Hormonalna rewolucja

Dobrze się zapowiadało, a potem oczywiście rozczarowanie. Trochę podstawowych faktów o hormonach, nawet przystępnie podanych, uzupełnione warstwą przemyśleń, jak zarobić na własnej depresji. A w zasadzie to proporcje układają się odwrotnie. Szkoda, że dobry pomysł zmienił się w nachalne promowanie produktu.

Dobrze się zapowiadało, a potem oczywiście rozczarowanie. Trochę podstawowych faktów o hormonach, nawet przystępnie podanych, uzupełnione warstwą przemyśleń, jak zarobić na własnej depresji. A w zasadzie to proporcje układają się odwrotnie. Szkoda, że dobry pomysł zmienił się w nachalne promowanie produktu.

Gdzie kończy się uproszczenie a zaczyna wprowadzanie w błąd? W tej książce bardzo szybko. To nie jest literatura popularnonaukowa, ale coachingowa. Warto mieć to na uwadze. Kiedy mamy już jako takie pojęcie na temat działania hormonów dość łatwo jest włapać takie rzeczy, ale nie poleciłabym tej książki na początek, łatwo wyrobić sobie na jej podstawie mylne wrażenie co do działania omawianych hormonów.

Trochę infantylna, powierzchowna, nastawiona na zwiększenie produktywności i kreowanie "lepszego ja" i osiąganie celów (niekoniecznie mądrych i spójnych).

Gdzie kończy się uproszczenie a zaczyna wprowadzanie w błąd? W tej książce bardzo szybko. To nie jest literatura popularnonaukowa, ale coachingowa. Warto mieć to na uwadze. Kiedy mamy już jako takie pojęcie na temat działania hormonów dość łatwo jest włapać takie rzeczy, ale nie poleciłabym tej książki na początek, łatwo wyrobić sobie na jej podstawie mylne wrażenie co do...

Wartościowa książka po którą warto sięgnąć!

Wartościowa książka po którą warto sięgnąć!

Na pewno ktokolwiek kto to czyta znajdzie jakąś jedną wartościową rzecz, całość nie jest super odkrywcza.

Na pewno ktokolwiek kto to czyta znajdzie jakąś jedną wartościową rzecz, całość nie jest super odkrywcza.

Ciekawe spojrzenie, odmienne spojrzenie na sposób w jaki odbieramy rzeczywistość i jak możemy na to wpłynąć, jednak Mnie nie porwała :D

Ciekawe spojrzenie, odmienne spojrzenie na sposób w jaki odbieramy rzeczywistość i jak możemy na to wpłynąć, jednak Mnie nie porwała :D

ciekawa

ciekawa

Świetna książka

Świetna książka

Świetna, ciekawa książka.
Myślę, że będzie dobra i dla osób, które dopiero zaczynają się interesować tematem, ale również dla tych, którzy mają już pewną wiedzę o działaniu hormonów.
Jest to wiedza, którą warto mieć :)

Świetna, ciekawa książka.
Myślę, że będzie dobra i dla osób, które dopiero zaczynają się interesować tematem, ale również dla tych, którzy mają już pewną wiedzę o działaniu hormonów.
Jest to wiedza, którą warto mieć :)

Do przeczytania w jeden wieczór. Jeżeli postawić na podświadomość i to, że warto sobie przeczytać podstawowe prawdy to może i ma sens. Ale raczej nikt z tej książki nie wyniesie nic super odkrywczego :) Dla mnie niestety troche nuda..

Do przeczytania w jeden wieczór. Jeżeli postawić na podświadomość i to, że warto sobie przeczytać podstawowe prawdy to może i ma sens. Ale raczej nikt z tej książki nie wyniesie nic super odkrywczego :) Dla mnie niestety troche nuda..

To jedna z tych książek, które trudno mi ocenić ze względu na fakt, że raczej nie należę do grupy docelowej. A skoro już o tym mowa moim zdaniem ta pozycja mogłaby trafić przede wszystkim do osób, które nie zmagają się z żadnymi problemami natury psychicznej, lubią tabelki i cytaty z Pinteresta, mają stabilną sytuację życiową albo po prostu pracują w korpo. Bo, jak sam autor na początku zaznacza, to nie jest po prostu kompendium o hormonach, tylko poradnik coacha (ja jednak liczyłam na dawkę biologicznej wiedzy).
Tak czy siak, zacznijmy od plusów. Phillips używa przystępnego języka i nie odlatuje całkowicie do krainy motywacyjnego bełkotu, opisy działania poszczególnych hormonów są ciekawe, a przytaczane dla przykładu historyjki z reguły sensowne. Co do porad, które nam serwuje… znalazłoby się kilka niezłych, ale obawiam się, że żadna nie wydała mi się odkrywcza. Poza tym wszystko zostało poparte dość obszerną bibliografią, która sugeruje solidny research.
Problem w tym, że to już wszystkie mocne strony. Im dłużej czytałam tę publikację, tym bardziej zirytowana albo rozbawiona (o zgrozo) się czułam. Zacznijmy od mniej istotnego minusika, obok którego nie mogłabym przejść obojętnie po studiowaniu archeologii przez pięć lat. Chodzi oczywiście o historyjkę na temat ludzi sprzed 25 tys. lat, która mocno odbiega od realiów paleolitu – wystarczy rzucić okiem na stronę National Geographic, żeby się dowiedzieć, że ludzie opanowali ogień o wiele wcześniej; uproszczenie ówczesnej hierarchii społecznej do tego, kto ma lepsze ciuchy też wydaje się nie na miejscu; a mamuty to raczej bywalcy stepów. Uważam, że brak weryfikacji faktów z innej niż opisywana w książce popularnonaukowej dziedziny dużo mówi o samym autorze i może sugerować, że gdybym te pięć lat poświęciła na zgłębianie nauk przyrodniczych, znalazłabym więcej baboli.
Jednak bez dwóch zdań najgorszym elementem pozycji są według mnie propozycje narzędzi regulujących poziom hormonów, reklamowanych przez okładkę jako największy atut poradnika. Większość z nich wydaje mi się do szpiku kości… zimna, bezosobowa i przygotowana dla robota, a nie dla normalnego człowieka, który nie ma ochoty wykorzystywać uścisków w celu podniesienia sobie oksytocyny na zawołanie. Wiem, że raczej nie takie stały za nimi intencje, ale na myśl o wypróbowaniu niektórych czułam się, jakbym zamierzała kogoś po prostu wykorzystać. Nie wspominając nawet o tym, że inne były zwyczajnie szkodliwe i budziły u mnie niepokój! Albo brzmiały jak „Coś cię boli? Pomyśl, że to dobrze, to będzie ci lepiej”. Najgorsze, że nawet jeśli przyznam, że część czytelników zupełnie zmieni perspektywę i zacznie żyć lepiej, to wciąż pozostaną osoby z poważniejszymi problemami emocjonalnymi albo neuroatypowe (dzień dobry),które tylko poczują się gorzej po przeczytaniu tych wspaniałych rad. A autor ogranicza się do jednorazowego wspomnienia o konieczności skorzystania z pomocy psychologicznej i na wszelki wypadek nie mówi, kiedy jego poradnik może okazać się nieprzydatny.
W publikacji pojawiają się też – może nie tak liczne, ale jednak obecne – znane chwyty coachy. Afirmacja, mapy stresu, stanie w określonej pozycji, żeby zwiększyć pewność siebie… i z jakiegoś powodu morsowanie (wielokrotnie). Ta książka ma ponadto jeszcze jedną cechę wspólną z coachingowym pieprzeniem, stygmatyzowanie negatywnych emocji. Z narracji wynika, że są one największym złem i przeszkodą w osiąganiu sukcesów, a nie normalnym elementem funkcjonowania. W życiu ludzi sukcesu brakuje miejsca dla niedoskonałości.
Może i będę przez to mniej efektywna, ale wolę jednak pozwolić sobie czuć. Poza paroma ciekawostkami nie wyniosłam z lektury niczego.

To jedna z tych książek, które trudno mi ocenić ze względu na fakt, że raczej nie należę do grupy docelowej. A skoro już o tym mowa moim zdaniem ta pozycja mogłaby trafić przede wszystkim do osób, które nie zmagają się z żadnymi problemami natury psychicznej, lubią tabelki i cytaty z Pinteresta, mają stabilną sytuację życiową albo po prostu pracują w korpo. Bo, jak sam...