Zaginiony świat

Ciekawy przypadek. W wielu aspektach ta książka jest lepsza od pierwowzoru, choć autor dalej nie jest mistrzem pióra potrafiącym oczarować językiem. Przede wszystkim ma lepiej skonstruowanych bohaterów, szczególnie od strony psychologicznej. Na plus silna postać kobieca która nie razi zbyt bardzo swoimi "męskimi" cechami. Odpuszczę krytykę powrotu Iana do którego nie pałam zbytnią sympatią. W tej części był mniej irytujący jako kaznodzieja. Cała warstwa z dinozaurami to dalej klasa, znów super opisy wyobrażające ich zwyczaje, kilka nowych gatunków. Jedynym przegięciem jest dla mnie kreacja Karnotaura, trochę z fantazją Crichton odleciał. Bardziej wyważone wyobrażenie raptorów na plus. W tomie pierwszym brakowało tylko żeby usiadły przy komputerze i zaczęły programować. Za dużo miały tej inteligencji. Co moim zdaniem położyło ten tom i w ostatecznym rozrachunku podobał mi się mniej od pierwszego? Tempo! Ależ ta książka była męczarnią przez pierwsze dwieście stron. Całkowicie nie rozumiem tego niepotrzebnego wstępu. Tej tajemnicy z badaną próbką kiedy wszyscy czytelnicy wiedzą co bohaterowie znajdą na wyspie. Czemu jakiś redaktor nie uciął tego Crichtonowi? Te dwieście stron powinno być skrócone do dwudziestu. Być wstępem jak historia pogryzionej dziewczynki w pierwszej książce. Nie skłamię twierdzeniem, że książka była współodpowiedzialna za mój zastój czytelniczy na początku tego roku. Jak wspomniałem jest przeraźliwie wręcz nudna i nieciekawa przez prawię pierwszą połowę. Dopiero łapie rytm i tempo w drugiej, ale potrafi masakrycznie wręcz wynudzić balansując na granicy DNFa. Jest to też niestety odgrzewany kotlet. Cały pomysł na fabułę i wydarzenia został wyeksploatowany w Parku Jurajskim. Tu mamy to samo, opowiedziane tylko trochę inaczej. Książka niestety tylko dla wiernych fanów autora, dawno wymarłej fauny lub samej marki. Lepsza druga połowa nie wybroniła dla mnie tej pozycji. 5/10

Ciekawy przypadek. W wielu aspektach ta książka jest lepsza od pierwowzoru, choć autor dalej nie jest mistrzem pióra potrafiącym oczarować językiem. Przede wszystkim ma lepiej skonstruowanych bohaterów, szczególnie od strony psychologicznej. Na plus silna postać kobieca która nie razi zbyt bardzo swoimi "męskimi" cechami. Odpuszczę krytykę powrotu Iana do którego nie pałam...

Druga część Parku Jurajskiego podobała mi się niemal tak samo jak jej poprzedniczka. Jednak "niemal" to w tym przypadku słowo klucz. W tej książce było o wiele dłuższe wprowadzenie, które zostało dodatkowo naszpikowane naukowymi wywodami. Same w sobie te wywody były ciekawe, ale sprawiały, że czyłam sie tak jakbym sprawdziała swoje notatki z uczelni a nie książkę.

Gdy wprowadzenie się zakończyło zmienił się ton historii. Otrzymaliśmy ciekawych i czasami irytujących bohaterów (mówię o tobie Levine),ciekawe teorie na temat dynamiki populacji dinozaurów oraz dreszczyk emocji.

Przyznam, że brak Alana Granta mi się nie przeszkadzał mimo że sie o to obawiałam. Sara Harding jest niesamowitą postacią, o wiele lepiej napisaną niż jej odpowiednik filmowy. Także Kelly i Abry byli na plus.

Polecam, ale może nie koniecznie fanom serii filmów Park Jurajski, bo Zaginiony Świat znacznie różni się od swojego pierwowzoru.

Druga część Parku Jurajskiego podobała mi się niemal tak samo jak jej poprzedniczka. Jednak "niemal" to w tym przypadku słowo klucz. W tej książce było o wiele dłuższe wprowadzenie, które zostało dodatkowo naszpikowane naukowymi wywodami. Same w sobie te wywody były ciekawe, ale sprawiały, że czyłam sie tak jakbym sprawdziała swoje notatki z uczelni a nie książkę.

Gdy...

Kontynuacja na takim samym poziomie jak pierwsza część. Tym razem sceny akcji były zdecydowanie ciekawsze niż w 1 części. Podobał mi się również fakt przytoczenia większej ilości ciekawostek o dinozaurach niz w 1 tomie. Niestety postacie w tej części sa mdłe.

Kontynuacja na takim samym poziomie jak pierwsza część. Tym razem sceny akcji były zdecydowanie ciekawsze niż w 1 części. Podobał mi się również fakt przytoczenia większej ilości ciekawostek o dinozaurach niz w 1 tomie. Niestety postacie w tej części sa mdłe.

Bardzo dobra. Zupełnie inna niż film. Jest napięcie i przygoda. Super. Polecam!

Bardzo dobra. Zupełnie inna niż film. Jest napięcie i przygoda. Super. Polecam!

Niestety, ale jest zdecydowanie gorsza niż poprzednia część. Bohaterowie (w szczególności Levine) są niesamowicie irytujący i często podejmują niezrozumiałe dla mnie działania. Najinteligentniejsze są w tej książce postaci dzieci, tj. Kelly i Arby. Momentami też mocno mi się ta książka dłużyła, kiedy nie było żadnej akcji, tylko dużo wywodów bohaterów. Ogólnie "Zaginiony Świat" nie jest najgorszy, da się go przeczytać, ale mam wrażenie, że troszkę autorowi brakło na niego pomysłu.

Niestety, ale jest zdecydowanie gorsza niż poprzednia część. Bohaterowie (w szczególności Levine) są niesamowicie irytujący i często podejmują niezrozumiałe dla mnie działania. Najinteligentniejsze są w tej książce postaci dzieci, tj. Kelly i Arby. Momentami też mocno mi się ta książka dłużyła, kiedy nie było żadnej akcji, tylko dużo wywodów bohaterów. Ogólnie...

Trochę lepsza niż poprzednia część ale bardzo słaba.

Trochę lepsza niż poprzednia część ale bardzo słaba.

Nie mam czasu, więc napiszę krótko. Książka fajna.
Ma więcej akcji niż pierwsza część. Jeśli chodzi o film,
to poza tytułem i Sorną nie mają nic wspólnego (ewentualnie można też do kategorii podobieństw film-książka zaliczyć Juniora i atak na kamper.)
Co do dino:
Velociraptory: Cricthon chyba zrozumiał że przesadził "trochę" z ilością iq raptorów, więc tutaj są dosłownie uosobnieniem zła. Nie współpracują, walczą między sobą nawzajem i nie pilnują jaj. Cricthon uzasadnia to tym, że "nie miały wzoru do naśladowania" co jest fajnym wątkiem, ale czemu raptory z pierwszego parku są mądrzejsze od tych z TLW? Przecież też nie miały wzorca (wyjaśnienie out universe jest takie, że początkowo Cricthon nie planował Zaginionego Świata i nie chciał dać tego samego czytelnikom.)
T-rexy: cóż, one były lekko za duże. W sumie lekko to mało powiedziane. 8 metrów wysokości!? Oprócz całego JP interesuję się po prostu dinozaurami, i wiem, że T-rexy miały 4 do 5 metrów wysokości, a to 2 razy mniej!
Karnotary: One mnie mocno zaskoczyły! W filmie nie było ani wzmianki i Karnosy zostały zastąpione raptorami. A w upadłym królestwie nie kamuflowały się! Wiem też, żeby nie za bardzo wierzyć filmom, więc sprawdziłem w encyklopedii, no i tam też nie było.
No więc Cricthon ewidentnie próbował z dino zrobić potwory. ( Ale po co z nich robić potwory? Wystarczy, hmm, dodać jakąś hybrydę, Indominusa Rexa dajmy na to i przepis na film gotowy!-Colin Trevorow)
Nie żebym narzekał. Lubię i Zaginiony Świat i Jurassic World też. O rany. Miała być krótka, była długa.

Nie mam czasu, więc napiszę krótko. Książka fajna.
Ma więcej akcji niż pierwsza część. Jeśli chodzi o film,
to poza tytułem i Sorną nie mają nic wspólnego (ewentualnie można też do kategorii podobieństw film-książka zaliczyć Juniora i atak na kamper.)
Co do dino:
Velociraptory: Cricthon chyba zrozumiał że przesadził "trochę" z ilością iq raptorów, więc tutaj są dosłownie...

Jedna z moich ulubionych książek. Wciąga, dorównuje pierwszej części

Jedna z moich ulubionych książek. Wciąga, dorównuje pierwszej części

Przyznaję że tę książkę czytało mi się dziwne. Zaczęłam ją czytać jakiś czas temu i wtedy niezmiernie mi się dłużyła i ciągnęła, jakoś po prostu nie chciało mi się jej czytać. Została na pewną chwilę porzucona po czym ostatnio do niej wróciłam i ją dokończyłam. Porównując moje odczucia między tą częścią a pierwszą uważam że "Zaginiony świat" jest trochę powtórką z rozrywki ale nieco gorszą. Fabuła nie jest tak wciągająca i zaskakująca jak w poprzedniczce. Mamy powtarzające się schematy, również nie ma tylu naukowych treści które wciągnęły mnie w Parku Jurajskim. Akcja rozwija się tak naprawdę w drugiej połowie książki, przez co pierwsza połowa dla wielu może sprawić że odłożą tę książkę tak jak ja to zrobiłam. Najbardziej podobało mi się podsumowanie całej powieści na końcu, emocjonalnie trafiło to do mnie. Nie jest to zła książka, mimo wszystko mogło być lepiej.

Przyznaję że tę książkę czytało mi się dziwne. Zaczęłam ją czytać jakiś czas temu i wtedy niezmiernie mi się dłużyła i ciągnęła, jakoś po prostu nie chciało mi się jej czytać. Została na pewną chwilę porzucona po czym ostatnio do niej wróciłam i ją dokończyłam. Porównując moje odczucia między tą częścią a pierwszą uważam że "Zaginiony świat" jest trochę powtórką z...

Sporo słabsza od świetnego Parku Jurajskiego. Motyw już znany i nie robi takiego wrażenia, trochę za dużo teoretyzowania, a za mało akcji; dopiero po połowie książki coś się zaczyna dziać. Było parę intensywnych momentów, ale to tylko echo pierwowzoru. Można raz przeczytać, ale szału ni ma.

Sporo słabsza od świetnego Parku Jurajskiego. Motyw już znany i nie robi takiego wrażenia, trochę za dużo teoretyzowania, a za mało akcji; dopiero po połowie książki coś się zaczyna dziać. Było parę intensywnych momentów, ale to tylko echo pierwowzoru. Można raz przeczytać, ale szału ni ma.