My kobiety z ADHD. Atypowe. Neuroróżnorodne. Wspaniałe.

Polecam!

Polecam!

Podcasty są o wiele przyjemniejsze w odbiorze, ale i tak daję komplet gwiazdek za poruszone tematy.

Podcasty są o wiele przyjemniejsze w odbiorze, ale i tak daję komplet gwiazdek za poruszone tematy.

Wielkie rozczarowanie! Myślałam że dowiem się co nieco o objawach ADHD , ale Aleksandra Pflumio postawiła na uświadomienie kobietom,że nie są odosobnione w swojej neuroróżnorodności. I to jest ok, dobrze że zdiagnozowanym kobietom mówi się o takich sprawach, ale co z tymi, które nie są do końca pewne czy mają ADHD? Brakowało mi tu wskazówek jak wygląda zdiagnozowanie ADHD, od czego należy zacząć, co wskazuje na konieczność przeprowadzenia takiej diagnozy. Autorka przeprowadziła wywiady z kobietami obciążonymi ADHD , ale w wielu przypadkach były to psycholożki, więc do tematu podchodziły bardzo fachowo. Uważam, że spokojnie wystarczyłaby rozmowa z dwiema czy trzema kobietami, bo reszta tylko powielała wypowiedzi poprzedniczek, co niestety było dosyć nużące i zwyczajnie nieciekawe. Nie zaangażowała ta książka mojej uwagi. Nie polecam.

Wielkie rozczarowanie! Myślałam że dowiem się co nieco o objawach ADHD , ale Aleksandra Pflumio postawiła na uświadomienie kobietom,że nie są odosobnione w swojej neuroróżnorodności. I to jest ok, dobrze że zdiagnozowanym kobietom mówi się o takich sprawach, ale co z tymi, które nie są do końca pewne czy mają ADHD? Brakowało mi tu wskazówek jak wygląda zdiagnozowanie ADHD,...

Książka dla kobiet, które zmagają się z ADHD, szczególnie na początku diagnozy. Pomaga zrozumieć, że "nie jestem sama", a słowa "też tak mam" mogą pojawić się w głowie na co drugiej stronie :) Nie jest to kompendium wiedzy, ale zbiór wywiadów z kobietami, które na co dzień żyją i od zawsze żyły z ADHD. Lekka i potrzebna. Pokazuje, ze nie taki diabeł straszny, aczkolwiek prawdziwy.

Książka dla kobiet, które zmagają się z ADHD, szczególnie na początku diagnozy. Pomaga zrozumieć, że "nie jestem sama", a słowa "też tak mam" mogą pojawić się w głowie na co drugiej stronie :) Nie jest to kompendium wiedzy, ale zbiór wywiadów z kobietami, które na co dzień żyją i od zawsze żyły z ADHD. Lekka i potrzebna. Pokazuje, ze nie taki diabeł straszny, aczkolwiek...

Ważna i potrzebna publikacja – szczególnie dlatego, że o ADHD u kobiet mówi się wciąż za mało. Książka napisana jest wprost i bez naukowego zadęcia, co sprawia, że łatwo się z nią utożsamić. Daje głos tym, których zwykle się nie słucha.

⭐ Ocena: 6/10

Ważna i potrzebna publikacja – szczególnie dlatego, że o ADHD u kobiet mówi się wciąż za mało. Książka napisana jest wprost i bez naukowego zadęcia, co sprawia, że łatwo się z nią utożsamić. Daje głos tym, których zwykle się nie słucha.

⭐ Ocena: 6/10

Naprawdę gorąco polecam. Dzięki tej książce mogłam sobie dużo w głowie ułożyć.

Naprawdę gorąco polecam. Dzięki tej książce mogłam sobie dużo w głowie ułożyć.

Mam mieszane uczucia po przeczytaniu tej książki. Spodziewałam się tego, że uda mi się dzięki niej dowiedzieć się czegoś na temat ADHD. Tymczasem książka ta zawiera wywiady z kobietami, które opowiadają, jak radzą sobie na co dzień, ale autorka nie porządkuje informacji na temat objawów czy leczenia itd. Myślę, że to odpowiednia lektura dla kogoś, kto został zdiagnozowany i jest ciekawy jak radzą sobie inni z ADHD i czasem również ze spektrum autyzmu, ale osoby zielone w tym temacie za dużo się nie dowiedzą.

Mam mieszane uczucia po przeczytaniu tej książki. Spodziewałam się tego, że uda mi się dzięki niej dowiedzieć się czegoś na temat ADHD. Tymczasem książka ta zawiera wywiady z kobietami, które opowiadają, jak radzą sobie na co dzień, ale autorka nie porządkuje informacji na temat objawów czy leczenia itd. Myślę, że to odpowiednia lektura dla kogoś, kto został zdiagnozowany i...

Przeciętne czytadło. Wywiady raczej nie wbudzają emocji. Dużo pop-psychologicznej nowomowy („relacja z jedzeniem”, „relacja z używkami”, „normalizowanie” tego czy owego) i trochę pretensji do świata. Jeśli ktoś jest kompletnie zielony w temacie, to może coś go w tej pozycji zaciekawi, choć przestrzegałabym przed takim banalnym postrzeganiem farmakoterapii jak zostało to przedstawione w książce.

Przeciętne czytadło. Wywiady raczej nie wbudzają emocji. Dużo pop-psychologicznej nowomowy („relacja z jedzeniem”, „relacja z używkami”, „normalizowanie” tego czy owego) i trochę pretensji do świata. Jeśli ktoś jest kompletnie zielony w temacie, to może coś go w tej pozycji zaciekawi, choć przestrzegałabym przed takim banalnym postrzeganiem farmakoterapii jak zostało to...

Jestem osobą z ADHD i polecam

Jestem osobą z ADHD i polecam

Kupiłam z myślą, aby poszukać wskazówek jak sobie radzić w niektórzych sytuacjach, a były to wywiady z osobami z ADHD, jednak wskazówek jak sobie radzą na codzień było za mało.

Kupiłam z myślą, aby poszukać wskazówek jak sobie radzić w niektórzych sytuacjach, a były to wywiady z osobami z ADHD, jednak wskazówek jak sobie radzą na codzień było za mało.