Kocham cię do końca świata (i jeden dzień dłużej)

Kolejna świetna książka dla dzieci - Amberek nigdy nie zawodzi w tym temacie :) Tym razem będzie to opowieść o jeżu Nieśmiałku, który swoje imię zawdzięcza, a jakże, swojej nieśmiałości. Sęk w tym, że jeśli jeżyk będzie chciał zrealizować swoje marzenie o nowym domu, wydrążonym w wielkiej, wspaniałej dyni, będzie musiał przezwyciężyć swoją wstydliwość i skorzystać z pomocy - i towarzystwa - napotkanych po drodze zwierząt, które zaoferują mu pomoc. Warty wspomnienia jest też finałowy przekaz tej historii. Bo jeżyk nie zmienia się w magiczny sposób z nieśmiałego stworzonka w towarzyskiego ekstrawertyka. Pozostaje taki sam, nadal jest nieśmiały, ale potrafi swoją nieśmiałość pokonać i docenić rolę przyjaciół w swoim życiu. Serdecznie polecam!

„A co, jeśli zje mnie wieloryb?” Susanny Isern oraz Rocio Bonilla to wspaniała historia, która może być niezwykle przydatną lekcją dla niemal każdego z naszych małych odkrywców świata! To, że dziecięca wyobraźnia nie zna granic, wie chyba każdy z nas. Kiedyś ja sama miałam głowę pełną pomysłów, a teraz takie samo zjawisko obserwuję u moich dzieci! I to jest fantastyczne, bo dzięki wyobraźni nasza głowa podsuwa nam ciekawe pomysły, niemniej jednak może to również zadziałać w drugą stronę, gdyż wyobraźnia może również podsunąć nam negatywne rozwiązania i wizje, tym samym paraliżując przed chęcią działania. W tej historii poznajemy młodego chłopca Martina, którego wyobraźnia potrafi płatać figle i przeistaczać codzienność w najbardziej niebezpieczne historie! Niezwykle sympatyczny chłopiec z bujną wyobraźnią, która powoduje wiele zmartwień w jego życiu i niemal paraliżujący strach. Kumulacja zdarza się w momencie planowania wyjazdu na szkolną wycieczkę, która zbliża się wielkimi krokami. A już wtedy chłopiec zaczyna mieć mroczne wizje tego, co na wycieczce może się wydarzyć, jakie katastrofy mogą go spotkać. Najprostsze życiowe momenty, jak chociażby spacer, potrafi zakłócić, chociażby szyszką spadającą na głowę! Wcześniejsza taktyka mamy chłopca nie zdawała rezultatu. Przekonywanie bowiem, że niekoniecznie w każdym miejscu, o każdej porze dnia i nocy czyhają na nas nieszczęśliwe zdarzenia i życiowe katastrofy okazuje się bardziej skomplikowane, niż sama przypuszczała. Dlatego też kobieta postanawia tym razem zmienić taktykę i każde nieszczęśliwe zdarzenie, które pojawia się w głowie syna, kobieta przeinacza w przygodę życia, którą będzie mógł przeżyć. Snucie opowieści, o tym, jak mogłaby wyglądać szkolna wycieczka, szukanie kolejnych pomysłów na rozwiązywanie przygód, które mnie wciągnęło, stało się również wspaniałą inspiracją do tworzenia własnych historii wraz z moimi dzieciakami, które osobą Martina, jak również jego mamy, były zachwycone. Myślę, że historia przedstawiona w tej książce może być również niezwykle pomocna dla dzieciaków, które same odczuwają wiele lęków i niejednokrotnie rezygnują z jakichś przyjemności, obawiając się, że spotka ich coś złego, podobnie jak to było z naszym głównym bohaterem. Przestroga, która pokazuje, że w życiu nie ma co martwić się na zapas, a wszystko, co nas spotka, tak naprawdę możemy przeinaczyć z korzyścią dla siebie, bo wiele w życiu zależy od naszego nastawienia. Sama historia nie jest długa, aczkolwiek przedstawia niezwykłe przygody, które potrafią zainteresować naszych małych czytelników. Dodatkowym atutem bajki są oczywiście ilustracje, które w dużej mierze potrafią przyciągnąć uwagę młodych czytelników, ale także i dorosłych! Osobiście uważam, że po takie tytuły naprawdę warto sięgać z dzieciakami, bo mogą one być niezwykle pomocne dla nich w rozwiązywaniu problemów, które kłębią się w maleńkich główkach naszych dzieciaków. To, co dla wielu z nas może wydawać się śmieszne i nieistotne, dla tych maluchów, które dopiero odkrywają świat i życie, może okazać się problemem największej rangi, który będzie zakłócał ich spokój. Rodzice nie powinni bagatelizować problemów dzieci, nawet jeśli te wydają się błahe, bo to, co dla jednych jest nieważne, dla innych może stanowić ogromny problem. Ja ten tytuł bardzo serdecznie polecam! Czyta się wspaniale, potrafi zainteresować, a co najważniejsze niesie ze sobą ważne przesłanie, zarówno dla dzieci, jak i dla rodziców! Bardzo polecam!

Książka może się spodobać młodszym przedszkolakom. Jest prosta, mówi o zawijaniu się w kocyk jako metodzie relaksu, wyciszenia, zwiększania poczucia bezpieczeństwa. Ilustracje są w porządku. Można przeczytać, ale można i nie. Takie sobie doświadczenie czytelnicze;)

"Pan Miś szuka jajek" to nie taka typowa opowieść wielkanocna, jednak zawiera kilka elementów nawiązujących do tego Święta 🧡 Pan Miś wspólnie z przyjaciółmi wybrał się na spacer po lesie. Miał wielkie marzenie o wyprawie... Nagle jeden z jego przyjaciół znalazł coś niezwykłego! Piękne gniazdo, a w nim JAJKA! Jajka Rudzika! Miś zostawił im garść suszonych jagód, aby jak najszybciej pisklęta wykluły się z jajek 🥚🐥 Idąc dalej przyjaciele znaleźli kolejne, tym razem kacze jaja, które Miś uraczył ziarenkami 🦆 Wtem przyjaciele usłyszeli lament i ruszyli na pomoc! Mama Skowronkowa zgubiła swoje jajka! Miś i jego ekipa postanowili pomoc! Czy im się to udało? Czy znaleźli sposób na to, aby jajka więcej nie ginęły? Tego dowiecie się czytając książkę "Pan Miś szuka jajek" 📖 To urocza, wierszowana opowieść o tym, że prawdziwych przyjaciół poznaje się w biedzie, a z każdej trudnej sytuacji wspólnymi siłami można znaleźć rozwiązanie 🧡 Książka jest również doskonałym wstępem do wyjaśnienia dzieciom, czym jest pisanka 🥚 Oprócz treści, pozycja ta zachwyca ilustracjami 🎨 Uwielbiam te od Jane Chapman, ale w tej serii jakoś tak szczególniej chwytają za serce ❤️ Jest to książka bardzo przyjemna w odbiorze! Polecam Wam z całego serca ❤️

Bywa, że słowa są zbyt małe. Że nie pomieszczą naszego odczuwania. Bywa, że chcemy zanurzyć się w ciszy. Tej, której światu ubywa. Tej, która koi, otula, pozwala usłyszeć siebie w krzyku nadmiaru. To głęboka opowieść ukryta w prostocie. Choć niepozorna, minimalistyczna, w rzeczywistości niczym echo, które wraca i wraca. Mały niedźwiadek, utkany ze wspomnień, odkrywa życie poprzez język, który dorośli podsuwają mu pod sam nos. Ale z czasem dociera do tego, że nie wszystko da się nazwać, wyrazić, powiedzieć. Że autentyczne odczuwanie i sprawy najważniejsze, często najlepiej odnajdują się w milczeniu. Czarno-białe ilustracje Kirila Zlatkova to coś magicznego. Tak czule oddają nastrojowość tej lektury. Są jak szept, w który trzeba się wsłuchać. Pozwalają się zatrzymać. Otwierają delikatną przestrzeń na rozmowę z dzieckiem, ale i z samym sobą. To opowieść o pragnieniu uspokojenia. Schronienia się w tym, co nie jest głośne. O granicach, które warto szanować i o tym, że czasem największym darem, jaki możemy sobie i innym ofiarować, jest właśnie cisza. Towar deficytowy? Działa jak miękki koc w szarobury dzień. Niczego nie narzuca, nie moralizuje. Ona po prostu jest, a to okazuje się bezcenne. To ocala. Idealna do wspólnego czytania przed snem, po trudnym dniu, w chwilach, gdy słowa są niepotrzebne. To ja to tak Wam zostawię i nic już więcej nie powiem. Ciiii....❤️

Czy deszcz musi oznaczać nudę? Czy krople uderzające o szyby są wyrokiem dla dobrego humoru i dziecięcych harców? Nowa przygoda szalonej krowy Matyldy i jej wiernych przyjaciół to prawdziwa pochwała kreatywności i dziecięcej radości. Miała być zabawa w podchody, słońce, radosne bieganie po gospodarstwie, ale pogoda spłatała psikusa i z nieba lunęło jak z cebra. Główna bohaterka – krowa o głowie pełnej pomysłów i duszy organizatorki – postanawia nie poddawać się kaprysom pogody. Gdy inni jeszcze tulą się do ciepłych koców i wzdychają nad straconą okazją, ona już kreśli pierwsze strzałki, planuje trasę i zaprasza przyjaciół do domowej wersji podchodów. Przecież to nie deszcz, lecz brak wyobraźni jest prawdziwą przeszkodą w zabawie! Zwierzęta były zaskoczone, kurki zdezorientowane, a świnki? One po prostu kochają zabawę bez względu na warunki pogodowe panujące za oknem. Zwierzęta, nieco niepewne, z czasem dają się porwać radosnej atmosferze. Bawią się, śmieją, przewracają na śliskich kafelkach i wychodzą z domu – bo przecież nic tak nie smakuje jak dobra zabawa wbrew niesprzyjającej aurze. „Krowa Matylda i deszcz” to książka z zabawnym przesłaniem o radzeniu sobie z rozczarowaniem, o elastyczności i sile pozytywnego myślenia. To opowieść, która pokazuje, że pogoda ducha jest ważniejsza niż pogoda za oknem, a chmury – nawet te najczarniejsze – nie są w stanie przesłonić słońca, które świeci w sercach bohaterów. Nawet z najbardziej mokrej i szarej sytuacji można wyczarować coś pięknego. Bo z dobrą ekipą, humorem i odrobiną szaleństwa nie ma nudy i rzeczy niemożliwych. Wyobraźnia oraz pomysłowość Matyldy nie zna granic. Jej historia rozchmurzy nawet najbardziej zatroskaną buzię i rozświetli popołudnie każdemu, kto tylko da się porwać tej nieco szalonej krowie.

Yuval Zommer niezmiennie zachwyca ilustracjami, zabiera czytelnika w niezwykły świat natury mieniącej się feerią barw. Tym razem odwiedzamy Ogromny Las, w którego sercu toczy się spokojne życie u stóp Wyjącego Wzgórza. Kiedy zapada zmrok, ten wyjątkowy zakątek zamienia się w tętniącą życiem osadę wyjących i ryczących zwierząt. Lisy, łasice, dziki, borsuki, niedźwiedzie, wilki - wszystkim żyło się tam dobrze aż pewnego dnia w ich domu pojawił się niezidentyfikowany obiekt. Był wielki i głośny i zgodnie z podejrzeniami lisów - zwiastował kłopoty. Mieszkańcy Ogromnego Lasu robią wszystko, by pozbyć się nieproszonego gościa, ale wszystko na nic... Zwracają się więc o poradę do Mądrych Sów. Te, po głębszym zastanowieniu, przedstawiły zwierzętom plan działania, do którego realizacji konieczne jest zaangażowanie wszelkich latających owadów - Mocarnej Lotnej Brygady. Czy plan przyniesie oczekiwany skutek? Czy na Wyjącym Wzgórzu znów zagości spokój? Świetna historia przedstawiająca świat z perspektywy zwierząt. Doskonale przedstawia zjawisko wkraczania człowieka na teren dzikiej natury. Jest tutaj mnóstwo zwrotów dźwiękonaśladowczych, a ilustracje wręcz hipnotyzują odbiorcę.

Wczesnowiosenny ogród, w którym Ben spędza czas z dziadkiem, staje się tłem dla wyjątkowej lekcji przyrody. Chłopiec zauważa puszystego owada – królową trzmieli, która właśnie przebudziła się z zimowego snu i poszukuje miejsca na nowe gniazdo. Tak rozpoczyna się fascynująca opowieść o cyklu życia trzmieli i innych zapylaczy, tocząca się w rytmie zmieniających się pór roku. Ben odkrywa, jak wiele łączy nas z bzyczącymi towarzyszami ogrodu, uczy się, jak ogromne znaczenie mają dla nas owady zapylające oraz w jaki sposób możemy je chronić – zarówno w domowych ogródkach, jak i na miejskich terenach zielonych. "Dom dla trzmiela" to literacka mikrowyprawa w głąb ogrodu, relacji międzypokoleniowej i ekologicznej wrażliwości, podana z taktem, czułością i poetycką lekkością. Książka porusza, ukazując piękną więź między dziadkiem a wnuczkiem. Starszy pan, niczym doświadczony ogrodnik, pokazuje chłopcu, że nawet najmniejszy owad odgrywa istotną rolę w wielkiej symfonii życia. To idealna lektura dla najmłodszych, która rozwija empatię wobec najmniejszych stworzeń i uczy uważności na otaczający nas świat. Czytając ją z moim sześcioletnim synem, obserwowałam, jak z każdą stroną rośnie w nim czułość wobec przyrody. Zaczął uważniej przyglądać się trawnikom, z powagą wypatrywać trzmieli. Choć to on miał wynieść z tej książki naukę, miałam wrażenie, że to ja otrzymałam najważniejszą lekcję – uważności, łagodności i prostej, nieco już zapomnianej radości z bycia blisko natury. "Dom dla trzmiela" to książka, która przypomina, że warto się zatrzymać, wsłuchać w bzyczenie owadów i może zasadzić choć jedną kwitnącą roślinę więcej.

Bardzo wartościowa pozycja z niesamowitymi, pięknymi ilustracjami. Ilustracje to prawdziwe dzieło sztuki. Opowieść o tym, że nawet jeśli ktoś jest inny, to może mieć podobne potrzeby, co my. Dlatego czasem warto rozśmieszyć czy przytulić robota, szczególnie w momencie jego smutku. Krótka opowieść, sporo powtórzeń, duże litery - idealne do czytania dzieciom lub dla najmłodszych do samodzielnego czytania.

Sympatyczna opowieść o determinacji w dążeniu do celu i samodzielności. Ale przede wszystkim - o przyjaźni, pomaganiu innym i o tym, że nie ma nic złego w przyjmowaniu pomocy. Pięknie ilustrowana, z mądrym przesłaniem. Kolejny raz ta Autorka nie zawodzi :)

Druga część przygód Śpieszki i Leniwca. Tym razem na celowniku jest nie uważność, a czekanie. Przesłanie książki mówi nam o tym, że nie wszystko na świecie dzieje się od razu i czasem zdarzają się sytuacje, przez które trzeba odwlec zamierzony cel. Czasem na cały dzień! Wówczas obrażanie się i robienie po swojemu na siłę nie przynosi zamierzonych efektów. To ciekawa pozycja, choć mam wrażenie, że Leniwiec jest w niej troszkę antagonistą. Choć widzi, jak jego przyjaciółce zależy na tym, by coś razem zrobić, nie liczy się z jej pragnieniami, stawiając swoje (wiele razy) ponad jej. Dużo fajniej by to wyszło, gdyby nieoczekiwane zdarzenia wymusiły na tej dwójce czekanie.

Humorzasty Szym Pansik tym razem ma dobry nastrój i mnóstwo energii na wiosnę. Urocza, wesoła i pełna kolorowych ilustracji książka o różnych sposobach na korzystanie ze swojej energii i o tym, że nie zawsze trzeba się wyciszać, ale można porwać za sobą innych. Lubimy całą serię!

❓ Czy porównywanie dzieci przynosi coś dobrego? 🤔 Wielokrotnie tak, bo wiemy czy prawidłowo się rozwijają. ☺️ Jednak porównywanie z innymi powoduje też często, problemy z poczuciem własnej wartości u dziecka. 😔 A przecież nie wszystko jest mehh. Na niektóre rzeczy nie mamy wpływu, jak wzrost czy kolor włosów. Jednym inność może się podobać, a innym nie. Dużo zależy od tego w jakim otoczeniu się znajdujemy ☺️ Tak też było w przypadku historii opisywanej w książce. Dwa misie dyskutowały o tym, który jest duży, a który mały. W końcu obaj czuli się “normalni”, bo tacy też byli na tle swoich paczek. Jednak kiedy pojawił się ogromny miś, a zaraz potem drugi miniaturowy, misie doszły do wniosku, że obaj są dużi i mali jednocześnie! A najbardziej to byli głodni, niezależnie od tego którym misiem byli 🤭 Piękny picturebook pokazujący, że różnimy się od siebie, ale nadal mamy wiele wspólnego. Książka pomoże również dzieciom, które są nazywane „małymi” w grupie lub „wielkimi tyczkami”. Sama byłam z tych najmniejszych gdy chodziłam do szkoły, więc wiem, jak to może być krzywdzące dla dziecka. Historię możecie dostosować pod siebie, by jak najlepiej zaopiekować się Waszym dzieckiem ❤️

Lubię ilustracje Britty Teckentrup, czytałam wcześniej jej inne książki, więc strona wizualna "Niebieskiego i żółtego" mnie nie rozczarowała. Ilustracje są piękne, ciekawe. Opowiedziana na kartach książki historia dwóch ptaków okazała się całkiem interesująca i skłaniająca do refleksji. Kiedy mamy gorszy czas w życiu, zdarza się, że zamykamy się na kolory świata, jego piękno i muzykę. Tak się stało z niebieskim ptaszkiem. Jego otoczenie zaakceptowało ten stan. Dopiero ktoś obcy, z zewnątrz swoją cierpliwością i zainteresowaniem, pomógł niebieskiemu, dał mu nadzieję i radość. Czy nie zdarza nam się taki bezkresny, wydawać by się mogło, smutek? A z drugiej strony, czy sami mamy cierpliwość, by pomóc naszym przyjaciołom w takich trudnych dla nich momentach?

Z rodzeństwem nie jest łatwo. Różnice charakterów i temperamentów niejednokrotnie dają się odczuć wszystkim domownikom, ale przychodzą też takie momenty, kiedy wystarczy spojrzeć na nie i widać, że siostry zawsze są razem i mogą na siebie liczyć. Właśnie o tym są książki "Od kiedy jestem twoim bratem" i 'Od kiedy jestem twoją siostrą". Te piękne picturebooki robią ogromne wrażenie jeśli chodzi o ich stronę graficzną. Duże ilustracje na delikatnym, śliskim papierze, dodatkowo zdobione złoceniami, sprawiają wrażenie wyjątkowych i niepowtarzalnych. Ale nie tylko część ilustracyjna jest godna uwagi. Warstwa tekstowa jest równie ujmująca. Książki pisane są z perspektywy starszej siostry/ brata, którzy pokazują opowiadają jak wygląda ich relacja z młodszym rodzeństwem. Choć nie zawsze jest kolorowo, to zawsze na końcu widać ogrom miłości siostrzanej i braterskiej. 📔 "Od kiedy jestem twoją siostrą" i "Od kiedy jestem twoim bratem" to książki, obok których nie mogłam przejść obojętnie. Według mnie są stworzone na prezent🎁 Jeśli w rodzinie rodzi się kolejne dziecko, to to starsze często przeżywa wiele rozterek. Myślę, że te książeczki mogą być wsparciem i drogowskazem w budowaniu relacji między rodzeństwem, a także piękną pamiątka w tym wyjątkowym czasie. My często wracamy do nich, bo są wyjątkowe.

8/10 Długo myślałem jaką książką zakończyć bardzo udany czytelniczo 2025 rok. Z pomocą przyszła mi moja żona, która podarowała mi „Uczucia i mądrość”. I wydawać by się mogło, że to może być książka dla dzieci. I tak - także dla nich. Jednak to „dorośli” mogą wynieść z niej bardzo odświeżające spojrzenie na to, co dzieje się nie tylko dookoła, ale przede wszystkim w nich samych. W końcu świat uczuć jest tak rozbudowany, że często trudno zawrzeć go w kilku słowach. Czwarty tom poświęcony jest mądrości. Na pierwszy plan wysuwają się również tęsknota i radość. Książka ta pokazuje, że wszystkie emocje w człowieku są po prostu potrzebne i każda ma jakąś wartości. Co więcej każde z tych uczuć może sprawić, że odbudujemy utraconą radość. Naprawdę piękna książka z fascynującymi rysunkami. Na koniec tylko słowo: wszystko z tą publikacją byłoby idealnie, gdyby nie głoszone przez autorkę poglądy. Nie będę się do tego odnosił, bo nie o to w tym chodzi. Szokujące jest jednak to, jak osoby piszące tak piękne książki potrafią wygłaszać tak (grzecznie mówiąc) niemądre poglądy. Mimo to przeczytajcie - nie ze względu na autorkę, ale to, co w książce najważniejsze.