Biała góra

Name: Biała góra
Rating: 7,8 (10 reviews)
Author: Adam Skoczylas
ISBN: 000-00-0000-00-0

Adam Skoczylas

7,8 / 10

10 ocen

2 opinii

Wydawnictwo Iskry

Wydawnictwo: Wydawnictwo Iskry Seria: Naokoło Świata literatura podróżnicza

414 str.

Kategoria:: literatura podróżnicza
Format:: papier
Seria:: Naokoło Świata
Data wydania:: 1965-01-01
Data 1. wyd. pol.:: 1965-01-01
Liczba stron:: 414
Czas czytania: 6 godz. 54 min.
Język:: polski

więcej

Opowiadanie o zdobyciu Dhaulagiri przez wyprawę szwajcarską w roku 1960.

Średnia ocen

7,8 / 10

2 opinii 10 ocen

Oceń książkę

Dodaj do biblioteczki

Reklama

Kup Biała góra w ulubionej księgarni i

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów), „Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.

Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Więcej

7,2

Zdarzyło się w Bagiennym Lesie Małgorzata Rogala

7,1

Zbrodnia w rezydencji Helena Dixon

7,9

Ostatni smrek Maria Gąsienica-Zawadzka

8,7

Wiedźma z Sudetów Monika Raspen

7,5

Na imię mi zemsta Iwona Poczopko

7,6

Czas zdrady Joanna Nowak

8,4

Kalafiornia Mon Amour Agata Widzowska

więcej

Oceny książki Biała góra

Średnia ocen

7,8 / 10

10 ocen

Twoja ocena

0 / 10

1 ocen

0 ocen

6 ocen

2 ocen

1 ocen

0 ocen

Opinia

298

112

ArZ72

22.04.2019

8 / 10

Na półkach: , , ,

Relacja ze zdobycia Dhaulagiri, majestatycznego himalajskiego szczytu górującego nad najgłębszym kanionem świata, doliną rzeki Kali Gandaki w Nepalu. W zorganizowanej przez Szwajcarów wyprawie wzięło udział także dwóch Polaków. Oprócz Autora był tam lekarz wyprawy, Pan Jerzy Hajdukiewicz. Niestety, nie udało im się stanąć na szczycie, jednak walnie przyczynili się do tego, że kolejny himalajski gigant uległ ludzkiej wytrwałości i determinacji. Dodajmy, że była to pierwsza powojenna wyprawa Polaków w najwyższe góry świata. Na kilkanaście lat przed zaliczeniem się naszych wspinaczy do światowej elity himalaistycznej.
Podsumowując, jest to jedna z tych książek o tematyce górskiej, które poruszają wyobraźnię i na długo zapadają w pamięci. W mojej opinii świetnie się uzupełnia z "Dhaulagiri zdobyty" autorstwa wspomnianego powyżej drugiego z Polaków.

więcej Pokaż mimo to

Powrót do wszystkich opinii

Poznaj innych czytelników

138 użytkowników ma tytuł Biała góra na półkach głównych

Chcę przeczytać 105
Przeczytane 31
Teraz czytam 2

40 użytkowników ma tytuł Biała góra na półkach dodatkowych

Posiadam 23
Górskie 5
Literatura górska 4
Naokoło Świata 2
Góry 2
Góry i wspinaczka 2
Ulubione 2

Tagi i tematy do książki Biała góra

alpinizm wspinaczka Himalaje

Inne książki autora

Więcej

7,5

Biała Góra Adam Skoczylas

6,5

Cztery dni słońca i inne opowiadania Adam Skoczylas

więcej

Adam Skoczylas

Polski alpinista i pisarz górski.

Zobacz stronę autora

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Nanga Parbat góra o złej sławie

Anna Czerwińska

Stara, z nieco pożółkłymi kartkami i wyblakłymi zdjęciami, wygrzebana na straganie z używanymi ksiązkami, a jaka świetna. Zmagania z niedostępną górą, śniegiem, lodem i niesprzyjającą pogodą. Niesamowite kobiety zaprzeczające istnieniu "słabej płci".

ferdynandtutek

ocenił na 7 2 lata temu

Każdemu jego Everest

Mirosław Falco-Dąsal

Niewiele jest książek, które zaczynamy czytać, znając ich zakończenie... A takie książki czyta się w specyficzny sposób - w każdym zdaniu doszukuje się ukrytych znaczeń, przeczuć czy znaków... Ta książka jest niesamowita i godna polecenia z wielu powodów - jeden z nich to możliwość poznania od podszewki życia himalaistów. Wielu ludziom wydaje się, że wejście na ośmiotysięcznik to trochę jak wejście na Rysy - człowiek to sobie zaplanuje i idzie, wchodzi i schodzi, gdzie tu problem? Falco pokazuje nam rzeczywisty koszt i trud zdobywania najwyższych gór świata, nie tylko materialny i fizyczny, ale też duchowy i psychiczny... To jest drugi powód, dla którego warto sięgnąć po tą książkę - możliwość poznania niesamowitego człowieka, jego najgłębszych przemyśleń, odczuć i spostrzeżeń, sposobu widzenia rzeczywistości... Ta książka jest słodko-gorzka, jednocześnie fascynująca i przerażająca, a już na pewno zapadająca w pamięć... W mojej opinii, zwłaszcza dla fanów polskiego himalaizmu, to pozycja obowiązkowa.

Marisa

oceniła na 8 5 miesięcy temu

K2. TRIUMF I TRAGEDIA

Jim Curran

Książka "K2. Triumf i tragedia" Jima Currana to fascynująca opowieść o jednym z najniebezpieczniejszych i najtrudniejszych w zdobyciu szczytów na świecie. Autor w znakomity sposób przedstawia historię wypraw na K2 oraz opisuje ich przebieg, emocje i dramatyczne momenty. Czytelnik zostaje wciągnięty w świat alpinizmu i odczuwa niemal fizycznie trud i ryzyko, jakie towarzyszą zdobywaniu szczytu. Książka ta to z pewnością pozycja obowiązkowa dla miłośników górskich wyzwań i historii alpinizmu. Polecam ją każdemu, kto szuka w literaturze mocnych wrażeń i inspirujących opowieści o ludzkiej determinacji i wytrwałości.

doman226

ocenił na 6 3 lata temu

W burzy i mrozie

Tadeusz Piotrowski (himalaista)

Świetna książka o górach, w które idzie się, by je zdobyć. Zrobić coś, czego jeszcze nikt nigdy nie dokonał. Nawet za cenę odmrożonych stóp, nawet po ciemku i w mokrym śpiworze. Piękna opowieść o przyjaźni, w której nie liczy się to, że kumpel z którym dzielę namiot nie mył się od tygodnia ;) Ważne jest to, że kumpel ten wstanie o 5 nad ranem i zbierze śnieg, z którego ugotuje gorącą herbatę. Dodatkowym atutem tej książki jest szczegółowość opisów technicznych - w tej chwili przestarzałych i takich, o których nie mielibyśmy zielonego pojęcia, gdyby nie opowieści starszych kolegów/koleżanek spod ściany. No bo jak to: kiedyś ludzie wspinali się bez uprzęży?!? ;)

agasala

oceniła na 8 10 lat temu

Wywiad z Yeti

Jan Długosz

Ta recenzja będzie jednocześnie swoistą notką biograficzną. Bo nie sposób mówić o twórczości Długosza bez mówienia o samym Długoszu. Autor wyprzedzał epokę. Literat, taternik, fotograf, scenarzysta. Był autorem pierwszych tatrzańskich przejść i dróg, prekursorem nowatorskich technik wspinaczki. Człowiekiem, który w kulturze powojennej Polski swoją działalnością rozpowszechnił i rozsławił piękno gór, alpinizmu i taternictwa. Legenda o skrzyni Długosza okazała się być prawdziwa, a to co z niej wyjęto stało się inspiracją dla „Wywiadu z Yeti”. Książka jest zbiorem autorskich opowiadań, recenzji i felietonów dokumentujących tamten czas. Znajdziemy tam wiersze, ballady, scenariusze, fantastyczne zdjęcia z wypraw i scen filmowych. Nagromadzenie tak wielu form daje niesamowite połączenie. Dla czytającego wgląd w historię i wielopłaszczyznowa „ucieczka z ubitych szlaków codzienności”.

Ani

ocenił na 8 11 lat temu

Trudna góra Rakaposhi

Anna Czerwińska

Anna Czerwińska to mniej znana niż Rutkiewicz, ale niemniej "utytułowana", gwiazda światowego himalaizmu oraz złotego pokolenia polskich himalaistów, zdobywała ośmiotysięczniki i uznane szczyty w Europie, głównie w zespole z Krystyną Palmowską. Obie przeżyły wysokie góry, Palmowska w tym roku w niezbyt jasnych okolicznościach zginęła w Tatrach Słowackich w wieku ponad 70 lat, Czerwińska dwa lata wcześniej w warunkach domowych, ale także sobie pożyła, jak na himalaistkę. Niniejsza książka opowiada o mniej znanej w polskim himalaizmie, ale bardzo specyficznej, kooperacji polsko-pakistańskiej w celu drugiego zdobycia jednego z najwyższych 7-tysięczników świata, dokładnie 7782 m n.p.m. Książka stanowi dosyć standardowy reportaż o wyprawie w stylu oblężniczym, przybyli, zobaczyli, pomęczyli, naśmiecili i zwyciężyli. Niewiele dowiadujemy się o specyfice współpracy polsko-pakistańskiej, do tego z kobietami w składzie. Tyle tylko że polscy wspinacze to wybitni szowiniści, co to niezbyt się garną do współpracy z babami w górach, a Pakistańczycy szarmanccy i uprzejmi wobec kobiet. Coś tu nie gra, niemniej to były inne czasy, może wtedy w Pakistanie prawa kobiet nie wyglądały tak źle, jak dzisiaj. Czerwińska ma całkiem przyjemne pióro, nie dziwota, że później rozwinęła się pisarsko.

Mamerkus

ocenił na 6 6 miesięcy temu

Na koniec świata. Himalaje i Karakorum - wyzwanie

Reinhold Messner

OCENA -7/10 BARDZO DOBRA Reinhold Messner jest niewątpliwie kontrowersyjną postacią. Są osoby, które go szanują oraz podziwiają za osiągnięcia i dokonania, są i takie, które go nie akceptują głównie za sprawą niektórych wypowiedzi pełnych pychy i arogancji. Mój stosunek do niego jest ambiwalentny, ale z całą odpowiedzialnością mogę napisać, że to bezsprzecznie wybitny himalaista i odważny człowiek. Książka „NA KONIEC ŚWIATA” to niezwykła i fascynująca relacja, jakże osobista o wyzwaniach, jakich podjął się autor w Himalajach i Karakorum. To z jednej strony przewodnik o pionierskich wyczynach w alpinizmie, z drugiej poradnik jak przetrwać w ekstremalnych warunkach i jak wyznaczać sobie cele, które z perspektywy przeciętnego człowieka są nieosiągalne na wysokościach ponad 8000m.n.p.m., i wreszcie po trzecie to osobiste wyznania autora, czym są dla niego góry oraz jaką rolę pełnią w jego życiu. Jest to zbiór spektakularnych wypraw, w których uczestniczył Reinhold zdobywając najwyższe szczyty świata, niektóre zdobywał samotnie inne grupowo, a wszystko opowiedziane z wielką miłością i pasją. Autor opisuje swoje sukcesy, ale i porażki, dla niego śmierć i życie, odwaga i strach, wysokość i głębina są tożsame, to połówki niepodzielnej całości – i tylko w zawieszeniu pomiędzy obcością a bliskością osiągamy szczyty samopoznania. Wspaniała lektura, pełna przygód, emocji, napisana z pazurem, przystępnie idealna na zimowe wieczory, ponieważ mocno rozgrzewa podczas czytania:) Pozdrawiam. Jack_

Jack_ Mc_sky

ocenił na 7 6 lat temu

Vanuatu. Czarny archipelag

Janusz Wolniewicz

Poczciwa pogawędka pisana z niedzisiejszej już perspektywy, dzięki czemu dobrze oddaje atmosferę i sposób myślenia schyłku epoki kolonialnej (Wolniewicz odwiedził Vanuatu pod koniec lat 70., tuż przed utworzeniem tam niepodległego państwa). Sporo ciekawych i rzetelnych informacji, trochę drażnią nieco zbyt częste fragmenty zdradzające powierzchowne poznawanie archipelagu, wynikające z tego, że Wolniewicz musiał trzymać się harmonogramu statku, na którym podróżował. Przyjemne wrażenie autentyczności mimo lekkiego posmaku nieświadomego rasizmu.

OZM

ocenił na 6 3 lata temu

Niepotrzebne zwycięstwa

Lionel Terray

Wspomnienia jednego z najlepszych alpinistów francuskich, żyjącego w czasach, gdy zdobywanie ścian, przejść i szczytów odbywało się po raz pierwszy. Szalenie ciekawe spojrzenie na tamtą epokę, na podejście do gór, na organizację przedsięwzięć. Autor wiele osiągnięć zdobył jako pierwszy lub drugi w historii - ściany alpejskie, Annapurna, Jannu, szczyty południowoamerykańskie. Szczególnie uderza opis wyprawy na Annapurnę, wyprawy jakże innej od tych, o jakich się czyta obecnie, gdzie wszystko jest przygotowane, gdzie trasy są doskonale znane i jedyną niewiadomą jest kondycja uczestnika. Jakimż kontrastem jawi się wyprawa, która nie ma nawet porządnej mapy okolicy, bo takowe nie istnieją! Jest to wgląd w świat, który już przeminął, a szkoda. Książka nie jest może z serii tych, które pochłania się w jeden wieczór, styl autora nie jest aż tak lekki. Niemniej, czytelnik, który poświęci czas lekturze, odkryje całkiem inny świat.

Marta

oceniła na 7 5 lat temu

Ginące plemię

Farley Mowat

Arcydzieło. Książka o dojmującym bolesnym nieistnieniu. Plemię Ichalmiutów, o którym jeszcze w latach 50. nie wie nikt (nawet rząd Kanady, na terytorium której żyje), którego istnienia nie sankcjonuje żadna statystyka, żadna mapa, ginie powoli w efekcie butnej bezmyślnej działalności białego człowieka, o której nie ma pojęcia. Ale białe ręce, choć niewidzialne, sięgają daleko. Wpływają na losy garstki zagubionych w głębi Kanadyjskiego interioru ludzi, niszcząc ekosystem, a którym przez wieki żyli w symbiozie. Autor dotarł do niedobitków tego ludu, żył wśród nich i stał się jednym z nich, dzięki czemu mógł ich zrozumieć. A wspaniałe lekkie pióro pozwoliło mu to, co zrozumiał przekazać. Z wrażliwością, mądrze i z czułością dla szczegółów. Efekt jest porażający.

czyt_am

ocenił na 10 8 lat temu

Druga śmierć Mallory′ego: zagadka Mount Everestu i jej rozwiązanie

Reinhold Messner

Temat pasjonujący.To,co Messner pisze o wyprawach i wspinaczce jest przedstawione klarownie i kompetentnie, ale nie rozumiem po co wymyślił sobie monologi wewnętrzne Mallory'ego - zagadka zdobycia Everestu i tak wciąż zachowuje walor tajemniczej legendy.Przynajmniej do czasu,gdy skutki zmian klimatycznych pozwolą odnaleźć aparat fotograficzny wspinaczy.

Ka_tarzyna

oceniła na 6 5 lat temu

Zdobyć Everest

Wojciech Adamiecki

"Zdobyć Everest" to moja zdobycz z antykwariatu, egzemplarz pobiblioteczny, lecz w zadziwiająco dobrym stanie. Książka zawiera nawet dwie wklejki z kolorowymi fotografiami. Jedynym minusem tego wydania jest bardzo drobny druk, przez co objętość książki jest niezbyt pokaźna, jednak treści zawiera sporo. Współczesne wznowienie, a myślę, że pozycja jest tego warta, na pewno miałoby więcej stron, dzięki czemu druk byłby przyjaźniejszy dla oka. Rok 1980, mróz, huraganowy wiatr, najwyższa góra świata i oni - garstka śmiałków z Polski porywająca się na rzecz wręcz niemożliwą: zdobycie szczytu zimą! Do tej pory nikt nie sięgał myślą tak daleko, lecz polscy wspinacze nie mieli wręcz wyboru. Wszystkie szczyty ośmiotysięczne zostały już zdobyte w czasach, gdy ustrój polityczny nie pozwalał na wyjazdy z kraju. Jak w takim razie zapisać się w historii himalaizmu? Trzeba rozpocząć nową erę wspinania, himalaizm zimowy. Zaczątkiem tego zjawiska miało być właśnie zdobycie Mount Everestu. Wojciech Adamiecki spotkał się ze wszystkimi uczestnikami ekspedycji po ich powrocie do kraju, spędził z nimi wiele godzin na rozmowach, przesłuchał nagrania z łączności między obozami i bazą. Wykonał kawał dobrej roboty spisując i układając chronologicznie wypowiedzi swoich rozmówców. A znajdziemy tam takie osobowości górskie jak m.in. kierujący wyprawą Andrzej Zawada; Leszek Cichy, Aleksander Lwow, Marian Piekutowski, Krzysztof Wielicki czy Walenty Fiut. Choć Adamiecki spotykał się ze wspinaczami osobno, w trakcie lektury mamy wrażenie rozmowy w gronie znajomych, sam autor usuwa się w cień. Relacja z wyprawy aż buzuje od emocji, wielkich nadziei, chwil grozy, zwątpienia, zawiedzionych ambicji i szczerej radości, których w ciągu 6 tygodni oblężenia góry nie brakowało. Z relacji uczestników wyłania się obraz zgranej ekipy, która wspólnie pracuje na sukces, nikt nie "bije się" o możliwość wejścia, ważne jest, by na szczyt zdołał wejść ktokolwiek. Nawet różnice zdań między uczestnikami wyprawy, szczególnie między Zawadą a Heinrichem, nie powodowały rozłamów w grupie. Wszystkie rozmowy zmierzają oczywiście do kulminacyjnego punktu, jakim jest atak szczytowy, jednak to droga w dół jest najbardziej dramatycznym momentem wyprawy. "Zdobyć Everest" pokazuje nam, jak wielkim wysiłkiem i pasmem wyrzeczeń jest droga do spełnienia marzeń. A choć od sukcesu polskiej wyprawy minęło już 38 lat, dzięki kartom tej książki możemy poczuć żywe emocje tamtych dni. Zachęcam Was do poszperania w bibliotece, antykwariacie czy półkach starszych członków rodziny w celu odnalezienia książki Wojciecha Adamieckiego, bo naprawdę warto!

Bookieterka Karolina

oceniła na 7 5 lat temu

Zew ciszy

Joe Simpson

OCENA - 9/10 WYBITNA „ZEW CISZY” do książką wyjątkowa wręcz nietuzinkowa wśród klasyki górskiej, oceniając jej zawartość uważam, że to najlepsza książka Joe Simpsona, jaką czytałem. Napisana z rozbrajającą szczerością, dosadnie, ukazująca esencję ekstremalnego alpinizmu oraz ryzyk z tym związanych. Niezwykle emocjonująca i pasjonująca lektura, od samego początku autor doskonale buduje napięcie, jego opisy są sugestywne i przemawiające do wyobraźni, nie owija w bawełnę, nie szczędzi krytyki i zadaje pytania czy warto ryzykować w górach swoim życiem w imię pasji. Jest to osobista refleksja, do której dojrzał po latach wspinaczki, zrozumiał, że zabawa we wspinanie, nie jest zabawą, to przede wszystkim walka o przetrwanie, o własne życie, więc z biegiem czasu coraz bardziej w jego głowie, pojawiały się obrazy i pytania czy warto ryzykować w imię fascynacji górami. Uważam, że bardzo ciekawie i dojrzale odniósł się do tego zagadnienia, widać, że z biegiem czasu, gdy przybyło mu lat, stał się bardziej rozważny i cenił swoje życie. Strata wielu przyjaciół w górach, oraz wszechobecna śmierć towarzysząca temu sportu w końcu w którymś momencie zmusiła go do refleksji i osłabiła jego odwagę. Ta książka jest swoistym tego dowodem, Joe nie wstydzi się już się swoich słabości czy porażek, lecz potrafi o nich pisać, szczerze nie robiąc z siebie górskiego maczo łaknącego sławy. Dzięki tej refleksji zupełnie inaczej odebrałem jego osobę, wcześniej uważałem go za egoistycznego ignoranta oraz bufona, który uważał się za niezniszczalnego. Teraz stał się w moich oczach normalnym wspinaczem pełnym pasji, który potrafi poddać się ograniczeniom wywołanym przez góry. Najważniejsze, że dostrzega je i nie wstydzi się o nich pisać, tym zyskał zdecydowanie więcej w moich oczach, niż gdy kreował swój obraz na twardziela. Niezwykła lektura, godna uwagi, którą należy przeczytać i poświęcić jej czas, zwłaszcza, że w drugiej części autor opisuje swoje wspinanie na północną ścianę Eigeru, górę magiczną oraz morderczą ze swoją mroczną przeszłością opisaną choćby w książce „Biały Pająk” Heinricha Harrera, którą również polecam fanom górskich opowieści. Pozdrawiam. Jack_

Jack_ Mc_sky

ocenił na 9 1 rok temu

Nanda Devi

Janusz Klarner

Czytałem pierwsze wydanie. Mam takie przekonanie, oby mylne, że ta książka jest trochę zapomniana jeśli chodzi o polską literaturę górską. A dla mnie to jest arcydzieło jeśli idzie o tego typu pisarstwo. Moja ulubiona górska książka. Emocjonująca, napisana bardzo ładnym językiem, warta polecenia każdemu kto lubi góry zarówno te wysokie jak i te niskie.

bartek2383

ocenił na 10 5 lat temu

Na jednej linie

Ewa Matuszewska Wanda Rutkiewicz

Uderzające w tej książce jest to, że oprócz ciągłego podkreślania spraw typu "kobiety/kobietom/z kobietami" co w pewnym momencie staje się męczące, bardzo dużo miejsca poświęcone jest rzekomym nieprzyjemnościom które bohaterkę ponoć spotykały. Oczywiście głównie od mężczyzn ale nie tylko. Co ciekawe to Wanda Rutkiewicz często opisywana była jako osoba nieprzyjemna i skupiona na własnym sukcesie. Sprawy nie rozstrzygniemy z oczywistych względów ale ilość konfliktów które sama opisuje daje do myślenia. Tak czy owak przeciętna rzecz.

PiotrC

ocenił na 6 21 dni temu

Ostatni atak na Kunyang Chhish

praca zbiorowa

Zbiór esejów uczestników pierwszego w historii zdobycia 24-ego, najwyższego szczytu na Ziemi, a jednocześnie jednego z najtrudniejszych alpinistycznie, o czym świadczy fakt, że do dzisiaj tylko jedna ekipa wspinaczkowa powtórzyła polski wyczyn. Kunyang Chhish jest cztery razy trudniejszy do zdobycia niż Everest, posiada w swej atrakcyjności całe abecadło wspinaczkowe (wspinaczka lodowa, skalna, śnieżna, seraki, lodowce, lawiny, szczeliny, kapryśną pogodę, potężne ekspozycje, duże spiętrzenie trudności technicznych na bardzo długim odcinku drogi). W zasadzie jedyną wadą tego szczytu dla wspinacza jest to, że jest za niski, brakuje mu ok. 150 metrów w pionie, by być równie sławny jak sąsiednie Nanga Parbat, czy K2. Literacko na pewno ciekawym doświadczeniem jest poznanie wizji nie jednego, lecz kilku uczestników wyprawy, i to świeżo po wyprawie. Niestety mam wrażenie, że całość została redakcyjnie wygładzona, jest mało kontrowersji, ogólnie sielanka i tylko obiektywne trudności. Jedynie Krzysztof Cielecki jakby się żalił, że nie był członkiem zespołu szturmowego. Warto zapoznać się z tą pozycją, choćby po to, by poczuć ducha czasów sprzed rewolucji islamskich na Bliskim Wschodzie oraz poznać początki polskiej ery alpinizmu zimowego, jeszcze bez Kukuczki, ale już z Zawadą, Chrobakiem, Zygą Heinrichem, czy Szafirskim.

Mamerkus

ocenił na 7 3 lata temu

Cytaty z książki Biała góra

Bądź pierwszy

Dodaj cytat z książki Biała góra