O mówiących winogronach, śmiejących się jabłkach i dzwoniących brzoskwiniach. Baśń węgierska

Baśnie, bajki, bajdurki osnute na tematach gawędek ludu polskiego. Zbiór zawiera następujące baśnie: Siostra siedmiu kruków Ptak Cezariusz Szklana Góra Pasterz tysiąca zajęcy Owczaryszek Miała babka pstrą kokoszkę Przyjacielska pomoc Szewczyk Dratewka Ciachu, Ciachu, Ciach Tydyrym Dwie Dorotki Bardzo lubiłam wracać do tych baśni, zwłaszcza do tej o dwóch Dorotkach, z których jedna była pracowita, a druga leniwa. Lubiłam też baśń łańcuszkową „Miała babka pstrą kokoszkę” o tym jak „przyszedł Lisek Wszędysek i jajka wypił”. Jeśli szukacie autentycznych polskich baśni, to jest to naprawdę smakowity kąsek. Zajrzyj do środka: https://mojeksiazeczki.video.blog/2015/09/20/czarodziejska-ksiega

Jakiś czas temu odwiedziłam Wrocław. Miasto zrobiło na mnie kolosalne wrażenie - to bez dwóch zdań jeden z najurodziwszych grodów w Polsce. Opuszczając je miałam nadzieję na zakup jakiegoś zbioru lokalnych baśni, ale tak dobrze schowałam kartę bankową, że z zakupu wyszły nici. Po powrocie do domu przeszukałam zbiory i udało mi się odnaleźć tylko jedną baśń związaną z Wrocławiem. Skryła się w niedużej książeczce autorstwa Marii Kann. To baśń, która rozpoczyna zbiór i która dała mu tytuł: Baśń o srebrnorogim jeleniu. Po prawdzie wrocławskiego folkloru jest w niej tylko mały naparsteczek, ale niechaj mimo tego choć przez chwilę przypomina o tym cudnym mieście. Choć baśnie tego zbiorku obracają się wokół dość znanych tematów, takich jak dziewczyna wędrująca za swoim ukochanym w stalowych trzewikach, psotne licho wspomagające biedaków sprytem czy miasto, pochłonięte przez morze za swoje nieprawości, to literackie opracowanie tych tematów przez Marię Kann jest tak świeże i ubrane w tak ładną scenografię, że nie da się tu mówić o żadnej wtórności.

O rety, co tu się dzieje!? Zaraz poczujemy tchnienie nieziemskich gości, a konkretniej - bardzo rogatego i ogoniastego jegomościa, który ma zwyczaj objawiać się w oparach siarki i otoczeniu piekielnych płomieni. Panowie i Panie, przed Wami - imć Boruta, honorowy mieszkaniec Łęczycy, znany ze złośliwości i uporu, chlubiący się sylwetką Herkuless i siłą spaśnego byka. Niejednemu ten piekielnik nasypał pieprzu za skórę. Nie lękał się ani pana, ani plebana, za nic sobie miał lud chłopski. Tu jedynie ognistymi oczami strzelał ku młodym babom, bo jego oskoma na dziewuchy jest niewyczerpana. Choć łotr z niego, oczajdusza i okpiświat, to jednak serce w nim bije dla kraju, w którym śpiewają o nim pieśni i bają bajędy. Nic, co obcego, nie jest mu miłe. Szanuje swe włości i gotów ich bronić przed obcą nawałą. Swojski to diabeł i honorny, choć i pstro ma w głowie, bo pomyślunku jest nie najtęższego, za to wielkiej fantazji. Przywary u niego takie, jak u naszych panów szlachty: opilstwo, buta i niczym nie potwierdzona wiara w nadzwyczajne przymioty swego ciała i umysłu. Hula jak ... szatan i nie wywołany rwie się do bitki. Bad boy swoich czasów! O przygodach Boruty, tego piekielnego zawadiaki, poczytać zaś można dzięki pracy Włodzimierza Piotrowskiego, którego ninie włączam w poczet zasłużonych pisarzy piekielnych.

Książka z egzotycznymi bajkami. Stareńka książka ,mojej mamy z dzieciństwa z PRL-u. Okładka twarda. Ilustrował Janusz Towpik. Kolorowe malunki są całostronicowe, ale jest ich dużo mniej niż w wydaniach nowszych. Stanowią takie wklejki do bajek. Książka zawiera około 30 baśni z egzotycznych krajów Afryki, Ameryki i Azji. Nowsze wydanie z 1987 roku , które zilustrował Krzysztof Pasztuła zawiera tylko jedną jedyną bajkę ,, Śpiew kolibrów’’ i liczy sobie 14 stron. Ta książka z 1968 roku ,, Śpiew kolibrów’’ jest zbiornicą bajek w jednym wydaniu. Możemy spotkać: „Śpiew kolibrów. Baśń Indian z Peru” , „Laila i czarne łabędzie. Baśń z Sudanu”, „O królewiczu Ledo, pięknej Loa i siedmiogłowym smoku. Baśń z Algierii” i dużo, dużo innych. Nazewnictwo jest dosyć trudne dla dzieci, orientalne, ale w niektórych bajkach takich jak o zwierzętach nie napotykamy na takie przeszkody. Książeczka jest urozmaiceniem baśniowym na tle innych znanych popularnych bajek , warto się zapoznać z nimi. Nie ma jednak skali porównawczej z braćmi Grimm, czy Andersenem . To nie jest jakaś klasyka. Pozwala jednak odpłynąć w czasie i w przestrzeni na inne obszary świata. Polecam!

To książka z mojej starej biblioteczki, dodaję na LC, aby mieć kontrolę nad swoimi zasobami, gdyż niektórych egzemplarzy mam po kilka sztuk, warto do nich wracać; baśnie i wierszyki lubiłam zawsze, może dlatego, że czytałam je od dziecka i mam sporo ich w domu i chcę sobie przypomnieć dzieciństwo oraz dać młodszemu pokoleniu przykład aby czytali książki

Książka Trzej bracia jest baśnią Kazachską jaką przez przypadek zdobyłem i postanowiłem przeczytać od razu. Ciekawy byłem co dostanę, bo lubię sięgać po baśnie, podania i legendy od czasu do czasu. Krótka książka wydana dawno temu zwróciła moją uwagę i postanowiłem dać jej szansę teraz. Książka Trzej bracia opowiada o losach trójki mądrych i zaradnych braciach, których sprawiedliwe osądy zwracają uwagę władcy jaki postanowi zdać się na nich w kwestii wyroków. Baśń napisana bardzo ładnie i ciekawie, gdzie od samego początku wsiąknąłem w klimat i fabułę. Przygody trójki braci obfitują w wiele zwrotów akcji i niebezpieczeństw jakie czyha na nich po drodze. Opowieść o osądach jakie wydają i cieszących się uznaniem władcy. Jednocześnie nie pozbawiona przeciwników gotowych na wszystko, aby tylko przynieść im zgubę. Zawirowania i sidła w jakie wpadają przynoszą obraz spisków wraz z intrygami panujących na dworze władcy. Nie znany autor napisał bardzo fajną baśń z morałem nienachalnie podanym dotyczącym nie słusznego osądu, nie zawinionej kary i jej skutkach. Dobrze wypadają opowieści pozostałych braci sięgających po zasłyszane legendy podane ładnie w tym przypadku traktowane przez ze mnie jako ostrzeżenia przed popełnieniem poważnego błędu. Pasujące do całości fabuły i tworzące niezwykły urokliwy klimat. Bohaterowie spotykani tutaj zostali zarysowani bardzo dobrze i wypadają ciekawie. Podzieleni na dobrych i złych co nie przeszkadzało mi wcale w czasie czytania. Główne postacie braci są sympatyczni i dający się polubić od samego początku. Pozostali w zależności od roli jaką dostali są nakreśleni dobrze wypadają sympatycznie lub nie za bardzo, ale żadna nie wypada jednowymiarowo czego obawiałem się otrzymać przy tak krótkiej baśni. Przedstawione relacje wciągają i nie pozwalają się oderwać. Dialogi świetnie napisane, klimatyczne, lekko podane, przyjemne i przystępne. Zakończenie jakie dostajemy bardzo dobre i pasujące do całości. Książka okazała się ciekawą baśnią z pewnym morałem jaki dostajemy po przeczytaniu, a jednocześnie sympatyczną w czytaniu. Książka Trzej bracia trafiła do mnie przez przypadek i dobrze stało się, bo okazała się wartą przeczytania i sympatyczną pozycją opowiadającą o trójce sprawiedliwych braci, szansy dostanej od władcy i czyhającym niebezpieczeństwem na nich. Sięgając po nią nie wiedziałem czego mam spodziewać się w tym przypadku. Opowieści o księżniczkach, magii lub ratowaniu królestwa z rąk przeciwników. Jednak dostajemy skierowaną do młodego czytelnika opowieść z przestrogą dotyczącą popełnienia poważnego błędu, niesprawiedliwego osądu i jego skutkach. Posiada niezwykły klimat i ocieka atmosferą rodem z orientalnych historii związanych z pałacem, wezyrami, władcą, który spodobał mi się od samego początku. Wciągnął mnie nie pozwalając oderwać się do samego końca oferując ciekawą i niesamowitą fabułę. Akcja jest poprowadzona szybko i nie zwalnia ani na chwilę. Wiele dzieje się w czasie czytania i nie można nudzić się przy niej. Wydarzenia żwawo lecą do przodu wciągając w przyjemnie podaną, potraktowaną z lekkością i zaskoczeniem. Jeszcze bardziej klimat tworzą zamieszczone w niej ilustracje, które świetnie oddają ducha samej baśni tworząc razem z czytaną opowieścią świetną całość. Rysunki zamieszczone tutaj są ładne, pięknie narysowane i mające swój urok od samego początku. Spodobały mi się od razu i świetnie wyglądają. Trzej bracia jest baśnią kazachską z jaką nie miałem jeszcze chyba do czynienia i dlatego różniącą się od innych przez ze mnie czytanych. Nie przeszkadzało mi to cieszyć się, kibicować braciom w przygodach i podczas zagrożenia. Za sprawa ich opowieści fabuła wiele zyskuje i widzimy jak niesprawiedliwy osąd może mieć poważne skutki. Przestrzegając przed nim i zachęcając do poznania prawdy nim wyda się na kogoś wyrok. Baśń niezwykła, świetnie napisana, z ciekawymi i sympatycznymi bohaterami jaka dostajemy w tym przypadku. Z interesującą intryga, nie pozbawiona spisków i niebezpieczeństwa. Skierowana do młodego czytelnika, młodzieży, ale także starszy znajdzie w niej coś dla siebie. Dla każdego kto lubi właśnie baśnie będzie świetną propozycją do czytania. Sam przez przypadek na książkę trafiłem wydaną w formie zeszytowej w dużym formacie i nie żałuje przeczytania. Spędziłem z nią miło czas, przyjemnie i wciągająco. Trzej bracia okazała się bardzo dobrą baśnią, ciekawą, szybko czytającą się, do której kiedyś na pewno jeszcze wrócę.

Cudowny powrót do czasów dzieciństwa, bo z tym kojarzą mi się baśnie zza wschodniej granicy Polski. Książka ta pokazuje bogactwo historii i kultury narodów Azji Środkowej i Kazachstanu, a to tylko pięć czy sześć opowieści. Książka jest ciekawie ilustrowana przez kilku autorów, co pozwala zobaczyć sztukę ilustracyjną z końca lat 80-tych z terenów byłych Republik Radzieckich.

To książka z mojej starej biblioteczki, dodaję na LC, aby mieć kontrolę nad swoimi zasobami, gdyż niektórych egzemplarzy mam po kilka sztuk, warto do nich wracać; baśnie i wierszyki lubiłam zawsze, może dlatego, że czytałam je od dziecka i mam sporo ich w domu i chcę sobie przypomnieć dzieciństwo oraz dać młodszemu pokoleniu przykład aby czytali książki

Wspaniała książka wypełniona przepięknymi ilustracjami. Jedno z najmilszych wspomnień z dzieciństwa - czytanie jej w domu babci, przy otwartym oknie wychodzącym na kwitnące w sadzie jabłonie... Do dziś uwielbiam pełne humoru historie o bratysławskim diable, a także inne, bardziej tajemnicze, mroczne, czasem straszne: Jabłko życia, Toporczan, Legenda o mieczu, Czarny kosiarz, Legenda o Diabelskim Młynie, Bratysławskie lwy, Gospoda Pod Czosnkiem.

W zasadzie ciekawa bajka mimo iż bardzo przewidywalna. Uczy tego, że warto słuchać innych do końca a nie tylko częściowo oraz że co za dużo to nie zdrowo. Gdyby jednak bajka miała prawdziwe przełożenie na przyszłość to w pewnym momencie na środku oceanu wzniosłaby się potężnych rozmiarów góra soli. Ocean stałby się wielkim zbiornikiem roztworu nasyconego, w którym więcej soli się nie rozpuści.