Toast za odważnych

Biorę poprawkę na to, że ta książka to debiut i to 17-letniej dziewczyny. Mimo wielu głupotek, bawiłam się całkiem dobrze. Bardzo podoba mi się język, którym posługuje się autorka. Takie młodzieżówki chce się czytać.

Biorę poprawkę na to, że ta książka to debiut i to 17-letniej dziewczyny. Mimo wielu głupotek, bawiłam się całkiem dobrze. Bardzo podoba mi się język, którym posługuje się autorka. Takie młodzieżówki chce się czytać.

Cudowna historia o przyjaźni i zagadkach, zdecydowanie polecam 💕

Cudowna historia o przyjaźni i zagadkach, zdecydowanie polecam 💕

To książka, która zdecydowanie wpisuje się w mój gust. Zagadka, którą odkrywamy na kolejnych stronach, wciągnęła mnie na tyle, że przeczytałam w dwa dni.
Podobało mi się, że postacie nie są idealne, choć szkoła, do której trafiły, sugeruje, że takie powinny być. Tymczasem mają swoje słabości i nie zawsze robią to, co powinny, ale dzięki temu łatwo się z nimi utożsamiać. No i nie ma tu sztucznego dramatyzmu, czego zawsze obawiam się przy książkach z wątkiem kryminalnym.
Czyta się to bardzo płynnie, a po skończeniu zostaje smutek, że to już koniec i z tego, co słyszałam, kolejnych tomów nie będzie. A szkoda! Chętnie wróciłabym do tej ekipy detektywów!

To książka, która zdecydowanie wpisuje się w mój gust. Zagadka, którą odkrywamy na kolejnych stronach, wciągnęła mnie na tyle, że przeczytałam w dwa dni.
Podobało mi się, że postacie nie są idealne, choć szkoła, do której trafiły, sugeruje, że takie powinny być. Tymczasem mają swoje słabości i nie zawsze robią to, co powinny, ale dzięki temu łatwo się z nimi utożsamiać. No...

Ostatnio mam szczęście do udanych debiutów. Ta pozycja jest tego najlepszym dowodem. Książka kupiona zupełnym przypadkiem okazała się przyjemną i wciągająca lekturą. Mimo iż przeznaczona dla młodszego czytelnika, mnie, poważnej dorosłej, przypadła do gustu.

Chwilę poświęćmy wydaniu, bo jest ono urzekające. Złocenia, które nie zeszły podczas czytania i pięknie barwione brzegi. Całość utrzymana w stonowanym klimacie - no, przyciąga wzrok. Więc tym chętniej sięgnęłam po książkę.

A wnętrze? Historia dziejąca się w elitarnej szkole, do której młodzież jest wybierana z różnych stron świata, choć nie wiadomo jakim kluczem. Jednak gdy ktoś tu trafi, robi wszystko, aby akademię skończyć, bo bycie absolwentem tej uczelni daje prestiż.

Valentina Moreau jest Francuską i trafia do szkoły tuż przed rozpoczęciem roku szkolnego. Wraz z nią w pokoju jest Induska, Intisaar, dziewczyna ze starszego rocznika i Polka, Nel, też rozpoczynająca przygodę ze szkołą. Wkrótce okazuje się, że bliski kontakt z dziewczynami mają chłopcy: Koreańczyk Seo-Jun, Anglik Harry i Fynn.

Zasady w szkole są nietypowe: młodzież pozbawiana jest po wejściu w mury uczelni wszelkiej elektroniki, odcięty jest kontakt z zewnętrznym światem i kategorycznie zabronione wychodzenie po zmroku poza teren szkoły.

A tymczasem w Londynie dochodzi do tajemniczych morderstw, o których dowiadują się nasi bohaterowie. Valentina postanawia przyjrzeć się bliżej tej sprawie. Jak się okazuje jej rywal, Louis, również. Wkrótce łączą swoje siły, bo sprawa staje poważna. Zachodzi obawa, że wplątany jest w nią ktoś ze szkoły.

Kim jest Ted Awdlar? Kto stoi za mrocznymi zabójstwami? Czym kierował się zabójca?

"Toast za odważnych" to całkiem udana historia. Młodzieżowy kryminał z wątkami fantastycznymi. O przyjaźni, pierwszych nieśmiałych uczuciach, ale i o sile logicznego myślenia i zdolności łączenia faktów. Ma wady, ale ponieważ to debiut, to można na nie przymknąć oko.

Ostatnio mam szczęście do udanych debiutów. Ta pozycja jest tego najlepszym dowodem. Książka kupiona zupełnym przypadkiem okazała się przyjemną i wciągająca lekturą. Mimo iż przeznaczona dla młodszego czytelnika, mnie, poważnej dorosłej, przypadła do gustu.

Chwilę poświęćmy wydaniu, bo jest ono urzekające. Złocenia, które nie zeszły podczas czytania i pięknie barwione...

„Toast za odważnych” to powieść młodzieżowa, która łączy w sobie atmosferę tajemnicy, przygody i dojrzewania. Autorka w tej książce pokazuje ogromną wrażliwość literacką i zdolność tworzenia świata, który wciąga od pierwszych stron. To jedna z tych historii, które budzą w czytelniku ciekawość i nostalgię za młodzieńczą odwagą, a jednocześnie przypominają, jak cienka bywa granica między marzeniem a zagrożeniem.
Akcja toczy się w elitarnej Akademii imienia Williama Andersona, położonej na obrzeżach Londynu. To miejsce, które z pozoru wydaje się bezpieczną przystanią dla utalentowanej młodzieży, lecz bardzo szybko okazuje się przestrzenią pełną sekretów i niepokojących zdarzeń. Główna bohaterka, Valentina Moreau, trafia do akademii z nadzieją na nowy początek, lecz zamiast spokoju, znajduje intrygę, w której każda przyjaźń i każde słowo mogą mieć drugie dno.
Valentina to postać, z którą łatwo się utożsamić, jest silna, choć wrażliwa, ciekawa świata, ale też pełna niepewności wobec własnych wyborów. Jej wewnętrzne rozterki i emocjonalne dojrzewanie stanowią serce tej historii. Towarzyszą jej przyjaciele, każdy inny, każdy z własnym bagażem doświadczeń, to właśnie te relacje budują w książce ciepło i dynamikę.
Styl Magdaleny jest zaskakująco dojrzały jak na debiut. Pisze językiem żywym, emocjonalnym, momentami wręcz poetyckim, ale nigdy przesadzonym. Jej narracja jest lekka, płynna, a dialogi brzmią naturalnie. Autorka potrafi w kilku zdaniach oddać zarówno nastrój miejsca, jak i stan ducha bohaterki. Atmosfera „dark academia” unosi się nad każdą stroną, jest mrok, elegancja i lekka melancholia, które razem tworzą wyjątkowy klimat.
Najmocniejszą stroną książki jest właśnie ta atmosfera, tajemnicza, lekko gotycka, a przy tym przesiąknięta młodzieńczą energią. Podobała mi się również konstrukcja świata przedstawionego: akademia z własnymi zasadami i rytuałami staje się niemal osobnym bohaterem.

Nie obyło się jednak bez drobnych niedociągnięć. W niektórych momentach tempo fabuły jest nierówne, zdarzają się rozdziały, które mogłyby być krótsze, a pewne wątki emocjonalne proszą się o głębsze rozwinięcie. Zdarzało mi się również czuć, że niektóre relacje między bohaterami rozwijają się zbyt szybko, jakby zabrakło im oddechu. Ale to są drobiazgi w porównaniu z ogólnym wrażeniem.

Osobiście „Toast za odważnych” wciągnął mnie bardziej, niż się spodziewałam. To książka, która przenosi do świata, w którym chciałoby się zostać trochę dłużej, nawet jeśli chwilami jest on niebezpieczny i niepokojący. Czułam napięcie, ciekawość i to przyjemne uczucie, kiedy odkłada się książkę, ale myślami wciąż się w niej tkwi.

„Toast za odważnych” to powieść młodzieżowa, która łączy w sobie atmosferę tajemnicy, przygody i dojrzewania. Autorka w tej książce pokazuje ogromną wrażliwość literacką i zdolność tworzenia świata, który wciąga od pierwszych stron. To jedna z tych historii, które budzą w czytelniku ciekawość i nostalgię za młodzieńczą odwagą, a jednocześnie przypominają, jak cienka bywa...

Prestiżowa akademia. Szóstka wybitnie uzdolnionych nastolatków. A w tle - grasujący morderca...
Uczniowie nie powinni mieć kontaktu ze światem zewnętrznym, jednak wszyscy obchodzą zakaz. Dowiadują się też o tym, że wokół akademii zaciska się mordercza pętla...
Kto będzie pierwszy - morderca czy jego ofiary?

Przyjemna książka. Całkiem niezły młodzieżowy triller.

Prestiżowa akademia. Szóstka wybitnie uzdolnionych nastolatków. A w tle - grasujący morderca...
Uczniowie nie powinni mieć kontaktu ze światem zewnętrznym, jednak wszyscy obchodzą zakaz. Dowiadują się też o tym, że wokół akademii zaciska się mordercza pętla...
Kto będzie pierwszy - morderca czy jego ofiary?

Przyjemna książka. Całkiem niezły młodzieżowy triller.

To nie było zbyt dobre.

Książka pozostawiła mnie z mieszanymi uczuciami, ale też do pewnego stopnia mnie zirytowała.

Niesamowite jest to, jak mało jest tu opisów samej akademii, wyboru uczniów i tak dalej. Jest to tło całej historii, jest masa zasad, którą uczniowie powinni przestrzegać, ale potem jakby autorka totalnie o tym zapomniała i nagle hulaj dusza.

Bohaterowie też są średnio rozwinięci, ciężko się z nimi utożsamiać. Dodatkowo autorka ciągle stosuje określenia „anglik”, „polka” i tak dalej, co po prostu aż kole w oczy. Oni mieli imiona. Skąd te określenia? Gdyby ich narodowość miała jakieś kluczowe znaczenie dla historii, ale nie.

Brakuje tu też mrocznego klimatu i jakiegoś dreszczyku emocji. Książka momentami jest zbyt przegadana, nielogiczna i sprawia wrażenie, jakby ktoś miał pomysł, ale nie wiedział jak go dopracować.

Zakończenie też zostawia wiele do życzenia. Czuje po prostu niedosyt. Po pierwszych zdaniach liczyłam na coś pochłaniającego. Niestety, nie tym razem.

To nie było zbyt dobre.

Książka pozostawiła mnie z mieszanymi uczuciami, ale też do pewnego stopnia mnie zirytowała.

Niesamowite jest to, jak mało jest tu opisów samej akademii, wyboru uczniów i tak dalej. Jest to tło całej historii, jest masa zasad, którą uczniowie powinni przestrzegać, ale potem jakby autorka totalnie o tym zapomniała i nagle hulaj dusza.

Bohaterowie...

Jeśli ktoś kiedyś poprosi mnie o wskazanie idealnego kryminału dla nastolatków, którzy dopiero zaczynają przygodę z tym gatunkiem, „Toast za odważnych” będzie jedną z pierwszych pozycji, jakie polecę! Bardzo spodobała mi się fabuła, choć na początku rozbawiło mnie to, że akademia odebrała uczniom telefony, więc ci postanowili... bawić się w detektywów, by znaleźć seryjnego mordercę. Cóż, uzależnienie od smartfonów nie jest najgorszym, co może ich spotkać.
Żarty jednak na bok! Powieść jest pełna cudownych bohaterów (Louis – LOVE YOU!),a styl autorki jest przyjemny, choć momentami czuć, że dopiero rozwija swój warsztat. Widać jednak, że idzie jej coraz lepiej! Trzymam kciuki za kolejne powieści tej pisarki i nie mogę się doczekać następnych zagadek oraz grup przyjaciół, których oddanie potrafi roztopić nawet najzimniejsze serca. ❤️

Jeśli ktoś kiedyś poprosi mnie o wskazanie idealnego kryminału dla nastolatków, którzy dopiero zaczynają przygodę z tym gatunkiem, „Toast za odważnych” będzie jedną z pierwszych pozycji, jakie polecę! Bardzo spodobała mi się fabuła, choć na początku rozbawiło mnie to, że akademia odebrała uczniom telefony, więc ci postanowili... bawić się w detektywów, by znaleźć seryjnego...

Toast za odważnych to książka, która zaskoczyła mnie swoją fabułą. Akcja rozgrywa się w tajemniczej szkole, do której nie można zapisać się samodzielnie trafiają tam wybrane osoby, a proces wyboru jest nie do końca jasny. Każdy z bohaterów pochodzi z innego kraju, co dodaje opowieści różnorodności kulturowej i sprawia, że interakcje między postaciami są ciekawsze.

Narracja prowadzona jest w sposób wyważony. Nie ma nagłych przyspieszeń czy zbędnych przestojów wydarzenia rozwijają się naturalnie, a zagadki rozwiązywane są krok po kroku. Podobało mi się, że bohaterowie nie są idealni czasem popełniają błędy, czegoś nie zauważają i uczą się od innych. Dzięki temu całość nabiera realizmu.

Atmosfera powieści jest mocną stroną tej historii. Tajemnica, stopniowo budowane napięcie oraz relacje między uczniami tworzą wciągający klimat. Autorka potrafi zachować równowagę między spokojniejszymi momentami a dynamiczną akcją.

To udana powieść młodzieżowa z elementem zagadki, dobrze skonstruowanymi postaciami i spójną fabułą. Cieszę się, że mogłam ją przeczytać, zwłaszcza że jest to debiut polskiej autorki. Zdecydowanie polecam fanom historii osadzonych w szkolnych realiach z nutą tajemnicy.

Toast za odważnych to książka, która zaskoczyła mnie swoją fabułą. Akcja rozgrywa się w tajemniczej szkole, do której nie można zapisać się samodzielnie trafiają tam wybrane osoby, a proces wyboru jest nie do końca jasny. Każdy z bohaterów pochodzi z innego kraju, co dodaje opowieści różnorodności kulturowej i sprawia, że interakcje między postaciami są ciekawsze....

Nie czytałam zbyt wiele dark akademi, dopiero zaczynam przygodę z tym motywem, ale bardzo lubię kryminały, więc połączenie tych dwóch aspektów miało potencjał i wydawało się być dobrym połączeniem. Zatem jak faktycznie wypadła ta pozycja?

Na początku potrzebowałam trochę czasu żeby się wkręcić, wtedy akcji było najmniej i najmniej się działo, ale to w końcu był początek. Na szczęście później akcja się rozkręciła, a książka zyskała więcej mojej uwagi.

Mimo początku, kiedy myślałam, że nie do końca się polubimy z tą pozycją, końcowo po jej przeczytaniu jestem z niej dość zadowolona. Jest to pozycja przy, której spędziłam dobrze czas i która mnie sobą zaciekawiła. Jednak mimo wszystko był to dla mnie swego rodzaju przeciętniaczek, ale taki który jednak bardziej się chylił ku bardzo dobrej książce niż ku złej książce.

To co było dla mnie trochę uciążliwe, to fakt, że mieszały mi się postacie. Było tutaj ich trochę dużo, sami główni bohaterowie to już jest grupa przyjaciół, więc troszeczkę chwilami myliły mi się imiona i nazwiska.

Miałam trochę podejrzenia do tego kim może być zabójca, z czym trafiłam, ale też nie wszystkie aspekty przewidziałam, więc chwilami mnie też zaskoczyła.

Podsumowując, jest to całkiem dobra książka, która zostawiła po sobie pozytywne wyrażenie. Ma w sobie taki klimat elitarnej akademii, a wątek morderstwa był całkiem ciekawy. Nie zostanie ona moim faworytem, ale jeśli lubicie dark akademię i zabójstwa to mogę ją wam szczerze polecić.
[Współpraca reklamowa]

Nie czytałam zbyt wiele dark akademi, dopiero zaczynam przygodę z tym motywem, ale bardzo lubię kryminały, więc połączenie tych dwóch aspektów miało potencjał i wydawało się być dobrym połączeniem. Zatem jak faktycznie wypadła ta pozycja?

Na początku potrzebowałam trochę czasu żeby się wkręcić, wtedy akcji było najmniej i najmniej się działo, ale to w końcu był początek....