Opowieści kasjera

Zbiór króciutkich reportaży, wspomnień, anegdot, ciekawostek . Podróż sentymentalna do czasów PRL -u, ale nie tylko. Sięgamy głęboko wstecz do ubiegłego wieku, powoli przechodząc w czasy współczesne.

Książka zawiera 3 rozdziały i epilog.

Opisane zostały zakupy w PRL-u jak wyglądały od strony kupującego , a jak od strony kasjera.
Ciekawą rzeczą jest wspomnienie z dziecięcych lat , kiedy autor od pani kasjerki dostał czystą rolkę do kasy i jaką miał przez to frajdę. Traktował ją jako największy skarb. Co rzuca spojrzenie jaki był niedobór produktów papierniczych na rynku, jak wszystkiego brakowało.

Autor wspomina też swoją pierwszą pracę , której podjął się w wieku 15 lat . To nie były przelewki zatrudnienie się w piekarni dla młodego człowieka , który uczył się i pracował ciężko. Jak można nazwać dźwiganie ciężkich koszy z pieczywem?

Piotr Goszczycki opisuje pracę sprzedawców, relacje między klientem a kasjerem i jak to się ma do przestrzeni czasowej. Autor wysuwa wnioski ,że z biegiem czasu klient stał się o 100% bardziej roszczeniowy, wymagający nie wiadomo czego, niegrzeczny, potrafiący zrobić awanturę przy kasie o byle drobiazg, niewyrozumiały.

Szczególnie widać to na urywku z czasów pandemii. Wielka kolejka do kasy z zachowanymi odstępami i wrzask ludzi , podchodzącej kobiety w ciąży poza kolejnością. Należy się jej ten przywilej. Ale z opisu wnioskujemy jak ludzie odnoszą się w pewnych sytuacjach do siebie wilkiem.

Dużo sytuacji jest poza sklepem, bankiem itp. Wiele autor poświęcił miejsca w książce odwiedzinom dworców kolejowych, jazdy pociągiem, sprzedaży biletów.

Część opowiadań jest nawet humorystyczna.

Są też i tragiczne.
To pozostanie ze mną na dłużej.
Anin. Październik 2019. Dziewczyna ze słuchawkami smartfona w uszach. Zasłuchana w muzyce.
Przechodzi na druga stronę jezdni. Przepuściła jeden autobus. Następny bardzo zatłoczony zatrzymał się by przeszła. Jeszcze pomachała mu w podziękowaniu. Teraz tylko przejście przez tory kolejowe i do domu. Właśnie do domu już nie było jej dane dojść. W kapturze, ze słuchawkami na uszach raczej słabo słyszy się pociągi.
Weszła wprost pod koła. Maszynista włączył klakson i hamowanie. Nic więcej nie mógł zrobić.
Rówieśnicy dziewczyny za tę śmierć obwiniali cały świat.

Bardzo ciekawe są te zdarzenia-wspomnienia. Jedyne do czego można się przyczepić to sporo literówek w tekście.
Szkoda ,że korektor nie stanął na wysokości zadania.
Przeżycia jednak są autentyczne , za to właśnie cenię tę książkę. Nie ma koloryzowania i wymyślania na siłę.

Polecam! Książka objętościowo na jedno popołudnie, albo podczas podróży w komunikacji miejskiej , nie koniecznie PKP.

Zbiór króciutkich reportaży, wspomnień, anegdot, ciekawostek . Podróż sentymentalna do czasów PRL -u, ale nie tylko. Sięgamy głęboko wstecz do ubiegłego wieku, powoli przechodząc w czasy współczesne.

Książka zawiera 3 rozdziały i epilog.

Opisane zostały zakupy w PRL-u jak wyglądały od strony kupującego , a jak od strony kasjera.
Ciekawą rzeczą jest wspomnienie z...

Nie każdy autor książek z zawodu jest pisarzem. Bywa, że na co dzień zajmuje się on czymś zupełnie innym, a książki tworzy w czasie wolnym od pracy. Piotr Goszczycki, autor "Opowieści kasjera", jest z zawodu Mistrzem Piekarnictwa, a obecnie pracuje jako kasjer w sklepie. Wspomniana publikacja powstała na bazie wspomnień jego i osób, z którymi rozmawiał.

"Opowieści kasjera" podzielone są na trzy części i kończą się krótkim epilogiem. Jedynkę wypełniają wspomnienia, refleksje i inspiracje pracujących z ludźmi osób, których wysłuchał autor. Okienka kasowe w banku, kasy biletowe na dworcach czy kasy w sklepach to miejsca, gdzie wiele się dzieje. Krótkie historie zakotwiczone w codzienności pozwalają zobaczyć życie bohaterów w formie fleszy. Dwójka i trójka to krótkie opowieści związane z egzystencją samego autora. Prowadzi on czytelnika przez - nomen omen - koleje swojego losu, wspominając marzenia z dzieciństwa, podejmowane decyzje czy pierwszą pracę. Z każdym kolejnym fragmentem powstaje portret człowieka pełnego kolejarskiej pasji i wrażliwości na przemijający i wciąż zmieniający się świat.

Nostalgiczne wspomnienia, które wypełniają tę niepozorną publikację, pozwalają wrócić na chwilę do lat dziewięćdziesiątych i ruszyć w drogę w przyszłość. Dla starszych będzie to ścieżka wspomnień, dla młodszych zupełnie nieznana historia. Dzięki opowieściom, które prezentują zwykli ludzie, tacy jak my, można się z wieloma z nich utożsamić.

Jedyne, co mi trochę przeszkadzało podczas lektury, to żyjący swoim życiem tekst. Zabrakło mi tu głębszego pochylenia się nad nim redaktora i korektora.

Jeśli lubicie krótkie reportaże w formie wspomnień sprzed lat, spędzicie z tą książką przyjemne popołudnie lub wieczór.

Nie każdy autor książek z zawodu jest pisarzem. Bywa, że na co dzień zajmuje się on czymś zupełnie innym, a książki tworzy w czasie wolnym od pracy. Piotr Goszczycki, autor "Opowieści kasjera", jest z zawodu Mistrzem Piekarnictwa, a obecnie pracuje jako kasjer w sklepie. Wspomniana publikacja powstała na bazie wspomnień jego i osób, z którymi rozmawiał.

"Opowieści kasjera"...

Ciekawa nostalgiczna pozycja dla tych, którzy wychowali się w latach 80 i 90 - tych. Przez całą książkę myślałem, że autor pracuje na kolei przy takiej znajomości rozkładów, taboru itp. Książka trochę podzielona pomiędzy wspomnienia i historię osób znanych autorowi, a jego własne doświadczenia. Mały pomnik z życia jednego człowieka. Polecam na luźniejsze popołudnie.

Ciekawa nostalgiczna pozycja dla tych, którzy wychowali się w latach 80 i 90 - tych. Przez całą książkę myślałem, że autor pracuje na kolei przy takiej znajomości rozkładów, taboru itp. Książka trochę podzielona pomiędzy wspomnienia i historię osób znanych autorowi, a jego własne doświadczenia. Mały pomnik z życia jednego człowieka. Polecam na luźniejsze popołudnie.

Chyba nie ma na tym świecie człowieka, który nigdy nie robił zakupów…
Historiami, które przytrafiły się podczas wizyt w sklepie, na targu czy gdziekolwiek indziej można by wypełnić niejedną księgę. Część z nich przywołuje uśmiech na twarzy, a w przypadku innych chce się zgrzytać zębami.
Jednak bez względu na wszystko trzeba pamiętać, że po drugiej stronie tej symbolicznej lady stoi człowiek. I to człowiek, który, pomijając już dobre wychowanie, musi się zachowywać zgodnie ze standardami firmy, w której pracuje. A co za tym idzie, nie zawsze może odpowiedzieć tak, jak by chciał.
Bywa też, że jeden człowiek tę samą anegdotę opowiada na różny sposób. Wszystko zależy od tego, z kim w danym momencie rozmawia.
W „Opowieściach kasjera” jest kilkanaście starannie wyselekcjonowanych historii z tej i tamtej strony lady, i to nie tylko z bogatej biografii Autora, no i nie tylko współczesne. Kilka z nich sięga bowiem czasów PRL-u, gdy równie ważne co szczęście, by trafić na towar, były odpowiednie znajomości.
Gorąco polecam!!
I to bez względu, czy potraktujecie te opowiadania jako podróż sentymentalną, czy jako potwierdzenie słów babć i mam, czy też w dowolny inny sposób.
Dla mnie jest to podróż sentymentalna… wiem bowiem jak wygląda praca w sklepie. Zarówno od mamy, która niemal całe swoje zawodowe życie przepracowała w handlu, jak i w mniejszym stopniu z własnego doświadczenia.

Za egzemplarz do recenzji dziękuję Autorowi

Chyba nie ma na tym świecie człowieka, który nigdy nie robił zakupów…
Historiami, które przytrafiły się podczas wizyt w sklepie, na targu czy gdziekolwiek indziej można by wypełnić niejedną księgę. Część z nich przywołuje uśmiech na twarzy, a w przypadku innych chce się zgrzytać zębami.
Jednak bez względu na wszystko trzeba pamiętać, że po drugiej stronie tej symbolicznej...

„Życie… ?”
Niewielka książeczka podzielona na trzy rozdziały i epilog. Wydana w miękkiej oprawie, na ekonomicznym papierze, klejona. Pierwsza część zawiera opowieści kasjerów i nie tylko. Jest też kilka zdań od „cinkciarza” i portiera. Krótkie historie są różne, od pouczających po anegdoty.
Poznajemy świat od tej drugiej strony. Niektóre fragmenty są lekko niewiarygodne, ale może to tylko moje złe odczucie. Dla osoby która te czasy ma za sobą, owe opowieści nie wnoszą nic nowego. Jedynie mogą przypominać fragmenty czasów, o których niekoniecznie chcemy pamiętać. Dla osoby nieco młodszej, te historie będą kopalnią wiedzy o czasoprzestrzeni egzotycznej, ale prawdziwej. Opowieści są autorstwa Piotra i osób od których autor „wydębił” wspomnienia. Podczas czytania przestałem zwracać uwagę, czyje one są.
Część druga (najbardziej trafiająca do mnie) to kolejowe miniatury z Piotrem w roli głównej. Można powiedzieć, zbiór krótkich reportaży, wielkości kawałka sernika, z fragmentami kolei w roli rodzynek. Nastrojowe to i z lekka melancholijne. Niekiedy przyprawione nutą refleksji. Tak mi graj…
Ostatnia część to wycinki z ważniejszych wydarzeń z życia Piotra. Dostajemy kawałek drugiego człowieka i możemy bez skrywanego wstydu wejść z butami w jego przemijanie. I znowu dostaniemy mnóstwo tęsknoty za lepszym światem. Niekoniecznie tym który jest.
W książce jest jeszcze epilog. Małe podsumowanie całości. Pytanie o dalszą drogę, zadane samemu sobie. I koniec.
Teraz najgorsze, o ile część druga i trzecia mnie uwiodła, o tyle początek już nie tak bardzo. Zastanawiałem się nawet po skończonej lekturze, dlaczego Piotr tak to posklejał. Czy nie lepiej było mu porozmawiać ze samym sobą, a kasjerom poświęcić oddzielny tomik ? Moim zdaniem byłby to idealne rozwiązanie. Wolę więcej Piotra niż kasjera…
Całość czyta się szybko i bez żadnych trudności. Czy jest to książka dla każdego ? Każdy może spróbować, ale czy znajdzie w niej coś dla siebie ? Tego nie wiem.
Ja jestem Miłośnikiem Kolei i określone treści zostały gdzieś zmagazynowane. Czy znajdą się amatorzy na resztę ? Czas pokaże. Jeśli ktoś chce poznać inny punkt widzenia – niech śmiało sięgnie po tę niewielką, ale mającą w treści ogromny ładunek emocjonalny książkę.

„Życie… ?”
Niewielka książeczka podzielona na trzy rozdziały i epilog. Wydana w miękkiej oprawie, na ekonomicznym papierze, klejona. Pierwsza część zawiera opowieści kasjerów i nie tylko. Jest też kilka zdań od „cinkciarza” i portiera. Krótkie historie są różne, od pouczających po anegdoty.
Poznajemy świat od tej drugiej strony. Niektóre fragmenty są lekko niewiarygodne,...