Zaginieni. Historie ludzi, którzy przepadli bez śladu

Okładka książki Zaginieni. Historie ludzi, którzy przepadli bez śladu autora Anna Gronczewska, 9788381518826
Okładka książki Zaginieni. Historie ludzi, którzy przepadli bez śladu
Anna Gronczewska Wydawnictwo: Wydawnictwo RM Seria: Bez fikcji reportaż
256 str. 4 godz. 16 min.
Kategoria:
reportaż
Format:
papier
Seria:
Bez fikcji
Data wydania:
2024-08-21
Data 1. wyd. pol.:
2024-08-21
Liczba stron:
256
Czas czytania
4 godz. 16 min.
Język:
polski
ISBN:
9788381518826
Średnia ocen

6,3 6,3 / 10

Oceń książkę
i
Dodaj do biblioteczki
Reklama

Kup Zaginieni. Historie ludzi, którzy przepadli bez śladu w ulubionej księgarnii

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów),„Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.
Ładowanie Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Oficjalne recenzje książki Zaginieni. Historie ludzi, którzy przepadli bez śladu i



Przeczytane 9897 Opinie 157 Oficjalne recenzje 76

Opinia społeczności książki Zaginieni. Historie ludzi, którzy przepadli bez śladui



Książki 1363 Opinie 917

Oceny książki Zaginieni. Historie ludzi, którzy przepadli bez śladu

Średnia ocen
6,3 / 10
338 ocen
Twoja ocena
0 / 10

OPINIE i DYSKUSJE o książce Zaginieni. Historie ludzi, którzy przepadli bez śladu

avatar
1395
1111

Na półkach: ,

W mojej ocenie książka Anny Gronczewskiej jest napisana w ciekawy sposób i dobrze oddaje problem zaginięć, które po dzień dzisiejszy pozostają zagadką. Sprawy opisane przez autorkę są bardzo różne, najmłodsza zaginiona dziewczynka miała tylko 7 miesięcy, najstarsza 79 lat. Rozrzut czasowy zaginięć jest dosyć duży od 1975 do 2021 roku, część przedstawionych historii jest bardzo znanych, medialnych, część mniej nagłośnionych . Co mnie uderzyło w tej książce, to liczne zaginięcia dzieci do 10-13 lat, wydawałoby się że współcześnie istnieje więcej zagrożeń a jednak to w latach 70, 80 XX wieku częściej dochodziło do znikania dzieci bez śladu. Książka podzielona jest na dwie części, pierwsza to historie zaginięć, druga część oddaje głos ekspertom w tej dziedzinie. Autorka rozmawia z Michałem Fajbusiewiczem - pierwszym prowadzącym magazyn kryminalny 997, z jasnowidzem Krzysztofem Jackowskim, z przewodniczącą fundacji Na tropie Aldoną Szostak , Bogdanem Michalcem z krakowskiego Archiwum X oraz z wiceprezeską Itaki Izabelą Jezierską - Świergiel. Przeczytałam z zainteresowaniem, jako wielka fanka książek true crime uważam że to bardzo dobra książka.

W mojej ocenie książka Anny Gronczewskiej jest napisana w ciekawy sposób i dobrze oddaje problem zaginięć, które po dzień dzisiejszy pozostają zagadką. Sprawy opisane przez autorkę są bardzo różne, najmłodsza zaginiona dziewczynka miała tylko 7 miesięcy, najstarsza 79 lat. Rozrzut czasowy zaginięć jest dosyć duży od 1975 do 2021 roku, część przedstawionych historii jest...

więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

avatar
434
302

Na półkach:

Może historie powinny być bardziej opisane, ale zawarte informacją są dosyć obszerne, wiele historii większość z dawnych lat, kiedy faktycznie dzieci chodziły same do szkoły,bawily sie na podworku. Milicja i policja, ktora jak to wtedy bywało nie traktowała zgłoszeń poważnie.
Na samym końcu wywiady z archiwum x, jasnowidzem, fundacjami. Bardzo dobrze opisane. Oczywiście, brakowało mi jednego z najgłośniejszych zaginięć I. Wieczorek, wspomina się o niej w wywiadzie, ale uważam, że powinna mieć swoje miejsce w ksiażce.

Może historie powinny być bardziej opisane, ale zawarte informacją są dosyć obszerne, wiele historii większość z dawnych lat, kiedy faktycznie dzieci chodziły same do szkoły,bawily sie na podworku. Milicja i policja, ktora jak to wtedy bywało nie traktowała zgłoszeń poważnie.
Na samym końcu wywiady z archiwum x, jasnowidzem, fundacjami. Bardzo dobrze opisane. Oczywiście,...

więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

avatar
214
31

Na półkach: , ,

Pozycja na pewno nagłaśniająca "problem" zaginięć w Polsce i przedstawiająca jedne z tych najgłośnioejszych. Sięgnęłam po nią jako słuchaczka podcastów kryminalnych i może stąd moje hmmm rozczarowanie? Książka nie zawiera żadnych "dodatkowych" informacji vs. to, co poruszają najpopularniejsze kanały/podcasty kryminalne. Dlatego też dla kogoś, kto zna temat nie będzie to zbyt ciekawa pozycja.
Czego mi najbardziej zabrakło w książce o zaginionych to ich zdjęć/"portretów pamięciowych"...

Pozycja na pewno nagłaśniająca "problem" zaginięć w Polsce i przedstawiająca jedne z tych najgłośnioejszych. Sięgnęłam po nią jako słuchaczka podcastów kryminalnych i może stąd moje hmmm rozczarowanie? Książka nie zawiera żadnych "dodatkowych" informacji vs. to, co poruszają najpopularniejsze kanały/podcasty kryminalne. Dlatego też dla kogoś, kto zna temat nie będzie to...

więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

Poznaj innych czytelników

704 użytkowników ma tytuł Zaginieni. Historie ludzi, którzy przepadli bez śladu na półkach głównych
  • 397
  • 297
  • 10
140 użytkowników ma tytuł Zaginieni. Historie ludzi, którzy przepadli bez śladu na półkach dodatkowych
  • 41
  • 39
  • 22
  • 13
  • 12
  • 7
  • 6

Tagi i tematy do książki Zaginieni. Historie ludzi, którzy przepadli bez śladu

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Nienawiść. Historie z dzieciństwa Małgorzata Gołota
Nienawiść. Historie z dzieciństwa
Małgorzata Gołota
Rok 2025 kończę jakże, ważnym tematem jakim jest przemoc rówieśnicza, która jest obecna wśród naszych dzieci. Nie jest ona czymś wyodrębnionym, jest tak samo jak przemoc domowa zjawiskiem masowym. Przemoc wobec dzieci jest w naszym społeczeństwie zjawiskiem powszechnym, nie mieści się ona w żadnych ramach standardu społecznego, materialnego czy miejsca zamieszkania. Dzieci doznają przemocy pod każdym względem, nie tylko rówieśniczej. Czy to fizyczna, psychiczna czy seksualna, każda przemoc jest zła, każda jest destrukcyjna, każda zostawia po sobie ślad na zdrowiu psychicznym małego czy młodego człowieka. Prowadzi do licznych problemów emocjonalnych, zaburzeń osobowości, lęków, nerwicy, problemów z samorealizacją, obniżonym poczuciu własnej wartości, poczuciem że "jest się zerem", co prowadzi do depresji, ona zaś do zachowań autodestrukcyjnych, samookaleczeń, myśli samobójczych, które przekładają się na próby samobójcze i w końcu samobójstwa. "NIENAWIŚĆ. Historie z dzieciństwa" Małgorzata Gołota - Dziennikarka prasowa i radiowa, autorka serii podcastów, autorka książek, współpracowniczka "Gazety Wyborczej" w swojej książce przeprowadza rozmowy ze specjalistami, zajmującymi się przemocą rówieśniczą i pyta m.in. w jaki sposób objawia się Bullying, jakie zachowania określa się mianem przemocy a jakie nie, co sprawia że młodzi ludzie mają skłonność do zachowań przemocowych, jakie dzieci są najbardziej narażone na przemoc rówieśniczą, jak tragiczne mogą być skutki, kiedy młody człowiek jest źle traktowany, co wnosi do życia młodych ludzi samotność. Jej bohaterami są również osoby, które same na własnej skórze przekonały się, jak destrukcyjna bywa przemoc doznana w szkole we wszystkich swoich odsłonach i dlaczego w XXI wieku wciąż tak trudno jest niektórym zaakceptować ludzi, którzy różnią się od innych i skąd w nich tyle nienawiści? Patrycja - mówili do niej: "Patrycja to nie imię, Patrycja to świnia", Maks - jego transpłciowość nie była akceptowana przez rówieśników, Weronika - ma za sobą ponad dekadę doświadczenia przemocy oraz wykluczenia, Zosia - "Jesteś grubą świnią" mówili, Kuba - którego nauczyciel mówił że "jest zerem" W naszych domach jesteśmy wychowani, że takich emocji jak gniew czy złość nie powinniśmy okazywać. Od dziecka przekonuje się nas, że takie emocje trzeba tłumić w samotności - wyjść do swojego pokoju, popłakać, a wyjść dopiero, kiedy znów będziemy szczęśliwi. Tak samo w szkole, dziecko powinno być grzeczne, posłuszne, nie ma prawa tupnąć nogą. Kumulowana złość i gniew mogą powodować pojawienie się nienawiści, która często "wylewana" jest później na inne dzieci, które stają się ofiarami przemocy rówieśniczej. Jeżeli w domu nie buduje się szczerych relacji to dziecko czasem nie wie, jak się zaaklimatyzować w społeczeństwie, żyje poza nim, pozostaje samo ze sobą z brakiem umiejętności podejmowania własnych decyzji, staje się ofiarą rówieśników, zostaje wykluczone i nie ma nawet z kim porozmawiać i komu powiedzieć. Czasem takim dzieciom nie ma kto podać ręki, nikt nawet nie próbuje wyciągnąć. Dlatego ogromną rolę odgrywa tu wsparcie i szczera relacja rodzica z dzieckiem, dzięki której dajemy mu świadomość, że zawsze może z nami szczerze porozmawiać o doświadczeniach i dać punkt odniesienia dla własnych przemyśleń i refleksji. Pozwólmy mu zobaczyć sens w wyrażaniu uczuć. Kiedy płacze albo krzyczy z reguły staramy się je uspokoić, zamiast pozwolić okazać uczucie. A to właśnie w takich sytuacjach dziecko wyrzuca emocje z siebie zamiast je tłumić w sobie, co pozwala mu zachować stabilność emocjonalną. Więc ważne jest, aby pozwolić dziecku wyrzucić te złe i negatywne emocje, aby nauczyło się odróżnić wydarzenia smutne czy wywołujące strach na które reaguje złością i przeszło przez edukację w zakresie świadomości emocjonalnej, aby nienawiść nie miała podatnego gruntu do rozwoju. Obowiązkowa pozycja dla rodziców, którzy dopiero poślą swoje pociechy do szkoły, których dziecko zaczyna przygodę ze szkołą, jak i dla tych, których dzieci już mają za sobą kilka lat nauki, bo przemoc rówieśnicza dotyka dzieci niezależnie od stażu w szkole.
Maciej Kasprzyk - awatar Maciej Kasprzyk
ocenił na73 miesiące temu
Kuratorka sądowa. Patologia, przemoc i dramaty w polskich domach Hanna Flara
Kuratorka sądowa. Patologia, przemoc i dramaty w polskich domach
Hanna Flara
📝 Reportaż oparty na doświadczeniach zawodowych kuratorki sądowej, która na co dzień pracuje z osobami objętymi nadzorem – zarówno dorosłymi, jak i nieletnimi. Książka ukazuje kulisy tej pracy oraz realia życia ludzi uwikłanych w przemoc, uzależnienia i konflikty z prawem. Autorka przedstawia różnorodne historie podopiecznych, odsłaniając problemy społeczne, z jakimi mierzy się polski system i osoby znajdujące się na jego obrzeżach. 💭 Moja opinia: Wow, wow, wow! To jest dokładnie ten typ literatury faktu, który wciąga jak najlepszy thriller, tylko że tu wszystko jest prawdziwe i przez to jeszcze mocniejsze. Dla mnie to było totalne combo – tematyka, która mnie interesuje, plus forma, która nie pozwala się oderwać. Autorka wrzuca w sam środek swojej pracy i nie filtruje rzeczywistości. Brud, smród, patologia i autentyzm. Mamy tu cały przekrój – od drobnych przestępstw po naprawdę trudne i mroczne sprawy. Największe wrażenie robi fakt, że za każdą historią stoi człowiek. Czasem tragiczny, innym razem wkurzający lub przeciwnie - rozczulający, czasem taki, którego kompletnie nie rozumiesz, ale nie da się przejść obok tego obojętnie. Język robi robotę Raz się uśmiechasz, za chwilę masz takie „uff… grubo". I właśnie to najbardziej mnie kupiło – ta huśtawka między dystansem a uderzeniem prosto w emocje. Będę ją trawić jeszcze bardzo długo. Z pełnią podziwu. ⭐ 9/10
Klaudia Śmigielska-Skutecka - awatar Klaudia Śmigielska-Skutecka
oceniła na95 dni temu
Socjopatka Patric Gagne
Socjopatka
Patric Gagne
Socjopatka przedstawiana jest jako autobiografia osoby pozbawionej empatii, ale wokół tej książki od początku narastają pytania: na ile jest to dokument życia, a na ile literacka konstrukcja. Autorka nie ukrywa, że opisuje własne doświadczenia, jednak brak zewnętrznej weryfikacji oraz sposób prowadzenia narracji sprawiają, że coraz częściej czyta się tę książkę jako autofikcję inspirowaną psychologią, a nie kliniczny zapis przypadku. Największe kontrowersje budzi sposób, w jaki przedstawiona jest „socjopatia”. Wiele opisanych zachowań, zdolność do głębokiej autorefleksji, potrzeba zmiany, momenty poczucia winy czy długotrwała analiza własnych emocji, nie do końca pokrywają się z aktualną wiedzą o ASPD. Autorka miesza pojęcia socjopatii, psychopatii i skutków traumy, tworząc obraz bardziej złożony, ale też mniej precyzyjny naukowo. Dla części czytelników i specjalistów to słabość książki, dla innych- ej świadomy wybór narracyjny. Mimo to Socjopatka działa na innym poziomie niż poradnik czy studium zaburzenia. To przede wszystkim opowieść o emocjonalnej pustce, deficycie więzi i próbie „nauczenia się” bycia w relacji z innymi ludźmi. Czytana jako literacki portret osoby z głębokim zaburzeniem więzi i doświadczeniem traumy, potrafi być niepokojąca, szczera i wciągająca. To książka, którą warto czytać z uważnością i dystansem , nie jako źródło wiedzy o socjopatii, lecz jako osobistą narrację balansującą między autobiografią a fikcją. Świadomość tej niejednoznaczności nie odbiera jej wartości, ale pozwala uniknąć fałszywych wniosków. Socjopatka bardziej prowokuje do myślenia niż tłumaczy i właśnie w tym tkwi jej siła
Gibrill - awatar Gibrill
ocenił na82 miesiące temu
Ręcznikowy dusiciel Jarosław Molenda
Ręcznikowy dusiciel
Jarosław Molenda
Ocena: 4/5 Odnoszę wrażenie, że Tadeusz Kwaśniak, ręcznikowy dusiciel, to jedna z mniej znanych postaci spośród naszych krajowych seryjniaków. Jego zbrodnie są co prawda opisywane w kilku opracowaniach prezentujących różnych sprawców, a Gawliński poświęcił mu całą książkę („Dusiciel. Tadeusz Kwaśniak – morderca gwałciciel”),podobnie jak Ciszak i Larek („Mężczyzna w białych butach”),to jednak nie zapisał się on w świadomości Polaków tak mocno jak Marchwicki, Trynkiewicz czy Pękalski. Zupełnie tego nie rozumiem, szczególnie że Kwaśniak dokonywał zbrodni na dzieciach, co zazwyczaj zapewnia sprawcy miejsce w pamięci ludzi na długi czas. Działał na początku lat 90. ubiegłego wieku na terenie różnych miast Polski. Postępował podstępnie, wabiąc chłopców pod nieobecność rodziców do pustych mieszkań, gwałcąc ich i mordując przy pomocy mokrego ręcznika. Zanim raczkująca wówczas policja, która po zmianie ustrojowej borykała się z wieloma problemami organizacyjnymi i mentalną betonozą przełożonych, zdążyła powiązać ze sobą napaści z kolejnych miejscowości, Kwaśniak zdążył pozbawić kilku chłopców życia, kilku zgwałcić, a paru przypadkach tylko ogołocić z kosztowności kilka mieszkań. Książka czyta się naprawdę dobrze, głównie dzięki temu, że autor zamiast tworzyć niepotrzebne fabularne dodatki (lub fabularne całości, jak Max Czornyj, którego czytać nie jestem w stanie),skupia się na faktach. Opiera się na dokumentach i aktach sprawy, po czym dokonuje ich krytycznej analizy, wskazując na ewentualne nieprawidłowości i nieścisłości w śledztwie. Autor dodatkowo stara się ukazać motywację sprawcy, przeprowadzając także jego wnikliwą analizę psychologiczną, co dodaje głębi całej opowieści. Książkę uzupełnia bogaty materiał zdjęciowy, ułatwiający zorientować się w całej sprawie. Polecam!
Papierowy_Morderca - awatar Papierowy_Morderca
oceniła na64 miesiące temu

Cytaty z książki Zaginieni. Historie ludzi, którzy przepadli bez śladu

Więcej
Anna Gronczewska Zaginieni. Historie ludzi, którzy przepadli bez śladu Zobacz więcej
Anna Gronczewska Zaginieni. Historie ludzi, którzy przepadli bez śladu Zobacz więcej
Anna Gronczewska Zaginieni. Historie ludzi, którzy przepadli bez śladu Zobacz więcej
Więcej