Ania Robaczek i dzielny motylek

Przepiękna opowieść, wspaniałe ilustracje i cudownie dobrane kolory - po prostu uczta dla oczu. Historia prosta, o tym, że nie zawsze wszystko jest tak, jak sobie zaplanujemy. Jednak nie należy się tym przejmować, bo efekt końcowy, mimo że inny od zaplanowanego, może zachwycić. Ale o co chodzi? Borsuk zaplanował sobie zrobienie ogródka. Z pomocą przyjaciół zrobił grządki, wszystko starannie wymierzył, użył nawet sznurka do wyznaczenia równych linii i zasiał swoje różnorakie nasiona. Przyszedł deszcz (OK),potem burza, a na koniec wichura. I pofrunęły wszystkie nasiona, i wszystkie plany borsuka porwał wiatr.... Był niepocieszony i próbował różnych zajęć, bo rozwiać swój smutek - trochę jogi, trochę malowania i czytania (zajęcia dla duszy),dużo spania, szorowanie podłogi (zajęcia dla ciała). Trochę czasu minęło, kiedy jego przyjaciele zapukali do drzwi. Okazało się, że nasionka uporządkowały się po swojemu tworząc przepiękną, barwną łąkę. Borsuk poczuł zachwyt i szczęście i uzmysłowił sobie, że to jego NAJPIĘKNIEJSZY OGRÓD :)))

Sympatyczna opowieść o determinacji w dążeniu do celu i samodzielności. Ale przede wszystkim - o przyjaźni, pomaganiu innym i o tym, że nie ma nic złego w przyjmowaniu pomocy. Pięknie ilustrowana, z mądrym przesłaniem. Kolejny raz ta Autorka nie zawodzi :)

Bałam się sięgnąć po tę pozycję, widząc tyle negatywnych opinii. Ciekawość okazała się silniejsza ;). Nie rozumiem skąd aż tak niska ocena. Fajna, wierszowana książeczka z humorem. Trzeba umieć nabrać trochę dystansu, bo nie każda historia musi kończyć się morałem. Ja z dziećmi mieliśmy prawdziwy ubaw ;) Jedyne co nam nie odpowiadało, to naprawdę brzydkie ilustracje...

To nasze pierwsze spotkanie z Szym Pansikiem, ale zakładam, że nie ostatnie, bo moje dzieciaki bardzo polubiły tę książkę. W atrakcyjnej wizualnie formie pokazuje ona, z czym kojarzą się walentynki i jak można spojrzeć na nie trochę poważniej i głębiej. Warto okazywać swoje uczucia najbliższym i dawać im poczucie, że są ważni, bo każdy od czasu do czasu potrzebuje sobie o tym przypomnieć.

Kolejna książka ze wspaniałymi ilustracjami lepszymi od samej historii. "Ośmiornica na dachu" to historia o akceptacji, byciu sobą i przyjaźni. Urocza opowieść o niezwykłej sąsiadce, która pojawiła się w życiu okolicznych mieszkańców dość niespodziewanie.

Piękna książka ze wspaniałym przesłaniem. W dzisiejszym podzielonym świecie brakuje nam zwykłej, ludzkiej życzliwości i empatii. Książeczka zachęca dzieci do wyobrażenia sobie świata, w którym ludzie się dla siebie dobrzy i mili. Odpowiada na pytanie, co można zrobić, by to marzenie stało się prawdą? Niewiele! Można się uśmiechnąć, przytulić kogoś smutnego, potrzymać za rękę, włączyć kogoś do zabawy, posłuchać kogoś, przepuścić w kolejce..... małe, drobne, codzienne gesty, a tak ważne! Książkę zilustrowało grono najróżniejszych ilustratorów i nie jestem pewna, czy to jest wada, czy zaleta tej książki. Ilustracjom brak spójności, ale też ciekawią różne style, mniej lub bardziej atrakcyjne. Oceńcie sami.

Sporo książek dla dzieci powstaje w oparciu o seriale, a seriale w oparciu o książki i uważam, że sięganie po jedne i drugie jest fantastycznym sposobem na wprowadzanie młodych odbiorców do świata bliskich im problemów. Oczywiście wielkie znaczenie ma dobór treści, a także odpowiedni wiek widzów, bo w przypadku czytania nie ma problemu przestymulowania. Najwyżej pociecha nie będzie zainteresowana historią zawartą w książce i to jest znak, że jeszcze nie ten czas. Z serialami jest trudniej, bo dzieci przyciąga ruchomy obraz, dlatego warto uważnie dawkować. Ja muszę przyznać, że sporo bohaterów znamy z książek i jeszcze nie zdążyłyśmy zobaczyć ich na ekranie, ale same docierające do nas informacje sprawiają, że mimo tego czasami filmy lub seriale animowane przyczyniają się do tego, że trafiamy na ciekawe książki pozwalające spędzić więcej czasu z ulubionymi bohaterami, którzy stają się ukochani właśnie przez to, że są przez córkę kojarzeni z czytaniem o ich przygodach. I tak mamy właśnie w przypadku „Bluey’a”. Fantastyczna kartonowa książeczka „Poznaj Bluey” wydana przez Harperkids sprawiła, że chciałyśmy lepiej poznać bohaterkę. Okazała się ciekawą postacią. Sześcioletnia Blue to suszka rasy Blue heeler. W animowanej wersji zobaczymy zwyczajne scenki z życia dzieci, ale w kostiumie zwierzęcym. Serial nie do końca przypadł mi do gustu, ale wersje książkowe są pouczające i nie ma szybkiego przeskoku między kolejnymi kadrami. Spotkanie z małą bohaterką i jej rodziną: tatą Bandita, mamą Chilli i młodszą siostrzą Bingo uważam za ciekawe. Widzimy w nim postaci, które uwielbiają się bawić i uczyć. Do tego fantastycznie pokazano więź między dziećmi i rodzicami oraz mamy równość w obowiązkach rodzicielskich, dylematy, z jakimi borykają się dzieci. Poza tym młodzi bohaterzy mierzą się z różnymi emocjami, odkrywają świat, doświadczają różnych rzeczy, mogą spojrzeć na siebie z nieco innej perspektywy. Z serialem szału nie było, bo miałyśmy wrażenie, że dużo rzeczy dzieje się tam za szybko. W książkach jest inaczej. Do tego mogą nam towarzyszyć w czasie spacerów, dlatego zdecydowania się sprawdziły. Kolejne spotkania z Bluey były pełne entuzjazmu. Po pierwszych kartonowych, w których poznajemy bohaterki przerobiłyśmy kolorowanki, książeczki z naklejkami, zbiory opowieści na dobranoc i teraz pojedyncze przygody w niedługich książeczkach. Za każdym razem mamy lekką opowieść o codzienności bohaterek. Zobaczymy świat bliski dzieciom, czyli troszkę tu rywalizacji, zabaw z odgrywaniem ról, naśladowanie dorosłych, zawierania nowych znajomości, pokazywania znaczenia dbania o relacje. Te elementy pojawiają się w różnej odsłonie w każdym tomie. Zwierzęcy bohaterzy zdecydowanie świetnie wpisali się w nasze potrzeby czytelnicze. Kwadratowe książki mają niewielką ilość tekstu. Czasami kolejne wersy pojawiają się przy kolejnych elementach ilustracji. Takie wkomponowanie zachęci dzieci do śledzenia tekstu, pomoże w nauce samodzielnego czytania. A jak prezentują się książki? Pierwsze, co zwraca uwagę to bardzo proste ilustracje w delikatnych kolorach, stonowanych, ale kontrastowych zestawieniach. Każda strona zawiera piękne ilustracje, na które czasami składa się kilka krótkich scenek pozwalających na zobaczenie bohaterki w czasie różnych czynności, podejmowania przez nią kolejnych aktywności. Opowieści pozwalają nam na przyjrzenie się młodym bohaterkom i zobaczenie, że uwielbiają zabawę. Mamy tu konkretne przykłady aktywności, co dzieci mogą potraktować jako inspirację do swojego zagospodarowania czasu. Do tego przyjrzymy się, w jaki sposób ustalane są reguły w zabawach grupowych. Poza tym mamy tu obraz rodziców, którzy mają inne charaktery i podsuwają odmienne rodzaje aktywności swoim dzieciom, co pozwala pokazać jak bardzo różnorodni jesteśmy i dlaczego jest to ciekawe. Ważną rolę odgrywają tu dziadkowie, którzy może i nie są mistrzami technologii, ale szybko się uczą. Mama z kolei jest postacią, która potrzebuje odpoczynku na samotnym spacerze, tata może zabrać na ciekawe wyprawy, a wakacyjne znajomości zapewnić mnóstwo ciekawej zabawy. Nie zabraknie też rodzinnych wypraw, zwyczajnych wycieczek po okolicy, codziennych zabaw. Seria „Bluey. Moja czytanka” okazała się równie ciekawa jak historie z tą bohaterką w serii „Bajki 5 minut przed snem”. Proste ilustracje przypominające kadry z animacji pomagają w przeniesieniu się do świata bohaterów. Do tego spora czcionka zachęca do stawiania pierwszych kroków w nauce czytania. Uważam, że będzie to świetny łącznik między dziećmi, które dopiero zaczynają sięgać po książki, a tymi, które uczą się czytać. Wspólna lektura, zaprzyjaźnianie się z psią bohaterką to ciekawy pomysł na wspólną aktywność oraz przybliżanie pozytywnego wzorca relacji z rodzeństwem. W naszym domu książeczki te świetnie sprawdziły się do zachęcenia do mówienia, nazywania czynności. Bohaterzy całkiem sporo robią, więc wykorzystanie samych ilustracji daje spore pole do popisu. Mamy w nich takie aktywności jak tańce, gry, chowanie się, naśladowanie dorosłych, spotykamy mewy, meduzy, widzimy muszle, szałasy, las, zabawy polegające na naśladowaniu, zakupy, jazdę na rowerze i wiele innych rzeczy. Zdecydowanie polecam.

Jak to się mówi, nie taki diabeł straszny jak go malują🙂👍Moje dzieci uwielbiają książeczki- bajeczki Amberka, Są piękne, kolorowe, mają zwiększony format i przesłanie, mądre, proste i takie, które dotrze do dzieci . Autorki w bardzo humorystyczny sposób pokazują jak pokonać lęk przed nieznanym. W pewną ciemną i straszną noc królik ucieka przed lisem. Kiedy już szczęśliwy dociera do domu i zamyka sie w nim na cztery spusty, słyszy pukanie, a raczej dobijanie! Okazuje się, że inne zwierzątka też szukają schronienia przed lisem i po kolei na progu domu lisa pojawiają się Pan kaczor, mała myszka, owieczka a w końcu mały, zapłakany lisek, ktory zgubił gdzieś swoją mame... I jak go zostawić samego w ciemną noc na pastwę losu? Książeczka skierowana do maluchów. Ta rymowana opowieść jest pochwałą przyjaźni, pomagania sobie w trudnych chwilach, dzielenia się ze sobą tym co się ma, nawet malutką norką i jeszcze mniejszym łóżeczkiem. Ilustruje powiedzenie, że strach ma wielkie oczy ! Polecam.

Jedna z fajniejszych książek tych autorów z serii Amberek. Ilustracje są naprawdę ładne i ciekawe. Tekst całkiem zgrabnie przetłumaczony wierszem. Zebra cyrkowa chciałaby gdzieś osiąść na stałe, ale jej obecność zawadza staremu Kozłowi. Na szczęście błędy da się często naprawić.

Prawdopodobnie każdy z nas spotkał na swojej drodze osobę, która nie potrafi przestać mówić, zagaduje bez przerwy na każdy temat i zawsze ma coś do powiedzenia. Na pewno wiecie, jak trudno przebić się wtedy ze swoimi myślami, o sforsowaniu własnego zdania nawet nie wspominając. Właśnie o takim bohaterze opowiada urocza, pełna humoru książka "Paplozaur", stworzona przez duet Rachel Bright i Chris Chatterton, wydana przez wydawnictwo Zielona Sowa. "Paplozaur" to historia, która zabiera do kolorowego lasu, pełnego przygód, tajemnic i nieco irytującego dinozaura, który uwielbia gadać! Paplozaur, to prawdziwy mistrz elokwencji ma zdanie na każdy temat i chętnie się nim dzieli, bez względu na to, czy ktoś chce go słuchać, czy też nie. Każdy poranek, każda gałązka, każdy szelest liści to dla niego pretekst do rozwinięcia długiego monologu. Jednak jego gadatliwość ma swoją cenę — bohater tak bardzo skupia się na swoich słowach, że zupełnie nie zauważa, co dzieje się dookoła niego. A to, jak się okazuje, może prowadzić do całkiem sporych tarapatów! Choć sympatyczny dinozaur swoim entuzjazmem i zaraźliwą radością potrafi podbić serca czytelników, jego przyjaciele nie mają już tyle cierpliwości. Jego najlepszy kumpel, nieco spokojniejszy i bardziej refleksyjny, pragnie również mieć coś do powiedzenia nawet nie dostając cienia szansy. "Paplozaur" to opowieść o tym, jak wiele możemy przegapić, kiedy za bardzo koncentrujemy się na sobie i własnym głosie, zamiast otworzyć się na innych i na to, co mają do powiedzenia. Umiejętność słuchania jest równie ważna, jeśli nie ważniejsza, niż umiejętność mówienia. Książka jest świetnym punktem wyjścia do rozmowy z dziećmi na temat komunikacji, cierpliwości oraz szacunku wobec innych. To opowieść, która z humorem i lekkością pokazuje, jak cenna może być cisza i jak wiele można się dowiedzieć, gdy przestaniemy na chwilę mówić, a zaczniemy słuchać. Jest to idealna pozycja na wspólne wieczory oraz lekturę przed snem.

Urocza, pięknie zilustrowana książka dla każdego, niezależnie od wieku. Strona wizualna jest świetna. A i opowieść o małym niedźwiadku, który dorastając, wciąż porównuje się ze starszym rodzeństwem i czuje się od nich gorszy. W końcu odnajduje tę swoją cechę, tytułową iskierkę odwagi, by iść przez życie bez obaw, z podniesioną głową.

Fajna pozycja o uważności, byciu tu i teraz, zawieszeniu się w teraźniejszości i dostrzeganiu piękna w pobliżu. Ciekawi mnie, czy wywołałaby jakichś efekt na dzieciach, które co rusz myślą o przyszłości i wybiegają myślami do przodu, zamiast cieszyć się obecną zabawą/zabawką/chwilą. Będę musiał to sprawdzić!

Jeśli szukacie książki dla rodzeństwa, żeby pokazać im siłę braterskiej miłości, to bardzo polecam Wam książkę „ Małe pandki, które obiecały” . Jest to krótka, rymowana opowieść o rodzeństwie, dosyć różnym, ale zgodnym, które postanawia złamać obietnicę daną mamie. A dokładniej jedno z nich, a drugie prowadzone wielką miłością i zasadą „zawsze trzymajcie się razem” podąża jej tropem. Bo okazuje się, że ta zasada jest najważniejsza i pomaga nawet kiedy wszystko inne idzie źle. Nie będę zdradzać fabuły, zapraszam samemu do odkrycia, co też urocze pandki małe wymyśliły :) Jako mamie dwójki, bardzo podobają mi się pozycje, które podkreślają właśnie tą bratersko-siostrzaną relacje. Relację, która nie jest łatwa, bo naturalna walka o miłość i uwagę rodziców często wysuwa się na pierwszy plan. Tutaj mamy przekaz, że posiadanie rodzeństwa, które jest zupełnie inne od nas, może być ogromną zaletą i pomocą i dlatego warto ją pielęgnować.

Mrukol to dziwny stworek żyjący samotnie. I uwielbia to. Jego codzienny spokój burzy gość - Żeglarz. Jego historie o przygodach oczarowują Mrukola i by posłuchać reszty, wyrusza za nowym znajomym w morze... Urocza historia o wychodzeniu ze swojej strefy komfortu i nawiązywaniu przyjaźni. Dodatkowym atutem są przyjemne ilustracje. Bardzo polecam i książkę i oczywiście jak zwykle, Amberka!

Druga część przygód Śpieszki i Leniwca. Tym razem na celowniku jest nie uważność, a czekanie. Przesłanie książki mówi nam o tym, że nie wszystko na świecie dzieje się od razu i czasem zdarzają się sytuacje, przez które trzeba odwlec zamierzony cel. Czasem na cały dzień! Wówczas obrażanie się i robienie po swojemu na siłę nie przynosi zamierzonych efektów. To ciekawa pozycja, choć mam wrażenie, że Leniwiec jest w niej troszkę antagonistą. Choć widzi, jak jego przyjaciółce zależy na tym, by coś razem zrobić, nie liczy się z jej pragnieniami, stawiając swoje (wiele razy) ponad jej. Dużo fajniej by to wyszło, gdyby nieoczekiwane zdarzenia wymusiły na tej dwójce czekanie.

Humorzasty Szym Pansik tym razem ma dobry nastrój i mnóstwo energii na wiosnę. Urocza, wesoła i pełna kolorowych ilustracji książka o różnych sposobach na korzystanie ze swojej energii i o tym, że nie zawsze trzeba się wyciszać, ale można porwać za sobą innych. Lubimy całą serię!