Dimiter

Niezbyt długi ebook bo tylko trochę ponad 200 stron. Sam pomysł dość mało realny ale to fantastyka i jest w miarę interesujący choć nie wiem czy idzie jak dla mnie w dobrym kierunku. Jednego jestem pewna- idzie w kierunku kontynuacji pod postacią tomu drugiego którego jestem ciekawa i na pewno się zabiorę do czytania. Trójkąty wrośnięte w ciało i uczące się nowych słów od swojego żywiciela jak również szepczące mu do ucha.... dość ciekawe, ale to że wylęgają się aby żyć i mają swój cel, który jeszcze nie został odkryty przez ludzi... trochę przesada. Samo wylęganie opisane jest potwornie a właściwie poprzedza je potwornie podany przykład z naturalnego świata. Nie opiszę tego żeby nie psuć lektury. Najbardziej zaciekawiły mnie momenty, w których jedna z zarażonych osób próbuje się pozbyć.. z powodzeniem trójkątów. Dla niektórych osób te opisy mogą być rażące i wstrętne ale dla mnie to były najciekawsze punkty w książce. Badania epidemiolog dr Monto'ya też były niezłe... spostrzeżenia i opisy tego co dzieje się z ciałem ofiary opanowanej przez zarazę. Oczywiście nie było zbyt wielu opisów i ogólnie książkę tą traktuję jako wprowadzenie do bardziej rozwiniętej powieści... w tomie drugim. Może warto przetrwać przez tom 1 jako że czytałam ze w drugim tomie jest więcej opisów i więcej ofiar infekcji a to powinno być dużo ciekawsze w czytaniu. Były również mniej ciekawe opisy... np walki z trójkątami... które chyba bardziej zainteresują męską część czytelników, albo po prostu osoby które lubią czytać o wojskowych strategiach. Nie było dużo tych opisów, ale czytałam je tylko dla formalności, żeby przejść do dalszych etapów książki. Ogólnie książka przyjemna w czytaniu choć nie jest to jakiś wielki hit. A mimo to sięgnęłam właśnie do tomu drugiego, więc sami zdecydujcie czy jest tak kiepsko, czy jednak ciekawie skoro czytam dalej :) Ps. Postanowiłam dopisać, że książka pomimo pewnych wad, wciąga i niekiedy na prawdę czekałam tylko na moment aby sięgnąć i czytać dalej :) Może powinnam ją trochę lepiej ocenić? Nie brakuje tu humoru, nawiązań do detektywa Columbo no i super twardy koleś, który prawie się wykrwawia na śmierć żeby pozbyć się infekcji..... to jednak trzeba przeczytać ;)

"Statek" niewątpliwie ma swój klimat. Duszny, mroczny i dławiąco wilgotny. Postacie są barwne, niezwykle żywe o bogatych osobowościach. Palacz to mój ulubieniec - filozof, cynik ze złośliwym spojrzeniem. Czysta abominacja, wizualna karykatura człowieka czcząca Wielkiego Przedwiecznego. Bardzo, bardzo żałuję, że ten wątek nie zawładnął historią, aczkolwiek lekturę zaliczam do udanych.

Dobrze czytało mi się te powieść. Widzę, że są różne opinie, ale moim skromnym zdaniem, książka nie zawsze musi być majstersztykiem. Ciekawa historia, dość mroczna, postawienie bohatera w dylemacie, wartka akcja. Jak dla mnie dobra książka, mimo niedociągnięć.

Jest to pierwsza książka z pogranicza thrilleru i horroru w moim dorosłym życiu. Zaczęłam ją czytać ponieważ na okładce znalazłam napis fantastyka, a nie lubię porzucać książek więc pomimo, że czasami zamykałam książkę bo dreszcze na karku były już nie do zniesienia to i tak dobrnęłam szczęśliwe do końca. Z początku lektura mnie nie porwała ale po jakimś czasie nawet wciągnęła. Z jedej strony fabuła wydaje się rozbudowana, choć osobiście czasami miałam niestety odczucie niedopracowania lub niedomówienia, które wynikało z mojej ludzkiej ciekawości. Dużym plusem jest fakt, że autor maniakalnie wplata w swoje opisy lat i naturę przez co nawet sam czytelnik może się poczuć jakby był w środku niego. Zakończenie pozostawiło mnie z lekkim niedosytem ponieważ został zamknięty pewien wątek, a nie (według mnie) cała historia. Pomysł na książkę był jak dla mnie całkiem nowy co może wynikać oczywiście z mojego braku obycia w literaturze z dreszczykiem ale i tak wiał dla mnie przyjemną nowością. Z jednej strony książka fajna ale z drugiej jak dla mnie zbyt ciężki kaliber ponieważ moja wyobraźnia po przeczytaniu nawet jednego rozdziału nie dawała mi potem spać. Nie mogę polecicić tej książki z czystym sercem fanom strasznych historii czy thrillerów ponieważ zbyt mało ich przeczytałam jednak jeśli ktoś szuka czegoś w tym stylu to wydaje mi się, że nie będzie zawiedziony. Jedyne co troszeczkę mi przeszkadzało w tej książce to dość nużace opisy (które miejscami można by nazwać istnie tolkienowskimi), które prawdopodobnie miały na celu zbudowanie napięcia, a mnie przyprawiały o ból głowy i robiły w niej tak duży mętlik, że czasami bałam się iż sama zwariuję.

No wreszcie mi się trafił klasyczny horror . Duchy ze Sleath to mroczna opowieść o zemście , strachu i oczywiście duchach . Tytułowa miejscowość to miejsce ukryte przed światem , skrywające swoje niechlubne tajemnice . Miejsce gdzie jest inny świat , gdzie ludzie żyją swoim życiem . Tak jest do momentu przybycia badacza zjawisk paranormalnych . Silna aura głównego bohatera doprowadza do kumulacji dziwnych zdarzeń . Jedna z lepszych powieści autora, które dotychczas przeczytałem.

Coś złego dzieje się na linii kolejowej pomiędzy King's Cross a Newcastle. Pasażerowie są ofiarami strasznych wypadków, popełniają samobójstwa albo wpadają w morderczy szał. Mark Davies jadący w podróż służbową, w tajemniczych okolicznościach wypada z pociągu. Niestety nie pamięta momentu wypadku, jednak od tego czasu ma koszmarne sny, w których widzi przerażające postacie składające ofiary z ludzi. Mimo traumy chce dowiedzieć się, co mu się przytrafiło. Pomaga mu były policjant Les Chadderton, który chce przerwać łańcuch tragedii dziejących się na uczęszczanej linii kolejowej. Jednak okazuje się, że nie mają oni pojęcia z jak potężną siłą przyjdzie się im zmierzyć. Jest to dosyć ciekawa książka, może nie jakieś arcydzieło, ale dobrze się ją czyta. Sam motyw nawiedzonej linii kolejowej jest moim zdaniem naprawdę interesujący, a rozwiązanie tego dlaczego się tak dzieje jest dobrym pomysłem. Może mogło to być trochę lepiej wykorzystane, ale i tak uważam tą pozycję za wartą zapoznania. Jeśli macie ochotę na podróż tajemniczymi pociągami oto bilet: http://www.kryminalgrozatajemnica.com.pl/2021/11/pociag-do-tajemnicy-czesc-ii.html

Książka byłaby rewelacyjna , gdyby nie te przydługie rozważania psychologiczno - filozoficzne w pierwszej połowie powieści. Ciężko też ja zaklasyfikować jako typowy horror . Dla mnie jest to mroczna powieść sensacyjna z elementami horroru . Są momenty , że chce się ją już zakończyć , ale w pewnym momencie dochodzi do dynamicznego przyspieszenia akcji . Ogólnie polecam , choć ciężka w odbiorze .

Sam koncept na fabułę uważam za świetny. Niestety dla mnie konstrukcja książki była bardzo chaotyczna. Tak jak uwielbiam wątki z przeszłości tak tu wręcz mnie wybijały z rytmu. Bohaterowie początkowo są bardzo nijacy, płascy i dopiero pod koniec wczułam się w ich losy. Dla mnie zabrakło napięcia i podskórnej grozy. Niby było mroźnie i odludnie, ale to nie wystarczyło by autor mógł mnie przerazić. Oryginalny pomysł to największy atut tego tytułu. Cała reszta okazała się przeciętna z konstrukcją, której przydałoby się całkowite przeredagowanie. Czy polecam? Nie wiem.

Nie wiedziałam czego się spodziewać, nie przeczytałam komentarzy ani opisu... no i powiem, że nie żałuję. Zaczęło się ciekawie ,a zaraz potem książka poszła w trudne tematy ,nie powiem-wciągnęło mnie , zrobiło się trochę skomplikowanie . Trochę niedopowiedzeń ,trochę przeskoków w czasie. Całość całkiem nieprzeciętna, trochę mocnych scen.... jednak koniec mnie nie do końca usatysfakcjonował.

Trochę za mało Edwarda Lee w Edwardzie Lee. Jeśli ktoś zaczynał przygodę z tym autorem od Świni, czy Sukkuba to w Ludziach z bagien nie odnajdzie aż tylu mocnych opisów... Dla kogoś kto chciałby rozpocząć przygodę z Tym autorem jest to świetna książka na start. Mamy tu odniesienia do Lovecrafta, do popkultury kanibalizmu - Hannibala oraz hołd dla Jacka Ketchuma. Jeśli zaś chodzi o fabułę to jest wciągająca i oczywiście z nietuzinkowym i zaskakującym zakończeniem

Jeśli obudzona w środku nocy miałabym podać tytuł swojej ulubionej książki to bez żadnego wahania odpowiedziałabym, że to Ty Zorana Drvenkara. Do dziś nie znalazłam godnego następcy. Wyobraź sobie, że jesteś bohaterem książki. Każdym kolejnym bohaterem. Czujesz wszystko to, co bohater. Widzisz wszystko, to co on lub ona. Uciekasz, bo cię gonią. Boli cię noga, bo się potykasz. Odczuwasz wszystko, co to każdy z nich, ale jednocześnie obserwujesz wszystko z boku. "Ty" jest jednym z najbardziej niepokojących thrillerów jakie czytałam w życiu. I niepokojąca lektura, to idealne określenie właśnie dla tej książki. W powieści znajdziemy niemal wszystko: są narkotyki, są trupy, są morderstwa, polowania na następne ofiary, a ty jesteś w środku tego chaosu i czekasz, na to co będzie dalej. Książkę tę czytałam już wieki temu, ale do dzisiaj ma wyjątkowe miejsce w mojej biblioteczce. Jeśli jeszcze nie czytaliście tej pozycji, to czym prędzej to zmieńcie. Bo warto. Naprawdę. http://www.instagram.com/biblioteczka.agi

Kompletny misz- masz. Hybryda Tarantino- Rodriguez z kryminałem... Trudno do końca określić. Wątek 10-13 niedokończony. Mam wrażenie,że autor miał zbyt dużo pomysłów do upchnięcia w tej powiesci.Thule, Rudolf Hess, SS....i wojna secesyjna. Chattama ,Grange i Miniera czytałem jakiś czas temu ,ale Convin to nie ich półka. Szczebel niżej co najmniej.

Sprawnie się czytało, a autorowi udało się stworzyć niezły klimat panujący w małym, nieco zapomnianym miatseczku w którym czaji się ZŁO. Tytuł książki mylący, bo słowo zombie nie pada, a udział powstałych z grobów umarlaków jest epizodyczny. Bohaterowie nie są papierowi, choć nie skradli mojej sympatii w żaden sposób, byli tylko aktorami w grze i niczym więcej. Nie irytowali, nie rozweselali, nie budzili współczucia. Polecam jako krótką i ciekawą, choć nie wybitną powieść z gatunku grozy.

,,Straceni" to kolejny mocny horroru z pod ręki Jacka Ketchuma. Historia o tym jak z pozoru niewinny wypad trójki przyjaciół zakończył się tragicznie. Jennifer i Tim nie zdawali sobie sprawy jak zwykły wypad z kumplem na kemping nad zbiornikiem Turnera zakończy się kilkoma strzałami wycelowanymi w dwie przypadkowe dziewczyny które znalazły się w złym miejscu i czasie a co najgorsze, ich życia skrzyżowały się w tym najgorszym z możliwych czasów z życiem Raya Pye. Jack Ketchum jak mało kto potrafi w tak dosadny sposób budować mroczny klimat w swoich powieściach. ,,Straceni" zdecydowanie są dobrze napisane jednak ciężko nie oprzeć się wrażeniu że w tym przypadku autor starał się przedłużyć historie wykorzystując do tego tworzenie nowych postaci z ich problemami która do całej opowieści nie wnoszą za wiele oraz zdecydowanie za dużo w niej jest momentów które całkowicie są bezsensowne. Jednak pomimo tych wad można spokojnie podpisać się pod słowami samego Stephena Kinga ,,Kto jest tym najbardziej przerażającym człowiekiem w Ameryce? Prawdopodobnie Jack Ketchum".

Łukasz Śmigiel – autor opowiadań (zbiór „Demony”), powieści („Decathexis”, „Muzykologia”), słuchowisk radiowych i filmowych scenariuszy. Dziennikarz i publicysta, zajmujący si naukowo nowoczesnymi formami promocji książek i pisarzy. Publikował w prasie kulturalnej („Tygiel Kultury”, „Znaczenia”, „Przekrój”) i literacko-fantastycznej („Alfred Hitchcock Poleca”, „Nowa Fantastyka”, „Science Fiction, Fantasy i Horror”, „Magazyn Fantastyczny”). Redaktor naczelny czasopisma „Lśnienie – Kultura Grozy”. Pracuje na Uniwersytecie Wrocławskim, w Instytucie Dziennikarstwa i Komunikacji Społecznej.* Jakie jest morderstwo? Jacy są mordercy? Jak stać się mordercą doskonałym? „Mordercy” to zbiór opowiadań, w którym główną rolę odgrywają oprawcy. Wspólny mord, pielęgniarz kanibal, Knecht Ruprecht, historia stracha na wróble i wiele wiele więcej. Opowiadania pochodzą z pogranicza grozy, kryminału, fantastyki i thrillera. Łukasz Śmigiel serwuje nam dwanaście opowiadań, z których każde jest inne. Mnie najbardziej spodobała się „Opowieść Wigilijna”, ponieważ autor zaskoczył mnie swoim pomysłem oraz wykonaniem, które wgniotło mnie w fotel i zostawiło z otwartymi ustami z wrażenia. Pewien chłopak zostaje wyrzucony z sierocińca i staje się kominiarzem. Jego siostra, która tam została, robi coś, co skutkuje tym, iż przychodzi do niej Knecht Ruprecht, czyli zły Święty Mikołaj, który karze niegrzeczne dzieci. Co się dzieje później? Aby się tego dowiedzieć, przeczytaj to dzieło. Świetne było też „Śmierć na trzy”, bo autor również wykazał się dużą oryginalnością. W tym opowiadaniu główną rolę odgrywa pisarz, który wydał książkę. Problemem jest to, że w niej zawarł pewne informacje o swoich znajomych… Cieszę się, że miałem okazję przeczytać ten utwór, ponieważ jest on jednym z lepszych, jakie miałem okazję czytać w tym roku. Wszystkie historie zostały napisane lekkim językiem, zaskakują, trzymają one w napięciu od pierwszej strony i nie puszczają do ostatniej. Pomysły na każde z nich są oryginalne. Wszystkie rozwijają się w sposób spójny i logiczny. Bohaterów w książce przewija się bardzo dużo. „Weźcie tysiąc ludzi, którzy w coś wierzą, i będziecie mieli nową formę społeczną. Weźcie milion i będziecie mieli nową religię (...) Zawsze żyłem obok systemu, a nie w systemie, i zamierzałem umrzeć, nadal pozostając z boku, najpewniej w rowie przy drodze.” Autor skupił się na opisach. Dość szczegółowo pokazuje nam miejsca, w którym przebywają postacie. Emocje nie zostały pokazane wprost. Łukasz Śmigiel miesza style i pokazuje nam bardzo różne historie – morderstwo na XVI-wiecznym dworze hiszpańskim, Japonia, postapo… Wspomnę jeszcze o okładce – jest ona prosta. Znajduje się na niej mężczyzna, który krzyczy. Z jakiego powodu? Możemy się tylko domyślać, czy chodzi o ból, rozpacz, radość czy coś jeszcze. Pobudza ona wyobraźnię i emocje. Przed każdym opowiadaniem znajduje się fragment jakiejś piosenki czy wiersza, który poniekąd wprowadza nas w klimat. Jest to bardzo ciekawy zabieg. Reasumując tę krótką recenzję: dzieło to polecam przede wszystkim miłośnikom opowiadań oraz mrocznych i fantastycznych klimatów. Mnie się ono bardzo podobało i na pewno sięgnę po inne książki tego autora. Za przekazanie książki do recenzji dziękuję Wydawnictwu Oficynka. Tytuł: „Mordercy” Autor: Łukasz Śmigiel Wydawnictwo: Oficynka Projekt okładki: Anna M. Damasiewicz Wydanie: I Oprawa: miękka Liczba stron: 343 Data wydania: marzec 2011 (data przybliżona) ISBN: 978-83-62465-05-7 * Źródło – okładka książki.

Dziesięcioro zupełnie różnych, pochodzących z różnych warstw społecznych kandydatów dostaje się do nowego telewizyjnego show. Mają na tym sporo zarobić, a jedyne, czego się od nich oczekuje, to ujawnienie na wizji swojego najstraszniejszego sekretu. Jeden z bohaterów, Tom, nie ma ochoty występować w „Oku Kaina”, jednak jest do tego zmuszony, aby utrzymać ojca w domu spokojnej starości. W drodze do Las Vegas autobus wraz z uczestnikami programu zostaje porwany. Wszyscy zostają odurzeni i budzą się na odludziu obok wraku autobusu. Psychopatyczny morderca eliminuje ich powoli, ale skutecznie… ale dlaczego? Dopiero po długim czasie Tom rozpoznaje porywacza, którym jest jego przyjaciel z dzieciństwa, Seth. Trzymająca w napięciu, świetnie poprowadzona, sprawnie napisana powieść sensacyjna z zaskakującym finałem. Czytałam z prawdziwą przyjemnością.

Alex Scarrow jako brytyjski pisarz, urodził się 14 lutego 1996 w Hertfordzie. Jest twórcą powieści młodzieżowej, thillerów oraz literatury science fiction i fantasy. Wyróżnił się swoją powieścią „Time Riders. Jeźdźcy w czasie”, otrzymał za nią nagrody literackie: Hampshire Book Awards i Red House Children's Book Award. Obecnie zamieszkuje w Norwich. Przenosimy się w czasie, rok 1856. Grupa osadników wyrusza szlakiem przez góry Sierra Nevada. W niewyjaśnionych okolicznościach cała grupa znika bez śladu. Zostaje po nich jedynie dziennik. Teraźniejszość, rok 2008. W leśnych ostępach poznajemy Juliana Cooke, dokumentalistę tworzącego kolejny film. Podczas kręcenia własnego dzieła, odnajduje szczątki drewnianego wozu. Okazuję się, że są to pozostałości Wyprawy Prestona. Idąc dalej za swoim przeczuciem, znajduje dziennik opisujący drastyczne wydarzenia podczas wyprawy. W skład wyprawy znajdował się między innymi przywódca religijny, Preston. Ukrywając swoją mroczną tajemnicę, bierze ze sobą grupkę wiernych prowadząc ich do obiecanego, nowego świata. Niestety, zaskoczeni wcześniejszym nadejściem zimy zmuszeni są osadzić się w górach. Przetrwać zimę to tylko jeden z wielu problemów, z którymi muszą się zmierzyć. Niewyobrażalne są moce, z którymi staną twarzą w twarz. Powieść pokazuje nam głębsze znaczenie szaleństwa w ludzkim umyśle. Akcja dzieje się w dwóch poziomach czasowych. Niestety, ale w moich przypadku okładka ma zdecydowane znaczenie. Jeśli przyciągnie, wtedy zainteresuję się opisem danej książki. Tak stało się z tą książką. Lekki kryminał na tle historycznym, zaspokaja duszę w dwóch znaczeniach. Poznajemy całkiem nowe spojrzenie na osadników w Ameryce. Thriller, odpowiednie budowanie nastroju i to co najważniejsze fenomenalne zakończenie. Tylko książka, która posiada zaskakujące zakończenie może czuć się ważną pozycją na tle innych. eliwerka.blogspot.com

Wigilia 1990 roku obchodzona przez pracowników kilku korporacji przypomina raczej upiorne Halloween. Z budynku znika bez śladu 84. imprezowiczów, 7. policjantów i dziennikarz. Na podłodze w jednym z pokoi leży odcięta dłoń, a półżywy z przerażenia pracownik kotłowni mówi od rzeczy. 📓Trzymam ją w dłoniach. Czarna okładka z wizerunkiem Fernley House. Otwieram tę książkę i wtedy niespodziewanie rozpętuje się istne pandemonium. ☄️Wicher Pomroki Wtórnej wdarł się ze skowytem przez dziurę po oknie, niosąc ze sobą fontanny deszczu i śnieg. Po ścianach trzeszczącego w szwach wieżowca od sufitu po podłogę pełzną bladoniebieskie, ogniste wężyki wyładowań elektrycznych. 🧟 Wielki i zgłodniały retrakt poszukuje mięsa. W końcu wyczuł zapach ludzi. Są już niemal w zasięgu jego szponów. Coś nieludzko jęczy, wyje i skrzeczy. Wokół miotają się jakieś cienie. Nagle ściana pęcznieje i kaszle, wzdyma się i niczym w dantejskim piekle wynurzają się z niej upiorne kształty. Ręce, stopy, ramiona. 🦾Jakieś ramię łapie bestię za szyję. Inne przyciągają ją do ściany. Olbrzymi retrakt wyrywa się, ale z impetem spada w przepaść zawalonej klatki schodowej czternastopiętrowego wieżowca. ⚡Ryk piorunów Pomroki jest ogłuszający. Czwórce uciekinierów ściganych przez stado zgłodniałych mutantów pozostaje już tylko droga na dach. Czy uda im się uniknąć absorbcji? Czy przetrwają termiczną ulewę uwalnianą w centrum Pomroki przez grad piorunów? Czy prowizorycznie zamknięty właz na dach wytrzyma napór krwiożerczych retraktów? 👁️Policjant, który po stracie rodziny nie chce już żyć, naukowiec badający zjawisko Pomroki, drobny złodziejaszek Jimmy i Barbara - jedyny łagodny retrakt w tym budynku. Ta czwórka jest na siebie skazana. Poznamy ich sekrety i prawdziwe oblicza. Czy przeżyją? 💥 Barbara twierdzi, że Pomroka to znacznie więcej niż eskalacyjna burza. Jest przekonana, że Pomroka ma coś wspólnego z ludźmi. Im są gorsi, okrutniejsi, im więcej przejawiają nienawiści, tym lepsze stwarzają warunki do nawrotu Pomroki. Epilog 🌍W Moskwie, Sydney, Rzymie, San Francisco nadchodzi burza. To znowu się zaczyna..... Przeczytane w ramach Wyzwania LC na lipiec. Nazwisko autora na L.

E-book #1 Poza sezonem!!! Poważnie ciężko trafić tę książkę za w miarę normalną cenę w Polsce od ludzi, a jeżeli masz ochotę na nową to nie ma już ich wcale. U nas została wręcz zakazana, bo Jack Ketchum nie wie co to litość i za mocno się w niej ponoć popisał;) Na szczęście udało mi się znaleźć e-book'a. Początkowo zostało usunięte z tej historii wiele scen, jeszcze zanim poszła w ruch. Kiedy Jack przedstawił wydawcy pierwszą wersję - wersję przedpremierową, ten stwierdził, że nie pozwoli na jej puszczenie w świat z powodu skrajnej brutalności. Ketchum musiał zmienić więc treść i ponoć usunął różne wstawki, momenty, które nie były zatwierdzone - jest na ten temat też zdanie Ketchuma, bardziej rozwinięte, w posłowiu, na końcu książki. Szóstka osób bierze sobie na kilka dni domek w nadmorskim kurorcie, można powiedzieć, że prawie na odludziu, bo mało kto mieszka tam, w Dead River, nie licząc może kilkudziesięciu mieszkańców w oddali i kilkunastu... kanibali w pobliskim lesie 😧 Wkrótce zaczął się istny horror. Książka krótka, bardzo powoli się rozkręca, ale wciąż w tle czuć troszeczkę napięcie, bo masz świadomość co się niebawem tu może wydarzyć - no i stało się, stała się masakra. Walka o przetrwanie. Podobało mi się też na pewno zakończenie, które miało być początkowo inne, bo wydawcy i o to mieli problem - i na ten temat też jest w posłowiu ;) Poza sezonem, jest to debiut autora i jeżeli byłbym zero-jedynkowy to udany. Polecam, jeżeli lubisz horror ekstremalny. Nie każdy wytrzyma tę historie.

Razem z bohaterem wędrujemy przez trzy części książki: PYTANIA, ODKRYCIE i OPĘTANIE. Razem z nim odkrywamy tajemnicę małego sennego miasteczka położonego tuż nad oceanem. O czym mieszkańcy nie rozmawiają a co koniecznie chce odkryć młody dziennikarz z Chicago? Jak zakończy się dla niego poszukiwanie prawdy o tajemniczych skokach z urwiska? Niesamowicie wciągająca książka....