Belle epoque

Belle époque – piękna epoka, okres rozkwitu, rozwoju kultury i sztuki. Liczy się piękno, bogactwo i pozycja społeczna. W jaki sposób wyróżnić się w tłumie, zostać zauważonym na wytwornym balu, zawrócić w głowie wybranemu mężczyźnie? Poprzez siłę kontrastu, porównania. Takimi właśnie usługami zajmuje się Agencja pana Durandeau, do której trafia zdesperowana, szesnastoletnia Maude. Młoda dziewczyna ucieka z rodzinnego domu w Bretanii wprost do Paryża, który jawi się jej jak spełnienie marzeń. Rzeczywistość brutalnie ściąga ją z obłoków na ziemię. Maude rozpoczyna nietypową pracę i od razu rzucona jest na głęboką wodę, stając się damą dla kontrastu Izabelle – córki wpływowej hrabiny Dubern. Jak poradzi sobie w tym pełnym przepychu, ale i okrutnym środowisku? Elizabeth Ross – mieszka w Los Angeles. Poza pisaniem zajmuje się montażem filmów pełnometrażowych. Paryż i Bretanię poznała pracując w tych miejscach pomiędzy kolejnymi semestrami studiów. Opis książki zaciekawia, zapowiadając podróż w przeszłość do Paryża lat 80-tych XIX wieku. Czasów, w których przeplata się piękno z brzydotą, bogactwo z biedą, wykwintne bale z ciekawymi wydarzeniami kulturalnymi. Gdzie rządzą szyk i elegancja a sezon debiutancki to bardzo ważne wydarzenie w życiu każdej kobiety z wyższych sfer. Od niego zależeć może jej przyszłość i dobre zamążpójście. Zabłysnąć nie jest łatwo, gdy wokół wiele pięknych kobiet o nienagannych manierach, misternie uczesanych i w najmodniejszych strojach. Jest na to niekonwencjonalny sposób, stający się powoli modą. Maude wprost z prowincji trafia na salony, by służyć za towarzystwo debiutującej Izabelle. Po pewnym czasie okazuje się, że córka hrabiny jest nieświadoma tego, że jej matka korzysta z agencji pana Durandeau. Jej marzenia znacznie odbiegają od planów matki, a zainteresowania zadziwiają. Sprawę utrudnia jeszcze stopniowo rozwijająca się przyjaźń między Maude i Izabelle. Jak to się wszystko zakończy dla obu stron? Maude przyciąga uwagę, chociaż nie zawsze wzbudza sympatię. Z ciekawością śledziłam wydarzenia, w których brała udział. Z początku wszystko jawiło się niczym bajka, ale im dalej, tym staje się mniej uroczo. Dużo do myślenia daje postawa Izabelle. Wnosi ciekawy wątek do opowieści i nadaje jej barwy. To silna kobieta, znająca swą wartość i uparcie dążąca do upragnionego celu, lecz w sposób zgodny z własnym sumieniem. Uwagę zwraca także Marie–Josée. To taki powiew energii, optymizmu i szczerości. Moim zdaniem znacznie mniej wyraziste są męskie postacie. Fabuła przyciąga tematyką, lekkością poprowadzenia jej przez pisarkę i podróżą do ciekawej epoki. Atmosfera czasów, w których rozgrywa się akcja jest wręcz namacalna. Przyciągają również różnorodne motywy. Plan pierwszy to nietypowe usługi świadczone przez kobiety pracujące dla pana Durandeau, ale w książce wątków jest więcej. Równie wyeksponowany jest temat fotografii, muzyki, walki o własne przekonania, przeciwstawiania się narzuconym kobietom rolom. Całość ciekawie współgra, nadając opowieści różnobarwności. Akcja jest wyważona. Nie można jednak oczekiwać sensacyjnych wydarzeń, bo tu ich nie ma. Jest natomiast dużo emocji. Jest przyjaźń, zalążki miłości, zawiść, niechęć oraz brak skrupułów. Piękna sceneria, chociaż czyny już mniej urocze. Pod maską szyku, wytworności i przepychu skrywa się wiele ludzkich tragedii oraz mniej szlachetnych poczynań. „Belle époque” to ciekawa i dobrze skonstruowana powieść osadzona w pięknej scenerii Paryża w okresie rozkwitu. Podczas lektury można się zdziwić, uśmiechnąć, poirytować oraz przede wszystkim odbyć podróż w przeszłość, biorąc udział w ciekawych towarzyskich wydarzeniach. Czyta się lekko i z zainteresowaniem. Polecam na letnie wieczory w celu oderwania się od codzienności. http://ksiazki-moj-maly-swiat.blog.pl/2016/06/29/belle-epoque-elizabeth-ross/