Męskie gadanie. O emocjach, męskości, kobietach, ojcostwie, przyjaźni, depresji, nałogach i wszystkim tym, o czym rozmawiają (i nie rozmawiają) mężczyźni

Można przeczytać, ale też nie trzeba. Jak zbiór czyichś krótkich wpisów na tablicy na fb.

Można przeczytać, ale też nie trzeba. Jak zbiór czyichś krótkich wpisów na tablicy na fb.

Z tą książką mam pewien problem, bo moje oczekiwania były naprawdę wysokie. Trudno mi jednoznacznie stwierdzić, z czego wynikały – może z podświadomego przekonania, że osoby publiczne wiedzą o świecie nieco więcej? Niewątpliwym atutem rozmówców jest ich warsztat: jako osoby znane nauczyli się sprawnej komunikacji, co przekłada się na klarowność wypowiedzi. Ta otwartość u każdego z panów była dużym plusem i właściwie to ona motywowała mnie, by dotrwać do końca lektury.
Niektóre rozmowy wypadły lepiej, inne gorzej, co w dużej mierze kładę na karb moich osobistych preferencji dotyczących komunikacji. Momentami czuć, że mimo świadomości tematu – męskich uczuć – niektórzy rozmówcy ostro wyznaczali granice swojego komfortu, podczas gdy inni robili to w sposób bardziej przemyślany. Utwierdziło mnie to w przekonaniu, że niezależnie od wieku czy profesji, można zupełnie nie umieć rozmawiać o sobie i swoim postrzeganiu życia.
Ciekawe było odkrywanie ludzkiej twarzy rozmówców, jednak uważam za zbędne zbyt osobiste wstawki z życia prywatnego. Nie sądzę, by publiczne dzielenie się szczegółami dotyczącymi kłótni czy agresji w domach było zdrowe. Rozumiem, że takie mogło być założenie, by opowiedzieć „coś więcej”, ale wachlarz ludzkich emocji jest tak szeroki, że można o nich rozmawiać bez nadmiernego obnażania prywaty.
Wizualnie książka prezentuje się świetnie. Zdjęcia rozmówców są dopracowane, a oprawa graficzna spójna, widać, że pracowali nad nią profesjonaliści. Tekst jest płynny i dobrze się go czyta, jednak całościowo pozycja jest nierówna. To lektura głównie dla osób szukających ciekawostek o celebrytach. Zabraknie tu treści dla tych, którzy liczą na rzetelne, dziennikarskie odkrywanie kolejnych warstw podczas wywiadu. Mam wrażenie, że autorka nieco zgubiła się w obranej formule, dając się „zjeść” swoim gościom, którzy przejęli narrację, co znacząco osłabiło ogólny odbiór książki.

Z tą książką mam pewien problem, bo moje oczekiwania były naprawdę wysokie. Trudno mi jednoznacznie stwierdzić, z czego wynikały – może z podświadomego przekonania, że osoby publiczne wiedzą o świecie nieco więcej? Niewątpliwym atutem rozmówców jest ich warsztat: jako osoby znane nauczyli się sprawnej komunikacji, co przekłada się na klarowność wypowiedzi. Ta otwartość u...

Lekka i przyjemna lektura.

Lekka i przyjemna lektura.

„Chłopaki nie płaczą”, a jednak lektura tej książki zmusza do refleksji na tym popularnym hasłem. Prawda jest taka, że również płaczą. Posiadają w sobie identyczny wachlarz emocji jak kobiety, jednak nie zawsze potrafią te emocje uzewnętrznić. Ma to wiele przyczyn - strach, wstyd, wzorce z dzieciństwa oraz powtarzany od zawsze obraz macho, twardziela o skórze słonia. Rozmowy o emocjach zawarte w tej książce łamią te stereotypy i pokazują emocjonalną stronę mężczyzn. Nie ma się co oszukiwać - nie wszystkie wywiady są świetne, niektóre wydają się być lekko przerysowane. Niemniej konkluzja, która się nasuwa, która wybrzmiewa w kilku z nich i jest tak kluczowa - dzielenie się emocjami jest ważne. Ważne jest, aby odnaleźć radość w życiu, żyć szczęśliwie i dzielić się tym szczęściem z bliskimi, ale również w gorszych chwilach nie hamować innych emocji. Dla mnie najlepszy oczywiście -
Robert Makłowicz, to taki „pogodny duszek”, ciężko się nie uśmiechać czytając jego odpowiedzi na zadane pytania, zaskakujący jest również Daniel Olbrychski. Można go nie lubić, jednak widać tutaj wielką mądrość nabytą z wiekiem.

„Chłopaki nie płaczą”, a jednak lektura tej książki zmusza do refleksji na tym popularnym hasłem. Prawda jest taka, że również płaczą. Posiadają w sobie identyczny wachlarz emocji jak kobiety, jednak nie zawsze potrafią te emocje uzewnętrznić. Ma to wiele przyczyn - strach, wstyd, wzorce z dzieciństwa oraz powtarzany od zawsze obraz macho, twardziela o skórze słonia....

Bardzo dobra książka, właśnie tego się spodziewałam. Nie biografii każdego z bohaterów ale tego smaczku o którym każdy mało wie z życia panów. Vito Bambino, Mateusz Damięcki, Robert Gonera czy Michał Czernecki całkowite zaskoczenie. Polecam
#WyzwanieLC2026

Bardzo dobra książka, właśnie tego się spodziewałam. Nie biografii każdego z bohaterów ale tego smaczku o którym każdy mało wie z życia panów. Vito Bambino, Mateusz Damięcki, Robert Gonera czy Michał Czernecki całkowite zaskoczenie. Polecam
#WyzwanieLC2026

Po książkę sięgnęłam wyłącznie ze względu na Krzysia Zalewskiego i trzeba było czytać do końca :). Nie każdego z panów znałam o zgrozo nie oglądam często telewizji... Nie mniej książka to kilkanaście naprawdę dobrze przeprowadzonych wywiadów z ludźmi których życie prywatne często mnie nie interesowało a szkoda. Bo jak się okazuje panowie mieli wiele ciekawych rzeczy do powiedzenia z których można przygarnąć coś dla siebie. Dobra książka na zimowe długie wieczory.

Po książkę sięgnęłam wyłącznie ze względu na Krzysia Zalewskiego i trzeba było czytać do końca :). Nie każdego z panów znałam o zgrozo nie oglądam często telewizji... Nie mniej książka to kilkanaście naprawdę dobrze przeprowadzonych wywiadów z ludźmi których życie prywatne często mnie nie interesowało a szkoda. Bo jak się okazuje panowie mieli wiele ciekawych rzeczy do...

Nie spodziewałem się tak dobrej lektury. Świetnie poprowadzone rozmowy przez Beatę Biały ze znanymi mężczyznami w różnym wieku. Nie wszystkich dokonania lubię czy cenie, ale praktycznie wszystkie rozmowy były bardzo ciekawe, a osadzenie każdej z nich w innej emocji, było dla mnie strzałem w dziesiątkę. Biorę się za dwie kolejne książki z tego cyklu.

Nie spodziewałem się tak dobrej lektury. Świetnie poprowadzone rozmowy przez Beatę Biały ze znanymi mężczyznami w różnym wieku. Nie wszystkich dokonania lubię czy cenie, ale praktycznie wszystkie rozmowy były bardzo ciekawe, a osadzenie każdej z nich w innej emocji, było dla mnie strzałem w dziesiątkę. Biorę się za dwie kolejne książki z tego cyklu.

Męskie gadanie to zbiór 16 rozmów ze znanymi mężczyznami, którzy opowiadają o swoich emocjach. Przyznam, że jestem pozytywnie zaskoczona tymi rozmowami, bo mało kto, zwłaszcza mężczyźni tak otwarcie mówią, co ich boli, z jaką emocją walczą, jak sobie ze swoją emocjonalnością radzą, co ich cieszy, a co smuci. Bo oto mamy m.in. Mateusza Damięckiego, który mówi o złości, Piotra Stanowskiego mówiącego o wstydzie czy Krzysztofa Zalewskiego dzielącego się wzruszeniem. Dziś, w świecie clickbaitowych wywiadów, kogo obchodzą emocje? Na szczęście są tacy twórcy jak Beata Biały, która jest dziennikarką i psycholożką i dzięki połączeniu tych dwóch funkcji potrafiła wydobyć ze swoich rozmówców to, co najważniejsze-prawdę. Ode mnie 8/10.

Męskie gadanie to zbiór 16 rozmów ze znanymi mężczyznami, którzy opowiadają o swoich emocjach. Przyznam, że jestem pozytywnie zaskoczona tymi rozmowami, bo mało kto, zwłaszcza mężczyźni tak otwarcie mówią, co ich boli, z jaką emocją walczą, jak sobie ze swoją emocjonalnością radzą, co ich cieszy, a co smuci. Bo oto mamy m.in. Mateusza Damięckiego, który mówi o złości,...

Fajna książka:) nie wszystkich znałem ale w sumie nie trzeba się skupiać na konkretnych osobach, bardziej na emocjach jakie im w duszy grają. W końcu są lata gdzie można swobodnie mówić o emocjach z męskiej perspektywy.

Fajna książka:) nie wszystkich znałem ale w sumie nie trzeba się skupiać na konkretnych osobach, bardziej na emocjach jakie im w duszy grają. W końcu są lata gdzie można swobodnie mówić o emocjach z męskiej perspektywy.

Książka „Męskie gadanie” Beaty Biały to ciekawa i wartościowa pozycja, która pozwala lepiej zrozumieć świat mężczyzn. Autorka w szczerych rozmowach z bohaterami pokazuje ich emocje, pasje, marzenia i wrażliwość, burząc stereotypy i otwierając czytelnika na nowe spojrzenie.

Książka „Męskie gadanie” Beaty Biały to ciekawa i wartościowa pozycja, która pozwala lepiej zrozumieć świat mężczyzn. Autorka w szczerych rozmowach z bohaterami pokazuje ich emocje, pasje, marzenia i wrażliwość, burząc stereotypy i otwierając czytelnika na nowe spojrzenie.