło z planszy.

Ciekawe zakończenie, ale jak dla mnie trochę z myślał o kontynuacji. Cała sprawa z morderstwem się trochę za bardzo ciągnie i jest chaotyczna. Ponadto od początku można się domyślić kto był sprawcą. Druga część serii, podobnie jak pierwsza jest bardzo zbliżona do serii The First lie.

Sądziłam,że bardziej nie da się zranić Nolie i przy okazji mnie, a jednak Izka pokazała, że można. Rozprawa była straszna. Słuchanie o tym i myślę, że takie rzeczy dzieje się w realnym życiu, było przerażające. Mamy tu też pokazane jak uzależnienie wyniszcza człowieka i najbliższych mu ludzi. Alex nie był zły człowiekiem, po prostu narkotyki go zniszczyły i pokonały. Szkoda, że nie udało mu się z tego wyjść. Uwielbiam Ize, za to że nie poszła tu steorypowa i jednak Victor dostał swoje szczęśliwe zakończenie z Nolie. Wiem, że ludzie uważają że ona powinna być z Alexem, ale ja się z tym nie zgadzam. Ona i Vicky idealnie do siebie pasują. Oboje dużo przeszli w swoim życiu i oboje przechodzi przemiany, będąc ze sobą. A epilog był cudowny zakończeniem dla Marzycieli. Zostali zapamiętani, tak jak chciał tego Hilton. Już sama nie wiem, czy mam się bać czy nie, następnych książek Izy

Wróciłam do Bitter… i pytanie brzmi: czy była to dobra decyzja? Po przeczytaniu pierwszej części powiedziano mi: „czytaj dalej, tam się dzieje i jest lepiej”. No więc co zrobiłam? Przeczytałam. Nie będę rozdzielać tej recenzji na Fazę I i II, połączę je, tak jak połączyłam czytanie obu tych części. Moja relacja z tą serią jest dosłownie odzwierciedlona w samej książce. Ja jestem Victorią, a Bitter jest Nathanielem. Co to oznacza? Że przez cały czas wmawiałam sobie, że tej książki nie lubię. Wmawiałam sobie, że to nie ma sensu… a jednocześnie między rozdziałami miałam momenty totalnej odklejki: „Boże święty, chcę więcej”. Przepadłam. Skończyłam ostatni rozdział dosłownie przed chwilą i… trzy razy sprawdzałam, czy to na pewno koniec. I co? Ja chcę więcej. I już naprawdę mam gdzieś te imiesłowy przysłówkowe walące mnie po twarzy. Mam gdzieś te wszystkie luksusowe marki, drogie auta i pływanie w bogactwie. Nie wiem, co ta książka ze mną zrobiła. Zostałam oficjalnie ZPIZGACZOWANA. Broniłam się rękami i nogami przed zwykłymi romansami, i co? No i wielkie G… Tak, ta książka mogłaby być lepiej napisana stylistycznie, ale wiecie co? W tym momencie mam to gdzieś. Dajcie mi więcej NATHANIELA.

I to jest mezczyzna z książki którego można romantyzowac… Autorka zrobila ogormny progres literacki ( co niestety jest dosyć rzadkiego z tego co widze) Ksiazka idealna do pośmiania się, popłakania i irytowania na bohaterow. Poruszajaca historia o zakazanej milosci, o lojalności do przyjaciol i bolu. Ksiazka wciagnela mnie od pierwszy stron,mimo bolu kazda strona była dla mnie przyjemność, lekkość piorka autorki bardzo temu pomagala. Przez ksiazke się dosłownie plynie. Czekam z niecierpliowoscia na kolejne tomy tego cuda, mam nadzieje,ze będą na podobnym poziomie lub nawet lepsze. Nie brakuje tu emocji,bohaterowie sa swietnie wykreowani a swiat przedstawiony bardzo realistycnzy TA KSIAZKA PRZESZLA MOJE NAJSMIELSZE OCZEKIWNIA A ZAKONCZENIE ZMIOTLO MOJE SERCE. CUDOWNA KSIAZKA (Gdyby moznabylo dac więcej niż 10 gwiazek dałabym) TOTALNIE POLECAM KSIAZKE JESLI CHCIECE NAJPIERW USMIECHAC SIE I SMIAC DO PAPIERU A POTEM WYLEWAC LZY

„Beauty of Darkness” to finał serii "Kings of Darkness" od @autorkaangelika @wydawnictwoniezwykle To historia, która nie próbuje być łatwa ani wygodna. To historia utkana z kłamstw, niedopowiedzeń i demonów przeszłości, które nigdy tak naprawdę nie śpią. Książka zanurza nas w świecie, w którym kłamstwa są mechanizmem obronnym, a przeszłość nigdy nie zostaje naprawdę za plecami. Cassian od pierwszego tomu był zagadką — chłodny, zdystansowany, emocjonalnie pusty. Ktoś, kto nie potrafi czuć. A jednak los sprawił, że już jako dziecko natknął się na kogoś, kto poruszył w nim coś nieznanego. To był początek czegoś, czego nigdy nie umiał nazwać, ale czego nie potrafił też zignorować. Mercy to z kolei postać, która łamie serce swoją prawdziwością. Na zewnątrz silna, opanowana, pewna siebie, a w środku dziewczyna, która każdego dnia walczy z demonami zamkniętymi w czterech ścianach, w których powinna być bezpieczna. Jej historia jest bolesna i trudna. Spotkanie tej dwójki nigdy nie miało się wydarzyć. A jednak staje się początkiem chaosu, który zburzył wszystko. Zmusza bohaterów do konfrontacji z prawdą i wydobywa na powierzchnię sekrety, które miały nigdy nie ujrzeć światła dziennego. Ta książka nie oszczędza emocji. Pokazuje, jak bardzo przeszłość potrafi niszczyć to co aktualnie budujemy i jak trudno przestać uciekać, gdy ucieczka stała się jedynym znanym sposobem przetrwania. Spodobało mi się, że w tej historii również pokazany został motyw lojalności i przyjaźni. Mimo zagrożenia, jakie Cassian sprowadził na najbliższych, nie zostaje sam. Więź między bohaterami udowadnia, że czasem to właśnie wybrane rodziny są jedynym światłem w mroku. A to, co łączy Mercy i Cassiana - to nie jest prosta miłość. To potrzeba. Zrozumienie. Cassian chciałby móc dać Mercy wszystko, co piękne ale wie, że nie jest w stanie jej tego obiecać. I właśnie ta świadomość boli najbardziej. „Beauty of Darkness” pokazuje, że niektóre więzi nie rodzą się z nadziei, lecz z bólu. To co czasem łączy dwoje ludzi, jest o wiele silniejsze niż miłość - nawet gdy nie ma to swojej nazwy. #recenzja #beautyofdarkness #polskaautorka #tegodnia #cassian #mercy #kingsofdarkness #angelikakołodziej

Będę z wami szczery. Mam wrażenie że wszytko zaczęło się powtarzać w tej książce pierwsza połowa książki nie zachęcała mnie całkowicie do jej przeczytania lecz druga połowa pochłonęła mnie czerwonym ogniem. Lecz to dalej nie zmienia mojej opinii na temat tego że mam wrażenie że wszytko zaczęło się powtarzać od pierwszego tomu w kółko to samo. I jakoś nie da się tego ocenić lepiej. Książka opowiada o Vivian i Venomie Go nie było już przy jej życiu lecz nagle gdy jej coś zagroziła odrazu zjawił się po 3 latach do miasta. Dziewczyna była zagubiona nie rozumiała swoich uczuć co do niego. Ale wszytko zaczyna się od połowy książki. Fabuła zaczęła nabierać swojego tempa coraz szybciej. Lecz gdy przeczytacie ostanie strony serce wam się leciutko złamie..

Moje oczekiwania co do książki były dość duże po przeczytaniu Avaanche Academy i jak się okazało.. nie zawiodłem się! Kocham humor Niny w książce, cudownie wykreowanych bohaterów i ten vibe... idealna książka na letnie dni. Powieść ma tylko 300 stron więc dość przyjemnie i szybko się ją czyta. Polecam każdemu!

Współpraca reklamowa z wydawnictwem Niezwykłe. — 𝐆𝐨𝐫𝐝𝐨𝐧, 𝐣𝐞𝐬𝐳𝐜𝐳𝐞 𝐨𝐬𝐭𝐚𝐭𝐧𝐢𝐞 𝐩𝐲𝐭𝐚𝐧𝐢𝐞. — 𝐂𝐳𝐞𝐠𝐨 𝐜𝐡𝐜𝐞𝐬𝐳? — 𝐖 𝐭𝐲𝐦 𝐫𝐨𝐤𝐮 𝐛𝐞̨𝐝𝐳𝐢𝐞𝐜𝐢𝐞 𝐟𝐚𝐬𝐳𝐞𝐫𝐨𝐰𝐚𝐜́ 𝐤𝐮𝐫𝐞̨ 𝐜𝐳𝐲 𝐰𝐫𝐞𝐬𝐳𝐜𝐢𝐞 𝐢𝐧𝐝𝐲𝐤𝐚? — 𝐍𝐚𝐣𝐜𝐡𝐞̨𝐭𝐧𝐢𝐞𝐣 𝐜𝐢𝐞𝐛𝐢𝐞. 𝐎𝐥𝐨𝐰𝐢𝐞𝐦. Do 𝐖 𝐦𝐨𝐢𝐦 𝐦𝐚𝐥𝐲𝐦 𝐬́𝐰𝐢𝐞𝐜𝐢𝐞 podeszłam bez większych oczekiwań i nie przypuszczałam, że ten tytuł aż tak mnie zachwyci. Przepadłam dla studentów z 𝐋𝐞𝐱𝐢𝐧𝐠𝐭𝐨𝐧, a ich uniwersytecki świat przyciągnął mnie do siebie już od pierwszych rozdziałów i nie opuścił mnie nawet na moment. Styl pisania autorki jest tak przyjemny, że nawet nie wiem, kiedy pochłonęłam taką cegiełkę. 𝐋𝐚𝐮𝐫𝐞𝐧 𝐆𝐨𝐫𝐝𝐨𝐧 dzięki swoim ambicjom i ciężkiej pracy rozpoczyna nową etap życia. Już od pierwszych chwil na uniwersytecie jest traktowana odrobinę inaczej od pozostałych. A to za sprawą naukowemu stypendium, które otrzymała. Jej pokój jest niemal idealny, oprócz jednego szczegółu — współlokatora. Jest nim gwiazda siatkarskiej drużyny, 𝐃𝐨𝐦𝐢𝐧𝐢𝐜 𝐖𝐚𝐥𝐥𝐞𝐫, którego poznała jeszcze za czasów szkolnych. Wspólne cztery ściany są dopiero początkiem ich wspólnego chaosu, choć może przyjdą i takie chwile, kiedy znajdą wspólny język? Ta dwójka złapała moją sympatię tak mocno, że nie mogę doczekać się ich dalszych losów. Mimo, że fabuła jest dosyć prosta, w żaden sposób nie odebrało mi to niesamowitego czasu spędzonego z nimi w roli głównej. Nie pamiętam, kiedy przy książce bawiłam się tak fenomenalnie, a co więcej, po zakończeniu aż tak bardzo pragnęłam kontynuacji. Oprócz naszych narcyzów, których sprzeczek, ripost i konfliktów nie da się zliczyć, pojawiają się też cudownie wykreowane postacie drugoplanowe. Choć 𝐒𝐡𝐚𝐧𝐞 nieraz wysuwał się na pierwszy plan, i wcale mu się nie dziwię, bo swoim charakterem kupił mnie od razu. Ona — poukładana i dojrzała dziewczyna, za to on — bałaganiarz z wielkim ego, który pragnie pokazać jej, jak wiele może zaoferować wielki świat, którego dotąd nie miała okazji poznać. Czy 𝐋𝐚𝐮𝐫𝐞𝐧 będzie w stanie wyjść ze skorupy swojego małego świata? A może nadchodzące zmiany wcale nie okażą się takie przerażające? @kochajacaczytac

Brak wyidealizowanego happy endu - motyw miłości od pierwszego wejrzenia. Wiadomo, historia mało prawdopodobna, jednak opisane emocje i uczucia w niej powodują, że można pomyśleć, że to się wydarzyło. Cudowna i wzruszająca historia dwójki młodych ludzi. Chciałoby się powiedzieć, że zwykle romansidło, jednak to coś więcej. Główną rolę grają emocje, które są opisane w taki sposób, by można współodczuwać.

Jeśli triggeruje cię przemoc fizyczna, psychiczna lub seksualna to nie sięgaj po tą książkę. Zaskoczyła mnie ta historia. Spodziewałam się mrocznego erotyku dziejącego się w wiezieniu. Dostałam książkę pełną akcji i brutalności. Czytało się zaskakująco dobrze, a fabuła utrzymywała szybkie tempo aż do samego końca. Czy wszystko w tej książce jest logiczne? Absolutnie nie. Czy relacja głównych bohaterów ma jakieś głębsze podstawy? Średnio. Czy dało się przewidzieć rozwój wypadków? W większości. Nie żałuję jednak czasu poświęconego na czytanie.

Może nie jest to książka w której należy szukać większego sensu czy przekazu ale jeśli ktoś ma ochotę uciec myślami, odstresować się i poszczeżyć do literek na papierze to trafił idealnie. Nie jest to zła książka ale ma pare minusów, jest mało rzeczywista, ma dużo ironii i bohaterka jest sprzeczna z samą sobą ale ma coś w sobie urzekającego i mimo wszystko wkręca i zaspokaja potrzeby czytelnika. Więc jak najbardziej polecam❤️

Nie wiem od czego zacząć...ale po pierwsze jak dużo słyszałam złego i wciąż słyszę o wydawnictwie "Niezwykłym", tak muszę bronić tej książki. A nawet serii książek tej autorki. One nie są złe! Pomijając naprawdę czepianie się jakiś drobnych literówek i jeśli ktoś by się doszukał jakich kolwiek innych błędów ,nie wiem stylistycznych ,o ile są, to warto dać szansę tej książce ,jak i wszystkim innym książkom tej autorki. Po pierwsze dlatego że nie łatwo jest pisać. Po drugie jeśli ktoś zarzuci że bohaterowie tacy jak Ella czy Duch są irytujący ,oni tacy mnie się wydaje mają być. Młodzi i zagubieni. W końcu po kolejne ,totalnie skręciłam się w tą historię i właśnie dla samego uroku nastolatki poszukującej własnego ja i dążącej do prawdy i próbującej odkryć i zrozumieć zagadkę swojej przeszłości i swojego pochodzenia -uważam ,że naprawdę warto to przeczytać. Pozatym w tej części poznajemy odrobinę przeszłości Ducha a także mamy więcej humoru w duecie Ella + Pokerzysta i już się nie mogę doczekać aż przyjdą mi kolejne dwie zamówione książki z tej serii.

Ta książka była przecudowna😍. Fabuła była wciągająca i ciekawa. To pierwszy raz gdy spotkałam się z tym, że zbrodnię popełniają i ukrywają główni bohaterowie, ponieważ zwykle to oni rozwiązywali tajemnice. Ostatnie strony trzymały mnie w napięciu i nigdy nie spodziewałabym co się stanie dalej. Przez zakończenie tej książki chciałabym już przeczytać drugi tom i dowiedzieć się jak cała sytuacja dalej się rozwinie. Polecam przeczytać.

♥️ Kocham tę serię całym sercem, pomimo że mi je złamała na miliardy kawałków💔 Wszem i wobec ogłaszam, że cała seria zostaje moim numerem 1 wszystkich serii jakiekolwiek czytałam. A DARK SIDE moim nr 1 wszystkich książek ever!!♥️♥️♥️ Historia głównych bohaterów wykończyła mnie psychicznie, rozbudziła we mnie agresje i stres, nie spałam po nocach, nie mogłam się skupić na prawdziwym życiu, zużyłam całą rolkę papieru na łzy! Żadna seria nie wzbudzała we mnie tylu emocji! Zwłaszcza drugi tom który mnie z n i s z c z y ł!!!😭💔 Ten plot twist! Do teraz nie mogę dojść z podziwu!🤯 I zupełnie nie rozumiem skąd tyle negatywnych opinii. Sama przyznaję, że ich ilość mnie zniechęcała i sama z siebie nigdy bym po to nie sięgnęła. Wyścigi, auta - nie moje klimaty (btw. to tylko jeden z wątków, seria tak na prawde dotyczy czegoś zupełnie innego!) Gdybym nie dostala pierwszego tomu, pewnie nigdy bym nie wiedziała jakie cudo mnie omija (Nicola będę ci wdzięczna za tą pierwszą część do końca życia❤️🙈) Myślę, że większość negatywnie oceniających skończyło na pierwszym tomie. A autorka na pierwszej stronie pisze, że mroczna strona zaczyna się dopiero w drugiej części i wtedy wszystko nabiera sensu. WSZYSTKO. OMG JAK JA KOCHAM TĘ SERIĘ! To jedna z takich histori, o której nigdy nie przestaje się myśleć, która zostaje z czytelnikiem na zawsze. (nie pisze o czym jest seria, bo tego się poprostu nie da opisać🙈 za dużo się dzieję, a historia nabiera głębszego sensu dopiero po tym najwiekszym plot twiście jaki zdarzyło mi się w moim czytelniczym życiu przeczytać) POLECAM WSZYSTKIM!! CZYTAJCIE!! ⭐️11/10