Fuga dwojga serc

Przepadłam w twórczości pani Obarskiej... Jak ona pięknie pisze o trudnych sprawach dnia codziennego, ale i trudnych tematach. W książce "Fuga dwojga serc" główni bohaterowie zmagają się z problemami psychicznymi, trudnym dzieciństwem, przemocą a także nałogami. Nie chcę zbyt wiele zdradzać bo musicie koniecznie przeczytać tą książkę i przekonać się sami.
Polecam :-)

Przepadłam w twórczości pani Obarskiej... Jak ona pięknie pisze o trudnych sprawach dnia codziennego, ale i trudnych tematach. W książce "Fuga dwojga serc" główni bohaterowie zmagają się z problemami psychicznymi, trudnym dzieciństwem, przemocą a także nałogami. Nie chcę zbyt wiele zdradzać bo musicie koniecznie przeczytać tą książkę i przekonać się sami.
Polecam :-)

Nie spodziewałam się że aż tak mi się spodoba. Polecam

Nie spodziewałam się że aż tak mi się spodoba. Polecam

Całkiem niezła książka. Fajnie napisana.

Całkiem niezła książka. Fajnie napisana.

Jest to lekka powieść obyczajowa, w której w delikatny sposób zostają poruszone trudne tematy - przemoc, uzależnienie, niska samoocena, brak wiary w siebie.

Historia Darii i Mateusza, którzy uciekli przed wielkim światem do małej wsi zwanej Kobylewo.

Daria wróciła do swojej rodzinnej miejscowości, do domu rodzinnego, pragnąc zapomnieć o ostatnich 8 latach spędzonych w Holandii.

Mateusz lokalny organista. W Kobylewie znalazł się dzięki swojemu przyjacielowi księdzu Dawidowi. Ona także chciał uciec i zapomnieć o tym co było.

Bohaterowie poznają się w dość nietypowym miejscu - w zakrystii, w kościele, w którym Mateusz jest organistą, a Daria sprząta za swoją matkę. Początkowo ich znajomość jest bardzo wybuchowa i ekspresyjna, przyczym Daria trzyma spory dystans od Mateusza. Jednak z każdym kolejnym spotkaniem zaczynają się do siebie zbliżać...

Oboje obawiają się, że demony przeszłości ich dopadną. Daria boi się odrzucenia przez Mateusza, a on boi się odrzucenia przez dziewczynę...

Fabuła książki zaczyna się mniej więcej w okolicach listopada/grudnia, więc aura zimowo-świąteczna. Przyznam szczerze, że w maju raczej nie czytałam książek z zimową scenerią, jednak pogoda za oknem jest jaka jest, więc ta książka nawet dobrze mi się wpasowała ;)

Jest to lekka powieść obyczajowa, w której w delikatny sposób zostają poruszone trudne tematy - przemoc, uzależnienie, niska samoocena, brak wiary w siebie.

Historia Darii i Mateusza, którzy uciekli przed wielkim światem do małej wsi zwanej Kobylewo.

Daria wróciła do swojej rodzinnej miejscowości, do domu rodzinnego, pragnąc zapomnieć o ostatnich 8 latach spędzonych w...

Piękna historia o budowaniu relacji, dwóch "zbłąkanych owieczek". Autorka poruszyła bardzo ważną tematykę. Wszystko skrzętnie ubrała w muzykę klasyczną oddająca klimat książki. Dla mnie ta historia mimo smutku i brutalności była delikatna dawała poczucie ciepła. Mateusz główny bohater opowieści roztaczał aurę dobroci.
Fuga z łaciny to ucieczka. Sprawdźcie kto, gdzie, jak i przed czym uciekał.
Czy się odnalazł? Czy odnalazł własne miejsce? Czy Fuga dwojga serc okaże się ratunkiem ?
Zaczytałam się i nie zmarnowałam czasu.

Piękna historia o budowaniu relacji, dwóch "zbłąkanych owieczek". Autorka poruszyła bardzo ważną tematykę. Wszystko skrzętnie ubrała w muzykę klasyczną oddająca klimat książki. Dla mnie ta historia mimo smutku i brutalności była delikatna dawała poczucie ciepła. Mateusz główny bohater opowieści roztaczał aurę dobroci.
Fuga z łaciny to ucieczka. Sprawdźcie kto, gdzie, jak...

“Zmroziło mnie w reakcji na jego słowa i ten gniewny wyraz twarzy. Znów poczułam się skarcona i zastraszona, jak wtedy, gdy byłam małą dziewczynką.”
Fuga dwojga serc to kolejna literacka perełka A.B. Obarskiej, której twórczość już od dłuższego czasu śledzę – i wysłuchuję – w formie audiobooków. Jej historie mają w sobie coś niezwykle prawdziwego, co doskonale oddaje życie na wsi: pełne zależności, plotek i obłudy, która, jak zwykle, „wyłazi z każdej chałupy”.
W tej powieści autorka ponownie zabiera nas do małej, dusznej społeczności, gdzie wszyscy o wszystkich wiedzą, a bohaterowie muszą zmierzyć się z przeszłością i teraźniejszością.
Daria, powracając po latach do rodzinnego domu, zostaje wplątana w zaskakujące wydarzenia, które nie tylko przypominają jej, dlaczego kiedyś uciekła, ale także stawiają przed nią zupełnie nowe wyzwania. Szczególnie interesująca jest jej relacja z Mateuszem – tajemniczym organistą, który, choć nie zawsze postępuje uczciwie, zdobywa sympatię czytelnika swoją nieporadnością i próbami odnalezienia siebie w tym skomplikowanym świecie.
Historia, choć pełna humoru i uroku, porusza także poważniejsze tematy – konieczność dokonywania wyborów, konfrontację z przeszłością oraz poszukiwanie harmonii w życiu. A wszystko to dzieje się przy akompaniamencie fug Bacha, które nadają fabule wyjątkowego klimatu.
Duet lektorów, Jan Marczewski i Karolina Kalina-Bulcewicz, wykonał fantastyczną pracę, oddając charakter bohaterów i emocje ukryte w dialogach. Dzięki ich interpretacji wiejska codzienność, z całą swoją hipokryzją i szczerymi momentami, staje się niemal namacalna.
Jeśli cenicie książki, które potrafią jednocześnie bawić i skłaniać do refleksji, Fuga dwojga serc z pewnością Was nie zawiedzie. To opowieść o codzienności, ludzkich słabościach i chwilach, które trzeba celebrować, bo przecież – jak mówi autorka – liczy się tylko dziś.

“ - A wy, kochani, poznaliście się w kościele? — Proboszcz chyba chciał podtrzymać rozmowę, więc pytał. W duchu parsknęłam śmiechem, gdy przypomniałam sobie nasze spotkanie, które rzeczywiście miało miejsce w kościele. Ciekawe, jak by zareagował, gdybym powiedziała, co wtedy narobił Mateusz.”

“Zmroziło mnie w reakcji na jego słowa i ten gniewny wyraz twarzy. Znów poczułam się skarcona i zastraszona, jak wtedy, gdy byłam małą dziewczynką.”
Fuga dwojga serc to kolejna literacka perełka A.B. Obarskiej, której twórczość już od dłuższego czasu śledzę – i wysłuchuję – w formie audiobooków. Jej historie mają w sobie coś niezwykle prawdziwego, co doskonale oddaje życie...

Czy można zauroczyć się w księdzu..? No, luuudzie... Jeśli wykreuje go Pani Obarska, to jak najbardziej! 😂 Ksiądz Dawid jest tak fantastyczną postacią, że śmiałam się w głos podczas czytania scen z jego udziałem. Inteligentny, ironiczny, empatyczny i podobno przystojny, choć nie mogłam sprawdzić tego sama. 🤭 Uwielbiam go!
„Fuga dwojga serc" to książka, jakiej jeszcze nie było, wszak to romans kościelny. Ale, ale! Nie wyśmiewający religii, napisany ze smakiem i szacunkiem. Nie przypominam sobie także, bym kiedykolwiek wcześniej czytała książkę tak bardzo poranną. Wydaje mi się, że większość scen miała właśnie miejsce wczesnym rankiem, co nadaje powieści specyficzny klimat.
Nie potrafię stwierdzić kogo historia zaciekawiła bardziej – Darii czy Mateusza? 2/3 fabuły były spokojne, powolne, natomiast ostania 1/3, gdy zaczęły na wierzch wychodzić demony przeszłości, ojjj, jak akcja nabrała tempa! Nie byłam w stanie przewidzieć co kryje się za tym, że bohaterowie znaleźli się właśnie w takich miejscach, w jakich się znaleźli. To oczywiście duży plus.
Ojciec Darii został napisany realistycznie. Szczerze go znienawidziłam i aż trzęsło mnie, gdy ten bohater się wypowiadał. 🤬
Naprawdę bardzo dobra, wyróżniająca książka. :) #TeamKsiądzDawid ❤️

Czy można zauroczyć się w księdzu..? No, luuudzie... Jeśli wykreuje go Pani Obarska, to jak najbardziej! 😂 Ksiądz Dawid jest tak fantastyczną postacią, że śmiałam się w głos podczas czytania scen z jego udziałem. Inteligentny, ironiczny, empatyczny i podobno przystojny, choć nie mogłam sprawdzić tego sama. 🤭 Uwielbiam go!
„Fuga dwojga serc" to książka, jakiej jeszcze nie...

Piękna wzruszająca historia

Piękna wzruszająca historia

Daria wraca do rodzinnej miejscowości po kilku latach nieobecności. Osiem lat temu uciekła stad do Królestwa Niderlandów. Ten czas jednak nic nie zmienił w jej ojcowiźnie. Matka jest ciepła i kochana a ojciec nadal traktuje ją jak zło konieczne. Kiedy przez feralny wypadek zostaje zmuszona do przejęcia obowiązków matki dziewczyna nawet nie podejrzewa jak bardzo praca przy sprzątaniu miejscowego kościoła zmieni jej życie.
Mateusz jest kościelnym organistą. Jego przyjacielem jest Dawid- tutejszy ksiądz. Mężczyźna szuka spokoju i natchnienia, które pozwoli mu ukończyć najważniejsze dla niego zadanie.
Ta dwójka ucieka przed demonami swojej przeszłości. A te lubią pojawiać się w najmniej odpowiednim momencie.

Aneta stworzyła kolejną cudowna historię. Osadzona w małej miejscowości pełnej skrajności i ciekawskich spojrzeń. Bohaterowie otoczeni są całą paletą osobowości. Życiowe doświadczenia Darii i Mateusza są wyjątkowe... bolesne i pelne rozpaczy. Każde z nich szuka wytchnienia i na swój sposób stara się budować od nowa swoją codzienność.

Kiedy rozpoczęłam słuchanie audiobooka nie mogłam przyzwyczaić się do lektorów. Mówię szczerze jak było 🫣 Dopiero po kilku rozdziałach kiedy poznałam lepiej główne postaci stwoerdzilam,że są fantastycznie dobrani. FUGA nie jest typowym romansem czy darkiem(absolutnie nie). Właśnie dlatego głosy, których się spodziewalam nie pasowałyby tu za grosz. Daria i Mateusz to zwyczajni ludzie. Tacy, których mozemy spotkać na ulicy. Dlatego tak świetnie brzmią normalni lektorzy- nie przesyceni seksem itp.

Ta historia w jakiś sposób rozbiła moje serce ale też je ukoiła. Otuliła mnie jak ciepło z kominka w zimowe popołudnie.

Dla kazdego z Was, który szuka przejmujacej historii. Dla osób wrażliwych i tych o romantycznej duszy. Dla dobrych serc. FUGA DWOJGA SERC to wybór idealny.

No i ksiądz Dawid. To chyba jedyny duchowny, który wzbudza moje dobre uczucia. Jedgk relacja z Mateuszem to przykład prawdziwej przyjaźni. Takiej jakiej każdy z nas szuka.

Daria wraca do rodzinnej miejscowości po kilku latach nieobecności. Osiem lat temu uciekła stad do Królestwa Niderlandów. Ten czas jednak nic nie zmienił w jej ojcowiźnie. Matka jest ciepła i kochana a ojciec nadal traktuje ją jak zło konieczne. Kiedy przez feralny wypadek zostaje zmuszona do przejęcia obowiązków matki dziewczyna nawet nie podejrzewa jak bardzo praca przy...

Kolejny raz nie wiem jak opisać to wszystko, co czuje po przeczytaniu książki, bo jest tyle pięknych emocji, że nie jestem ich w stanie opisać słowami.

Tym razem muszę przyznać, że moje serce skradł Mateusz i to od pierwszego poznania. I tu nie chodzi o traktowanie innych bohaterów czy jakieś doszukiwanie się „jakim to on nie jest cudownym mężczyzną”. O nie! On po prostu jest genialny! Chciałabym mieć takiego znajomego w normalnym życiu, bo wiem, że przy kimś takim zawsze nad moją głową świeciłoby słońce.

Daria jest natomiast bohaterką, której można jedynie współczuć, ale jednocześnie starając się dmuchać w jej skrzydła. Jest straumatyzowana, niesie ze sobą duży bagaż doświadczeń i czuć jak bardzo nie ufa innym. Momentami było to też dla mnie przytłaczające, bo jako czytelnik wiedziałam, że nikt nie chce zrobić jej krzywdy, ale jej samej ciężko to było jeszcze zrozumieć. Jest świetnie wykreowana, bo bije od niej realizm zachowań i cudownie się patrzy na jej rozkwit i walkę o siebie.

Aneta zrobiła ogromny postęp, jeśli chodzi o styl pisania, tempo akcji czy kreowanie bohaterów. Ta książka jest wyjątkowa, bo po raz pierwszy ta zmiana jest aż tak widoczna i odczuwalna dla czytelnika, który zna jej wszystkie książki. Czuć też, że wie, o czym pisze i to nie są pierwsze lepsze fakty z internetu, tylko dokładny research, aby bohaterowie byli dobrze zrozumiani i oddawali rzeczywisty przebieg ich traum.

Ta książka nie jest przepełniona tylko bólem, nie martwcie się o to. Znajdziecie ty też zabawne sytuacje, masę śmiesznych dialogów oraz przyjaźnie, które przetrwają najgorszą burzę. To nie tylko idealna książka na zimę, bo myślę, że nawet w te ciepłe dni przyda się otulenie tą książką jak kocykiem. Prawda jest taka, że im szybciej ją poznacie, tym szybciej będziecie mieli okazję się w niej zakochać. Niech ta książka gra wam w duszy najpiękniejszą fugę.

Kolejny raz nie wiem jak opisać to wszystko, co czuje po przeczytaniu książki, bo jest tyle pięknych emocji, że nie jestem ich w stanie opisać słowami.

Tym razem muszę przyznać, że moje serce skradł Mateusz i to od pierwszego poznania. I tu nie chodzi o traktowanie innych bohaterów czy jakieś doszukiwanie się „jakim to on nie jest cudownym mężczyzną”. O nie! On po prostu...