Najnowsze artykuły
Popularne wyszukiwania
Polecamy

Spytaj Milicjanta

Okładka książki Spytaj Milicjanta autorstwa Krzysztof Bogusław Grabowski
Okładka książki Spytaj Milicjanta autorstwa Krzysztof Bogusław Grabowski
Krzysztof Bogusław Grabowski
6,5 / 10
Wydawnictwo: Antena Krzyku Unc. literatura piękna
228 str. 3 godz. 48 min.
Kategoria:
literatura piękna
Format:
papier
Data wydania:
2025-03-14
Data 1. wyd. pol.:
2025-03-14
Liczba stron:
228
Czas czytania
3 godz. 48 min.
Język:
polski
ISBN:
9788397055827
Czy Spytaj milicjanta to powieść punkowa? To pytanie będzie się na pewno pojawiać bardzo często. Nie mam na to jednoznacznej odpowiedzi. Dla jednych taka będzie, ze względu na tło wydarzeń. Rok 1984 - środek największego kontrkulturowego zrywu pokolenia stanu wojennego. Mnóstwo zespołów, zaangażowanych tekstów, kontestacja represyjnego systemu, próba wywalczenia sobie własnej przestrzeni wolności. Dla innych to zapewne po prostu dramat obyczajowy z punk rockiem w tle.

A co ja o tym sądzę? Chciałem, aby była to opowieść wolna od głupich stereotypów na temat środowiska punkowego, utrwalonych w świadomości społecznej jeszcze przez propagandę PRL-u.
Chciałem pokazać, że bohaterowie skupieni wokół zespołu Pokuta to ludzie wrażliwi, inteligentni, twórczy i zdeterminowani, by prowadzić małą rewolucję w miarę swoich możliwości. Chciałem pokazać, że poszukiwanie wolności to sprawa zasadnicza. Zresztą nie tylko dla środowiska punkowego. Przez powieść przewijają się przedstawiciele starszej generacji – rodzice uwikłani na różne sposoby w system i na różne sposoby próbujący sobie z tym radzić, co często prowadzi do konfliktu pokoleń.
A zatem punkowa czy nie? W moim przekonaniu tak. Pokazuje punk bliski mojemu sercu – pełen szczytnych idei, artystycznego zacięcia i zaangażowany społecznie.
Niektóre zdarzenia są inspirowane prawdziwymi sytuacjami, które widziałem lub przeżyłem. Dlatego tak bliscy są mi młodzi bohaterowie tej opowieści.

Krzysztof Grabowski
Średnia ocen
6,5 / 10
7 opinii 31 ocen
Oceń książkę
i
Dodaj do biblioteczki
Reklama

Kup Spytaj Milicjanta w ulubionej księgarniiPorównywarka z najlepszymi ofertami księgarń W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl. Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów),„Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki. Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów),„Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.
Ładowanie Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Więcej
więcej

Oceny książki Spytaj Milicjanta

Średnia ocen
6,5 / 10
31 ocen
Twoja ocena
0 / 10
 
10
1 ocen
9
2 ocen
8
4 ocen
7
9 ocen
6
8 ocen
5
5 ocen
4
1 ocen
3
0 ocen
2
1 ocen
1
0 ocen

Opinie i dyskusje o książce Spytaj Milicjanta

avatar
264
244
Bożydar
24.03.2026
5 / 10
Na półkach:
Przeczytane

Kupiłem z ciekawości.Trochę naiwne to wszystko.Piszę to z obecnego punktu widzenia gościa w średnim wieku.30 lat temu robiłem podobne rzeczy.Teraz wydaje mi się to śmieszne, chociaż przygody ze skinami i kibolami już takie nie były.To było realne zagrożenie życia..Można przeczytać, ale według mnie to literatura młodzieżowa.

Kupiłem z ciekawości.Trochę naiwne to wszystko.Piszę to z obecnego punktu widzenia gościa w średnim wieku.30 lat temu robiłem podobne rzeczy.Teraz wydaje mi się to śmieszne, chociaż przygody ze skinami i kibolami już takie nie były.To było realne zagrożenie życia..Można przeczytać, ale według mnie to literatura młodzieżowa.

Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to
avatar
46
40
Zosia
15.10.2025
10 / 10
Na półkach:
Przeczytane

Wciągnęła mnie ta powieść bardzo. I z trudem odrywałam się od czytania. Podróż do moich lat młodości. Jestem rocznik 1973. Także moja młodości przebiegała trochę w latach osiedemdziesiątych , a trochę w latach dziwiędziesiatych.

Wciągnęła mnie ta powieść bardzo. I z trudem odrywałam się od czytania. Podróż do moich lat młodości. Jestem rocznik 1973. Także moja młodości przebiegała trochę w latach osiedemdziesiątych , a trochę w latach dziwiędziesiatych.

Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to
avatar
29
18
Artur
01.09.2025
7 / 10
Na półkach:
Przeczytane
,
Posiadam

Niby fikcja, sensacja, kryminał ale większość opisywanych zdarzeń przytrafiło się autorowi lub komuś z jego otoczenia. Świetnie osadzona w czasie i miejscu opowieść o (mojej) młodości, ideałach, miłości, okrutnych ograniczeniach i historycznym pechu. Rzecz dla wszystkich ale najlepiej bawić się będą dojrzali czytelnicy pamiętający falę punka i punk-rocka wzbierającą przed upadkiem komunizmu.

Niby fikcja, sensacja, kryminał ale większość opisywanych zdarzeń przytrafiło się autorowi lub komuś z jego otoczenia. Świetnie osadzona w czasie i miejscu opowieść o (mojej) młodości, ideałach, miłości, okrutnych ograniczeniach i historycznym pechu. Rzecz dla wszystkich ale najlepiej bawić się będą dojrzali czytelnicy pamiętający falę punka i punk-rocka wzbierającą przed...

więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

Poznaj innych czytelników

59 użytkowników ma tytuł Spytaj Milicjanta na półkach głównych
  • 34
  • 23
  • 2
19 użytkowników ma tytuł Spytaj Milicjanta na półkach dodatkowych
  • 9
  • 5
  • 1
  • 1
  • 1
  • 1
  • 1

Tagi i tematy do książki Spytaj Milicjanta

punk wolność PRL muzyka

Inne książki autora

Więcej
więcej
Krzysztof Bogusław Grabowski
Krzysztof Bogusław Grabowski
Polski muzyk rockowy; współzałożyciel, perkusista i autor tekstów zespołu Dezerter. Wcześniej grał w zespole SS20, który ze względu na swoją kontrowersyjną nazwę, został przemianowany na Dezerter.
Zobacz stronę autora

Czytelnicy Spytaj Milicjanta przeczytali również

Luneta z rybiej głowy Patryk Zalaszewski
Luneta z rybiej głowy
Patryk Zalaszewski
Nieoczywiste opowieści o Bałtyku i ludziach żyjących nad nim, z niego i dla niego. I nie jest to morze z milionem ludzi na plaży, jedzących w smażalni „świeżą rybkę prosto z kutra” podczas zakazu połowów. Autor nie miał szans, ze względu na wiek przeżyć tego, co opisuje, ale może to od kogoś usłyszał, może wyśnił, a może zna zapach rybackiej łodzi, ale na pewno czuje to sercem.
Beata - awatar Beata
oceniła na62 miesiące temu
Kandydat Jakub Żulczyk
Kandydat
Jakub Żulczyk
To najsłabsza książka Żulczyka. Z jednej strony można by powiedzieć, że winna temu polska polityka (podobieństw do aktualnej sytuacji chyba nie trzeba wymieniać),jednak temat pewnie został wybrany celowo. Dość dynamiczna, dobór słów jak zawsze top, ale dziwne zakończenie i jednak jakiś taki niesmak po przyjęciu tych treści pozostaje.
Eweee - awatar Eweee
ocenił na628 dni temu
Monolok Paweł Sołtys
Monolok
Paweł Sołtys
Prosta i wzruszająca. O świecie, który już prawie zniknął i który już nie powróci pod żadną postacią. Bo kto niby miałby teraz snuć takie historie? Barber? Stylistka fryzur? Nie tego się od nich oczekuje a i oni, w ich mniemaniu, nie są od tego. Co najwyżej ploty, plotki czy ploteczki, ale historie? Zresztą teraz każdy żyje osobno, więc skąd by brać takie opowieści? Z tiktoka, instagrama czy czegoś co bigtechy wymyślą za kilka lat? Ech. audiobook czytany przez Autora #WyzwanieLC2026 Przeczytam książkę z TOP 100 Lubimyczytać.
PaniKamelli - awatar PaniKamelli
ocenił na83 dni temu
Czemu na podłodze śpisz? Darko Cvijetić
Czemu na podłodze śpisz?
Darko Cvijetić
Poruszyła mnie tak książka, zresztą podobnie jak "Winda...". Wojna jest czym dla mnie niewyobrażalnym i chciałbym tylko o niej czytać. Krótka ale z dużym ciężarem treści i płynących z niej emocji. Polecam, szczególnie tym którym potrzeba opamiętania.
Pasulj - awatar Pasulj
ocenił na826 dni temu
Zimne wybrzeża Szczepan Twardoch
Zimne wybrzeża
Szczepan Twardoch
Akcja niespieszna, przez pierwszą część mamy bardzo dużo różnych opowieści, wydaje się wręcz, że mamy do czynienia z powieścią szkatułkową. Powoduje, że trochę nie wiemy o czym dokładnie jest ta książka. Fabuła przez to nie leci do przodu, ale mamy za to poznajemy postacie. Powolna narracja nie sprawa, że książka jest nuda, a wręcz przeciwnie wciąga, intryguje. Wydaje się dobrze oddaje klimat polityczny i mentalność ludzi z tamtych lat. Jak dla mnie jest jeden minus, może to tylko moje odczucia. Jednak mało można odczuć iż jest się na dalekiej północy. Myślę, że skoro autor bywał tam niejednokrotnie, to może ja liczyłem na inny klimat. Zwłaszcza, ze mamy polarne lato.
Sebastino82 - awatar Sebastino82
ocenił na71 dzień temu
Arabeski Serhij Żadan
Arabeski
Serhij Żadan
Serhij Żadan dokonał w tomiku "Arabeski" rzeczy wyjątkowej. W 12 miniaturach zawarł historie ludzi żyjących w najstraszniejszym czasie wojennej zawieruchy, choć poza linią frontu. To opowiadania o życiu w cieniu śmierci, ciągłym istnieniu jakby w zawieszeniu, oczekiwaniu na zakończenie tragedii, które wciąż nie następuje. Zapełniają się cmentarze, z telefonu trzeba wykreślać kolejne numery bliskich i znajomych, którzy już nigdy nie zadzwonią. A życie toczy się dalej. Przyroda nie zważa na ludzkie okoliczności istnienia i swojego cyklu wiosennego obudzenia nie przerywa. Choć zaiste w sąsiedztwie zniszczeń infrastruktury miasteczek i wsi, budynków i dróg, daje to obraz tragicznie groteskowy. Trzeba coś zjeść; trzeba pokłócić się z matką, do której ma się pretensje; trzeba się umówić na seks, żeby po prostu najzwyczajniej w jednym łóżku zasnąć obok siebie; trzeba zawieźć jedzenie dzieciom, które o nie jednak nie proszą, bo mają swoją dumę (no i co z tego, że ubraną w ciuchy z lumpeksu!); trzeba stać nad grobem mężczyzny i emocje schować głęboko, a obok stoi ta druga kobieta, która formalnego prawa do niego nie miała. Trzeba udawać życie.
Apeiron - awatar Apeiron
ocenił na72 miesiące temu
Wczoraj byłaś zła na zielono Eliza Kącka
Wczoraj byłaś zła na zielono
Eliza Kącka
Nie wiem dlaczego, ale nastawiłam się przed lekturą na krytykę, wyzłośliwianie się, na to że jednak wciąż najważniejszą nagrodę literacką w Polsce dostała książka konfesyjna, pamiętnikarska, a przy okazji "dokręcona" językowo. Ale nie. Nie. Odrywam się od Elizy Kąckiej. Nie śledzę jej w mediach społecznościowych, nie znam osobiście, nie czytam jej felietonów w TP. Czytam książkę jak powieść, bo czytam tak każdą książkę. I odkrywam świat zupełnie mi nieznany i nie do poznania. Jasne, nie znam też Azji, ale jakbym bardzo chciała, to mogłabym ją trochę poznać. Ale ten świat, który opisuje Kącka wydaje się być na wyciągnięcie ręki, a jest dalej niż Azja, dalej niż Księżyc. Jest próbą zapisu MOWY, której nie ma, znaków dla nas oczywistych, a dla Rudej kosmicznych jak dla mnie zapis EKG. Przejmujący zapis próby nawiązania kontaktu, bliskości, miłości. Pięknie napisana, ważna i odkrywająca coś, czego ja nigdy bym nie odkryła bez tej lektury. Tej trudności, która dla mnie nie istnieje, w odczytywaniu tego co naprawdę chcemy powiedzieć, komu i dlaczego? I ilu zbędnych słów do tego używamy.
dróżniczka - awatar dróżniczka
oceniła na73 dni temu
Rondo Wiatraczna Marek Bieńczyk
Rondo Wiatraczna
Marek Bieńczyk
Twórczość Marka Bieńczyka od lat stanowi na polskiej mapie literackiej osobny, niezwykle wyrafinowany kontynent. Jako laureat Nagrody Nike i jeden z najwybitniejszych współczesnych eseistów, Bieńczyk wyspecjalizował się w prozie melancholijnej, gęstej od kulturowych odniesień i przesyconej duchem francuskiego egzystencjalizmu. Jego pisarstwo to nieustanny dialog z pamięcią, w którym drobny przedmiot, zapach czy przelotne spojrzenie stają się pretekstem do wielostronicowych, erudycyjnych rozważań. W swojej najnowszej książce Rondo Wiatraczna autor postanawia przenieść ten specyficzny filtr na jedno z najbardziej charakterystycznych i estetycznie problematycznych miejsc Warszawy. Moja ocena to 6/10: to pozycja olśniewająca językowo, ale momentami tracąca kontakt z czytelnikiem. Melancholia Grochowa Bieńczyk nie pisze reportażu ani przewodnika. Rondo Wiatraczna to raczej zbiór esejów, literackich impresji i osobistych powidoków. Autor patrzy na rondo nie jak na węzeł komunikacyjny, ale jak na palimpsest, na którym historia wypisała kolejne warstwy: od przedwojennych marzeń, przez socjalistyczny modernizm Universamu, aż po współczesny, chaotyczny kapitalizm. Siłą tej książki jest niezwykła wrażliwość autora na „ducha miejsca”. Bieńczyk potrafi wykrzesać poezję z widoku budki z rurkami z kremem, betonowych płyt czy szumu tramwajów. To literatura najwyższej próby pod względem językowym – każde zdanie jest tu cyzelowane, pełne błyskotliwych metafor i melancholijnego humoru. Dla miłośników stylu Bieńczyka lektura będzie czystą przyjemnością. Autor swobodnie przeskakuje od opisu lokalnego bazarku do rozważań o literaturze francuskiej czy filozofii. Jednak ta ogromna erudycja bywa mieczem obosiecznym. Momentami odnosi się wrażenie, że sam konkret – czyli tytułowe rondo – znika pod grubą warstwą dygresji. Czytelnik, który liczył na bliższe poznanie realiów prawobrzeżnej Warszawy, może poczuć się zagubiony w gąszczu literackich nawiązań. To książka bardzo introwertyczna, w której świat zewnętrzny służy jedynie jako lustro dla wewnętrznych stanów autora. Choć pojedyncze fragmenty są olśniewające, jako całość książka bywa nużąca. Brak w niej wyraźnej osi, która spajałaby te wszystkie literackie drobiazgi w coś więcej niż tylko autorski diariusz. Dla kogoś, kto nie zna Warszawy lub nie dzieli z Bieńczykiem jego specyficznej wrażliwości, Rondo Wiatraczna może wydać się pozycją hermetyczną i nieco pretensjonalną. Rondo Wiatraczna to pozycja dla koneserów słowa, którzy nad wartką akcję przedkładają smakowanie frazy. Marek Bieńczyk udowadnia, że potrafi pisać o wszystkim, nadając przedmiotom codziennym rangę artefaktów. To dobra książka na jesienne popołudnie, wymagająca skupienia i cierpliwości, ale ostatecznie oferująca jedynie (lub aż) elegancki spacer po zakamarkach pamięci autora. Solidne rzemiosło, któremu zabrakło jednak odrobiny więcej „mięsa” i kontaktu z rzeczywistym tętnem miasta.
Muminka - awatar Muminka
oceniła na61 miesiąc temu
Prując przez raj Sam Shepard
Prując przez raj
Sam Shepard
Recenzja zbioru opowiadań „Prując przez raj” autorstwa Sama Sheparda to podróż przez Amerykę, która zaczyna się tam, gdzie kończą się mapy, a zaczynają senne koszmary i powidoki wspomnień. Shepard, legenda dramatu, w swoich krótkich formach serwuje nam literacki ekwiwalent zakurzonej drogi stanowej. Moja ocena to solidne 7/10. Lektura uderza od pierwszej strony obrazami surrealistycznymi i brutalnymi zarazem. Autor prowadzi nas przez wizje niemal oniryczne – jak te o latających rozbryzgujących się na asfalcie osłach – by za chwilę rzucić w środek szorstkiej, męskiej inicjacji. Obserwujemy wyprawy małego chłopca i jego ojca, które nie mają w sobie nic z sielanki; to raczej lekcje przetrwania w świecie pozbawionym sentymentów. Kulminacją tego surowego realizmu są opisy nielegalnych i brutalnych walk kogutów. Shepard z chirurgiczną precyzją oddaje adrenalinę towarzyszącą tym zakazanym widowiskom, gdzie zapach krwi miesza się z kurzem areny, a honor mężczyzn wisi na cienkiej nici losu ptaka. To świat moteli o zapachu starych papierosów i ludzi, którzy zgubili kompas moralny. Największą siłą tej książki jest język. Jest on oszczędny, męski, niemal minimalistyczny, a jednocześnie niezwykle plastyczny. Shepard posiada rzadką umiejętność opisywania krajobrazu tak, że staje się on równorzędnym bohaterem opowieści. Pustynia u niego nie tylko parzy, ona osacza. Czytając te teksty, czujemy piasek w zębach i słyszymy szum wiatru rozbijającego się o blaszane dachy. To literatura wybitnie sensoryczna, co sprawia, że mimo braku wartkiej akcji, trudno się od niej oderwać. Każde opowiadanie to właściwie migawka – chwila zatrzymana w czasie, która mówi o bohaterach więcej niż niejedna wielostronicowa biografia. Shepard bywa momentami zbyt hermetyczny. Niektóre z opowiadań wydają się być jedynie szkicami, które kończą się w momencie, gdy czytelnik zaczyna naprawdę angażować się w losy postaci. Ta fragmentaryczność, choć celowa i wpisana w poetykę autora, może budzić pewien niedosyt. Dla czytelnika przyzwyczajonego do klasycznej struktury noweli, te „prujące” przez rzeczywistość narracje mogą wydać się zbyt ulotne. „Prując przez raj” to pozycja obowiązkowa dla fanów amerykańskiego gotyku. To książka o męskości w kryzysie i rozpadzie mitu „American Dream”. Shepard nie daje łatwych odpowiedzi, pokazuje świat surowym i nieubłaganym. To bardzo dobra literatura, która zostaje w głowie na długo, będąc świadectwem wrażliwości jednego z najważniejszych twórców współczesnej Ameryki, który nie boi się patrzeć prosto w słońce i kurz.
Muminka - awatar Muminka
oceniła na71 miesiąc temu
Król Warmii i Saturna Joanna Wilengowska
Król Warmii i Saturna
Joanna Wilengowska
Poetyckim stylem, przez losy rodziny, o kawałku Polski pokazującym jak nie jest monolitem – tej Polski zróżnicowanej, najpierw ukrywanej pod hasłem “Proletariuszy wszystkich krajów”, potem wszechobecnego „Polaka katolika”. A są takie miejsca jak tu opisywana Warmia, reprezentowana głównie przez ojca Autorki, a w jego barwnie przedstawionej postaci skupiająca skomplikowaną tożsamość tej ziemi. A także bolesną jej historię. Książka mieści się w popularnym obecnie nurcie pamięci, utrwalanej dwoma wątkami: opowieść o rodzinie i narracja historyczno-dokumentalna. Jest fascynująca językowo: spore fragmenty napisane gwarą warmińską (językiem? dialektem?). W większości jest to zrozumiałe, albo wystarczająco w kontekście, żeby wiadomo było o co chodzi, plus słowniczek na końcu. Autorka dużo też objaśnia i analitycznie omawia język Warmiaków.
LucynaAP - awatar LucynaAP
ocenił na71 miesiąc temu
Nie w szczepionkę Jakub Nowak
Nie w szczepionkę
Jakub Nowak
Ludzie piszą, że literatura środka, może i celnie. Akcja dość wartka, ciekawe jej poprowadzenie w dwóch planach czasowych (choć przeszłość zdecydowanie ciekawsza). Lata 90., pierwsze imprezy i dramaty nastolatków. Śmieszni gangsterzy i pociski w piwnicy służące raczej jako wyolbrzymiony smaczek epoki. W tle oczywiście tajemnica naginająca nawet prawdopodobieństwo historii, ale ostatecznie nie jest warta suspensu. Miłe wnioski z poczynań bohaterów – ważne, żeby pogodzić się z przeszłością, czasem warto to let it go. Plus za cytat z Sopranos, bo wyjątkowo pasuje w kontekście relacji głównych bohaterów w teraźniejszości: „Remember when” is the lowest form of conversation. Raczej fajne niż nie. https://www.instagram.com/metakonteksty/
Metakonteksty - awatar Metakonteksty
ocenił na62 miesiące temu
Trochę z zimna, trochę z radości Kinga Sabak
Trochę z zimna, trochę z radości
Kinga Sabak
piękny, płynny strumień świadomości osoby w różnych etapach jej życia, podczas których możemy zagłębić się w stany obsesyjności, poczucia nieadekwatności, poszukiwania akceptacji, możemy być świadkami tego jak stara się na różne sposoby znaleźć zgodę na bycie sobą i jakie różne środowiskowe i wewnętrzne czynniki sprawiają, że jest to niezwykle trudne; naprawdę super postać, wnikliwie opisane są jej różne stany emocjonalne, język jest dostosowany do danego momentu życia, nawet po nim samym możemy wnioskować co działo się z bohaterką w czasie, kiedy jej nie widzieliśmy, jakie są jej myśli automatyczne, co sobie powtarza, nauczona od kogoś, sformułowania, które mają za zadanie ją uspokajać, być mniej krytyczną wobec siebie w późniejszym etapie życia i bardzo ciekawy sposób przedstawienia "dialogów" tak, że nie wybijają z rytmu, stąd też uczucie że dosłownie płynie się po tym tekście, niesamowite
idoread - awatar idoread
ocenił na106 miesięcy temu
Null Szczepan Twardoch
Null
Szczepan Twardoch
Powieść imponująca rozmachem formalnym i intelektualną dyscypliną. Twardoch narrację prowadzi z właściwą sobie pewnością – język jest napięty, precyzyjny, chwilami niemal brutalnie piękny, a konstrukcja utworu zdradza pisarską świadomość najwyższej próby. To proza, która nie tyle płynie, co naciera: gęsta, intensywna, domagająca się pełnego skupienia. A jednak pod warstwą stylistycznego kunsztu kryje się pewien chłód. „Null” jako literacki projekt fascynuje, jako demonstracja warsztatu i ambicji, lecz nie zawsze potrafi przebić się przez własną monumentalność do sfery prawdziwego przeżycia. Podziw budzi nieustannie. Wzruszenie – już znacznie rzadziej.
Radykalna Manuela - awatar Radykalna Manuela
oceniła na76 godzin temu
Śmiejący się pies Krzysztof Varga
Śmiejący się pies
Krzysztof Varga
Jakże lepki jest ten świat, jakże on lepki od wódki, smutku i niespełnienia! „Śmiejący się pies” to nie zwykła historia, lecz wiwisekcja człowieka przez epokę przeżutego i wyplutego na chodnik. U Vargi każdy gest pachnie klęską, każda rozmowa jest pojedynkiem, a śmiech tytułowego psa brzmi jak szyderstwo rzeczywistości. Bohaterowie snują się niczym duchy, obładowani ironią i cichą rozpaczą. Varga pisze ostro, celnie, bez litości. Jednym zdaniem rozpruwa złudzenia, drugim obnaża ból ukryty pod cynizmem. To proza, która kąsa i ślad zostawia głęboko.
Radykalna Manuela - awatar Radykalna Manuela
oceniła na87 dni temu
Sierpień Paweł Sołtys
Sierpień
Paweł Sołtys
Ożywiająca wspomnienia autora wędrówka po Warszawie. Trudno odmówić Pawłowi Sołtysowi erudycji, znajomości historii, a także składnego budowania zdań. Tylko trochę za mało w tym pewnej radości z ulotności chwili, życia, przynajmniej w mojej ocenie... Będzie cenna dla osób próbujących zwolnić, by oszukać zgiełk, a może nawet na moment zatrzymać czas.
PanLiterka - awatar PanLiterka
oceniła na611 dni temu
Mój pierwszy ostatni raz Wojtek Friedmann
Mój pierwszy ostatni raz
Wojtek Friedmann
Całkiem niezła opowieść, chociaż wg mnie trochę chaotyczna w chronologii i chwilami odnosiłam wrażenie, że autor niejako mimochodem "chwali się" swoimi znajomościami z ludźmi z show-biznesu i półświatka przestępczego. Trochę za mało tu pokory. Ale historia sama w sobie wstrząsająca, chwilami brutalna, choć ostatecznie dająca nadzieję na odbicie się od dna.
Karolina - awatar Karolina
oceniła na73 miesiące temu
Wyrwy Klára Vlasáková
Wyrwy
Klára Vlasáková
To dość absurdalna i przygnębiająca opowieść. Świat przedstawiony przez Vlasákovą nie budzi nadziei, panuje w nim zniechęcenie, apatia, nie ma miejsca na bunt. Ma się wrażenie, że ludzie żyją w totalnym odrętwieniu, mechanicznie wykonując codzienne czynności, zamykając się w sobie, uciekając od namysłu nad światem i życiem. A życie nie jest łatwe, temperatura wzrasta, zmiany klimatyczne dają w kość, ludzi na rynku pracy zastępują roboty, choroby i śmierć są wszechobecne. W skrócie, życie nie rozpieszcza. Zamiast mierzyć się z problemami, niewygodnymi emocjami ludzie wprowadzają się w stan apatii, łykając leki psychotropowe jak cukierki. Życie bez nich wydaje się nieznośne i niemożliwe. Pewnego dnia w tym jałowym świecie pojawia się tajemnicza kula. Nikt nie wie, skąd się wzięła i co oznacza. Ludzie zaczynają do niej pielgrzymować, przypisywać niesamowite znaczenie, szukać w niej sensu, motoru napędowego do działania. Z jednej strony nie dzieje się nic, z drugiej świadomość istnienia kuli wymusza jakieś zmiany. Naukowcy i badacze szukają odpowiedzi, samozwańczy Kaznodzieje głoszą prawdę objawioną a ludzie chcą zmian i poczucia sensu. Bohaterowie Vlásakovej balansują na granicy obłędu, między jawą a snem, nawiedzani przez koszmary, funkcjonują trochę jak lunatycy.  "Wyrwy" to szalona i przytłaczająca opowieść o świecie, w którym dokonuje się rozpad społecznych więzi, w którym ludzie tłumią emocje, zamykają się w sobie, nie są w stanie zawalczyć o własny komfort. Życie, praca, relacje stają się rutyną. Wszyscy czekają na jakiś bodziec a kiedy ten się pojawia, czekają nadal...bo nie ma w nich sprawczości. Czekają aż coś z zewnątrz odmieni ich los, coś ich poruszy, wyrwie z odrętwienia. Jest w tej opowieści fatalizm, od którego nie da się uciec a odnalezienie sensu wydaje się nieosiągalne.
Agnieszka - awatar Agnieszka
oceniła na67 miesięcy temu
Trzewia Aleksandra Paduch
Trzewia
Aleksandra Paduch
Na ogół nie przepadam za prozą fragmentaryczną i podchodzę do niej z pewną nieufnością. "Trzewia" są, moim zdaniem, jak na ten gatunek książką udaną. Autorce udało się w tych prozatorskich miniaturach zawrzeć duży ładunek emocjonalny i celne puenty.
Paula - awatar Paula
oceniła na728 dni temu
Skóra po dziadku Mateusz Pakuła
Skóra po dziadku
Mateusz Pakuła
Świetna książka o sprawiedliwości i odpowiedzialności. Filozoficzna opowieść o tym skąd pochodzimy, kim jesteśmy i jaki jest sens naszych ziemskich poczynań. Dużo w niej wstydu za wyrządzone krzywdy Żydom przez Polaków. „Skóra” po dziadku staje się w pewnym sensie pretekstem do snucia głębokich, opartych na historii przemyśleń. Polecam w audiobooku.
absurdalneżycie - awatar absurdalneżycie
ocenił na83 miesiące temu
Wróg Łukasz Orbitowski
Wróg
Łukasz Orbitowski
Wróg to powieść o miłości silniejszej niż czas, o namiętności, która nie gaśnie lecz spala, o fatalizmie zła łączącym antyczny Rzym ze współczesnym Krakowem oraz o wewnętrznym mroku, który w każdej epoce czyni z człowieka jego własnego największego przeciwnika. To brutalna, a zarazem liryczna historia o sile destrukcji, w której wielki pożar miasta jest jedynie tłem dla pożarów trawiących ludzkie dusze. Orbitowski tak pisze o miłości i stracie: "Czasem kochamy tak mocno aż drugi człowiek w nas wrasta i stajemy się jednym. Wspólne myśli, jeden stukot serca. I gdy nagle tego człowieka zabraknie, to nie mamy połowy siebie. Ręka nie jest ręką, rozsypały się myśli, a my stajemy się niczym więcej jak skargą, workiem na kości i ból." Pięknie, prawda?
Majolik - awatar Majolik
ocenił na825 dni temu

Cytaty z książki Spytaj Milicjanta

Bądź pierwszy

Dodaj cytat z książki Spytaj Milicjanta