Czas burzy. Dramat czasu konklawe

Wspaniała książka traktująca zarówno o niebie, czyśćcu i piekle, jak również o ostatnich latach życia bł. Katarzyny Anny, która pomimo niezwykle dotkliwego cierpienia, miała i przekazywała niezwykłe widzenia dotyczące spraw duchowych: przeszłych i przyszłych. Jest to niezwykłe świadectwo wiary, tajemnica przyjęcia cierpienia. Jednocześnie jej wizje są odsłonięciem tajemnic wiary w sposób dostępny dla bardzo wielu ludzi - obrazów uszczegóławiających Ewangelie. Zdecydowanie godne polecenia, choć być może po zapoznaniu się z wizjami dotyczącymi życia Pana Jezusa i Maryi.

Byłam zachwycona książką i nagraniami z Grzegorzem Górnym, podziwiam jego wiedzę, ale zmieniłam zdanie o tej konkretnej książce, kiedy dowiedziałam się z innych źródeł, przypadkowo, że są alternatywne wytłumaczenia, innych naukowców dlaczego niektóre badania wychodzą tak, a nie inaczej. W książce jest to raczej przemilczane (a przynajmniej ja miałam takie wrażenie), czyli bardzo stronniczo napisane, tak aby na wszelki wypadek czytający nie miał wątpliwości. Niestety efekt u mnie jest odwrotny od zamierzonego - gdy zgłębiłam temat to teraz trudno zaufać autorom, kiedy (prawdopodobnie) celowo o niektórych kwestiach milczą. A szkoda, bo wtedy byłaby to znakomita i obiektywna książka. Nie zmienia to faktu, że jest bardzo dobrze przygotowana, wymagała wiele pracy i tę pracę widać, że została znakomicie wykonana.

" Od złudzenia do prawdy" to niezwykle mocne świadectwo kobiety, stomatolożki, żony i matki, Glorii Polo, która trafiona przez piorun, stanęła na granicy życia i śmierci. W cudowny sposób jej spalone niemal w całości ciało uległo regeneracji a ona sama, pod wpływem tego mistycznego doświadczenia, przeżyła przemianę wewnętrzną i z innej perspektywy spojrzała na swoje ziemskie życie. W książce, która jest zapisem jej mówionego świadectwa, Gloria przedstawia swoją podróż w Zaświaty, spotkanie z Bogiem, duchami nieczystymi i wszystkimi tymi, których miała okazję spotkać w doczesnym życiu. Ukazana jej została Księga Życia, gdzie we właściwym Bożym świetle mogła odczytać całe swoje życie. Jej postępowanie zostało też "rozliczone" wg dziesięciu przykazań. Mocna, wartościową książka. Nie tylko dla wierzących. Pozwala spojrzeć na siebie i swoje ziemskie bytowanie z innej perspektywy oraz zburzyć mur kłamstw i złudzeń, którymi lubimy się otaczać. Bardzo polecam ♥️

Przezywamy święto Wielkiej Nocy i Zmartwychwstanie Pańskie, które ogłasza światu Nadzieję na życie wieczne. Jest to tak zakorzenione w naukach chrześcijaństwa, że mało kto z nas zastanawia się nad tym, jak to możliwe i co oznacza dla zwykłego człowieka cud zmartwychwstałego ciała i duszy. Książka, Maiera chociaż to fikcja literacka pozwala nam zadawać sobie samemu pytanie, co byśmy zrobili, gdyby podwazono wiare, która jest całym waszym życiem. Stajecie w obliczu kryzysu wiary. Papież załamuje ręce, ateiści wywieszają sztandary "A nie mówiłem, że Go nie ma". Ludzie masowo odchodzą z Kościoła. Sama myśl i to co przedstawia jest przerażająca wizja bezsensu i ogalaca nas z nadziei. I tu chciałbym zadać ważne pytanie czy aby? Podczas lektury książki zastanawiałem się nad wpływem współczesnego Kościoła na postrzeganie religii i wiary. Jestem zdania, że to zbyt często jest traktowane jako dwa wzajemnie zastępujące się pojęcia. Moim zdaniem wiara i organizacja kościelna mogą współistnieć bez siebie. Odważne słowa, ale jednak, jak się nad tym zastanowimy to przekonujący argument, który nie doprowadzi ludzkosci do chaosu i kryzysu wiary. Otaczając nas cudowność i postrzegana przez mnie boskość Stwórcy jest wokół tego co mnie otacza rodzina, praca, przyroda. Mam z tym styczność i namacalny kontakt z dziełem stworzenia. Wracając do książki warto ją przeczytać by zadać sobie pytania, nad którymi na co dzień się nie zastanawiamy. Fabuła nie jest zbyt porywająca, miejscami wręcz nużąca i mało ciekawa, ale famo przeczytanie zakończenia książki podczas świat Wielkanocnych dało mi dużą dawkę zaskoczenia, o ktore nie podejrzewałem, że auto mnie zaskoczy. Trzeba tu przyznać, że dobrze stworzono postać profesora Jonathana Webera. Mistrzowsko prowadził nas przez meandry nauki i zagadnień religijnych. Do końca książki nie przewidziałem, jak zakończy się wątek boskości Jezusa Chrystusa. Polecam

Spojrzenie na pontyfikat Jana Pawła II całkowicie odmienne od powszechnie znanego Polakom. Włoski dziennikarz pokazuje Karola Wojtyłę jako olbrzyma, który poprzez brak jakichkolwiek zahamowań traktuje wszystkich ludzi z wielkim szacunkiem, miłością (nieważne, czy chodzi o chorego na aids, żebraka czy innych ludzi zepchniętych na margines życia). Autor przytacza całe mnóstwo faktów, aby przekonać czytelnika do doniosłej roli Papieża w dziejach świata, a przede wszystkim Kościoła katolickiego. W czasie pandemii koronawirusa, przy ok. 20 tys. zarażanych dziennie w Polsce, masowych protestach ulicznych przeciw zaostrzeniu warunków dopuszczalności aborcji (w aspekcie eugenicznym), warto zastanowić się nad sprawami najważniejszymi dla każdego człowieka. Polecam lekturę wszystkim - niedowiarkom i wierzącym, laikom i agnostykom. Maciej Rayzacher jak zawsze wspiął się na wyżyny sztuki interpretacji.

Warta przeczytania książka. Ukazuje ona nie łatwą drogę nawróconego muzułmanina i jego rodziny. Książka jest bardzo łatwa i przyjemna w czytaniu, co powoduje, że czytelnik ma chęć od razu ją przeczytać od początku do końca. Czytelnik chce wiedzieć co się dalej wydarzy. Jest to książka akcji, cały czas coś się dzieje. Trudno jest przewidzieć czytelnikowi dalszy rozwój wydarzeń.

Bardzo interesujące. Czasem zbyt hermetyczne, czasem niezwykle zajmujące. Uzmysławia, że żeby mieć własne zdanie o jednym z najważniejszych ludzi w historii, należy osadzić Go w kontekście historycznym. Wtedy wiele niezrozumiałych czy tajemniczych zdarzeń wskaże swą istotność! niezwykle zajmująca lektura, choć nie pozbawiona dłużyzn!

Pierścień Rybaka Jean Raspail, to solidna dawka pozyskanej i ciekawie przedstawionej przez autora wiedzy, na temat wielkiej schizmy zachodniej w kościele katolickim, począwszy od XIV do XXI wieku. Autor pięknie i realistycznie przedstawia realia tamtych czasów, snując pełną emocji i trudnych wyborów historię kościoła. Książka nie należy do pospolitych czytadeł, dużo w niej opisów i faktów historycznych, wymaga dużego skupienia. Dla mnie to kolejna przeczytana, wartościowa lektura, godna polecenia nie tylko dla wierzących.

O tej książce, a w zasadzie dzienniczku Jacques'a Fescha usłyszałam na rekolekcjach wielkopostnych. Ksiądz tak ciekawie o nim opowiadał, że musiałam go przeczytać. Kim był Jacques Fesch? Młodym francuzem, synem bankiera , ateistą, a w końcu mordercą. Napad na bank w którym brał udział skończył się przypadkowym zastrzeleniem policjanta. Chłopak został skazany na karę śmierci, a w więzieniu się nawrócił. Jacques miał małą córeczkę i do niej kierował słowa które zapisywał w dzienniczku. Szczerze, ja z dużą ostrożnością podchodzę do takich nawróceń kiedy śmierć zagląda w oczy, ale czytając tą książkę obiektywie muszę stwierdzić, że nie jest to jakaś tam pisanina nawiedzonego skazańca. Fesch czytał w więzieniu mnóstwo książek religijnych i jego wiedza o teologii była naprawdę imponująca, a przemyślenia o Bogu nie ustępują kazaniom głoszonym przez księży.To świadectwo zmagania się człowieka z własnymi słabościami, walka ze zwątpieniem ,poczuciem opuszczenia i samotnością .Jacques Fesch mimo tego co zrobił był Inteligentnym i mądrym człowiekiem i może coś jest w tej jego przemianie duchowej, skoro władze kościelne zdecydowały o rozpoczęciu procesu jego beatyfikacji. Myślę, że niezależnie od tego czy wierzymy czy nie, warto przeczytać ten dzienniczek .

Czytałem to jeszcze w gimnazjum, spodziewałem się nagonki na Kościół, a książka jest jego bardzo silna obroną. Wtedy brzmiało to świetnie, teraz już trochę nie pamiętam. Warto przeczytać, ale uważać na momenty gdzie książka zamienia się w panegiryk. Szkoda, że autor nie podjął tematu wypraw krzyżowych. Ciekawy jest krótki rozdział na temat stanu posiadania Watykanu i dlaczego jeszcze nie został wyprzedany.

Treść tej książki jest znakomita - stanowi opis przemian postrzegania wartości w świecie zachodnim, opatrzony niezbędnymi źródłami. Nie ogranicza się do przedstawienia trosk związancyh ze światopoglądem konserwatywnym, bo prof. de Mattei opisuje np. Święte Cesarstwo Rzymskie i Święte Przymierze jako przykłady zachodnich, międzynarodowych systemów stojących na straży porządku między krajami, takich jak późniejsza Liga Narodów albo dzisiejsza ONZ. Z drugiej strony dobrze, że ta książka jest krótka, bo naukowy język profesora niestety nie porywa. W dziele stricte naukowym nie byłoby to oczywiście nic złego, ale jednak de Mattei stara się czytelników zarazić swoim punktem widzenia, a do tego sama faktografia nie wystarczy. Jak niestety wiemy po licznych demagogach jakich nosiła historia, to wzbudzane emocje są na tym polu dużo ważniejsze.

Dość trudno ocenić wartość tej książki. Z jednej strony uważam, że warto ją przeczytać, bo w ogromnej większości jest po prostu dobra i zawiera wartościowe przemyślenia autora opakowane w ciekawą fabułę, zawierającą liczne odniesienia do Pisma Świętego, korzystającą z symboliki religijnej i komentującą w sposób trafny wydarzenia dotyczące współcześnie Kościoła. Jednak jak w zasadzie autor definiuje Kościół Chrystusowy, który w czasie apokalipsy ma doznawać prześladowań ze strony anty-kościoła i głosicieli anty-ewangelii? Michael D. O'Brien kilkukrotnie mówi o judeochrześcijaństwie. A cóż to za twór? Tytułowy bohater, w mojej ocenie, prezentuje duchowość charakterystyczną dla duchowości charyzmatycznej, katolicyzm w wydaniu protestanckim, czyli dość po amerykańsku. Widać to już w tej części serii o o. Eliaszu, ale jeszcze bardziej jaskrawo w kolejnej. Przed przeczytaniem tej książki warto przypomnieć sobie kilka ksiąg Pisma Świętego, przede wszystkim Apokalipsę wg. św. Jana i Księgi Królewskie. Wiele wątków i dialogów bardzo dobrze nakreślonych, np. wątek Smokreva. Ciekawy fragment, opisujący w jaki sposób stopniowo zmienia się narracja w prasie uważanej powszechnie za katolicką, a która zaczyna 'przemycać' do debaty o kierunku i kształcie Kościoła kolejne udziwnienia i liberalne postulaty. Mocno mnie dotknął ten krótki fragmencik, który w zasadzie opisuje dokładnie to, co faktycznie postulowano w Synodzie o synodalności za Franciszka. A przecież książka została napisana zaledwie 30 lat wcześniej. "W związku z zamieszaniem wokół Smitha Eliasz śledził wydarzenia bardzo uważnie. Na początku sierpnia przeczytał takie oto tytuły i nagłówki w ostatnim numerze: "Rzym odrzuca tłumaczenie Biblii używanej w anglojęzycznych krajach"; "Światowa Konferencja Zakonna domaga się większego udziału kobiet w procesie legislacyjnym Kościoła"; (...) "Katolicka edukacja musi zakazać używania tyko męskich form, na przykład w odniesieniu do Boga mówić należy także ona"; "Powstrzymać dyskryminację kobiet- apeluje arcybiskup do synodu"; "Niemieccy biskupi krytykują watykańską odmowę udzielania komunii świętej rozwiedzionym i parom żyjącym w nowych związkach"; "Potrzeba więcej nowych form duchowości w zachodnim Kościele(...)"; "Demokracja jest niezbędna w Kościele- donosi konferencja świeckich liderów"."/395 "Chcesz zostać świętym, Billy. Ale chcesz zostać świętym na własnych zasadach. Chcesz chwalebnych zwycięstw przez swój miecz, choć tak naprawdę najbardziej pragniesz zwycięstw nad swoimi osobistymi słabościami i upadkami. - Co w tym złego? - To jest dobre pragnienie, ale może też być pewnego rodzaju idealizmem maskującym pychę. - To jest dla mnie za bardzo skomplikowane. - Kim jest święty? Czy to ten, który jest posłuszny Bogu, pomimo swoich słabości, czy ten, kto żąda posiadania każdej podziwianej cechy, zanim uda się na misję?"/131

Zaczyna się Wielki Tydzień, więc chciałam w szczególny sposób uczestniczyć w Męce Pańskiej i nie mogłam wybrać lepiej. ,,Pasja wg objawień A. K . Emmerich " była dla mnie prawdziwym duchowym przeżyciem. Nie czytałam niczego równie wspaniałego ale i wstrząsającego o śmierci Jezusa. Opis męki Chrystusa był tak przejmujący, że musiałam robić przerwy , wizja Anny Katarzyny Emmerich z niezwykłą dokładnością przedstawiała Drogę Krzyżową i wierzcie mi, że czułam się tak jakbym szła razem z tym umęczonym Jezusem . Niesamowite przeżycie, myślę że ta książka zrobiłaby mocne wrażenie nawet na osobach niewierzących. Cieszę się,że właśnie w tym okresie przeczytałam ,, Pasję" i każdemu z was ją bardzo polecam.

Treści zawartych w książce nie sposób ocenić, bo to należy do osobistej oceny każdego z nas. Jak mamy stwierdzić, czy to wszystko jest prawdą? Czy Bóg rzeczywiście dał nam oblicze Jezusa na kawałku bisioru? Czy to jeden z mitów? Ja nie wiem co o tym myśleć... Książka jest z pewnością godna polecenia. Ukazuje nam niesamowicie wiele faktów, ale i przypuszczeń, które budzą wiele kontrowersji. Kilka razy miałam gęsią skórkę. Minusem jest dla mnie styl dziennikarza. Jakoś nie przypadł mi do gustu. Coś, jakby silił się na skrzyżowanie kazania z powieścią o miłości na tle Włoskiej sielanki.

W swojej pierwszej powieści Tomasz Terlikowski przedstawia smutną, aczkolwiek realną wizję Europy zniszczonej przez ideologię wojującego laicyzmu, poprawności politycznej, ekologizmu i skrajnego liberalizmu obyczajowego. Jest to pierwsza, polska tak radykalna antyutopia i to właśnie jest wielką zaletą książki. Wadą natomiast, wynikającą zapewne z braku powieściowego doświadczenia pisarza, jest dość przewidywalna fabuła i słabszy literacko styl. Zbytnią przesadą jest także nadawanie wszystkim ,,złym” bohaterom imion, które w mało zawoalowany sposób kojarzą się ze znanymi postaciami współczesnej lewicy. Na pewno nie jest to sposób pisania, godny Chestertona, co z tyłu okładki zasugerował Marek Jurek, aczkolwiek ,,Operacja Chusta” jest pozycją wyjątkową na polskim rynku i ogólnie godną plecenia.

Bardzo dobra powieść. Skonstruowana według klasycznego schematu, kilka znanych faktów historycznych posłużyło autorowi jako punkt wyjścia do fabularnej opowieści. Wartka akcja, dobre osadzenie w historii - choć zgadzam się, że jako Francuz kreuje Vladimir Volkoff tradycyjny i dość schematyczny obraz Rosji sowieckiej. Z drugiej jednak strony należy mieć na uwadze czytelnika, dla którego książka została napisana - sytego mieszkańca Europy zachodniej, dla którego Wschód zaczyna się tuż za Łabą, gdzie przechadzają się dostojnie stada białych niedźwiedzi, płynie rzeka wódki i rozbrzmiewają chóralne pienia prawosławnych babuszek. Niemniej jest także "Gość Papieża" dobrą okazją do ukazania podzielonego przed tysiącem lat chrześcijaństwa, Kościołów - rzymskiego i ortodoksyjnego, ich odmiennych problemów u schyłku XX stulecia, co z kolei prowokuje do namysłu nad przyszłością wyznań. Choć nie jest to powieść sensacyjna w tradycyjnym rozumieniu, a tym bardziej nie jest thrillerem, czy kryminałem, to lektura "Gościa" przynosi dobrą rozrywkę wakacyjną, która ma tę znaczną przewagę nad większością pozycji w tych gatunkach, że oferuje czytelnikowi dodatkowo coś więcej - poszerza horyzonty i skłania do refleksji.

Sorry ale imię Wojtek w ogóle nie współgra z innymi imionami. Na początku myślałem że to po prostu beznadziejne tłumaczenie ale autor okazał się Polakiem. Albo idziesz w polskiej imiona albo idziesz zagraniczne amerykańskie lub rzymskie a nie takie łączenie plątanie.

Postanowiłem jeszcze raz wrócić do tematu inkwizycji. Ostatnio pisałem krytycznie o książce komunistycznego pisarza Jerzego Cepika " Torquemada ", postanowiłem opinię uzupełnić i uzasadnić na przykładzie w/w książki. To że jest kłamliwa i tendencyjna, pisana w okresie permanentnej walki z kościołem katolickim, jedyną w tamtym czasie ostoją polskości, jest oczywiste. Walka z kościołem katolickim trwa nadal z coraz większym natężeniem. Zniszczenie kościoła jest równoznaczne ze zniszczeniem ducha Narodu, jego świadomości i odrębności. Komu na tym zależy ? No, jeśli nie wiesz, to Ci już nie mogę pomóc !!! Albo jesteś ignorantem, albo tak skażony/a wrogimi Polsce ideologiami, że na pomoc jest już za późno !!! Święta Inkwizycja to od setek lat temat tzw. czarnej legendy kościoła. Nie ma znaczenia, że kłamliwej. Wiele osób nie znając prawdy w nią wierzy, inni chcą w nią wierzyć, ale większość wykorzystuje ją tylko partykularnie. Książkę polecam tym, którzy do tej pory nie spotkali się z obiektywnym opracowaniem tematu i bez uprzedzeń chcieliby wyrobić sobie swoje zdanie !!! POLECAM !!!

Przeczytałam nie dlatego, aby dać się przekonać do wiary chrześcijańskiej, ale by wiedzieć, jak argumentować swoje stanowisko w rozmowie z ludźmi niewierzącymi. Patrząc więc na lekturę pod tym kątem, muszę przyznać, że jest dość pomocna, dużo się też nauczyłam, mam większe rozeznanie, zwłaszcza jeśli chodzi o Biblię- Nowy Testament jako wiarygodne źródło historyczne traktujące o życiu, śmierci, zmartwychwstaniu i dziele Jezusa Chrystusa. Uważam też, że ludzie szukający Prawdy mogą zostać zachęceni do znalezienia jej poprzez lekturę tej książki.

Książka, której wydanie w 1967 roku zostało zablokowane przez Główny Urząd Kontroli Publikacji i Widowisk, jako zbyt wywrotową, zasługuje na poznanie. Powieść powstała w 1909 roku i miejscami trąci myszką, chociaż jej temat jest bardzo aktualny. Ratuje ją wartka akcja, wspaniały język i jak zwykle doskonały angielski humor. Zaczyna się porwaniem mnicha Michaela przez profesora Lucyfera i ich dyskusją na temat wiary i niewiary. Profesor Lucyfer opowiada się po stronie racjonalizmu, chociaż sam jest jego zaprzeczeniem. W statku powietrznym, w kulminacji swojej dyskusji znajdują się nad Katedrą św. Pawła w Londynie, którą zwieńcza kula a na niej krzyż. Tytuł książki nawiązuje do tego symbolu, gdzie krzyż jest symbolem wiary, a kula racjonalności. Co ciekawe, mnich zostaje wyrzucony ze statku powietrznego i przed śmiercią ratuje go krzyż i kula. Jest to prolog do całej historii, chociaż obaj bohaterowie jeszcze się pojawią w tej opowieści. Na jednej z ulic Londynu ateista i socjalista, Turnbull, wydaje gazetę, w której atakuje religię. On, jak i jego gazeta nikogo nie interesuje. Wszystko się zmienia, gdy pojawia się katolik Maclan, krewki Szkot, który staje w obronie swojej wiary. Obaj są dżentelmenami, a więc pragną rozstrzygnąć swój spór w trakcie pojedynku na szpady. Wydaje się, że nic prostszego, wystarczy spokojna łąka i zostanie rozstrzygnięte w trakcie pojedynku czy Bóg istnieje, czy nie. Nic mylnego. Władze nie chcą dopuścić do tego pojedynku, aby tym sporem nie zainteresowało się społeczeństwo. Żeby móc doprowadzić do pojedynku przemierzają cały kraj ścigani przez policję. W trakcie tej ucieczki często się sprzymierzają, aby nie zostać pojmanym. Prowadzą też ciekawe rozmowy na temat wiary i ateizmu i rodzi się między nimi nić porozumienia. Jednak ta wyprawa jest pełna sensacyjnych wydarzeń i komicznych sytuacji. Na swej drodze spotykają ciekawe postacie, które ubarwiają całą opowieść. Czy dojdzie do tego pojedynku i jaki będzie jego wynik? Jaką rolę odegrają w tym pojedynku mnich Michael i profesor Lucyfer? Zakończenie jest zaskakujące. Chesterton stworzył alegoryczną opowieść z dwójką sympatycznych bohaterów. To świat wokół nich, który pragnie ich uciszyć, jest wrogi i nieprzyjemny. Oni mają mnóstwo wad, ale też zalet, błądzą, mylą się, nie zawsze postępują mądrze, ale głęboko wierzą w swe ideały. Jednak nawzajem siebie szanują i są nawet gotowi oddać za siebie życie. Czytelnik sam musi dokonać wyboru.