Aktorki ze Srebrnych Wież

Początek tej książki przypomina mój "wakacyjny romans". Tak samo jak piosenka "Agnieszka już dawno tutaj nie mieszka" zespołu Łzy. Książkę czyta się przyjemnie.Może nie ma nie wiadomo jakiej akcji ale...w sam raz na zbliżające się letnie dni. Isabelle i Reks...jedyne co mnie dziwi to to że ten facet nie zauważył tej różnicy wieku.1o lat to nie to samo co 2 albo 3.Jest to jedyna kwestia która dla mnie jest nie jasna. Oprócz tego książka jest...po prostu dobra.Lekka,napisana prostym językiem.I to chyba tyle co mogłabym napisać o tej książce. A co do tej "akcji" rozgrywającej się w lekturze no to tylko jedno wydarzenie jest takie którego się nie spodziewałam.Chodzi mi o wypadek Reksa ale tutaj już nie będę spoilerować.Miłego czytania ;-)

Książka bardzo lekka i sympatyczna, która posiada kilka różnych okładek. Sięgnęłam głównie po tą książkę, bo ta autorka miło mnie oczarował swoją inną książką. W miarę interesująca, miała różna wydarzenia, nawet fajna i dość ciekawa. Była miła w odbiorze, taka opowiadająca o codziennym życiu, lekko z humorem i zwariowanymi pomysłami bohaterki. Mi osobiście lekko się chwilami nudziła i myślałam, że będzie bardziej porywająca, ale myślę, że dla młodszym czytelnikom będzie się podobać.

Książka jest przecudowna! Uwielbiam tę książkę! Można przeczytać ją i poczuć emocje Romy, kiedy dorasta w domu gdzie nie szanuje się jej ambicji, jej stylu, jej talentów. W tej książce zawsze nienawidziłam mamy, która zamykała drogę, którą Roma chciała podążać. Można wiele z niej wywnioskować. Jest też pokazana psychika dziecka. Bardzo martwiłam się o Romę, czy będzie mogła normalnie żyć. Ale jednak wszystko ma swój koniec. Zachęcam do przeczytania.

Książka zaskoczyła mnie bardzo pozytywnie. To niewątpliwie jest lekka lektura dla nastolatek, ale wcale nie mówi tylko o błahych problemach. Myślę, że bardzo trafnie zopiniowała ją @buschka, ja już nic odkrywczego nie wymyślę, więc zainteresowanych odsyłam do jej tekstu.

Świetna książka dla wszystkich dzieci lubiących opowieści o przygodach… i kochających psy! W książce będziecie śledzić losy nie tylko kundelka, którego pokochał Hal, ale i kilku innych, bardzo rasowych psów. Spotkacie też kilku wspaniałych ludzi, oraz kilku zdecydowanie niemiłych. A wszystko opowiedziane zgrabnie i z pasją. Polecam!

Druga część przygód Bille, w której dziewczyna przygotowuje się do inscenizacji Śpiącej Królewny i walczy o główną rolę. W między czasie poznaje Valentina, który się w niej zakochuje. Jednak dziewczyna boi się odwzajemnić jego uczucie. Bardzo fajna i przyjemna książka. Szybko przy niej mija czas. Polecam ;)

Książka jest naprawdę świetna o czym świadczy już sam fakt ,że przeczytałam ją dwukrotnie i uwielbiam do niej powracać i czytać przypadkowe fragmenty. Sara Szczęściara , Kuba Rozróba i Pan Berek to główne postacie. Natomiast moim ulubionym bohaterem jest Bybołów , czyli przesympatyczny zwierzak o durnowatym wyrazie pyszczka. Wszyscy ( lub prawie wszyscy ) chcą pomóc stworzeniu dostać się na bezpieczną wyspę ,gdzie będzie mógł zamieszkać i żyć na wolności. Nie chcę uprzedzać faktów, ale ta informacja była naprawdę spontaniczna, ale przemyślana , ponieważ profesor Gładkostópka nie jest profesorem Gładkostópką. Prawdziwa jest zupełnie gdzie indziej, ale kto nie przeczytał może mieć kompletny mętlik w głowie. Więc to jest jeden z wielu powodów dla których warto przeczytać tę książkę i dodać obiektywną opinię! Więcej recenzji na moim blogu: http://bookloveska.blogspot.com/ Zapraszam!

Spoko książka, idealna na nudne, spokojne wieczory. Umie rozbawić, ale też momentami nudzi. Luźny styl i wiele dialogów sprawiło, że czytało się ją przyjemnie. Podobał mi się też wątek z pewnym programem, ale o tym dowiecie się gdy już ją przeczytacie ;) W bardzo komediowej książce jest poruszony ważny temat, a nawet i 2 co podwyższa moją ocenę dla tej książki. Polecam!

"Pomysł na Przyjaźń" to typowa książka dla nastolatek. Przystojny chłopak, który 'przypadkiem' zaprasza jakąś tak dziewczynę na randkę. Książkę czytałam... Właściwie nie wiem dlaczego. Myślałam, że skończy się tak jak zawsze. Jednak nie. Bohaterowie mnie naprawdę zaskoczyli, a dziewczyny poradziły sobie jak nigdy z sytuacją. Mimo, że jestem za stara na tego typu książki, warto było ją przeczytać, choćby dla uśmiech jaki zagościł na mojej twarzy pod koniec lektury. Uważam, że jest w porządku i fajnie się ją czyta. Pełna recenzja: http://my-books-1220.blogspot.com/2012/12/pomys-na-przyjazn.html Blog z recenzjami książek "MyBooks - Nasze Recenzje" : http://my-books-1220.blogspot.com/

Rodzice 12-letniej dziewczynki rozwodzą się. Sprzedali właśnie rodzinny dom by kupić dwa mieszkania, i do jednego z nich wprowadza się Julka z mamą. Dziewczynka wcale tego nie chce, ma duży żal o to do rodziców, ale też o to, że nie chcą z nią rozmawiać o tym co się stało. Julka buntuje się i zaczyna źle zachowywać co jeszcze bardziej komplikuje jej relacje z rodzicami i otoczeniem... Ta niewielkich rozmiarów książeczka jest bardzo ważną lekturą. To bardzo ważne, by nie udawać przed dzieckiem, że jest dobrze, bo gdy konflikt między rodzicami osiągnie apogeum i dojdzie do rozwodu to dla dziecka będzie to jak grom z jasnego nieba - no bo niby jak to? Było dobrze, a tu nagle koniec? W innym przypadku (choć pewnie też by to mocno przeżywało) mogłoby choć oswoić się z tą myślą. Czasami dziwią nas reakcje dzieci na trudne sytuacje, myślimy wtedy, że przecież to nie pierwszy i nie ostatni taki przypadek, normalna kolej rzeczy. Czy na pewno? Czy pomyśleliśmy o tym, że tym niewinnym dzieciom cały świat ulega właśnie zniszczeniu? Traci swoje miejsce, w którym czuło się bezpiecznie, rodzinę, przyjaciół, a nawet znajome obrazy, zapachy czy głosy. To bardzo trudne, dzieci nie rozumieją dlaczego muszą to przeżywać, skoro nie ma w tym ich winy. Rodzice często myślą, że dzieci po prostu przywykną do nowej sytuacji, nie tłumaczą im co się stało, co przyniesie przyszłość, a co gorsze zapominają o potwierdzaniu swoich uczuć do dziecka - a przecież to bez względu na wszystko nie powinno się nigdy zmienić. Bardzo się wzruszyłam tą historią, która tak naprawdę może przytrafić się każdemu... W sumie zdarzyła się także mnie. Gdy miałam 6 lat moi rodzice rozwiedli się, w nie najlepszej atmosferze. Ja na szczęście przeszłam to łagodnie, bo dużo czasu spędzałam z tatą, który zabierał mnie na weekendy do ukochanej babci. Wspomnienia ze wczesnego dzieciństwa gdzieś mi się zatarły, więc czułam jakby taka sytuacja była "od zawsze". Jednak obserwując dzieci w szkole, widzę, że nie wszystkie dzieci radzą sobie z rozwodem rodziców tak dobrze jak ja. Książkę polecam głównie... rozwodzącym się rodzicom! Niech przejrzą na oczy i w tym wszystkim nie zapomną o własnych dzieciach! Ponadto polecam "Julkę" dzieciom nie rozumiejącym tego co dzieje się w ich głowach, sercu, domu i otoczeniu w związku ze zmianą sytuacji życiowej (nie tylko dotyczącej rozwodu rodziców). Może lektura pomoże im zrozumieć siebie i odnaleźć się w nowej sytuacji. Świetna książka!

Zabawna. Dla mnie nowe spojrzenie na bycie jedynakiem. Nie rozumiem, skąd te głupio niskie noty - książka jest naprawdę dobra, zabawna, napisana niezłym, młodzieżowym językiem. I jest umiejscowiona w ABSOLUTNIE ZŁEJ KATEGORII. To POWIEŚĆ dla MŁODZIEŻY, a nie literatura dziecięca 🙄

Kiedyś, gdy przeczytałam tę książkę wydała mi się ona całkiem fajna. Wtedy jeszcze nie wiedziałam, że jest to trzecia część przygód Bille. Teraz, gdy przeczytałam wszystkie trzy, to ta część wydała mi się nudnawa. W zasadzie wciąż to samo. Dopiero ponad połową książki zaczęło dziać się coś nowego...

Czytałam tą książkę ponad rok temu.Mile ją wspominam.Nie pamiętam już nawet jak nazywała się główna bohaterka,ale pamiętam,że chociaż miała chyba ponad 200 stron,bawiłam się z nią nieźle.Najlepsze było jak wymyślały zaklęcia na swoją macochę,aby była brzydka.Genialna! Polecam szczególnie nastolatkom,które nie mają co robić w zimowe i jesienne wieczory :)

Trudno ocenić tę książkę. Czasami bywa przewidywalna,a chwilami kompletnie nie wiadomo co będzie dalej. Dużym plusem powieści jest to, że wszystko opowiada Wanda, a nie jej szaleńczo zakochana przyjaciółka - Pepa, czyli Patrycja. Książka nie jest zachwycająca, ale i tak nie żałuję, że ją przeczytałam. Nie spodziewałam się takiego zakończenia i przyznam, że byłam nim trochę zawiedziona.

Nie da się ukryć, że to książka przede wszystkim dla młodszych czytelników. Zdecydowanie bardziej trafiła do mnie w wieku 13 lat, teraz wyższa ocena wynika raczej z nostalgii, która pozwala mi przymknąć oko na infantylność głównej bohaterki czy szkolne problemy, które od dawna mnie nie dotyczą - gdyby teraz był mój pierwszy raz, trudniej byłoby mi przebrnąć przez całość. Plusik za humor, wiele sytuacji i tekstów nadal mnie bawi.