Śnieg z deszczem

romansidło w starym stylu... dziewczę cnotliwe, mądre jest bohaterką tej powieści, wątek romansowy kończy się happy endem, nie wiem tylko, czy cioteczka nie będzie utrudnieniem, gdy bardziej posunie się w latach, bo jej testy na uczciwość zamiarów były trochę okrutne ;)

Trudno mi ocenić tę część... Z jednej strony intryga i fabuła bardzo wciąga i zachwyca: przemyślana co do detalu, intrygująca oraz ciekawa, ale z drugiej strony tak bardzo mroczna, że jednakowoż męcząca i nieprawdopodobna. Mimo wszystko zachęcam do lektury. Sama nie mogę się doczekać, jak rozwinie się akcja w następnych częściach. Tak więc zamykam ostatnią stronicę "Dziecka miłości", zapominam o tym, co złego w niej przeczytałam i z ochotą kontynuuję podróż po meandrach życia Mali Stornes. Niewątpliwym plusem lektury, w moim przekonaniu, są opisy życia i zwyczajów norweskich początku 20 w. Przyjemność z czytania jest dodatkowo dosłodzona wiedzą etnograficzną ukrytą na kartach książki. Moja ocena: 6/10

Jest to saga norweska, w której Gurine mieszka przy gospodarstwie swojego brata i jego żony, pewnego dnia znajduje na swoim progu małe zawiniątko z dzieckiem w środku. Pomimo tego że rodzina Gurine nie zgadza się to i tak dziewczyna przygarnia dziecko - dziewczynkę, daje jej na imię Hensine i wychowuje jako córkę. Hensine staje się piękną i mądrą dziewczyną, która jest pozytywnie i przyjaźnie nastawiona do wszystkich w koło, ale niestety nie zawsze ze wzajemnością, jako mała dziewczynka zmaga się z odrzuceniem... W pierwszym tomie już zaczęły się tworzyć ciekawe wątki, jestem ciekawa co będzie dalej w następnej części.

Lekki romans na kilka wieczorów. Fabianne zostaje zatrudniona jako opiekunka dziecięca w domu Ver'a. Ma zajmować się Kittty i Johnem- dziećmi jego zmarłego przyrodniego brata. W domu mieszka także ich matka Rachel. Fabianne jest bardzo zżyta ze swoim bratem Alexem, który jest rozwiedziony i ma syna Phillipa. Vere nie wie jak okazać swoje uczucia Fabianne, więc jest dla niej niemiły. Jest w niej zakochany. Krytykuje ją, a jdenocześnie próbuje się do niej zbliżyć. Czy ta dwójka będzie razemP?

Książka ta wpadła w moje ręce właściwie przez przypadek, a czytać zaczęłam ją robiąc porządki na półce. Prosty język i przejrzysty układ stron spowodował, że szybko wciągnęła mnie opowieść o Lucie i innych dziewczętach z Manufaktury- nie bez znaczenia był tutaj fakt, że taka instytucja rzeczywiście istniała w XVIII wieku w Bergen. Lektura zajęła mi z przerwami dwa dni, gdyż- jest to chyba największa wada cyklu "Córka hycla"- pojedyncze tomy (a nawet tomiki) są bardzo skąpe- niespełna 190 stron książeczki o wielkości "pocketowej". A tomów tych jest kilkadziesiąt. Tylko to mnie zniechęca, by kontynuować czytanie tej norweskiej sagi, gdyż koszt każdego niewielkiego tomu to ponad 10zł. W tomie pierwszym zaledwie poznajemy problemy dzieci i młodzieży (Lucie wkrótce skończy 18 lat),zamieszkujących manufakturę. Tytuł nawiązuje do znalezienia zwłok Serine- byłej wychowanki zakładu, którą Lucie i jej przyjaciółka Karen Malene przypadkowo znajdują na wysypisku śmieci. Co wydarzyło się w życiu Selene po opuszczeniu manufaktury, że skończyła zabita i niechlubnie porzucona? Co łączyło ją z tajemniczym mężczyzną? Na te pytania odpowiedzi znajdziemy za pewne w dalszych tomach sagi. Drugim zasadniczym wątkiem, jaki się tutaj przewija, jest tytułowy hycel- postać owiana złą sławą, stojąca na najniższym szczeblu drabiny społecznej. Mam pewne podejrzenia co do tej postaci, ale znów- aby sprawdzić, czy miałam rację, musiałabym przeczytać następne części. Pomimo tego, że właściwie nie ma sensu czytanie pojedynczej książki z cyklu "Córka hycla"- całość, wnioskując po przeczytaniu pierwszej części, może okazać się ciekawa. Nie jest to może jakaś wybitna literatura, ale ciekawe "czytadło".

Pierwszy tom sagi pt "Akuszerka" Dwudziestoletnia Astri Schultz, studiuje medycynę, by spełnić największe marzenie swojego ojca i zastąpić mu syna, którego stracił. Niestety przed egzaminem, Astri rozchorowuje się i nie jest w stanie się do niego pouczyć. Do Astri przychodzi lekarz, wypisując jej zwolnienie z egzaminu. Astri nie jest pewna czy chce studiować medycynę. Wie natomiast, że jest to marzeniem jej ojca. Trond, jej przyjaciel z dzieciństwa, namawiają by spełniła swoje marzenie - by została akuszerką. Dziewczynie nie jest łatwo wrócić do domu. Obawia się tego co powie ojciec. I słusznie - doktor Schulz, karze jej pracować za darmo, sprzątać szpital, od wczesnego rana aż do wieczora. Astri ma tego dość, ale także też sposobu traktowania jej matki przez jej ojca. Astri wyjeżdża do rodzinnych stron matki i tam spotyka Tronda. Młodzi wyznają sobie swoje uczucia i pragną być we dwoje. Decydują się zatem na potajemne zaręczyny. Wspierana przez narzeczonego, Astri postanawia napisać list do Bergen, szkoły dla Akuszerek. Po wielu niedomówieniach i przeszkodach (głównie ze strony ojca) Astri zostaje przyjęta. Tam spotyka Ditleffa, natrętnego doktora, któremu wpada w oko. Dziewczyna nie jest nim zainteresowana i jasno daje mu to do zrozumienia. Niestety młody lekarz jest nieustępliwy i zrobi wszystko by zdobyć Astri... Pomimo 185 stron, tom był niezmiernie interesujący. Napisany prostym, nieskomplikowanym językiem. Świetne opisy wykładów i zajęć praktycznych Akuszerek ( miałam wrażenie, że uczestniczę w centrum tych zdarzeń). Główna bohaterka trochę przypominała mi mnie. I choć nie było wiele erotycznych scen ( no dobra była jedna i to nawet nie do końca) to jednak pierwszy tom mnie wciągnął. 1927 rok, córka doktora, która zaczyna się buntować, jej narzeczony socjalista, walczący po stronie praw dla robotników... I całkowicie zgadzam się z opisem z tyłu okładki książki. To moja pierwsza styczność autorką, tom czytałam już po raz drugi. I nie żałuję, to był mile spędzony czas. Polecam. Świetna fabuła, opisy, dialogi i trudności losu oraz miłość w tle polecam.

Typowy "Arlekin" z lat dziewięćdziesiątych ubiegłego wieku, w którym na tle wspaniałej przyrody możemy podziwiać (he, he, he) dorodnego samca Made in USA, niesympatycznego, gburowatego, ale za to - ma się rozumieć - silnego, dobrze zbudowanego, czarnowłosego i "z pięknie wykrojonymi ustami". W tej książce wystąpił pewien element zaskoczenia i z tego względu pasowałaby ona do kategorii "Romans i Sensacja".

Powiem tak: tytuł i blurb tej książki to zbrodnia. Tytuł sugeruje, że mamy do czynienia z pikantnym romansidłem, a to jest na pierwszym miejscu powieść obyczajowa, a tej "pikantności" jest w niej jak na lekarstwo. Zaś blurb stanowi wręcz chamski spoiler ostatniego aktu tej książki. Polecam ją każdemu, ale, na bogów, ograniczcie się do anglojęzycznych blurbów!

Bardzo dobry romans. Podobało mi się, że główna bohaterka ma głowę na karku i twardo stąpa po ziemi, a mówię to, bo najczęściej bohaterki romansów to rozkapryszone zołzy, ofiary losu albo roztrzepane trzpiotki ewentualnie zimne bizneswoman (rzadko). A tutaj wreszcie zwykła kobieta z dobrym zawodem. Pierwszy raz, w ogóle, spotkałam się z tym, że to on musiał dla niej poświęcić swoje życie, bo zawsze to ona musi dla niego - przeprowadzić się, zmienić pracę etc.

Głównym wątkiem tego tomu jest cierpienie Ruth, powolne dojrzewanie Dorbet przy akompaniamencie miłości oraz wyrzuty sumienia Mali, które zdają się nie mieć końca. Tym razem do drzwi codzienności w Stornes zawitał kat w owczej skórze, który - tymi samymi ustami, które sławią Boga - krzywdzi; tymi samymi dłońmi, jakie składa do modlitwy, zadaje ból, który przerasta wyobrażenia zwykłego człowieka. Czy i tym razem mieszkańcy Stornes, a wśród nich żelazna dama, Mali, pokonają przeciwności losu? Zapraszam do lektury. Muszę przyznać świetnie pokazany wątek przemocy wobec kobiet: jest tak wyrazisty i plastyczny, że czuję dreszcze na całym ciele oraz wstręt do czarnego charakteru, aczkolwiek postać ofiary jest zbyt przerysowana i momentami wręcz naiwna. Mimo wszystko jak zawsze, i niezmiennie, gorąco polecam i uciekając w domowe pielesze, stapiam się w kolejnym tomie przygód ślicznej Mali. Moja ocena: 7/10