Jasność myślenia. Praktyczny podręcznik przekuwania myśli w skuteczne decyzje

Ważna lektura dla osób, ktore oceniają po wyglądzie, po pozorach, po jednym zdaniu i już myślą, że wiedzą kim jest druga osoba, a to typowy błąd poznawczy. Cukier i sól wyglądają podobnie a nie są tym samym. Myślenie na skróty to żadne myślenie a zwyczajnie automatyczna reakcja. Zachęcam do lektury, cytując klasyka rzeczy nie są takie jakimi są tylko takie jak nam się wydaje. Warto wyjść ze swojej głowy i trzeźwo ocenić sytuację.

Ciekawe ujęcie tematu zdrowia oraz postrzegania choroby i zdrowia w aspekcie socjologicznym. Momentami przeszkadzał mi ten socjologiczny rys, jednak z czasem zauważyłem, że autor zręcznie porusza się w nauce rozumianej jako przedmiot interdyscyplinarny. Nie jest to typowy poradnik w stylu "jak w 14 dni zmienić swoje życie". Raczej proponuje szersze ujęcie tematu i motywuje do poszukiwania własnej drogi do zdrowia, szczęścia i dobrostanu.

W Norwegii coraz częściej dochodzi do składania ofert korupcyjnych w trakcie poboru do wojska. Nie składają ich jednak ci, którzy chcą się od służby wojskowej wymigać. Za tymi incydentami korupcyjnymi stoją zwykle rodzice, którzy bardzo chcą, by ich syn dostał się do wojska. Liczba dostępnych miejsc jest bowiem ograniczona, a służba w królewskich siłach zbrojnych jest uznawana za przepustkę do elity. Każdy, kto pamięta pobór w czasach PRL czy w III RP uzna tą sytuację za kuriozum. Zasadniczą służbę wojskową uznawano wówczas za "marnowanie życia" i "szkołę patologii". Masowo się też od niej uchylano. Nikt o zdrowych zmysłach nie chce powrotu do ówczesnego, patologicznego systemu. Marek Budzisz, w swojej książce "Obywatelska armia Rzeczypospolitej" przekonuje jednak, że jakaś forma poboru będzie nam niezbędna. Na to wskazują choćby doświadczenia z wojny na Ukrainie. Bez poboru nie uda nam się stworzyć armii wystarczająco dużej, by odstraszać rosyjskiego agresora, a decydenci powinni już to uwzględniać w swoich prognozach strategicznych. Czy jednak da się przywrócić pobór bez tworzenia zaburzeń w gospodarce i bez wywoływania wielkiego niezadowolenia społecznego? Budzisz przekonuje, że jest to możliwe i powołuje się na konkretne przykłady: Szwecji oraz państw bałtyckich. Tam też idea poboru była niepopularna, ale rządy zdołały do niej przekonać społeczeństwo. Wszędzie tam postawiono na opcję elastycznej służby wojskowej. Jest ona bardziej dostosowana do preferencji młodych ludzi. Jeśli zamiast kopać rowy na poligonie chcą szkolić się na operatorów dronów - nie ma problemu. Na Łotwie można nawet odsłużyć wojsko oprowadzając wycieczki po muzeach. W większości z państw, które przywróciły pobór nie jest on masową branką tylko losowaniem, bądź precyzyjnym sięganiem po specjalistów potrzebnych wojsku. Gospodarka na tym zbytnio nie cierpi, a obronność zyskuje. Pobór może też obejmować nie tylko mężczyzn. Jak równość płci, to równość...

Pod przykrywką książki do biologii dla młodych ludzi otrzymujemy apoteozę neo darwinizmu. Książka nie ma przypisów i bibliografii. Już w rozdziale ewolucja są dwa przekłamania. Krępak nabrzozak nie jest przykładem działania doboru naturalnego bo nie siada na pniu tylko na liściach (szczegóły w ,,Ikony ewolucji " Welsha). Eksperyment Leńskiego nie udowadnia ewolucji darwinowskiej tylko dewolucję (dokładnie ten eksperyment opisuje Behe w książce ,,Dewolucja"). Autorka pokazuje także płynne przechodzenie ryb w zwierzęta lądowe nie wspominając o luce Romera. Wszystkie wątpliwości także te związane z nagłym pojawieniem się roślin okrytozalążkowych rozstrzyga na korzyść teorii Darwina ignorując fakt, że nikt nie pokazał dowodów na pochodzenie okrytozalążkowych. Postulatem uznania ptaków za gady prześcignęła nawet paleontologów. W rozdziale Ekologia Pani Turnbull stwierdza , że nasi przodkowie w jaskiniach malowali zwierzęta a nie siebie ponieważ czuli się częścią natury a nie kimś wyjątkowym. Większość historyków i archeologów twierdzi raczej że był to przejaw duchowości, kreatywności i świadomości odrębności.

„Nie wszystkiego, co nas stresuje, jesteśmy w stanie uniknąć. Zaakceptujmy fakty, pogódźmy się z nimi (często niewygodnymi) i postarajmy się mimo wszystko czerpać radość z życia”. Byle nie była to radość głupia lub naiwna... Dobrze, że w ostatnich latach tematy depresji, zaburzeń lękowych, ChAD i wypalenia zawodowego nie są już traktowane wstydliwie ani z przymrużeniem oka, i przyznanie się do nich oraz mocne stawianie granic w dbałości o zdrowie psychiczne, stało się wręcz potwierdzeniem szacunku do siebie oraz otoczenia. Gorzej, że powyższe zaburzenia stały się coraz powszechniejsze, i to wśród osób w każdym wieku, bo dopadają już najmłodszych. „Wyczerpanie psychiczne czyli kiedy to już nie jest zwykłe zmęczenie”, to książka trochę nietypowa na półce poradników z zakresu psychologii, bo porusza temat, który dla wielu z nas jest nierozpoznany, mylony z innymi zaburzeniami lub traktowany jako zwykła bolączka ludzi pracujących, wychowujących dzieci rodziców, zaganianych od poniedziałku do niedzieli. Mimo że już brakuje sił, chęci i radości z tego, co się robi… Często mówiąc o wyczerpaniu psychicznym, na myśl przychodzi nam nerwica lub depresja – mylimy te pojęcia, i o ile w przypadku dwóch ostatnich czasami leczenie jest dość długie, wieloetapowe i uciążliwe, bo jest już za późno by tak po prostu łyknąć tabletkę, wyjść na spacer, pocieszyć się słońcem czy standardowym „nie martw się, wszystko będzie dobrze”, o tyle wyczerpanie psychiczne, będące potężnym zmęczeniem i zniechęceniem względem do tej pory naturalnie przyjmowanych aktywności, może być wstępem do dwóch powyższych, ale wciąż jest szansa by jeszcze zatrzymać, czule się sobą zaopiekowawszy i dawszy sobie szansę na wyrwanie się ze szponów braku sił. Monika Kotlarek, doświadczona psycholog z wieloletnim doświadczeniem we wspieraniu pacjentów na ich drodze ku zdrowiu psychicznemu, autorka licznych książek z zakresu psychologii i rozwoju, wzięła tym razem na warsztat temat wyczerpania psychicznego. Autorka identyfikuje objawy, które mogą być sygnałem, że nasze ciało i umysł już nie dają rady i uczy, jak poprzez odpoczynek oraz zadbanie o siebie w wielu obszarach życia, całościowo się zregenerować. Z książki dowiemy się też, co zwykle było pomijane w literaturze tematu, że wyczerpanie ma wiele twarzy, w zależności od tego, kogo dotyka: matki z małymi dziećmi, lekarza, opiekuna osób chorych, nauczyciela czy managera dużej korporacji. Pojawia się tutaj ważna kwestia. Często, gdy okazuje się, że sobie nie radzimy, że w czymś polegliśmy, otoczenie ale i my sami obwiniamy „za nieudane życie” tylko siebie. Już dawno psychologia odpowiedziała na pytanie „czy to ja jestem winna/y?”. Nie. Chociaż na wiele rzeczy w naszym życiu mamy wpływ, to pisanie o tym, że to wyłącznie my kreujemy nasze życie, sterujemy nim i wybieramy, oraz (moje „ulubione”) szczęście to kwestia wyboru – to nie, obalamy dzisiaj ten mit. „Jedyną stałą rzeczą w życiu jest zmiana” – to słynny cytat starożytnego greckiego filozofa Heraklita. Rzeczywiście życie ciągle się zmienia i ewoluuje. Oznacza to także, że od czasu do czasu rzeczy po prostu przestają istnieć. Utrata pracy, zakończenie małżeństwa czy przeprowadzka do innego miejsca to przykłady zmian, których doświadczyło wiele osób. Tracimy coś ważnego, wali się wielki plan lub zostajemy przez kogoś odrzuceni”. Nasze życie i reakcje organizmu są zależne od tysiąca czynników: począwszy od wrodzonych predyspozycji, historii rodzinnej, nabytej odporności, przebytych chorób, środowiska w którym przyszło nam żyć (biedna wioska afrykańska kontra centrum bogatego Dubaju; wioska pod Rzeszowem kontra warszawska metropolia), rodziny z której pochodzimy, zasobności portfela, licznych przeżyć (śmierć bliskich, nieuleczalne choroby, pandemia, wojna, zwolnienie z pracy, załamanie branży czy firmy, w której pracujemy). Widzicie? Obwinianie się za to, że nie dowozimy i nie doskakujemy, to pierwsza ze ścieżek ku wyczerpaniu psychicznemu. Oczywiście możemy, a nawet jesteśmy zobowiązani mu przeciwdziałać, dbać o siebie i swoje otoczenie na tyle, by do niego nie dopuścić, nie szukać na siłę wymówek i usprawiedliwień, ale czasami stanie nam na drodze ktoś lub coś, czego naprawdę nie da się przeskoczyć… „[…] nie jesteśmy oderwani od środowiska, w którym zostaliśmy wychowani i w którym aktualnie żyjemy. Dlatego nie na wszystko jesteśmy w stanie mieć wpływ i nie nad wszystkim, co się wokół dzieje, mamy kontrolę”. Dobra wiadomość dla wszystkich jest taka, że zwykle koniec jednej rzeczy, przynosi w naszym życiu początek czegoś nowego, zaskakującego, otwarcie innych drzwi, nowe szanse, sytuacje, miejsca i życzliwych ludzi. Kotlarek krok po kroku uczy jak eliminować stres z codziennego życia, daje recepty na szybki relaks i "oddech". Uczy jak zdefiniować swoje najważniejsze życiowe wartości i poprzez ćwiczenia zbudować odporność na stres krótkotrwały jak i ten rozłożony w czasie. Zachęca do głębszego przyjrzenia się swojemu życiu i wielu jego aspektom; uczy jak poprowadzić je w taki sposób, by zbudować sobie tarczę przeciwko stresowi, pilnując swoich granic i wartości. W książce znajdziemy także test pozwalający zidentyfikować, czy na pewno cierpimy na wypalenie oraz historie osób, które wyczerpanie psychiczne przeszły i przetrwały, a dzisiaj silniejsze i pewniejsze siebie, mają swoje rady dla ciebie, jeśli doświadczasz akurat życiowego kryzysu. Świetnie opracowana, rzetelna, wartościowa, nieprzegadana książka o tym, że życie jest warte życia i można je w każdych warunkach spróbować przeżyć na własnych zasadach. https://www.facebook.com/TatraLang

Tematyką zdrowego odżywiania i stylu życia interesuję się już od kilku lat, więc byłam ciekawa, czego jeszcze dowiem się od Michała Wrzoska. Książkę czytało się przyjemnie, natomiast nie dowiedziałam się niczego nowego, bo większość informacji było mi już wcześniej znanych. Na pewno plus za ciekawostki, poparte badaniami naukowymi, zdrowe przepisy i przykładowe treningi.

Anhedonia to jedno z tych zaburzeń, z którymi regularnie spotykam się w pracy psychologa. Choć rzadziej omawiana niż depresja, bardzo często jest jej cichym towarzyszem. Utrata zdolności do odczuwania przyjemności i radości z życia potrafi skutecznie odebrać sens codzienności, a jej diagnoza i leczenie bywają trudne i wymagają czasu oraz zaangażowania – zarówno farmakologicznego, jak i terapeutycznego. Właśnie dlatego książka Tanith Carey wydaje się tak potrzebna. Autorka w przystępny i empatyczny sposób wyjaśnia, czym jest anhedonia, skąd się bierze i jak można z nią pracować. Znajdziemy tu zarówno konkretne informacje, jak i praktyczne wskazówki – wszystko podane w sposób zrozumiały i wspierający. Całość została podzielona na trzy odrębne, ale wzajemnie uzupełniające się części: Pierwsza część wprowadza nas w temat anhedonii – wyjaśnia, czym dokładnie jest to zaburzenie, skąd się bierze i jakie mogą być jego przyczyny. Pozwala także przyjrzeć się własnym odczuciom i ocenić, czy – i w jakim stopniu – problem dotyczy nas samych. Druga część koncentruje się na fizjologicznych podstawach anhedonii. Znajdziemy tu wiele odniesień do mechanizmów działania mózgu, neuroprzekaźników i funkcjonowania układu nerwowego. Dla osób zainteresowanych medycyną i psychobiologią będzie to fascynujący fragment, choć dla czytelników mniej obeznanych z tematyką biologiczną, może okazać się nieco bardziej wymagający. Trzecia część to praktyczny przewodnik po tym, jak radzić sobie z anhedonią. Autorka pokazuje, jak różne aspekty codziennego życia – sen, dieta, relacje, aktywność fizyczna czy sposób myślenia – wpływają na nasze samopoczucie. Wskazuje, że zmiany w tych obszarach mogą realnie poprawić jakość życia i przywrócić zdolność do odczuwania radości. Dla mnie to cenna publikacja – nie tylko dla osób doświadczających anhedonii, ale też dla ich bliskich i specjalistów. Takie książki nie zastąpią terapii, ale mogą stanowić ważny krok ku zrozumieniu siebie i rozpoczęciu procesu zdrowienia. Edukacja w tym zakresie to już pierwszy, odważny krok naprzód.

Bardzo cenną lekcje odbieram teraz jako mama, żeby wspierać męża w jego relacjach z dzieckiem, ufać mu i starać się nie rujnować autorytetu, tylko umożliwić wykorzystanie mocnych stron. Ciekawa pozycja, jako córka i mama doceniam rolę mężczyzn w życiu kobiety. Historie opowiedziane przez córki w ostatniej części książki - mrożące krew w żyłach. Rady dla tatusiów moim zdaniem są całkiem uniwersalne: być szczerym i dawać swój przykład, a nie wymagać, tego, czego sami nie robimy.

Świetnie napisana książka, która wyjaśnia wiele kwestii teoretycznych, ale proponuje również ćwiczenia wspomagające przyglądanie się swoim własnym emocjom. Rzetelne wykonywanie tych ćwiczeń w swoim czasie rzeczywiście pomaga, widze to na swoim przykladzie:)

Masz problemy ze zdrowiem fizycznym lub psychicznym? Czujesz się przygnębiony, masz obniżony nastrój, a może nawet depresję? Receptą jest kontakt z naturą, spacery na łonie przyrody czy hortiterapia (metoda lecznicza, w której przepisuje się ogrodnictwo na receptę na wiele różnych dolegliwości fizycznych i psychicznych). Kathy Willis, w publikacji zatytułowanej „Dobro natury. Jak przyroda może polepszyć nasze życie” pokazuje „intrygujące korelacje między środowiskiem a zdrowiem człowieka”.   Autorka, opierając się na licznych badaniach, eksperymentach i doświadczeniach, przedstawia jakie zmiany zachodzą w naszym ciele, mózgu, układach oddechowym, odpornościowym, krążenia i hormonalnym, kiedy nasze zmysły – wzroku, słuchu, węchu i dotyku – obcują z roślinnością.   Okazuje się bowiem, że kontakt z roślinami, barwnym kwieciem i zielonym listowiem ma pozytywny wpływ na nasze zdrowie fizyczne i psychiczne, a przebywanie na łonie natury, jak mówi autorka, może poprawić nasze wyniki zdrowotne i psychiczny dobrostan.   Zielona roślinność obniża stres i poprawia nasz nastrój, jesteśmy bardziej zrelaksowani i kreatywni. Naturalny krajobraz wywołuje psychiczne i fizyczne reakcje pozwalające na „uspokojenie, szybszą regenerację po przeżytym stresie i poprawę naszej pamięci operacyjnej i koncentracji”, jak twierdzi Willis. Odprężamy się, rozluźniamy i odzyskujemy równowagę psychiczną.   Dobroczynne są dla nas również zapachy i woń roślin. Kiedy wdychamy określoną mieszankę aromatów (lotnych związków organicznych) wydzielanych przez rośliny, poprawiamy nasze wyniki zdrowotne i wspomagamy nasz układ odpornościowy. Któż z nas nie wdychał aromatu drzew iglastych w lesie, owoców cytrusowych, czy ziół, takich jak lawenda, rozmaryn czy mięta, albo kwiatów, na przykład róży? Wdychanie zapachu lawendy i świeżych róż powoduje fizjologiczne odprężenie, rozluźnienie i spowolnienie tętna, relaksujemy się. Lawenda działa również na bezsenność i zapobiega skutkom stresu.   Z kolei wąchanie rozmarynu, – a dokładnie terpenu zwanego eukaliptolem sprawia, jak mówi autorka, że jesteśmy dłużej przytomni i czujni, nie zasypiamy i zachowujemy uważność poznawczą.   Wąchanie natomiast określonych aromatów roślin z rodziny cyprysowatych może znacznie podnieść poziom komórek NK (tak zwanych naturalnych zabójców), które atakują wirusy i komórki nowotworowe w naszym ciele. Wąchając określone związki roślinne, możemy również złagodzić reakcje zapalne i alergiczne.   Kathy Willis opisuje również jak naturalne odgłosy wpływają na naszą fizjologię i psychikę, gdyż słuchanie przyrody ma na nas bardzo pozytywny wpływ.   Dźwięki natury, takie jak na przykład ptasie trele, odgłosy lasu, żaby w stawie, strumyki w lesie, burza z piorunami, fale oceanu i mewy, wiatr w drzewach, cykanie świerszczy i inne odgłosy przyrody, mogą obniżyć poziom fizjologicznego i psychicznego stresu, poprawić sprawność poznawczą, a nawet złagodzić ból i przynieść fizjologiczny spokój.   Udowodniono również zdrowotne zalety przytulania drzew, okazuje się, że możemy czerpać podobne korzyści z dotykania liści i gładzenia pni drzew.   Podsumowując, według autorki jest mnóstwo zdrowotnych zalet płynących z obcowania z przyrodą i powinniśmy jak najwięcej obcować z naturalnym środowiskiem. Według Kathy Willis  „wyłania się całkiem nowa dziedzina nauki, która pokazuje niezwykle ważną medyczną relację między czuciem natury a ludzkim zdrowiem”. Książkę szczerze polecam!

Spokojny mózg to książka psychologiczna, self-helpowa, rozwojowa. Justyna Żejmo doradza nam, jak budować odporność psychiczną, życiowy spokój i w efekcie szczęśliwe życie. Książka dostarcza zarówno wiedzy merytorycznej o budowie mózgu i jego działaniu, ale mamy w niej też praktyczne rady, jak krok po kroku możemy pracować nad sobą. Oprócz tego, zawiera ćwiczenia, dzięki którym lepiej poznacie samych siebie, zwiększycie swoją samoświadomość i rozpoczniecie drogę do szczęśliwszego i spokojniejszego życia. Spokojny mózg jest napisany przyjemnie, przystępnie, łatwym językiem i szybko się go czyta. Ja na pewno wdrożę kilka nawyków z tej książki do mojej codzienności i będę te książki polecać i dawać na prezent bliskim, bo naprawdę wierzę, że pomogą! Polecam każdemu, kto chce lepiej i spokojniej żyć, naprawdę. Autorka jest świetną psycholożką, którą poznałam osobiście i gwarantuję Wam, że nie tylko ma ogromną wiedzę, jak jest też cudownym, empatycznym i wspierającym człowiekiem. Spotkanie z Justyną naprawdę mocno (pozytywnie!) na mnie wpłynęło!

Dokładnie to, czego szukałem - Krótkie i ogólnikowe wprowadzenia do różnorakich koncepcji z dziedziny psychologii. Świetna sprawa dla osób niewtajemniczonych, ale łaknących wiedzy o umyśle, nie wiedząc od czego zacząć i jaki dział je szczególnie zainteresuje. Napisane błyskotliwie i z subtelnym humorem. Styl pisania autora podszedł mi na tyle, że w kolejce mam już kolejne książki z serii "...dla zabieganych".

Znikam. Zaburzenia odżywiania dzieci i młodzieży autorstwa Katarzyny Błażejewskiej-Stuhr i Agaty Ziemnickiej to kompleksowe i przystępne wprowadzenie w świat zaburzeń odżywiania dotykających dzieci i młodzież. Autorki łącza wiedzę naukową z praktycznym doświadczeniem oferując czytelnikowi: • Opis różnych rodzajów zaburzeń: od dobrze znanych anoreksji i bulimii, po mniej rozpoznawalne jak pica czy ARFID. • Analizę czynników biologicznych, psychologicznych, jak i społecznych wpływających na rozwój zaburzeń. • Dzięki tej książce łatwiej rozpoznać pierwsze sygnały świadczące o potencjalnym problemie, a także zrozumieć, jak zaburzenia wpływają na zdrowie fizyczne i psychiczne. • Książka nie tylko diagnozuje problem, ale przede wszystkim wskazuje drogi wyjścia podając praktyczne wskazówki. • Historie osób zmagających się z zaburzeniami, które dobitnie pokazują, że te problemy tak naprawdę mogą dotyczyć każdego z nas. Ta książka jest tak naprawdę DLA KAŻDEGO. Rozjaśniła mi samej wiele rzeczy. Zaburzenia odżywiania to temat, o którym nadal mówi się za mało. Dotyka ogromnej ilości dzieci i utrudnia im normalne funkcjonowanie. A MY dorośli powinniśmy reagować, pomagać i wspierać. Nie możemy bagatelizować żadnych sygnałów, nawet jeśli na pozór wydaje się nam to błachostką. Ale do tego jest też potrzebna świadomość problemu. Dlatego uważam, że ta książka jest dla każdego, a jeśli jesteś rodzicem lub pracujesz z dziećmi to jest wręcz obowiązkowa.

Przeczytaj całą recenzję na: https://punktmyslenia.pl/ekopsychiatria-jak-bliskosc-natury-wspiera-nasza-psychike-slawomir-murawiec-katarzyna-simonienko-piotr-tryjanowski/ Ekopsychiatria. Jak bliskość natury wspiera naszą psychikę to lektura obowiązkowa dla osób zainteresowanych psychologią i środowiskiem. Mnie otworzyła oczy na wiele spraw i dała sporo materiału do przemyśleń.

Bardzo przystępnie napisana, dużo przykładów z życia oraz przytoczonych badań. Czytało mi się dobrze, zrozumieniem i co najważniejsze wiele spraw wskoczyło na odpowiednie miejsce. Sporo się dowiedziałam o technikach manipulatorów, a co za tym idzie może uda mi się uniknąć ich sztuczek.

Ciekawa, skłaniająca do refleksji: zgodnie z sugestią tytułu, porusza temat tego, co wnosimy do relacji z naszymi dziećmi w kontekście tego, czego doświadczyliśmy w domu rodzinnym. I tu trafnie opisany mechanizm składanych obietnic bycia lepszymi rodzicami i niepopełniania błędów naszych rodziców ... a przy tym wikłania się w odmienne (czasem skrajne ) zachowania... Poza ucieczką przed schematem zaciekawiły mnie: rola etykietowania, stawianie granice, podejście do "łatki"- pozornej niedoskonałości, komunikacja jako rozkodowywanie potrzeb, responsywność, świadomość i autoregulacja ... a także rada: aby czasem przyznać się do bezradności i razem całą rodziną poszukać rozwiązania ... dla mnie - warte uwagi!

Doświadczenia z przeszłości mają wpływ na nasze choroby. Już stresujące przeżycia podczas ciąży mogą wypływać negatywnie na płód i zaburzyć rozwój jego mózgu. Autor opisuje jakie są stany przywiązania, jakie mamy rodzaje traum, w jakich sytuacjach te traumy powstają - przeważnie jak spotka nas coś złego np. molestowanie, wypadek, zgwałcenie, czy przemoc. Rozwód rodziców wpływa na psychikę dziecka - mogą nawet mieć depresję. Nie podobało mi się jedynie, iż autor od razu założył, iż nikt na planecie nie miał beztroskiego, życzliwego, pełnego uśmiechu i miłości życia. Ja na przykład uważam, że miałam świetne dzieciństwo, moi rodzice starali się dać mi wszystko co najlepsze, dlatego nie do końca popieram to, co aktualnie psycholodzy starają się nam udowodnić, iż problem leży w dzieciństwie. Uważam, że nie warto wrzucasz wszystkich do jednego ,,worka”. Jednak prawdą jest, iż trudne doświadczenia zwiększają ryzyko wystąpienia zaburzeń psychicznych i problemów zdrowotnych w dorosłym życiu. Takie emocje jak złość, nienawiść powinniśmy zastąpić miłością. Poczucie humoru pomaga w walce z negatywnymi emocjami. Miłość jest także ważna w życiu, o ile nie najważniejsza. Podświadomie szukamy drugiego człowieka, aby czuć się dobrze i stworzyć relacje ✨

Książka opisuje techniki związane z komunikacją. Wiele sposobów było mi znane, ale wyniosłem z lektury wiele nowych ciekawych sposobów nawiązania czy też podtrzymania rozmowy. Dla mnie, który jestem z natury milczkiem książka dużo wnosi, szkoda, że przeczytałem ją dopiero na stare lata ;). Książka do której warto wracać i która sprawdza się w codziennych kontaktach.

Znów w równowadze. Każdy z nas potrzebuje czasem resetu. Dosłownie i w przenośni, warto jednak potraktować te słowa serio - zwłaszcza wtedy, gdy nasze nastroje dryfują w negatywną stronę, a organizm wysyła ciągłe sygnały o zmęczeniu. Może to bowiem świadczyć o tym, że coś jest nie w porządku z naszym nerwem błędnym (X). Jak to naprawić? Tego dowiemy się z książki "Reset nerwu X. Jak skutecznie poradzić sobie z lękiem, stresem i traumą". Dlaczego nerw X (czyli nerw błędny) jest taki ważny? Odpowiada on za komunikację między sercem, przewodem pokarmowym i szeregiem narządów wewnętrznych. Reguluje w dodatku trawienie, układ odpornościowy i stany zapalne, a nawet nastrój. Wszystkie te działania są mimowolne, co oznacza, że Twoje ciało robi to, co trzeba, bez konieczności myślenia o tym. Wniosek jest prosty - to jedno z kluczowych dla każdego z nas połączeń nerwowych ciała. Odczuwasz niepokój lub przygnębienie? Jesteś ciągle zmęczony, a przy tym pobudzony? To może oznaczać, że twój układ nerwowy potrzebuje restartu. Osiągniesz to, resetując nerw X, czyli nerw błędny. "Celem programu resetu nerwu X jest przywrócenie twojemu ciału naturalnej zdolności powrotu do równowagi. Program składa się z trzech etapów i został zaprojektowany tak, żeby krok po kroku wyleczyć cię z traumy, lęku i stresu. Najpierw odzyskasz poczucie bezpieczeństwa, następnie nauczysz się, jak ponownie nawiązać kontakt ze swoim ciałem, a na końcu poznasz zastosowanie tych technik w codziennym życiu. Moją intencją jest prowadzić cię i wspierać w trakcie tej podróży najlepiej, jak potrafię." Anna Ferguson to terapeutka somatyczna, specjalistka do spraw zaburzeń lękowych, certyfikowana nauczycielka pracy z oddechem, poprowadzi cię przez zestaw prostych narzędzi i ćwiczeń, dzięki któremu nauczysz się pracować ze swoim układem nerwowym. Dzięki wsłuchaniu się w głos swojego ciała i zastosowaniu konkretnych metod poprawisz swoją odporność, zaczniesz lepiej spać i trawić, a przede wszystkim uwolnisz się od niepokoju i wejdziesz na drogę ku uzdrowieniu własnej przeszłości.  Lektura godna uwagi i pełna użytecznych porad, które z całą pewnością nie zaszkodzą. Przeciwnie, mogą bardzo pomóc - o ile da się im szansę. Dziękuję Wydawnictwu Insignis za egzemplarz recenzencki. #resetnerwux #annaferguson #insignis #cosnapolce #bookstagram #bookreview #czytamksiazki #bookstagrampolska #recommendedbooks #instabooks #instabookspoland

Podcasty z Profesorem Matczakiem słucham pasjami, więc nie dziwi mnie moja reakcja pt. 'Kup teraz', jak tylko zobaczyłam, że wydał kolejną książkę. Nie zawiodłam się. To rozmowa intelektualnie angażująca, nie tylko diagnozuje kryzysy, ale też daje nadzieję, że rozmowa, nawet trudna, może być początkiem zmiany, której celem jest wzajemne zrozumienie i poszukiwanie wspólnego języka. Budowanie wspólnoty, mimo różnic światopoglądowych, jest nam dziś wyjątkowo potrzebne. Jednym z dominujących tematów i centrum refleksji jest chrześcijaństwo, które może być fundamentem dialogu w podzielonym społeczeństwie. Nie ma tu moralizatorstwa a inspiracja, że tradycyjne wspólnoty i czerpanie z ich mądrości, może służyć dużym wsparciem w dzisiejszym świecie. Więc warto rozważyć i skorzystać, zamiast wrzucać wszystkich katolików do worka z napisem 'ciemnogród'. Bo jeśli na chwilę przestaniemy myśleć wyłącznie o kościelnych patologiach, a spojrzymy na tradycyjne wartości i przesłania, które niesie chrześcijaństwo, może się okazać, że o dziwo, znajdujemy tam coś dla siebie.