Dziewczyna z drużyny

📖🐲
DNF. Przekartkowane.
Początek tragiczny, bo na pierwszych 50 stronach aż bije po oczach kompleks braku penisa u głównej bohaterki, która odrzuca kobiecość jako coś z czego należy się śmiać i czym najlepiej pogardzać. Jej teksty są bardzo mizoginistyczne (a wszystkie inne kobiety poza nią to ciężkie idiotki, które nie znają się na męskich, czyli lepszych tematach), ma problem z kobiecym ciałem i najwyraźniej jest seksualnie sfrustrowana, bo poświęca temu tematowi sporo czasu. Z drugiej strony biedactwo jakoś nie potrafi "używać" chłopców tak samo jak jej koledzy z drużyny nie wahają się używać dziewczyn. W związku z tym scena seksu z Tyem na bodajże drugiej randce jest według mnie totalnie od czapy i zupełnie w nią nie wierzę. A już odmawianie sobie fizycznej przyjemności z kolesiem, którego ponoć kocha jest dla mnie zupełną zagadką. Nie rozumiem tej amerykańskiej "logiki" i tego, czemu dziewczęta w amerykańskich książkach to zawsze muszą być takie święte niedotykalskie dziewice albo "zdziry", które "robią to z każdym", zamiast normalne młode kobiety, które jako nastolatki zaczynają się przecież interesować seksem i mogą go przecież uprawiać tak samo jak chłopcy i najczęściej wybierają seks z jednym stałym partnerem, po tym jak już go trochę poznają i nabiorą do niego zaufania! Niestety część zwłaszcza tych napisanych parę lat temu amerykańskich książek dla młodzieży robi z tego straszny problem i grzech nad grzechy.

Natomiast z czytaniem całej książki ostatecznie dałam sobie spokój na stronie 54 po jej tekście "Brzmiał jak kompletny pedzio". Brawo. Jedyny wzorzec, do jakiego mamy dążyć to pozbawiony uczuć twardy mężczyzna. A kobiety i geje to słabeusze i należy nimi pogardzać. Świetny przekaz dla młodego czytelnika. Dalej jest jeszcze gorzej, bo dosłownie wszyscy bohaterowie męscy w tej powieści to toksyczna męskość i mizoginia w pełnej krasie. Ojciec, który dupy nie ruszy, żeby obiad zrobić, który ma gabinet z zakazem wstępu kobiet, który "z troski" zakazuje córce robić, to co kocha, chociaż nad synem się już tak nie trzęsie. Ty to chory manipulator i kontrolujący psychol, który znowu "z troski" i ze swoich "ważnych powodów" (hello! na terapię marsz) każe być swojej dziewczynie (i siostrze) na krótkiej smyczy. Sam odstawia jakieś emocjonalne gierki z "miłością od zawsze", ale nie możemy ze sobą być bo nie, bo trzeba było się ogarniać wcześniej i dlatego przelecę jeszcze więcej cheerleaderek, a ciebie odtrącę, skoro mnie nie chciałaś. Tekstów wykpiwających wszystko co kobiece i "bycia jak baba" już nie zliczę.

No i wreszcie cała koncepcja grania nawet wysokiej i postawnej dziewczyny w futbol amerykański jest moim zdaniem nadmiernie wydumana i nierealistyczna. To oczywiste, że nawet najlepsza zawodniczka nie będzie stanowić konkurencji dla dorosłych mężczyzn, a ślepa wiara Jordan w to, że ma na to realną szansę, jest po prostu naiwna, bo znowu widać, że wolałaby być chłopcem. Ja rozumiem, że można sobie pomarzyć, ale są pewne granice.

Uważam, że ta książka jest szkodliwa, ale styl pisania autorki nie jest najgorszy, więc dam tę trójkę.

PS. Poza tym tę książkę chyba sponsorował Gatorade, bo ta nazwa pojawiała się co 2 strony. Moim zdaniem piją go zdecydowanie za dużo.

📖🐲
DNF. Przekartkowane.
Początek tragiczny, bo na pierwszych 50 stronach aż bije po oczach kompleks braku penisa u głównej bohaterki, która odrzuca kobiecość jako coś z czego należy się śmiać i czym najlepiej pogardzać. Jej teksty są bardzo mizoginistyczne (a wszystkie inne kobiety poza nią to ciężkie idiotki, które nie znają się na męskich, czyli lepszych tematach), ma...