Introspekcje Antarktyczne

Dokładnie rok temu staliśmy się gospodarzami Stacji im. H. Arctowskiego pełni niepokoju i obaw, czy podołamy obowiązkom polarników, jaka jest prawda o zimowaniu antarktycznym, o izolacji społecznej w małej grupie przypadkowo poznanych osób. Martwiliśmy się, czy zrealizujemy własne programy badawcze, no i w ogóle, jak to będzie?

Dzisiaj wszystko jest już poza nami. Pozostała duma z faktu, że sprawdziliśmy się jako »zimownicy« i że należymy do nielicznej grupy ludzi w Polsce, którzy przeżyli kilkanaście miesięcy w izolacji antarktycznej. Mnie dodatkowo satysfakcjonuje fakt, że jestem pierwszym polskim psychologiem, członkiem grupy zimującej. Muszę przyznać, że podejmowałem tę decyzję nie bez obaw, zwłaszcza że przestrzegano mnie przed badaniami w tak małej grupie, prowadzonymi z taką częstotliwością (raz na dwa tygodnie)...

Dzisiaj czuję ogromne zmęczenie, jak wszyscy pozostali, ale panuje radość i duma, że już szykujemy się do uroczystego powitania IV Wyprawy Antarktycznej PAN. Dzielą nas od tego radosnego momentu dwa dni, mamy więc jeszcze czas na wspomnienia i podsumowania.