Pozostań sobą

Elizabeth znalazła sposób, by w bezpretensjonalny, lekki sposób opowiadać o bardzo trudnych tematach - osamotnieniu, chorobie leku przed śmiercią , autentyczności w relacjach. Główna bohaterka jest pielęgniarką, jaką każdy życzyłby sobie w trudnych chwilach. Jej sposób obcowania z podopiecznymi jest wspaniały co docenił umierający na raka dawny kolega ze szkoły - obiekt dawnych westchnień Miry. Bardzo silnym atutem pisarstwa Berg są autentyczne postaci i bardzo dobre dialogi. Jedynym minusem było dla mnie nagromadzenie krótkich scenek, w których wszystko było ważne i skłaniające do refleksji. Zabrakło oddechu choćby w rozbudowaniu pewnych wątków czy pogłębionych opisach.

Elizabeth znalazła sposób, by w bezpretensjonalny, lekki sposób opowiadać o bardzo trudnych tematach - osamotnieniu, chorobie leku przed śmiercią , autentyczności w relacjach. Główna bohaterka jest pielęgniarką, jaką każdy życzyłby sobie w trudnych chwilach. Jej sposób obcowania z podopiecznymi jest wspaniały co docenił umierający na raka dawny kolega ze szkoły - obiekt...

Poruszająca i smutna. Bardzo nawet smutna. Opowieść o tęsknocie, samotności i smutku. Bohaterka jest osobą, którą chciałoby się przytulić, ukoić jej smutek i naprawdę odmienić jej życie.

Poruszająca i smutna. Bardzo nawet smutna. Opowieść o tęsknocie, samotności i smutku. Bohaterka jest osobą, którą chciałoby się przytulić, ukoić jej smutek i naprawdę odmienić jej życie.

Bardzo smutna książka o ogromnej samotności, śmierci, odtrąceniu, chorobie, ale także o miłości, nadziei, dobroci. Odbiór zależy zapewne od tego, co sami wnosimy do lektury - ale autorka nie owija w bawełnę. Nie jest łatwo, życie przemija, śmierć nie jest niczym przyjemnym, ale jest też czymś jak najbardziej naturalnym, czego nie warto się bać.
51-letnia pielęgniarka środowiskowa Myra spotyka swoją dawną miłość ze szkoły - mężczyzna ma terminalną postać guza mózgu i nie zamierza poddawać się dalszej terapii. Kobieta robi wszystko, by mu pomóc przetrwać ostatnie miesiące.

Bardzo smutna książka o ogromnej samotności, śmierci, odtrąceniu, chorobie, ale także o miłości, nadziei, dobroci. Odbiór zależy zapewne od tego, co sami wnosimy do lektury - ale autorka nie owija w bawełnę. Nie jest łatwo, życie przemija, śmierć nie jest niczym przyjemnym, ale jest też czymś jak najbardziej naturalnym, czego nie warto się bać.
51-letnia pielęgniarka...

Wzruszająca opowieść o życiu, o pięknie każdej chwili, o miłości, wsparciu i zrozumieniu.

Wzruszająca opowieść o życiu, o pięknie każdej chwili, o miłości, wsparciu i zrozumieniu.

Książka warta przeczytanie. Dla mnie bardzo mądra lekcja o odchodzeniu. Na pewno nie każdemu się spodoba tematyka, bo to książka o umieraniu a dokładniej o odchodzeniu.
W życiu każdego z nas może się zdarzyć, że zetkniemy się z czyjąś chorobą i śmiercią. Lektura "Pozostań sobą" może pokazać co możemy zrobić nie tylko dla tego co odchodzi ale i lekcją, że nie każdy jest w stanie uczestniczyć w odchodzeniu innej osoby i nie ma w tym nic złego.

Książka warta przeczytanie. Dla mnie bardzo mądra lekcja o odchodzeniu. Na pewno nie każdemu się spodoba tematyka, bo to książka o umieraniu a dokładniej o odchodzeniu.
W życiu każdego z nas może się zdarzyć, że zetkniemy się z czyjąś chorobą i śmiercią. Lektura "Pozostań sobą" może pokazać co możemy zrobić nie tylko dla tego co odchodzi ale i lekcją, że nie każdy jest w...

Myra ma dom, pracę, którą lubi i Franka. Ale Frank to tylko pies, praca pielęgniarki bywa wyczerpująca, a w pustym domu można poczuć się najsamotniejszą osobą na świecie. Wszystko się zmienia, gdy jej pacjentem zostaje Chip Reardon, dawny szkolny kolega. Śmiertelnie chory Chip znajduje w Myrze opiekunkę i przyjaciela. Zażyłość zrodzona w tak trudnych okolicznościach przeradza się w głębokie uczucie. Czy rzeczywiście spóźnione? Wszak otworzy ono nowy rozdział w życiu bohaterki...

Myra ma dom, pracę, którą lubi i Franka. Ale Frank to tylko pies, praca pielęgniarki bywa wyczerpująca, a w pustym domu można poczuć się najsamotniejszą osobą na świecie. Wszystko się zmienia, gdy jej pacjentem zostaje Chip Reardon, dawny szkolny kolega. Śmiertelnie chory Chip znajduje w Myrze opiekunkę i przyjaciela. Zażyłość zrodzona w tak trudnych okolicznościach...

Książkę czyta się niezwykle szybko i przyjemnie.. Zgadzam się w zupełności, iż jest to "pełna ciepła, mądra i głęboka powieść o życiu". Dodałabym nawet, że pomaga ona poradzić sobie z uczuciem utraty czegoś niezwykle cennego - kochanej osoby, która nieuchronnie oddala się od nas, mimo tego, że nie chce.
Ta lektura pokazuje, że tak niewiele zależy od człowieka..

Książkę czyta się niezwykle szybko i przyjemnie.. Zgadzam się w zupełności, iż jest to "pełna ciepła, mądra i głęboka powieść o życiu". Dodałabym nawet, że pomaga ona poradzić sobie z uczuciem utraty czegoś niezwykle cennego - kochanej osoby, która nieuchronnie oddala się od nas, mimo tego, że nie chce.
Ta lektura pokazuje, że tak niewiele zależy od człowieka..

Rzadko wracam do przeczytanych książek, ale ta książka, mimo że niepozorna, ma to "coś" w sobie.

Rzadko wracam do przeczytanych książek, ale ta książka, mimo że niepozorna, ma to "coś" w sobie.